hacklink Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: ÖZÜMÜ SİZDƏ TAPMIŞAM Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: ÖZÜMÜ SİZDƏ TAPMIŞAM Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: ÖZÜMÜ SİZDƏ TAPMIŞAM

Allahımda və səndə

14190    |   2018-07-27 15:32
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bu günlər hava durumunu nəzərə almasam, ovqatım bir köç üstündədi. Həm xəyalən, həm daxilən, həm də elə hadisələrin axarında özümün Köçünü hazırlayıram. O istiqamətin şərti adı məlumdur. Bunu yada salmaq, xatırladıb ovqatınızı korlamaq istəmirəm. Amma mübahisə etmək həvəsim də var bir azca. Bu mübahisə də cənnət, cəhənnəm məsələsindədi. Təbii ki, hamı cənnət arzusunda, cənnət sorağındadı. Allah hər kəsə qismət etsin! Bu da mənim onlara diləyim. Amma mənim hara düşəcəyimin proqnozunu verə bilmərəm. Onsuz da onu bilən bilir. Zatən mənim bilməyimə də o qədər ehtiyac yoxdur. Çünki bilsəm də heç nəyi dəyişmək gücündə deyiləm. Ona görə də bu həyat atının cilovunu atmışam üstünə. Necə çapır, hara çapır qoy özü bilsin. Mən də süvari kimi yəhərin daşından tutmuşam. İlk silkələnmədə yıxılmamaq üçün... ilk büdrəmədə başı üstə yerə gəlməmək üçün... Yəni əzablı sonluğu yaşamamaq üçün!..

Hə, bu duyğuların... bu kökləndiyim notun havasında məni ən çox ilgiləndirən... düşündürən biganəlikdi... etinasızlıqdı... laqeydlikdi... özünü bilə-bilə görməməzliyə vurmaqdı... anlaya-anlaya özünü anlaqsız göstərməkdi... Bax, bu hər mənada, özü də hər məqamda məni sancır, məni kəsir, məni doğrayır. Deyə bilərsiniz ki, sən də sənə göstərilən münasibətin olduğu kimi əksini düşün və qarşındakına yaşat. Bunu demək asandı. Amma belə olmaq asan deyil axı! Çünki hər kəsin özülü var, bünövrəsi var, mayası var, gen kodu var. Bunlar bütünlüklə dəyişməyə imkan vermir. Hətta cəhd etsən də alınmır. Alınan süni görünür, yamaq kimi təsir bağışlayır. Bu da adamı gülünc olmağa gətirib çıxarır. Düşünürəm ki, kimsə özünün və sevdiyinin gülünc olmasını heç vaxt istəməz. Ona görə də kirpi ilk təsirdən, ilk toxunuşdan necə özünə çəkilirsə, mən də o cür yığılıram, çəkilirəm içimə. Onda içimdə Allahımı və səni görürəm. Həmişə olduğu kimi, güvəndiyim, himayəsinə sığındığım Allahım! Ayağını qoyduğum yerə and içdiyim Səni! Elə o andın içərisində də təsəlli tapıram, o andın içərisində də nəfəs alıram. Və bir də görürəm ki, əlim qələmdə, diqqətim vərəqdədi. Yazmışam:


Bu sozalan ümidlərim

Vaxtsız, vədəsiz qarıdı...

Ümidsiz, ümidli yerim -

Güldü, həsrətim yarıdı!..


Gözümdə hər gün ucalan

Ucaldıqca da qocalan...

Sevgim zamanla puç olan -

Bardı, həm də ki, barıdı!..


Ruhum bükülən ərəndi

O mənim bəndim, bərəmdi...

Güllərim pərən-pərəndi -

Sanki dağılmış darıdı...


Hay vermir məscid, kilsə

Gələn də deyil ta kimsə?!

Sən demə səndə, kim isə -

Deyə, Əbülfət varıdı!..


***

Tam səmimi etiraf edim ki, yorulmuşam. Özü də hər şeydən. Xüsusilə yaşamaqdan yorulmuşam. Çünki bu yaşamağın kimsəyə faydası olduğunu hiss etmirəm. Əgər kimsə bunu hiss edirsə və yaxud hiss etdirirsə bunu özü bilsin, Allahı bilsin. Mən bu işə qarışmadan, bu mövqeyə münasibət bildirmədən özüm öz içimdəki hesabatdan mənfini müsbəti necə üstələdiyini açıq-aşkar hiss edirəm. Görürəm ki, bu gün dünənkindən bir az da az arzulanıram... bu gün dünənkindən bir az da az yerim görünür... bu gün dünənkindən bir az da az sevilirəm... Bax, bunu özüm hiss etdiyim anda həyatın iqtisadi sıxıntısı da bir az artıq, bir az cəsarətli şəkildə yüklənir çiyinlərimə. Və hər iki yükün altında üzü torpağa tərəf əyilməyə, çökməyə tərəf gedirəm. Doğrudur, torpağa gündə min dəfə əyilməyə, əyilib alın söykəyib öpməyə, and içməyə hazıram. Bu başqa bir məqamdı, başqa bir məsələdi. Lakin içindən girdə Naxçıvan duzu kimi kirkirədən keçmək çox çətindi, ona dözmək olmur. O bir məşhur mahnımızda deyildiyi kimi:

Dözmək olmur ayrılığa,

Kaş ki, bunu biləydin sən.

Çox təəssüf ki, bilmək hər adamın marağında olmur. Ona görə də həyat da sönükləşir, süstləşir, bozarıb bir səhra çöllüyü kimi öz tozanağını qaldırmaqla günü axşam edir...

Mənim yazdığım bu fikirlər bəlkə də pafosludu, bəlkə də həddindən artıq təmtəraqlıdı. Amma inanın ki, gerçəkdi. Gerçəklik də elə bir şeydi ki, gözlərini adamın gözünün içindən çəkmir. Birbaşa alına, ürəyinə söykənmiş tüfəng lüləyi kimi səni təhdid edir, qaçmağa yer qoymur. Bax, bu mənada yorğunluq da mənim indiki durumda özümü ifadə edə biləcəyim yeganə sözdü. Bilirəm ki, dostlar, doğmalar hardasa məni qınayacaq. Bu fikirləri kağıza köçürdüyümə görə təəssüflənəcəklər. Lakin neyləyim ki, düşündüklərimi demək, yazmaq mənim ən böyük günahlarımdan biri olubdu: xoş gəlsə də, gəlməsə də, qınansam da qınanmasam da! Həmin ovqatın içində yazdığım şeirlərdə də mən içimdəkini ifadə etməyə çalışıram. Yəni içimi misralara köçürürəm... İstəklərimi şeirin diliylə deyirəm.


Yorulmuş dəvə kimiyəm

Titrəyən dizim qatlanır...

Düz də yeriyə bilmirəm -

Əyilir, izim qatlanır!


Görünür zamanın həddi

Çətindi keçmək bu səddi...

Bilmirəm yaşdandı, nədi -

Qırışır, üzüm qatlanır...


Ruhum xəfif kölgə salır

Xəyal məni məndən alır...

Vərəqlərin üstdə qalır -

Oxunmur, sözüm qatlanır!..


***

Adətən avqusta "qorabişirən" deyirlər. Bunun səbəbini az-çox bilirəm, mahiyyətindən də xəbərim var. Amma indiki anda bu söz mənə bir az gülünc görünür. Çünki içərisində olduğumuz ayın elə isti günlərini yaşadıq ki, onda torpaq da bişirdi, nəinki qora. Bax, bu adi bir faktı, detalı ona görə qabardıram ki, bəzən biz reallığı nəzərə almırıq. Elə hər şeyi müqəddəs kitabın içərisindən götürülmüş kimi anlayır, dərk edib bu cür də tətbiq etməyə, ifadə etməyə çalışırıq. Burada söhbət nəyisə inkar etməkdən getmir. Əksinə, deyiləni, olanı zamana uyğun gətirməkdən gedir söhbət. Bu uyğunlaşdırma fikrin inkişafı deməkdir... hərəkətdə olması deməkdir... yaşaması, boy atması deməkdir...

Deməli, qorabişirənə qədər hələ barmaqsayı günlər var. Lakin indinin özündə müqayisə aparıb belə bir nəticəyə gəlirəm ki, hətta qorabişirənin özündə də soyuqlamaq, sətəlcəm olmaq, üşümək, donmaq mümkündü. Axı, biz insanıq. Və mən də bu məqamda təbiət hadisələrini nəzərdə tutmuram, iqlim dəyişikliklərini qabartmıram. Əksinə, insanın insana münasibətini, insanın insana sığınmağını, insanın öz içində başqalarının sevincini, kədərini yaşatmaq, ona dəstək olmağını ifadə etmək istəyirəm. Çalışıram ki, soyuğun da, istinin də, necə deyərlər, od-alovla şaxta-boranın da insanın varlığında, iç dünyasında, yəni ürəyində ən pik dərəcədə olduğunu sizə xatırladım. Deyim ki, içimdəki hər şey üçün minnətdar olduğum Allahım və O mənim bu düşüncələrimin doğulmasına, böyüməsinə həm səbəb yaradan, həm də dəstək olandı. Yəni qışın oğlan çağında çölün şaxtası, boranı mənə yaz, yay ovqatını yaşadırsa və yaxud yayın qorabişirənində mən daxilən şaxtanın, boranın içərisində oluramsa, burda təbiəti niyə günahkar saymalıyam? Niyə onunla sorğu-suala çıxmalıyam?!

İndi özünüz də yəqin hiss etdiniz ki, mən harda və nə qədər haqlıyam. Əgər bunu artıq duya bilmisinizsə, onda bu misraların da yozumunu qəbul edib qiymətini, dəyərini verəcəksiniz.


Bir ovuc yağışa

Tək bir isti baxışa...

Əfv et, məni bağışla -

Allahım!..


Göyərən son umuda

Bircə əlçim buluda...

Bağışla, bu qulu da -

Allahım!..


Bu boya biçilən kədər

Sənin yaz

dığın qədər...

Yola ver məni birtəhər -

Allahım!..


***

Hə, mənim "Ədalət" qəzetində son 15 ildə yazdığım yazıların böyük əksəriyyətinin ilk oxucusu, dinləyicisi və bilgisayara köçürəni olan Gülər xanımın sonuncu şeirimə etdiyi redaktə yerinə düşdü. Çünki yazımın adında Allahım və Sənin adın xüsusi qeyd olunmuşdu. Ona görə də bir anlıq susdum və redaktəni məmnuniyyətlə qəbul etdim. Susduğum anda ağlıma ilk gələn o oldu ki, deməli, bura qədər nə diqtə etmişəmsə, nə yazmışamsa, onlar bir oxucu kimi Gülər xanımın diqqətindən yayınmayıb. Əgər ilk oxucu vərəqi qatlamırsa, vərəqi qatlayıb bir kənara atmırsa, deməli, onu ən azı daha bir neçə nəfər oxuyacaq. Mən bilirəm ki, o bir neçə nəfərin içərisində Sən də olacaqsan. Və bir də səndən və hamıdan öncə artıq söylədiklərimi içimin yaşantıları kimi Allahım oxumuşdu, bilirdi. Və hardasa elə Allahımın içimdə göyərtdiyi fikri ifadə etmək bacarığı mənə bu yazını yazmaq imkanı verdi. Deməli, haqdan gələni saxlamaq, gizlətmək, ört-basdır etmək mümkün deyil. Elə mənim Allahımın özünə və sənə olan sevgim də Haqdan gəlib. Ona görə də sən nə qədər bu sevgini duymamağa, hətta aşağılamağa çalışsan da, onu dəyişməyə, onun qarşısında sədd çəkməyə gücüm çatmayacaq. Bu güc ancaq Allaha aiddir. Sadəcə, sadə formada ifadə etsəm, göndərən də, geri alan da yalnız Allahdı. Bu mənada indi söyləyəcəyim misralarda sən bir daha nəyə imza atdığını aydın şəkildə görəcəksən.


Özümü Məcnun bilirdim

Bitməyən dərdə dözümdə..

Bir şair gözümdə öldü -

Bir sevən isə özümdə!..


Qətliam oldu içimdə

Nə dodaq bildi, nə də dil...

Gələ bilmədin üçümdə -

Onu da bağışladım, bil!..


Sadəcə yaddaşı yandır

Tüstüsünə fatihə ver...

Gətirmədi bəxtim andır -

Tikanlıdı yatdığım yer!..


Hə, doğrudan-doğruya qarşınızda etiraf etdim:

- Yorulmuşam, yaman yorulmuşam! Dincəlməyin zamanı deyəsən çatıb. Siz necə bilirsiniz?..




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
SON XƏBƏRLƏR
2019-11-13


VİDEO