ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: GÖZÜNÜZ TELEFONDA OLSUN...

Sən də durma, mənə zəng et

12916    |   2018-02-02 14:19
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Hərdən adam elə ovqatda olur ki, heç nə gözünə görünmür. Nə oğul-uşaq, nə iş-güc, nə də bu dünyanın gəlimli-gedimli sir-sifəti. Eləcə ya bir küncə çəkilib özünlə, loru dildə desəm, canınla vuruşmaq istəyirsən, ya da hamıdan, hər şeydən, hər kəsdən baş götürüb hara gəldi çıxıb getmək. Amma ən dəhşətlisi budur ki, o "çıxıb getmək” andırın maddi tərəfi adamın ayaqlarını yerə mıxlayır, çünki hərəkət üçün stimul lazımdı... addım atmaq üçün enerji gərəkdi, taqət gərəkdi... Bu da ki, qəhətə çəkilib. Elə bil ki, cinə "bismillah" demisən. Qeyb olub. Özüylə təkcə canını götürüb getməyib, həm də mənim canımı da, səbrimi də, güzəranımı da, dözümümü də aparıb. Hər gün də çəkib aparmaqda davam edir.

Bəzən deyirlər ki, gün günün davamıdı. Amma mən buna inanmıram. Bu ən yaxşı halda şair sözü ola bilər. Yəni poetik, romantik, yəni belə bir bəzəkli fikir. Və biz də onsuz da sözdən başqa heç nəyi olmayan bir zümrə və 99 faizi də şair olan xalqın nümayəndəsi kimi uymuşuq sözə. Görək axırı necə olacaq? Amma axırına qədər isə bu zaman və şəxsən mənim indi içərisində olduğum durum, sizi deyə bilmərəm, mənim axırıma çıxır...

Bəli, sonuncu cümlə sizə qəribə görünə bilər. Qoy olsun. Onsuz da ütülü danışa-danışa, ütülü yaza-yaza içimiz də, çölümüz də ütülənib. Bizi aparan suya sel deməyə sanki qorxuruq. Amma bilmirik ki, qorxsaq da, qorxmasaq da sel öz gücünü göstərəcək. Onda saman çöpü də köməyimizə çatmayacaq. Bilirsiniz niyə? Mənim məntiqimə görə, biz haqqın nahaqqa verildiyi məqamlarda susuruq... biz gerçəyi ifadə etməkdən daha çox gerçəyin böyür-başındakı kol-kosdan dəm vururuq, öz məntiqimizi ortaya qoymuruq. Onda da...

Bəli, onda da əyri bitən xiyarlar, kövrək, bar vermək gücündə olan ağaclara sırmanmış sarmaşıqlar sorub qurudur şirəni - canda da, ağacda da, lap elə daşın özündə də. Deyə bilərsiniz ki, daşın şirəsi var? Əlbəttə ki, var. Daşın şirəsi olub ki, sıxılıb daşlaşıb da! Yəni bunun maye hissəsi buxarlanıb, qalanı daşlaşıb olub daş. Amma nədənsə o daş göydən yağmır, tökülmür. Doğrudur, Ramiz Rövşən deyir ki, göy üzü daş saxlamır!.. Qoy desin! Biz də onun dediyini diləyək, amma əvvəldə dediyim şair sözünün hikmətinə uymadan üzümüzü Tanrıya tutaq. Bilək ki, göy üzündə kifayət qədər daş var və o daşlar bir gün töküləcək. Bax, hara, necə, kimin üst-başına töküləcək, onu yenə o göy üzündəki bilir. Mən onu bilsəydim, çoxdan payıma düşən daşın dalınca getmişdim. Axı, hərənin bir daşı var eninə, boyuna görə. Yəni kəfənini boyuna biçən Allah, daşını da unutmayıb. Kiminin daşı şəkillidi, kimininki yazılı, kimininki də elə-belə daş şəklində. Nə isə...

Bu ovqatın, yəni o əvvəldə dediyim harasa getmək, harasa sığınmaq, tərki-dünya, tərki-insan olmaq nöqtəsində ağlımın qaranlıq hücrəsinə iynə ucu boyda işıq düşür. O işıqdan sən görünürsən. Və mən də yenə bu durumun içində də sənə üz tuturam və sənə deyirəm ki:


Düşüb dibində qalmışam

Ağlımın səhvinə görə!..

Dərdin cibində qalmışam -

Səpir öz kefinə görə...


Həsrət mənə zülm edir

Gözümdə, könlümdə bitir...

Mayanı xərcləyib gedir -

Bu günün nəfinə görə...


Söylədin sən son gəlişdə

Dünəni yuxu bil, işdə...

Dönmür üzümə gülüş də -

İmzasız əfvinə görə!..


***

Deyirlər ki, hər gecənin bir səhəri var, hər qaranlığın da bir işığı. Amma bunu deyən o müdriklər elə bil başları ya işığa, ya qaranlığa o qədər qarışıb ki, unudublar desinlər, etiraf etsinlər ki, Allahın Yer üzünə göndərdiyi işıq və qaranlıqdan başqa Allah bəndəsinin də işıq və qaranlıq yaratmaq yönümlü hərəkətləri o müdriklərin fikirlərini sual qarşısında qoyur. Yəni insan barmağı, insan düşüncəsi törətdiyi əməllə, atdığı addımla qaranlığın aydınlıq olmasına, işığa qovuşmasına sədd çəkir, imkan vermir. Nəticədə insanın daxilində, özəl həyatında elə təlatümlər baş verir ki, onda həqiqətən yaşamaq marağı, istəyi, hətta sevgisi quş kimi bir anda uçub gedir.

Bilmirəm, bu "uçmaq" sözü hardan ağlıma gəldi. Çünki bu söz məni Sovet dövrünün bir şeirinə tərəf çəkib apardı. Müəllifini unutduğum həmin şeir həm də nəğmə idi, biz pionerlər də oxuyurduq onu. Bax, birinci bəndi belə idi:

Uçdu göylərə

Bizim peykimiz

Söylədi yerə

Yol gedirik biz...

Bəli, yadıma düşən bu bənd məni başqa bir məqama da yaxınlaşdırdı. O məqamı da sizə çatdırmaq istəyirəm. Necə istəyirsiniz, elə də qarşılayın. Vallah, deyəsən o göylərə uçan peyk mənim ümidlərimi də, mənim güvənimi də özüylə alıb aparıb göylərə. Onlar da göylərdən mənə əl edirlər. O əletmə də özüylə bir rişxənd, bir ələsalma, bir qıcıq səpir üzüaşığı. Yəni əl çatmayan göy üzündən mənə deyir ki: (burda Mayakovskinin ruhuna köklənirəm - Ə.M.)

Al ha,

qal ha,

yana, yana

baxa-baxa,

sən heç kimsən!

Bilmirəm yerinə düşdü, yoxsa yox, amma doğurdan da içində olduğum ovqat, yaşadığım durum məni heç kimə çevirib. Və mən o heç kimliyin də nə edəcəyini, hara, nəyə qədər gedəcəyimi də təxmin edə bilmirəm. Aşıq Ələsgər demiş, sınıb yanıma düşmüş qol-qanadımla bilmirəm hansı dağın daşına, hansı qayanın özünə çevrilim. Bilmədiyim, yəni cavabını tapmağa gücüm çatmadığı bu sualın ağırlığı altında yenə misralar üstümə çilənən su kimi içimdən qanadlanıb məni silkələyir.


Qaranlıq çəkilibdi

Göy üzünə pərdə tək...

Bürünüb qaranlığa -

Dözürəm mən dərdə, tək!


Hava kimi gərəyim

Ürəyimi dər, əyim...

O tərəfdə ürəyim -

Qalıb canım bərdə, tək!


Qəmdən ocaq çatılır

Olan-olmaz satılır...

Bütün oxlar atılır -

Soruşmadan mərdə, tək!


Didəm doludu yaşla

Ətəyim çınqı daşla...

Təkəm bu ağıl başla -

İnanın, bəşərdə tək!


***

Hər bir fikrin təkcə mübtədası, xəbəri olmur. Həm də bir dayaq nöqtəsi və istiqaməti də özünü doğulduğu andan büruzə verir. Bax, bu mənada mən nə qədər çalışsam da özümdən başqa heç kimdən və heç nədən yaza bilmirəm. Yəni şənbə günləri bilgisayar qarşısında əyləşəndə içimi açıb tökürəm ortalığa. Özüm istəsəm də, istəməsəm də həyatımdakı zindan ağırlığında sözlər təkcə doğulmur, həm də boğula-boğula zarıyır. Çünki onlar da bir azadlıq axtarırlar, onlar da bir yaranışa möhtacdırlar.

Mən də bunu bildiyimdən həmin sözlərin quyu dibindən, qaranlıqdan işığa çıxmasına gücüm çatdığı formada yardımçı olmağa çalışıram. Bu da kimlərinsə xoşuna gəlmir, kimlərinsə qabarına toxunur. Həmin o toxunma özü də oxunu, gülləsini mənə tuşlayır. Çünki bütün günahların səbəbkarı da, daşıyanı da, ortaya qoyanı da elə mənəm. Mən də ki, sarı simdə mizrab oynatmaqdan usanmıram, yorulmuram. Çünki qalanım bircə o sarı simdi. O da qırılsa, deməli...

Hə, deməli, daha Kərəmin ağlamağına da ehtiyac qalmayacaq və bu dünyanın qara daşının göyərəcəyinə ümid etməyin özü də bir ilğıma çevriləcək... Amma çevrilir, qoy çevrilsin. İslanmışın yağışdan nə qorxusu?!

Bir vaxtlar elə bil ki, ölümünü duyan fillər kimi duymuşdum belə bir durumun gələcəyini və onda yazmışdım ki:


Əlimdə od tutub durdum

Könlümü oda tutdurdum...

Sən nələri unutdurdun,

Mən nələr unudub gəldim -

bu günə...


bilmədim gün hardan doğdu

Ürəyimi həsrət boğdu!

Kirpiklərim tikan, oxdu

İsladıb, qurudub gəldim -

bu günə.


Tale məni sayıb seçdi

Bu da başa gələn işdi...

Düşündüm ki, olub keçdi

Suları duruldub gəldim -

bu günə!

***

Deyəsən vərdişə çevrilib. Bütün yazılarımın sonunda əvvələ qayıtmaq. Nə qədər yaxşı haldı, demək mənə çətindi. Amma artıq hər şənbə yazımın sonunda özüm öz yazdıqlarıma bir növü, kənardan baxıb nöqtə qoymaq istəyirəm. Çıxardığım nəticəni həmin o nöqtənin altına salıb dözümünə tamaşa edirəm. İndi də elə bir niyyətdəyəm. Və həmin niyyətin işıqlı tərəfini, təbii ki, əgər varsa, məni anlayanlara da arzu edirəm. Və istəyirəm ki, onsuz da xoş olmayan və üstəlik də mənim də korladığım əhvalınıza bir iynə ucu boyu sevinc, sevgi, işıq qatım. Və siz o işıqdan, o sevgidən ümidlənib özünüzü toparlayasınız, əlinizi telefona uzadasınız və sizin zənginizi gözləyənlərə telefon açasınız. Bax, şəxsən mən bu anda sənin gəlişini, zəngini gözləyirəm. Ona görə də sənə yazıram ki:


Sən imkanın olanda

Ya da ki, elə-belə

Qoy, telefonum səksənsin -

Hərdən mənə zəng elə...


İstəyirsən danışma

Təki hənirin gəlsin.

Mənə rişxənd edənlər -

Bir-birindən şəklənsin.


Mənsə sıxıb köksümə,

O telefona "can" deyim.

Səninlə birlikdəyəm -

Hər zaman, hər an, deyim.


Bəlkə də çox gülüncdü

Arzum da, əməlim də.

İnan, varlığın durur -

Sevgimin təməlində.


Hə, bax elə özümdə birtəhər yaratdığım ovqatla düşünürəm ki, sizdə də nəsə edə bildim. Əgər edə bildimsə, deməli, mütləq telefonumuza, elə sizin də, sənin də zəng gələcək. Ona görə də telefonu açıq, enerji blokunu isə işlək vəziyyətdə saxlayaq. Bax, sonra demədi deməyin ha! Mən borcumdan çıxdım: zəng edin, zəng gözləyin!




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK