ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ÖZÜMDƏN ÖZÜMƏ

Məni tanıyanlar oxumaya da bilər

14317    |   2016-07-22 17:40
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Hərdən fikirləşirəm yaxşı ki, yazıb-pozmağı, arada bir uydurmağı bacarıram. Yoxsa, bu dünyadan heç baş açmazdım. Və bir də yaxşı ki, bu günlərdən nə qədər baş açdığımı bir özüm bilirəm, bir də Allahım... Və bir də Allahımın bildiyi həmin o sirrimi mən də hərdənbir namərdlik edib dədəmin qulağına pıçıldayıram. Və beləcə iki nəfərin bildiyi artıq sirr olmaqdan canını qurtarır...

Söz adamlarının bir uydurması var. Məndən heç kim inciməsin. Ola bilsin ki, həqiqətən də kimlərinsə ilham pəriləri var. Amma mən də az-çox sözdən anlayışım olduğu üçün fərdi, əlahiddə hansısa bir ilham pərisinin olduğunu nə düşünmüşəm, nə görmüşəm, nə də onu mənə göstərən olub. Hər anının özündə bir pıçıltı, hər anının özündə bir gözəllik, hər anının özündə bir kədər, nisgil, qayğı, dərd və digər əllə toxunmaq mümkün olmayan zərif duyğuların yaşandığı həmin o anın özü mənim üçün bir ilham çeşməsinə, ilham pərisinə çevrilir. Ona görə də:


Görüşdük...

gözlərimiz salamlaşdı...

qısaca hal-xoş etdik...

sözlərimiz salamlaşdı...

sonra...

yanaşı addım atdıq...

izlərimiz salamlaşdı...

bir də...


- bax, bu duyğular bilmirəm ilham pərisinə xidmət edir, yoxsa Allahın vergisidir. Amma onu bilirəm ki, özü də yüzə-yüz əminəm ki, bu nə İlahi bir pıçıltıdı, nə qarşımdan ötüb keçən hər hansısa bir gözəlin naz-qəmzəsi və yaxud da qaş-qabaq tökməsi... istər təbəssümlə, istər əsəblə bir qıyğacı göz atması ilə... Amma bütün bunlar şeirə çevrilib ruha oxşaya bilər. Və yaxud qayadan qopan bir çınqı, sınmış ağac budağından daman bir damcı "göz yaşı"... Əslində bu da elə həmin o ilham pərisidi. Öz sığalıyla, öz yaraşığıyla, öz duruşu, öz baxışıyla.

Bütün bunları sözgəlişi demirəm. Şairlərə, ümumiyyətlə, söz və mənəviyyat adamına nədənsə bir az qəribə baxırlar. Lap çılpaq desəm, onları Don Juan sayanlar da var, gözəllik əsiri hesab edənlər də, hələ bakılılar barələrində demiş, alayı cür düşünənlər də var. Olsun. Müəyyən mənada fərq etməz. Düşünüb münasibət bildirmək hər kəsin öz əlindədir. Elə mən özüm də ürəyimlə tək qalanda deyirəm:


Ürək

yumruq boyda

daş tək

asılıb sinəmdən...

həyatım

cəhənnəmə dönübdü -

ürəyimin

gərəksiz olduğunu

biləndən...


Bu da öz yerində. Gələk indi sevgi məsələsinə. Burda da bir qəribəlik var. Kimi orta məktəbin 3-cü sinfində sevib, kimi ali məktəbin son kursunda, kimi əsgərlikdə, kimi metroda, kimi marşrutda, kimi də lap elə nəşriyyatın özündə və s. və ilaxır. Əsas odur ki, sevib və bu gün də sevir. Ancaq burada bir məqam var. Kimdən soruşursan dərhal dərin bir xəyala dalıb filosof görkəmi alır və ilk məhəbbətini xatırlayır. İstər ona qovuşsun, istər yox. O görkəmi kənardan müşahidə edəndə adamı həm gülmək tutur, həm də elə bil içində nə isə qırılır. Şəxsən mən bu mənzərəni seyr etdiyim anlarda son dərəcə fağırlaşıram, yazıq oluram. Sevgiyə də yazığım gəlir. Adamların əzab çəkməsi məni üzür. Başa düşə bilmirəm, bu ilk sevgi deyilən niyə insanlara mübarizlik, döyüşkənlik, ona qovuşmaq əzmi bəxş eləməyib, amma sıxıntı gətirib, üzüntü gətirib, fağırlıq, yetimlik, ürək ağrısı, daha nələr, nələr bəxş edibdir. Anlaya bilmirəm ki, Məcnun sevgisini, Leyli məhəbbətini niyə göz yaşı sayırlar. Bu günümüzün Məhəbbətini niyə ancaq ölümlə, ayrılıqla, göz yaşıyla müqayisə edib bərabər tuturlar. Axı, əsl həqiqət tamam başqadır.

Füzuli Məcnun məhəbbətiylə böyük bir ədəbiyyat, böyük bir məktəb yaratdı - Sevgi məktəbi. O məktəbdə oxumaq, o məktəbdən keçmək dözümlü olmaq deməkdir, sona qədər sədaqət nümayiş etdirməkdir. Amma bizlər bunun əksinə ilk məhəbbətin acı xatirəsini, göz yaşını elə qabardırıq, solmuş məktubları başımızın üstündə elə dalğalandırırıq ki, elə bil hansısa bir qəhrəmanlıq etmişik. Düşünmürük ki, ortada bir ürək sınıb, qürür ayaq altında qalıb, tale alt-üst olub. Kimlərinsə Allahdan gələn haqqı gülünc yerinə çevrilib...


... Darıxdım

və yığdım nömrəni

telefonun

şəbəkə xidməti

xaricindədir...

bəs özün hardasan?


- bu sual bəlkə heç cavab tələb etmir. Çünki bir az havadan asılı qalıb. Söhbət birinci, sonuncu sevgidən getmir. Və ümumiyyətlə, sevgi birinci və sonuncu olmur. Sevgi böyük yazılır və insanı ifadə edən də elə Sevgidir. Gəlir və səninlə birlikdə yaşayır, xeyirdən, şərdən, ağrıdan, acıdan - bir sözlə, sənin keçdiyin hər bir məqamdan, hər bir andan o da səninlə birlikdə keçir, yaşa dolur və səninlə də ruhuna qoşulub mələklərin hüzuruna təşrif aparır...

Bəlkə də burda bir anlıq dayanmaq yerinə düşərdi. Ona görə ki, kimlərsə etiraz edə bilərlər. Əvvəlcədən hiss eləyirəm bu etirazı, amma kimliyindən asılı olmayaraq, hətta əstəğfürullah, Qurandan don geyinsələr də, mən Sevginin ilk, son olduğunu heç vaxt qəbul etməmişəm və etmirəm də. Sevgi - əvvəldə dediyim kimi mənim üçün bütöv, tam bir ömürdür. Qoca bir Çinar, nəhəng bir Palıd ağacıdır. Öz qol-budağıyla. Pöhrə verir, zamanla vuruşur, özü də yaşayır. Və ən vacibi odur ki, mənim üçün Sevgi insanı Allahla, mələklərlə danışdıran gözə görünməyən, amma hər bir hüceyrəsi yerində olan bir varlıqdı. Mən ona səcdə edirəm.


... Bilmirəm dünyanın

hansı üzüydü...

qalmışdım ortada...

başımın üstündə

səma yox idi,

ayağımın altında

torpaq...

nə quş səsi eşidilirdi,

nə yağış səsi,

nə də yarpaq...

bilmirəm

dünyanın o üzünə

necə gəlib

çıxmışdı səsin?!

indi ki, yolun bilirsən

hərdən dəyiş -

baş daşının

qibləsin!

dalğalar qarışmasın...


Bu misraları pıçıldayanda, daha sonra kağıza köçürəndə içimdən bir hiss də gəlib keçdi, onu da demək istəyirəm. Belə ki, mənə görə duyğusallıq həm də hardasa sevgiylə, məhəbbətlə də bağlıdı. Bunu blmək, görmək üçün alim olmağa ehtiyac yoxdur. Sadəcə, bir anlıq düşünmək, diqqət yetirmək lazımdı. Onda mənimlə razılaşacaqsınız. Görəcəksiniz ki, vücudunda sevgi, məhəbbət daşıyan hər bir Allah bəndəsi təkcə sevdiyinə deyil, həm də onun çevrəsinə diqqətli, sayqılı olur. Sevdiyinin və onun çevrəsinin hər bir halını o da öz içindən keçirir, o da yaşayır. Deməli bax, burdan qaynaqlanır o duyqusallıq...

Hə, bütün hallarda insan fərd doğulub, fərd olduğu üçün də sevgisi də fərdi olur. Deməli, yer üzündəki insanların sayı qədər sevgilər var. İnsanların bənzərliyi sevgilərin də bənzərliyidir. Doğrudur, bəzən bu bənzərliklər kimlərsə tərəfindən yamsılamaya da çevrilə bilir, yəni kimsə özünü Məcnun sifətinə salır, kimsə də Sənan. Hətta Kərəm olanlar da var. Bu məşuqlar barəsində yazmıram. Aşiqlərin cəfası elə məşuqların da təqdimatıdır. Elə bilməyin ki, Leylinin və yaxud özünü Arpa çayına atan Saranın və yaxud digər xanım məşuqlar barəsində bilgim yoxdur, xeyr. Sadəcə Leyli ilə Məcnun mənim üçün bütövlükdü. Onlar bir-birinin içindədir, bir-birini tamamlayır. Və dünyaya yarını tamamlamaq üçün, yar olmaq üçün gəliblər və bunu ruhən tamamlayıblar. Deməli, mən də öz yarımı, yaxud da sən öz yarını tamamlamaq üçün Allahın dünyaya göndərdiyi sevgi təmsilçisi, sevgi daşıyıcısısan. Ona görə də boyuna biçilən, boyuna düşən yükdən qaça bilməzsən. Məhz bu hisslərin diktəsiylə xəyalən sənlə üz-üzə dayanıb, sənə bu misraları oxuyuram.

Sənə

görə mən

bir ömürlük

məsafədəyəm

səndən...…

mənə

görə sən

həmin məsafəni

çoxdan

ötüb keçmisən

birlikdə

mənnən...…

görəsən

bizi tamamlayan

başqa bir kimsə

varmı

bu dünyada

səndən

məndən?!


Bəli, bunlar heç də elə-belə misralar deyil. Əslində özümün özümə baxışımın bir bucaq altıdı. O, elə bir bucağın altıdı ki, onu ancaq məni özün kim duysan görə bilərsən. Duymaq üçün isə ürəyində qor olmalıdı. Elə bir qor ki, o, misralara mayaq olsun və pıçıldasın.

Masamın üstündə solmuş bir yarpaq

Sarısı üzümə, gözümə düşür...

Dibçək həyatından bezib qoparaq

Ayrılır, nəfəsi sözümə düşür.


Hər gün görüşdüyüm, hər gün gördüyüm

Ürəklə başına dönüb - döndüyüm

Tumurcuq vədəsi şeirə hördüyüm

O yarpaq damla tək üzümə düşür.


Seyr etdim doymadan yaşıl çağını

Həvəslə oxşadım hər budağını...…

Dünən bəzəyirdi iş otağımı -

Bu gün xəzan olub izimə düşür!..


Bütün bunlar da elə əvvəldə pıçıldadıqlarımın başqa bir notu idi. Axı, hər notun öz mahnısı olur. Bu misralar da həmin notların sahibləri üçündü.

Son olaraq mən bütün sevənlərə və sevilənlərə BİRinci və SONuncu sevgi, məhəbbət yox, bütöv məhəbbət arzu edirəm, hər kəsi yaşamağa, sevməyə çağıran MƏHƏBBƏT!!!

Əbülfət MƏDƏTOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-22
17:29 ÜMİD
15:24 İNSAN


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (22.23%)
Argentina (11.11%)
İspaniya (22.22%)
Almanıya (44.44%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK