ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

«YAXŞI Kİ, HEÇ KİMƏ QALMIR BU DÜNYA»

Faiq QİSMƏTOĞLU

23329    |   2017-05-10 13:58
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

İstedadlı şair-publisist Asif Talıboğlu ilə çox yaxın dostluq eləmişik – çörək kəsimiş, su içmişik və bir-birimizin xeyir-şərində olmuşuq. Elə bu gün də dostluq davam eləyir. Mən çox adamlarla «Ədalət»də işləmişəm. Amma onların heç birində Asifdə olan qeyri-adi xarakteri, sədaqəti, səmimiyyəti görməmişəm. Çünki Asif Talıboğlu dağlar oğludur. O dağlar kimi də mərd, mübariz, əyilməz və dərdini-kədərini heç kimə bildirməz. Bəlkə də dünyada Asif müəllim qədər dərdə dözümlü, səbrli və hər şeyi öz iç dünyasında arana-dağa aparıb gətirən ikinci bir adam çətin tapılar. Asif Talıboğlu çətin günün, ağır günün, insanın tənha qaldığı anların dostudur. Heç mənim ona elə bir yaxşılığım da keçməyib. Bunu nəyə görə deyirəm? Bir dəfə cərrahiyyə əməliyyatına gedirdim. «Gənclik» metrosunun üstündə onunla rastlaşdım. Gördü ki, rəngim-ruhum avazıyıb. Soruşdu ki, sənə nə olub? Gizlətdim. Çək-çevirdən sonra hər şeyi açıb danışdım. Dedim ki, sabah əməliyyat olunacam…

İnanın, o, mən əməliyyat olunan günü dincəlmədi. Gəlib həkimin qapısının ağzında durub nəticəni gözləyib. Əməliyyat uğurla alınandan sonra həyat yoldaşım dedi ki, Asif müəllim sən əməliyyat olunub qurtarana qədər əyləşmədi. Nə çay içdi, nə də rahatlıq tapdı. Sabahı gün isə reanimasiyadan məni çıxarıb palataya apardılar. Axşam saat 5-də qardaşımdan da, bacımdan da tez Asif mənim başımın üstünü kəsdirdi. Özüm də onun bu sədaqətinin, etibarının qarşısında məəttəl qaldım. İki daşın arasında yastığımın altına pul da qoydu. Sonra alnımdan öpüb dedi ki, səni çox yormaq istəmirəm və çöldə də ziyarətinə gəlmək istəyənlər çoxdu. Xudahafizləşib getdi…

Barmağımın beşini bal eləyib ağzına soxduğum adamların heç biri o ağır anda məni axtarmadı. Ancaq heç vaxt yaxşılıq eləmədiyim, arxa durmadığım Asif Talıboğlu doğmalarım qədər və bəzən də onlardan artıq mənim başımın üstə yarpaq kimi əsdi…

Sözümün canı odur ki, o nə danışırsa, nə deyirsə hamısı tam səmimidir. Axı bayaq dedik, o dağlar oğludur. Qubadlının Mollu kəndində dünyaya göz açıb. Asif müəllim Qarabağ müharibəsinin ilk günlərindən əlinə silah alıb ermənilərə qarşı döyüşüb. Özü də elə-belə batalyon komandiri olamyıb. Yəni hər an ölümün içində, ağuşunda olan bir insan son gülləsinə qədər yağılarla döyüşüb. Sonra Bakıya gəlib, müxtəlif mətbuat orqanlarında çalışıb və bizim qəzetdə işləyib.

Onun bir-birindən gözəl publisist yazıları, şeirləri var. Və nə yazıqlar ki, Asif Talıboğlu qələmə aldığı şeirlərinin çoxunu ona-buna pay verib və hədiyyə edib. Və hədiyyə etdiyi bu şeirləri də indi məşhur xanəndələr ifa edirlər. Yəni Asif Talıboğlu istəsəydi indiyə qədər 20-30 şeirlər kitabı dərc etdirərdi. Onun ilk şeirlər kitabı «Dağlara deyin ki…» olub.

Bu yaxınlarda isə Asif müəllim dostlar onu danlayandan sonra hərəkətə gəlib və yazdığı şeirləri toplayaraq «Yaxşı ki, heç kimə qalmır bu dünya» adı ilə çap etdirib. Kitabın redaktoru gözəl insan, yaxın dostumuz və ziyalı Mahir Baratoğludur. Kitabda Asif Talıboğlunun bir-birindən gözəl, lokanik və poetik şeirləri çap edilib. Onların bir çoxunu sizin diqqətinizə çadırıram: «Yaxşı ki, heç kimə qalmır bu dünya», «Dostlar bəsimdir-bəsim», «Doğulmuşam mən», «Atalar», «Ay qubadlılar», «Anam yaman qocalır», «Anama dedim», «Oğul heyyy!..», «Bir kənd yaman xiffət çəkir», «Qaytar məni viran olmuş kəndimə», «Bu dünya», «Kişilər», «Ayağımı sürüyürəm», «Qocalanda», «Bağışla məni»… Şeirlərin sayını artıra da bilərik. Amma mənə elə gəlir ki, elə bir şeir də çox şey deyə bilər.

Asifin «Yaxşı ki, heç kimə qalmır bu dünya» şeiri öz fəlsəfi dərinliyi, poetik düşüncə tərzi və oxucuya aşıladığı ideya ilə tamamilə fərqlənir. Bu şeirdə insanlara bir daha çatdırılır ki, heç də hər şey biz düşündüyümüz kimi deyil. Kim olursan ol, axır ki, adam ol! Amma görünür neçə-neçə böyük şairlərin insanlara göndərdiyi mesaj hələ də onları kamilləşdirə bilməyib. Şeirin son bəndinə diqqət yetirək:


Talıboğlu, ömür keçir, bu bəlli,

Tutma bu dünyanı sən iki əlli,

Düşündüm, daşındım tapdım təsəlli,

Yaxşı ki, heç kimə qalmır bu dünya.


Ana məhəbbəti həmişə şairlərin yaradıcılığından qırmızı xətt kimi keçib. Bu mövzu Asif Talıboğlunu da düşündürür. Və bir daha şair oxuculara deyir ki, ananın borcunu qaytarmaq heç bir oğula qismət olmayıb:


Əlimdən tutdun körpə olanda,

Böyüdük əlindən tuta bilmədik,

Sevinc payın orda-burda ay ana,

Özgələrlə böldük, sənlə bölmədik.


Sən Allah qınama bizi, ay ana,

İndi sən yaşdayıq, səni gəzirik,

Anasız yaşamaq böyük dərd imiş,

Bilmirəm bu dərdə necə dözürük.


Asif Talıboğlu hər cür dərdə dözən şairdi. O anasızlıq dərdinə də dözüb, Vətən dərdinə də, hətta oğul dərdinə də! İnanmırsınız, «Oğul heyyy!..» şeirinin bu bəndinə diqqət edin:


Qəlbim yara bağlayır, gəl,

Dərd sinəmi dağlayır, gəl,

Atan hər gün ağlayır, gəl,

Oğul heyyy!..


Allah-Təala adama dərd verəndə səbr də verir. Bəlkə də bu səbri verməsəydi, çoxdan Asif Talıboğlunun ürəyi partlamışdı. Çünki Asif Talıboğlunu Allah çox sınağa çəkib. O da həmişə sınaqdan alnı açıq, üzü ağ çıxıb. Ən azından ona görə ki, şair Talıboğlunun ürəyi dünya boydadı.

Axı, yazımızın əvvəlində qeyd etdik ki, Asif Talıboğlu vətənə, torpağa, yurduna bağlı adamdı. Onun çox elə boylu-buxunlu, yekə olduğuna baxmayın. Bu dağ boyda oğulun o qədər yumuşaq ürəyi, o qədər yumuşaq qəlbi var ki, balaca uşaq ağlayanda onu kövrələn görmüşəm. O vətənini də, torpağını da balaca uşaq kimi həmişə sevib, əzizləyib. «Mənim» şeirində oxuyuruq:


Bizim yerlər bu yerlərin gözüymüş,

Qeyrət, namus kişilərin sözüymüş,

Cənnət elə Qubadlının özüymüş,

Qəbrimi burda yox, orda qazın mənim.


Onun ürəyi həmişə Qubadlı üçün, doğma kəndi Mollu üçün döyünüb. Molludan danışanda o dağ boyda oğlunun gözləri dolur. Ancaq onun içindəki iradə, güc və qüvvət yenidən Asif Talıboğlunu nikbinliyə, qubadlılı günlərə aparır. Və inanırıq ki, o, günlərin birində yenidən Qubadlıya, Molluya dönəcək…

Asif Talıboğlu qocalığa aid gözəl şeir yazıb. Düzdür, adam qocalanda çox şeyi itirir. Amma onun qazandıqları bir təsəlli olur:


Talıboğlu, ömür payın bölürlər,

Yaranmışlar vədə çatdı ölürlər.

Gördün, sənə altdan-altdan gülürlər,

Torpaqla üstünü ört qocalanda.


Yazımızı qələmə alanda onu da qeyd eləmişdik ki, Asif dostumuz dağlar oğludur. Çünki o dağların havası, o dağların gülü, çiçəyi, o dağların gözəlliyi onu böyüdüb. Və Asif Talıboğlu da həmişə bu dağlara sədaqətli olub:


Mən səni görmürəm neçə ildi düz,

O qarlı sinəndə qalıbdımı iz,

Hanı Həsən, Qorxmaz, Əliyar, Çingiz,

Niyə pərişandı halın, a dağlar.


Hər gecə yuxumda görürəm səni,

Düşmən tapdaq edib şehli sinəni,

Yəqin unutmusan çoxdandı məni,

Niyə pərişandı dərdin, a dağlar.


Asif Talıboğlunun mənə bağışladığı «Yaxşı ki, heç kimə qalmır bu dünya» şeirlər kitabını cəmi biri neçə saatın içərisində oxuyub başa çatdırdım. Çünki onun şeirlərində, misralarında həm də özümü gördüm. Onun şeirlərində Füzulinin Ərgünəş dağını, Köndələn çayını, kəndlərini, onun ətrini hiss elədim. Axı Asif müəllim həm də Qarabağ uğrunda gedən döyüşlərdə Füzulinin kəndlərində də ermənilərə qarşı vuruşub. Onu Füzulidə, Bəhmənlidə, Horadizdə çoxları yaxşı tanıyır və tez-tez də məndən soruşurlar ki, o ucaboy, fil kimi səbrli dostun necədi? Zarafat deyil, hər yanda hörmət qazanasan, iz qoyasan və insanların yadında qalasan. Və mənə elə gəlir ki, Asif müəllimin «Yaxşı ki, heç kimə qalmır bu dünya» şeirlər kitabı çoxlarını düşündürəcək, onları öz yurduna, elinə, obasına qaytaracaq. Sadəcə olaraq o kitabı vərəqləmək və onun sehrinə düşmək lazımdır…




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : O BİR QAYA
2017-12-13 : PARTAPART...
2017-12-05 : UNA NƏ QATAQ?
2017-11-28 : O BALACA UŞAQ
2017-11-22 : QALXIN, OTURAQ!
2017-11-08 : O, BİR NUR İDİ
2017-08-31 : DUZSUZ ADAMLAR
2017-08-28 : İSRAFÇILIQ
2017-08-18 : MÜBARƏK ÖLÜM
2017-08-11 : AY İŞIĞI
2017-07-07 : NƏNƏ VƏ NƏVƏ
2017-06-23 : MÖCÜZƏ
2017-06-06 : ÖLDÜR MƏNİ...
2017-05-23 : ÖLMƏYƏN ÜMİD
2017-05-12 : QARA QOÇ
2017-03-30 : NANKOR OĞUL
2017-03-17 : TUT QURUSU…
2017-02-03 : ÖLÜ XORTLADI…
2017-01-06 : BU ÜRƏKLƏ…
2016-12-09 : SÖZÜN ƏTRİ
2016-11-05 : O YAZ YAĞIŞI...
2016-11-04 : O YAZ YAĞIŞI…
2016-10-15 : AĞ YUXU
2016-07-09 : ÇİNAR AĞACI
2016-04-23 : ŞEYTAN AĞACI
2016-03-08 : BALACA PADŞAHLAR
2016-02-20 : KÖPƏYƏ EHSAN
2016-01-16 : DÜNYA MALI...
2015-11-14 : EŞŞƏK SÜDÜ
2015-08-22 : ZƏRBƏ
2015-07-04 : AĞACLAR QURUYUR
2015-06-13 : QORXMA, OĞUL!
2015-06-02 : ALAÇATI...
2015-05-16 : BİR KƏLMƏ...
2015-05-15 : ARXAYA BAXANDA...
2015-05-01 : ENDİRİMLƏR...
2015-04-11 : YAZ YAĞIŞI
2015-04-03 : BOLLUQ OLACAQ?
2015-03-20 : ELÇİLİK
2015-03-14 : DƏYİRMAN DAŞI
2015-03-05 : "BARI NAXÇIVAN"
2015-02-14 : FALA BAXIRAM
2015-01-24 : GÖZƏL ÖLÜM
2015-01-16 : QARA ÇÖRƏK
2015-01-15 : QARA ÇÖRƏK
2014-12-31 : SƏBRLİ OLSAN...
2014-12-20 : KİRVƏ
2014-12-13 : DİLİN BƏLASI
2014-12-06 : CƏHALƏT QUYUSU
2014-11-29 : LOTU
2014-09-27 : SƏBR ELƏ
2014-09-25 : BELƏ TOY OLAR?!
2014-09-20 : BÖYÜK GÜNAHLAR
2014-09-13 : KÜPƏ
2014-09-06 : BEŞ CANAVAR
2014-09-03 : SU QITLIĞI...
2014-08-16 : BÖYÜK DAYAQ
2014-08-12 : LAQEYDLİK
2014-08-09 : SOYUQ ADAMLAR...
2014-08-02 : TÖHMƏT
2014-07-19 : YALAN...
2014-06-07 : ÇƏTİN GÜN
2014-05-28 : EHSAN
2014-05-17 : ƏLDƏN QALAN...
2014-03-08 : Təmiz adam
2014-03-01 : Qarınotaranlar
2014-02-28 : Yağmurlu hava...
2014-02-22 : GÜN KEÇDİ...
2014-02-08 : TOY GECƏSİ...
2014-01-25 : TAMAH
2014-01-18 : XƏCALƏT TƏRİ
2014-01-11 : YAĞIŞ...
2013-12-28 : DÖNÜŞ
2013-11-23 : SƏDR ATI
2013-11-16 : YURD YERİ...
2013-11-02 : PAXIL
2013-09-07 : BAŞ REDAKTOR
2013-08-31 : CADUGƏR
2013-08-17 : KOBRA
2013-08-03 : POÇTALYON
2013-07-27 : AYRILIQ...
2013-07-20 : SÖZGƏZDİRƏN
2013-07-13 : SƏNGƏR
2013-07-06 : QUDURĞAN
2013-06-22 : DƏMİRÇİ
2013-06-15 : GOPÇU KİŞİ
2013-05-25 : QOHUMLUQ
2013-05-18 : HƏSRƏT YAĞIŞI
2013-05-11 : ƏRİK AĞACI
2013-05-04 : AYRILIQ
2013-04-27 : ELÇİLİK
2013-04-20 : İLDIRIM
2013-04-13 : GÜN İŞIĞI
2013-04-06 : DÖYÜŞ
2013-03-30 : EHSAN
2013-03-20 : YARMARKA OYUNU...
2013-03-16 : ÜRƏK DÖZSƏ...
2013-03-08 : KOR ARVAD
2013-03-02 : YALTAQ
2013-02-23 : ZƏHRİMAR
2013-02-16 : SÖNƏN OCAQ
2013-02-02 : DÜYÜN
2013-01-26 : VƏZİFƏ
2013-01-19 : MƏRDİMAZAR
2012-12-22 : QORXU
2012-12-15 : TƏNHA QOCA...
2012-12-08 : ÜZÜK
2012-11-27 : QAN DAVASI...
2012-11-27 : GÖZ DƏYİB...
2012-09-15 : GECƏYARISI QƏTL
2012-08-18 : GÖZ YAŞI...
2012-08-04 : DAŞ HASARLAR...
2012-06-15 : TOY...
2012-06-02 : DURULAN DÜNYA...
2012-05-12 : KÖÇ...
2012-04-28 : POÇT QUTUSU...
2012-04-07 : ÜNVANSIZ EŞQ
2012-03-03 : ZƏHƏR TULUĞU
2012-02-18 : POLKOVNİK...
2012-02-11 : YALANÇININ...
2011-12-31 : Bir ovuc torpaq
2011-12-24 : DÜZ SÖZ...
2011-12-17 : O DÜNYALIQ...
2011-12-10 : QUTUDA İLAN...
2011-12-03 : ARTIQ TAMAH...
2011-10-22 : DƏRİN QUYU...
2011-08-13 : PARTLAYIŞ...
2011-08-06 : OD İÇİNDƏ...
2011-07-23 : AĞ DÜNYA...
2011-05-07 : QARA EYNƏK...
2011-04-30 : HAQSIZLIQ
2011-04-23 : MÜBARİZƏ...
2011-04-16 : GÜNAH...
2011-02-12 : HARINLIQ...
2010-12-31 : ATƏŞFƏŞANLIQ
2010-11-06 : BAHALIQ
2010-08-28 : DƏLƏDUZLUQ...
2010-07-10 : BƏDNƏZƏR
2010-06-12 : ÇƏTİN GÜN
2010-03-13 : YOLUNU AZANLAR...
2010-02-27 : YASİN PULU
2010-02-20 : ÇİY SÜD
2010-02-13 : YANAR ÜRƏK...
2010-01-09 : YAD QIZI
2009-12-31 : DÜNYA QOPUR
2009-12-19 : UZUN GECƏ...
2009-11-07 : ADAM OL...
2009-10-24 : QURDUN PAYI...
2009-08-15 : DƏLİXANA
2009-06-06 : NADAN
2009-05-09 : BUZ BALTASI
2009-05-02 : PULSUZLUQ
2008-10-30 : ÇİY SÜD
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-22
2018-09-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Kişi restorana gəlir və ofisianta deyir:
- Mənə 12 qədəh araq gətirin.
Ofisiant gətirir.
- İndi isə xahiş edirəm, birinci və axırıncı qədəhləri götürün.
- Niyə ki?
- Bilirsinizmi, birinci pis gedir, axırıncıda isə mən dəli oluram.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK