ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ÇIXIB GETMƏK VAXTIDI

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

24980    |   2017-07-07 14:45
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Ziyarətə gəlmə, görərlər

Açıq demək istəyirəm. Həyat o qədər cansıxıcı olub ki, nəyəsə baxıb sevinmək, nəyinsə yanında, çevrəsində olmaq az qala möcüzəyə çevrilib. İnanın ki, indiki məqamda, indiki anda yaşamağın heç bir məna kəsb etmədiyinə ovcumun içi kimi inanıram. Və ona görə də mənə elə gəlir ki, artıq adamlara da, yerin üstünə də yükəm. Sanki durduğum, dayandığım nöqtədə yerə ağırlıq gətirirəm, yeri bezdirirəm. Elə bilməyin ki, mənim sevinc hisslərim ölüb... elə bilməyin ki, mənim ürəyim çırpınmır... elə bilməyin ki, mən ümumiyyətlə, hər şeydən, hər kəsdən usanmışam, yorulmuşam, bezmişəm. Yox, sadəcə mən arzularımın, xəyallarımın necə daşa dəydiyini, necə çilikləndiyini, necə tapdalandığını görə-görə içimdə ağırlaşmışam, içimdə yorulmuşam. Hətta lal bir sükuta çevrilmişəm. Ona görə də daşıdıqlarımı hansı səslə deyirəm-deyim Allahdan və özümdən başqa kimsə eşitmir. Allah da ona görə eşidir ki, O mənim içimdədi, ruhumdadı, mən də Onun dərgahında. Belə olan halda nəyə sevinib, nəyi xatırlayıb içində ümid şamı yandırmaq olar. Nəyə fərəhlənmək, nədən qürrələnmək gəlib keçə bilər ağıldan? Sual heç də qəliz deyil. Şəxsən mən yenə əlimi ürəyimin üstünə qoyub tam səmimiyyətlə deyirəm ki, sizə də, özümə də ünvanladığım sualın cavabı əslində sizi də, məni də yaşada biləcək böyük bir sevgidi. O həm həyata olmalıdı, həm ətrafındakılara, həm özünə, xüsusilə də Sənə. Təəssüf ki, bizim sevgi anlayışlarımız fərqlidi. Biz sevgini o qədər cılızlaşdırırıq, o qədər müxtəlif müstəvilərə paylayırıq ki, sevgi də bədbəxt olur, elə özümüz də. Mən bunu birmənalı şəkildə deyirəm və dediyimin də arxasında son nəfəsimə qədər dayanacam. Hətta elə bu günlərdə yazdığım misralarda da demişəm:


Sənə xatırladacam

Sevgini və sevməyi...

Sevgi olan məbədə-

Əyilməyi, enməyi!..


Sən orda görəcəksən

Allahı və özünü!..

Bir də səni isidən-

Bu ürəyin közünü!..


Sevincdən dodaqların

Hətta dilin əsəcək...

Vüsalın kəb inini-

Baxışların kəsəcək!..


Yəqin ki, bu misralar hansısa bir nöqtədən tərpənişə səbəb ola biləcək... hansısa bir anın damarını isidəcək... və hansısa bir buhzun əriməsinə şam işığı salacaqdı...

Təbii ki, bütün bunlar mənim indiki anda özümün öz misralarıma verdiyim qiymətdi. Bir az yekə çıxmasın, bir növü şeirimi tərifləməkdi, təqdim etməkdi. Amma bunun içindəki səmimiyyət hər kəs tərəfindən görünürsə, onda mənim cəsarət edib öz misralarımı tərifləməyimi yəqin ki, günaha yazmazsınız. Axı mən həm də yazmışam ki:


məndən

soruşurlar

həyatımı...

dərhal

bir nəfəsə

söyləyirəm adını!..

sənin,

yəni mənim

sevincim, fərəhim olan

bu dünyanın

ən müqəddəs

mələk qadını!..


***

İnsan özü-özünə qapılanda, özü-özünə çəkilib bir küncdə gözdən, könüldən uzaq olmağa çalışanda kimlərsə onu qınayır, kimlərsə də ağız büzür. Amma mən bu halı özüm yaşadığımdan öncədən söylədiyim iki məqamı həm ötəri sayıram, həm də ağlımdan keçirirəm ki, kimin harasının necə ağrıdığını özü daha yaxşı bilir. Hətta ən məşhur təbib də xəstənin ağrısının dərəcəsini, ölçüsünü, çəkisini deməkdə acizdi. Onlar, yəni ən məşhur təbiblər bircə söz bilirlər və deyirlər bu xəstəliyin dözülməz ağrıları olur. Ona, yəni xəstəyə ağrıkəsici vurmaq lazımdı. Lakin həmin o ən məşhur təbiblər unudurlar ki, az qala 28 ildi ki, ağrıyan, artıq bütün bədənini, ruhunu göz-göz edən Qarabağ ağrısı üçün ağrıkəsici fayda verməz. Üstəlik, bu ağrı dözülməzlik həddinə də keçir. Amma biz, o cümlədən də mən dözürəm. Daha bir məqam. Deməli, bir-birini anlayan, bir-birini tamamlayan, hətta bir-birini müəyyən mənada əvəz etmək gücündə olan elə dostlar, elə cütlüklər, elə sevgililər var ki, onların ayrı-ayrılıqda yaşadıqları həyat dramları o dözülməzlik həddini rahatca ötüb gedir. Kənardan adama elə gəlir ki, daha sondur. Müşahidə etdiyi məqamlar mütləq son nöqtədə dayanacaq. Amma yox! O insanların daxili və qarşılıqlı tələbatları, o insanların ruh cütlüyü həmin o dediyim dözülməzliyi kölgədə qoyur. Şəxsən mən yaşadıqlarımı heç bir dərmanla, hətta alkoqolla da müalicə edə bilmirəm. Sadəcə mənim köməyimə bir təsəlli, ikinci nəfəs kimi qələm və dəftər çatır. Ağrını həmin o dəftərin vərəqlərinə bükürəm. Sonra da bir anlıq da olsa özümü taleyin ixtiyarına verirəm və yazıram ki:


Səsimi büküb atacam

Külək ağzına - aparsın...

Mən səslə fərəh tapacam

Sən də ki, ümid taparsan-

Axtarsan...


Gözümü ovub qoyacam

Yol üstə boylansın sənə!

Mən səndən ölüb soyuyacam

O da qaranlıqdı mənə-

Axtarsan...


Qəlbimi dama dəftər tək

Səssizcə naxışlayacam

Onu görərsən ay mələk

Mən sənə bağışlayacam-

Axtarsan...


İndi siz də bu şeiri oxudunuz, mən də onu bilgisayara diqtə elədim və hərəmiz də öz-özümüzdə mühakimə də etdik, qərar da verdik. Bəyənənimiz də, gülənimiz də bir dodaqucu "eh" edənimiz də oldu. Bunlar təbii haldı və normal sayılır ağıllı adamlar tərəfindən. Mən də özümü iynəucu boyda ağıllı saydığımdan fikirləşirəm ki, dediyim, yazdığım sözlərin, fikirlərin, misraların hər qatında mənim duyğularımın, sevgimin həm həniri, həm də görüntüsü var. Mən hardasa sözlə o duyğuları, o görüntüləri ürəyimdən çıxarıb bir az açıq havada gəzdirirəm. İstəyirəm ki, mənim iç dünyamın heç bir künc-bucağı qaranlıq olmasın. Ordakı işıq ömrümün işığına çevrilsin və mən də bir ömür işığının bir sevgi işığından alışdığını, onun davamı olduğunu varlığında hiss edim. Hətta onu görüm, ona toxuna bilim. Deməyin ki, bu, xəyalpərəstlikdi, deməyin ki, bu hardasa heç kimin əli, ünü çatmayan bir məqamdı. Deyin ki, bu, ola bilən bir haldı, hətta olub da, olacaq da!.. Əgər belə desəniz onda mənim özümə inamım da, o böyük sevgiyə qovuşacağıma əminliyim də artar və üzümü sizə tutub demərəm ki:


yer tapa

bilmirəm

çıxıb getməyə-

qəbirdən başqa...

sən də

söz tapa bilmirsən

mənə deməyə-

səbrdən başqa!..

təzaddı,

əzabdı,

nədisə bunu

Allah uzatdı

ömrüm ölçüdə!..

indi anlayıram

tək çıxışı var

düşdüyüm halın

sənə insaf verə

mənə Allahım

sənin sevəcəyin

ürək köçürə!..


Hə, doğurdan da həyat öz suallarını hər gün qəlizləşdirir, hər gün çətinləşdirir və bəzən də cavabsız edir. Amma etiraf edək ki, indi transferlər də, köçürmələr də o qədər sadələşib, adiləşib ki, onu gözümüzlə də görürük, qulaqlarımızla da eşidirik və hətta öz varlığımızda, öz cismimizdə də şahid oluruq. Ona görə də mənim sənin yanında olmam üçün Allahımın mənə başqa bir ürək köçürəcəyinə inanmağı normal say, təbii qəbul et. Və bil ki, bu dünyanın qara daşını göyərdən Allah o qədər müşkülləri, o qədər çətinlikləri bir anın içərisində çözüb ki, təkcə dərd sahibi deyil, bəzən bəşəriyyət də bu məqama heyrət edibdi. Və yenə yeri gəlmişkən xatırladım ki, məhz mənim inancıma görə, böyük Füzuli elə bu məqamda deyib ki, "Heyrət ey qütb"!

Mən yazımın əvvəlində birbaşa, heç bir pərdə-filan gözləmədən dedim ki, olduğum həyatın içərisində, yaşadığım günlərin fonunda sevinəcək heç nəyim yoxdu. İndi o fikrə bir də qayıdıram. Demək istəyirəm ki, "Ol!" deyən böyük varlıq, böyük qüdrət sahibi bəlkə də, nə vaxtsa, hardasa, hansı məqamda olur-olsun öz gücünü göstərə bilir və biləcəyinə də şübhəm yoxdu. Ona görə də ümidsizliyin yaratdığı əks-sədanı şeirə çevirəndə mən bir az rahatlanıram... Amma bir az... Sonra isə yenə həmin başlanğıc öz səsini eşitdirməyə başlayır. Ona da yenə kağız-qələm düşür yadıma.


bir parça

kağızdı

başımın üstə-

qara kağız,

əlçin bulud...

bir az

aşağı əyil

rahatlan-

mən də

səni oxşayıb

bir ağız,

sonra

boyuma ölçüm,

bulud!


***

Ümidsizlik, inamsızlıq təbii ki, yaxşı hal deyil və onu da mən bir kimsəyə arzu etmirəm. Adətən belə məqamlarda adam könül dostuna, ən yaxın simsarına, sirr yerinə, daha çox isə ürəyinin sahibinə üz tutur. Onunla dərdləşir, onunla pıçıldaşır və...

Hə, bax, onda bir balaca özünə dönüş olur. Çünki ürəyinin sahibi ürəyinin içində bir qaralmış qoru üfürür, onu alışdırır. Bax, bu da səni, məni həmin o ümidsizlikdən, o təklikdən, o inamsızlıqdan çıxarır. Bir az da dəqiq desəm, çıxarmaq üçün quyuya sallayan kəndir olur. Onun ucundan tutub həmin o işığa, o ümidə, o sabaha tərəf getmək istəyirsən. Bu da hardasa ikinci nəfəs kimi bir şeydi. Və çox təəssüf ki, bu İkinci Nəfəs də hərdən gücsüz olur. Yəni onun qarşısına elə bir sədd çəkilir ki, o səddi aşmaq, keçmək, yarmaq fiziki güclə mümkün olmur. Mənəvi güc isə müəyyən normalardan çıxa bilmədiyinə görə, dözüb durmalı olur. Neyləsin?! Və onun tapdığı və yaxud tapa bilmədiyi çıxış yolu da bütün hallarda özünə dönüş yoludu. Həmin yolda bir kimsə görünməyəndə, bir işartı olmayanda ürək paramparça olur və onda mən şəxsən yazıram ki:


mobil susur...

yol da boşdu...

göz yorulur...

ürək daşdı...

bu sükutun,

bu həsrətin,

təzyiqin

həm hərarətin...

bir an duyun

qapısını

sonra döyün

Əbülfətin!..


Məni qınaya bilərsiniz ki, bu qədər ümidsiz və bir az da adamı sıxan, lap açığını desəm, canını boğazına yığan yazıyla, şeirlə niyə oxucuları sıxırsan? Niyə onlara dilxorçuluq gətirirsən, əhvallarına soğan doğrayırsan? Mən irad tutanları başa düşürəm və onları haqlı sayıram. Lakin siz də məni başa düşün. Siz də bilin ki, mən sizlə nəfəs alıram... Sizlə bölüşüb içimdə güclə işaran şamı sönməyə qoymuram. İstəyirəm ki, o şamın işığı alova, məşələ çevrilsin...

Hə, bir də istək nə cinayətdi, nə də icazəli olur. Mənə görə istək hər bir ürəyin haqqıdı. Hər bir ürəyin də öz haqqına doğru gücü, imkanı daxilində çarpışması, getməsi, yüyürməsi hətta zərurətdi. Bu zərurəti heç kim onun əlindən ala bilməz. Elə mənim də dediyim, yazdığım, pıçıldadığım budur ki, gəlin bir-birimizin haqqını qəbul edək, bir-birimizin haqqına dəyər verək, bir-birimizin haqqına girməyək. Əgər bu qərarım, bu təklifim gerçəkləşsə, qəbul olunsa, vallah, hər kəsin ürəyindəki işıq yanacaq, sönməyəcək. Kaş ki, bütün işıqlar haqdan yansın və bütün ürəklərin istəkləri gerçəkləşsin. Ən azından Allah xatirinə! Amin!!!




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-04-26


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Arsenal”, yoxsa "Atletiko”?

"Arsenal” (25%)
"Atletiko” (75%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Arvad ərinə:
- Əzizim, işdə bizə zərərli işə görə 15% əlavə pul ödəyəcəklər.
- Sən getdin ordakıları da zəhərlədin?




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK