nulled forum sanal pezevenk hacklink satın al hacklink al Sit Giriş Hack haber epin scripti warez forum warez script hacklink nulled scripts warez forum xenforo nulled hack forum spyhackerz warez php script Adalet.az | SƏNDƏN ÖTƏN DAŞ Adalet.az | SƏNDƏN ÖTƏN DAŞ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

SƏNDƏN ÖTƏN DAŞ

O təkcə ürəyimə dəymir

151885    |   2016-06-24 17:41
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bütün hallarda nə yazıram yazım, nə düşünürəm düşünüm fərqi yoxdur, eləcə gözümün qarşısında Sən dayanırsan. Və mən Səni - yaratmaq, "ol!" demək gücündə olan o böyük varlığı bir an da olsun ürəyimdən, fikrimdən çıxarmıram. Və hətta yuxulamaq istəyəndə də gözümü Sənə sancıram, yönümü Sənə çevirirəm. Bilirəm ki, bütün bunların nədən qaynaqlandığını, nədən baş verdiyini Sən ovcunun içi kimi bilirsən. Çünki bütün bunların zərrələri Səndən qopub, səndən ələnibdi içimə, üstümə. Mən əgər bir iynə ucu boyda hansısa bir hərəkətimdə, hansısa bir sözümdə səni unutsam, mütləq cəzasını çəkirəm, mütləq acısını yaşayıram. Ona görə də təkcə əllərimlə deyil, ruhumla da, varlığımla da, ürəyimlə də tutmuşam, sarılmışam ətəyinə. Nə qədər ki, ruhum bədənimdədi, nə qədər ki, ağlım başımdadı, elə belə də olacaq. Amma...

Bəli, hərdən sığındığım içimdə ürəyimlə söhbət edirəm. Elə bil ki, iki dost kimi, iki qardaş kimi, iki doğma adam ki, otururam onunla diz-dizə və suallarıma cavab istəyirəm ürəyimdən. Lakin etiraf edim ki, bəzən ya tam cavab almıram, ya da cavablardan razı qalmıram. Çünki ürəyimin dediyi ilə, gözümün gördüyü, qulağımın eşitdiyi birdən elə fərqlənir, elə bir-birindən uzaq dayanır ki, heç olmayan kimi. Bax onda ürəyimdən küsürəm də, inciyirəm də. Az qala çat da verir ürəyim. Üstündən bir az keçir, təzədən başımı alıram ovcumun içinə və düşünürəm. O düşündüyüm məqamda ürəyimin pıçıltısı özünü çatdırır köməyimə. Çox həlim, çox təmkinli bir səslə mənə deyir ki, gördüyün, eşitdiyin hərəkətinin əksidi, onu mənsiz eləmisən. Ona görə də mən ona cavabdeh deyiləm!..

Hə, bu pıçıltı məni silkələyib özümə qaytarır. Və təzədən otururam ürəyimlə üz-üzə, günahımı etiraf edirəm. Hətta yadıma böyük Məmməd Arazın misrası da düşür: "Nə qədər ki, öz əlimdi yazanım, ürəyimsiz kəlmə yazan deyiləm". Həqiqətən ürəksiz, ürəyimin iştirakı olmadan, ürəyimin şirəsi qana hopmadan yazılan yazılarımın nə demək olduğunu bax, bu yerdə dərk edirəm. Amma neyləyim, zaman və məkan elədir ki, burda bəzən sümüyünə düşməyən havanı da oynamalı olursan. Özü də yenə böyük Səməd Vurğunun dediyi kimi, "ehtiyac qul edir qəhrəmanı da"...

Bütün bunları ürəyimlə etdiyim söhbətlərdən sonra fikrimdən də təkrar-təkrar keçirib bu nəticəyə gəlirəm ki, həyatım, yaşamım heç də kənardan göründüyü kimi deyil, izləndiyi kimi deyil. Mən içimdə çəkdiyimlə, həyatda görünən yaşamım köklü şəkildə fərqlənir. Necə deyərlər, içim özümə yükdü, çölüm özgələrə. Bax, bu yükün səbəbini, nədən baş verdiyini tapmaq, araşdırmaq, ortadan qaldırmaq üçün təkbaşına nə qədər çabalasam da, heç nəyə nail ola bilmirəm. Çünki son ucu gəlib Sənə söykənir, Sənin qapına çatır. Və məni tanıyan, mənə dəyər verən hər kəs də bircə kəlmə söyləyir:

- Allah, yəni Sən, sevdiyini sınayır, dərdi çəkənə verir!!!

Olsun! Mən bu sınağın, bu dərdin üzlərini görə-görə, yollarını ölçə-ölçə hələ ki, gəlirəm. Və bu gəlişimin məramı, məqsədi elə Sənin yazdığın qədərimdi, alın yazımdı. Ona görə də qədərimlə, alın yazımla barışmaq zorundayam. Başqa cür də mümkün deyil. Çünki mənə hakim olan güc birmənalı şəkildə ifadə edir ki, yazılanı pozmaq olmaz. Ona görə ki, bu yazının qələmi də, mürəkkəbi də, sözləri də, fikirləri də Sənin zərrələrindi, Sənə aiddi. Sadəcə, Sən özünün olanın mənə aid hissəsini mənim qədərimə çevirmisən. Mən də bu yerdə qədərimə söykənib sadəcə şeir yazmaq istəyirəm. Özü də heç kimə yox, ancaq özümə.


Yır-yığış et, dünyanın

Hər üzünü gördün ta...

Bir sevgi sarayını-

Yaddaşlara hördün ta!..


Haqdan idi dirəyin

Ümid idi gərəyin...

Bütöv idi ürəyin-

İki yerə böldün ta!..


Çox incitdin özün də

Öz odunda, közündə...

Sən o qızın gözündə-

Diri ikən öldün ta!..

***

Hər dəfə qələm-kağızı bir araya gətirib bir-birinə calaq edəndə mənə elə gəlir ki, dünyaya gələcək söz mənim Sənə sonuncu müraciətim, sonuncu xitabım olacaq. Amma içimə səpilən söz toxumları deyəsən hələ çox göyərəcək... çox qollu-budaqlı ağac olacaq... çox bar verəcək. Bunu təxmini deyirəm, daha doğrusu, fəhmlə deyirəm. Alınmasa, elə bu yazı sonuncu xitabım olsa, hər halda günaha yazmazsınız. Axı, ürəyin gücü ruhdadı. Ruh əgər ürəyi tərk etməyibsə, əlini onun üstündən görüməyibsə, onda döyünəcək... onda səsi, pıçıltısı haralarasa gedib çatacaq, kimlərsə eşidəcək. Lap elə haralarasa gedib çatmasın, kimsə eşitməsin, amma Sən ki, eşidəcəksən... Sən ki, bu sözün, bu pıçıltının mayasını, hüceyrəsini özün əkmisən, özün səpmisən ürəyimə. Mən də sadəcə onun yumruq boyda ürək adlı münbit torpaqda göyərməsinə bir vasitə olmuşam. Deməli, bu vasitəçiliyin də müddəti yenə Sənə məlumdu, Səndən başqa heç kimə!..

Deyəsən fikirlərim, sözlərim çox kövrək, hüznlü, bir az da ümidsiz təsiri bağışlayıb. Amma inanın ki, mən bu sözləri seçmirəm. Heç onlar barəsində düşünmürəm də. Eləcə özləri ürəyimdən kağıza tərəf uçub gəlirlər. Sanki azadlıq qazanırlar, azadlığa çıxırlar. Onları da başa düşürəm. Ürəyimdəki sıxıntı onların da yerini dar edir... onların da əlini-qolunu bağlayır... onları da yol ayrıcında buraxır...

Hə, indi bütün bunların alt qatına enmək məqamıdı. O qata ki, orda daha böyük mahiyyət oturub gözləyir. Özü də təkcə məni yox, o qata enə biləcək hər kəsi. Mən də Sənin izninlə o qata enirəm. Qapını üzümə Ümid açır. Baxıram, nə qədər doğma, nə qədər tanış bir sima. Bunu mən hardasa görmüşəm, bununla mən hardasa qarşılaşmışam. Nə qədər düşünürəm, xatırlaya bilmirəm. Amma yenə deyirəm, yüzə-yüz and içə bilərəm ki, mən bu Ümidi tanıyıram. Mən onun əlini sıxmışam, mən onun ətəyindən tutub bir məsafə qət etmişəm. Sonra isə itirmişəm. Deyəsən itirdiyimi indi yenidən tapıram. Və bu qarşılaşma təsadüf deyil. Bu da Sənin hökmündü, Sənin yazdığın qədərdi. Deməli, alt qatda da, yəni mahiyyətdə də ümid olurmuş. Özü də əbədiyaşar Ümid. Mən isə bunun fərqinə varmamışam. Ona görə də özümə şeirlər yazanda bir az tələskənliyə, bir az özümə tərifə yol vermişəm. Unutmuşam ki, sözün alt qatı üst qatına işıq salmalıdı. Onda hər iki qat oxucuya bəlli olacaqdı...

Bəli, mənim yazılarımdakı sözlərin alt qatı çox vaxt mücərrəd olub. Konkret kiminsə bostanına atılan daş sayılmayıb. Görünür, ona görə də söz, daha doğrusu, mənim sözüm havada qalıb. İndi isə mən Sənə üz tutub demək istəyirəm ki, sınaqlar da, əzablar da, hətta yaxın-uzaq adamlarıma yaradılan şərait də hələ hər şey deyil... hələ mənim içimi ifadə etmir... hələ mənim sözümün alt qatını açmır... Ona görə ki, sözün qarşısında münasibətlər, ərklər, doğmalıqlar, sifarişlər, təmənnalar dayanır. Bu da sözü alt qatdan uzaq salır və ...

İndi yazmaq istəyirəm ki, Sən məni sınadıqca, məni imtahanlara çəkdikcə, məni yüklədikcə mən bir fərd olaraq, bir bəndə olaraq daşlaşmaq istəsəm də daşlaşa bilmirəm. Çünki ruhumda, varlığımda Sənə Sevgim bütöv və tükənməzdi! Elə ona görə də yenə özümə şeir yazıram:


Səhərə hələ ki, bir qarış yol var

Yuxunu qovmağa tələsmə, gözlə...

Hələ bir-birinə düyülmüş qol var-

Qəfil külək kimi gəl, əsmə, gözlə...


Ulduz çiçəklərin yağışı altda

Göylərin min cürə naxışı altda...

Bir gözəl xanımın baxışı altda-

Həyəcan keçirib, əl, əsmə, gözlə!


Əbülfət, içində dərd, qəm yuvalar

Həm soyuq, həm isti saysız yuva var....

Dildə də, gözdə də bircə dua var-

Ondan ümidini gəl, kəsmə, gözlə!..


***

Mən bütün yaşantılarımın qaranlıqdan işığa çıxacağına Sənə olan sevgimə və inamıma görə arxayınam. Bilirəm ki, hər gecənin səhəri olduğu kimi, hər kədərin də sevinc parası olur. İstər bir damla olsun, istər tən yarı. Elə ona görə də bu yazının mahiyyətinə varmaq istəyirəm. Alt qatını öz əlimlə üst qata qaldırıram. Qoy oxucu da, oxumayan da bilsin ki, Sənin verdiyini Səndən başqa kimsə ala bilməz... Sənin yazdığını Səndən başqa kimsə poza bilməz... Sənin sınaqlarını kimsə durdura bilməz... Çünki Sən Sənsən!!!

O ki qaldı mənə. Mən atılan daşların qarşısına zaman-zaman çıxmışam. Bu gün də elə o daşların önündəyəm. Onun dəydiyi yerlərin ağrısı yazımda, sözümdə az-çox hiss olunur. Bəzən özümə qapılıb bu ağrılardan söz açıram. İndi isə demək istəyirəm ki, mənim qədərim mənim həm sevincimdi, həm də kədərim... həm işığımdı, həm də qaranlığım. Amma bu paralellik sonda sevincin və işığın üstünlüyü ilə məni şərəfləndirəcək. Elə bu şeiri də özümə ona görə yazıram.

Qaranlıqda

şütüyən maşınlar

bir-birinin

işığından keçir...

təkərlər

altında

qalan yollar

doyunca

işıq içir!-

səhərə

qaranlıqdan

çıxmaq üçün!..


Əbülfət MƏDƏTOĞLU


İmza:

Deputatların heç birində koronavirus aşkarlanmadı - RƏSMİ

Koronavirus səbəbindən bəşəriyyətin yarısı karantindədir

Türkiyədəki azərbaycanlı tələbələr dövlətə aid yataqxanalardan çıxarılmayıb - Erkan Özoral

İlham Əliyev koronavirusa görə karantin üçün hotellərini ayıran iş adamlarına təşəkkür etdi

Azərbaycan Afrika İttifaqı Komissiyasına 20 min dollar yardım edib

Bakıda qadın vəhşicəsinə döyüldü: Polis araşdırmalara başladı

Cəlilabadda polisi güllələyən şəxs həbs edildi - RƏSMİ

İlham Əliyev və Mehriban Əliyeva Bakıda tibb müəssisəsinin açılışında - YENİLƏNİB

Azərbaycanda ərin arvadını xəstəxananın həyətində amansızlıqla öldürməsinin təfərrüatı - VİDEO

Dövlət başçısı: “Yaşı 65-dən yuxarı insanlar evdə oturmalıdırlar. Vəssalam, birmənalı şəkildə!”

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
SON XƏBƏRLƏR
2020-04-04
2020-04-03


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (90.48%)
Pullsuz (9.52%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

-Sonuncu dəfə deyirəm, vətəndaş, damdan düş, gir evə, səninlə burda çənə-boğaz eləməyə vaxtımız yoxdu - polis mayoru həyətdən səs gücləndirici ilə binanın başındakı kişiyə səsləndi - hamımız eyni vəziyyətdəyik, amma dözürük, sən də dözməlisən!

Kişi etiraz etdi:

-Dedim yox! Mən dözmək istəmirəm! Mən bu qədər özümü çeynətməm!
Mayor nişan alıb tapança ilə adamı çiynindən vuraraq dama sərdi...
Kişi gözünü açdı ki, xəstəxanada çarpayıdadı. Mayor da oturub çarpayının yanında.

-Nahaq vurdun məni! - mayora baxıb narazı dilləndi - kişi-kişinin arvad-uşaq yanında sınmasına razı olmasın gərək!

Mayor başını aşağı salıb gileyləndi:

-A kişi bezmişik ey əlinizdən, biriniz dama çıxırsınız, biriniz yuxu dərmanı içirsiniz, hələ o gün biri evində üstünə benzin tökmüşdü ki, "mənə söz deyən olsa, özümü yandıracam". Boğaza yığmısınız ey bizi. Bilmirik asayişi qoruyaq, ya sizinlə uğraşaq. Ə, elə bilirsən bizə asandı? Biz də kişiyik, anlayırıq sizi! Ama day intihara cəhd etmək nədi?! Allah bu koronavirusa lənət eləsin!

Kişi əlini uzadıb mayorun qolundan tutdu - bilirəm qardaş, sizin işiniz lap ağırdı, özü də indiki vəziyyətdə, amma məni də başa düş - kişini qəhər boğdu - əşşi mən arvada dedim köməyə ciddi ehtiyac yaransa, kartof qızardaram, uzağı bozbaş bişirərəm. Day əriştə kəsmək nəymiş! Bu qədər də yox də! Bax, cənab mayişor, mən deyiləm sənsən, arvad desəydi əriştə kəs, kəsərdin? Yox vallah! Dama çıxmaq nədi ey, bəlkə də sən tapança ilə məni vurduğun kimi, arvadı da vurardın!

-A kişi nə kartof qızartması, nə bozbaş, nə əriştə? Orda sənə dedim axı, hamımız eyni vəziyyətdəyik - mayor yerindən qalxdı, gətirdiyi meyvə dolu torbanı çarpayının ayaq tərəfindən götürdü, bayaqdan oturduğu kətilin üstünə qoydu, kövrəlmiş halda sözünə davam etdi - tez sağal, get evinə qardaş, ta bir də dəlilik eləmə! Görünür bu da bir sınaqdı, dözməliyik. Bax, mən dünən gecə, növbədən sonra, evdə yarpaq dolması bişirmişəm, bu günə də düşbərə sifariş ediblər...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK