warez script warez forum Leaks Forum orkide Link kısaltma sitesi shell indir mavi orkide Link kısalt PHP Scriptler Ataşehir kadın kuaförü Warez forumu hacklink satın al cialis yorumları Adalet.az | TƏNHA KİŞİ Adalet.az | TƏNHA KİŞİ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

TƏNHA KİŞİ

Bu heç də seçilmək deyil...

24971    |   2011-04-16 08:00
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bir qəribə deyim var. Qəribə olduğu qədər də anlaşılan və başa düşüləndi. Həmin o hikmətli və qəribə deyimdə bir fikir ifadə edilir və bildirilir ki, qardaşını tanımaq üçün onunla yol-yoldaşı olmalısan, bir az da dəqiq ifadə etsəm, deyim belədir:
   
   - Qardaşın necə adamdı?
   
   - Yol yoldaşı olmamışam!
   
   Bu deyim onu ifadə edir ki, hətta doğma qardaşı da tanımaq üçün onunla yol yoldaşı, bir səfərin iştirakçısı olmalısan, çətinliklərdən, problemlərdən, sevincdən, kədərdən keçməlisən. Əgər bərkdə-boşda, sevincdə-kədərdə yol yoldaşı səninlə eyni qayğıları, eyni yükü yaşayıb daşıyacaqsa və səndən bir iynə ucu boyda da olsa, geri çəkilməyəcəksə, onda ona güvənmək olar. Əks halda güvənmək, istinad etmək fəsadlara gətirib çıxara bilər. Bu yaxınlarda, yadıma düşmüşkən bir deyimi də dilə gətirim...
   
   ... Hələ kənddə uşaqlıq illərində tez-tez eşitdiyim bir deyim vardı. Böyüklər həmişə kiçiklərə eşitdirirdilər ki, xasiyyətini bilmədiyin atın arxasına keçmə!!!
   
   Doğrusu, mən bunu o vaxtlar o qədər anlamırdım. Sonra başa düşdüm ki, ilk baxışdan sakit, hər kəsi atlanmağa həvəsləndirən bir at elə xasiyyət sahibi ola bilər ki, nə cilova yatar, nə də belindəkini mənzil başına çatdırar!.. Lap təpiyinin altına da sala bilər. Bunu zaman mənə sübut etdi. Həyatın gerçəklikləri göstərdi, yaşadığın, şahidi olduğun məqamlar qoşa təpiyi ilə vurub çənə sındıran, şikəst edən atların ilk baxışdakı sakitliyinin arxasında bir hikkənin, bir qəzəbin, bir tabesizliyin çalarlarını gördüm. Və bir də anladım ki, elə dünyamız da özünün ipə-sapa yatmazlığı ilə o qədər də ürək oxşayan deyil. Ən azı ona görə ki, dişlə, dırnaqla qurduğun, alın təri ilə qarışdırıb, əl qabarı ilə tikdiklərin adi bir təbiət hadisəsinə və yaxud da özündən razı bir boynu yoğunun bir anda güdazına gedə bilir.
   
   Bu yerdə də xatırlatma etmək istəyirəm. Ömür payının günbatanında olduğum bir məqamda öz-özümə götür-qoy edirəm. Özüm üçün, ailə üçün qurduqlarımı, yaratdıqlarımı gözümün önünə gətirirəm və baxıb görürəm ki, mənim tikdiklərim də, qurduqlarım da nə qədər halal olur-olsun zamanın, dünyanın vecinə olmayıb. Elə ona görə də təkdaşlı, bünövrəsiz evimin də taleyi zamanın ixtiyarında olub və bu gün də onun ixtiyarındadı. Hər dəqiqə, hər an nələr baş verəcəyini, hansı hökmlərin, hansı fərmanların səslənəcəyini ürək çırpıntıları ilə gözləyirəm. Bir az obrazlı ifadə etsəm, əlim həmişə ürəyimin üstündədi. Hər an, hər dəqiqə narahatçılıq, nigarançılıq başımın üstündədi...
   
   Ömür-gün həm paydı, həm qismətdi,həm də yaşamdı. Yəni yaşadığımız nədirsə, o qismətimizdi, o Tanrı payımızdı. Biz bu qisməti, bu payı təkbaşına yaşamırıq. Hətta nə qədər tənha olsaq belə, bizim ətrafımızdakılar, qarşısına çıxıb salam verdiklərimiz məhz elə həmin anda ömür payımızın iştirakçısına, şərikinə çevrilir. Yəni bilərəkdən və yaxud da təsadüfdən bir kimsəyə ayırdığımız ən qısa məqam da ömrümüzdəndi. Bax, bu mənada qəzetimizin dəyərli köşə yazarı Vəsilə xanımın son yazılarının birində vurğuladığı tək-tənha qadınlarla bağlı yazısı məni bir xeyli düşündürdü, silkələdi, gözlərimin önünə tanıdığım-tanımadığım insanları gətirdi. Hətta mərhum dostum, sevimli şairmiz Nüsrət Kəsəmənlinin məşhur şeirlərindən biri olan "dörd divar arasında tənha qadın ağlayır" misraları ilə yaddaşıma köçürdüyüm şeiri də xatırladım və istər-istəməz içimdən bir etiraz da baş qaldırdı. Bu etirazdan daha çox həm də bir çağırış idi.
   
   - Niyə bəs tənha qadınlar?
   
   - Bəs tənha kişilər???!!!
   
   Məgər bütövlükdə insanın tənhalığı özü bir faciə deyil, istər kişi olsun, istər qadın? Mən o qədər tənha kişilər tanıyıram ki, qolunun gücü, ağlı, düşüncəsi, qabiliyyəti az qala bir kəndə bəs edər. Amma içində tənhadı. Ətrafında min adam var, özü təkdi. Hətta mən şeirlərimin birində yazmışdım:
   
   
   
   Şəhər dolu adamdı
   
   Gəzirəm görən olmur
   
   Şəhər dolu adamdan
   
   Bezirəm, görən olmur!..
   
   
   
   Bax, bu mənada insanın tənhalığı faciədir. Amma o tənhalıqdan qurtuluş yoxdu. Çünki o tənhalığın nə layihəsi, nə nizamnaməsi, nə müəyyən şərtləri, bir sözlə, ümumi bir mənzərəsi, şəkli təsdiq olunmayıb. Hər kəsin tənhalığı özü kimidi, özünə oxşayır. Bax, elə mənim tənhalığım da mənim sevgim kimi mənim oxşarımdı. Hər halda, məni tanıyanlar bunu təsdiq edə bilər.
   
   
   
   Halsız halımla qaldım
   
   Cansız canımla qaldım
   
   Mən bir zalımla qaldım-
   
   Adını da bilmədim...
   
   
   
   
   
   Sözsüz dilim alışdı
   
   Söz dilimə tanışdı!
   
   Sözsüz, dilsiz danışdı-
   
   Adını da bilmədim!..
   
   
   
   Fikrim fikirdən dərin
   
   İpin tutdum bir vərin
   
   Batıb getdiyin yerin-
   
   Qatını da bilmədim!..
   
   
   
   ***
   
   Yazının əvvəlində yoldaşlıqdan, bir-birimizi tanımaqdan söhbət açdım. Demək istədim ki, yaşımızın azlığından, çoxluğundan asılı olmayaraq, bir-birimizi tanıyandan daha anlayışlı oluruq, daha sayğılı görünürük. Və bu da bizə imkan verir ki, güvəncli olaq, sözümüzü çəkinmədən deyək, dilimizin altında çöp saxlamayaq. Amma fikirlər bir-birinə calandı və mən yazımın əvvəlindən bir qədər uzaq düşdüm. Bunun da bir səbəbi tənhalıq, təklik oldu. Mənim həmişə könül verdiyim, sığındığım, həmsöhbət olduğum tənhalıq, təklik... Bu tənhalığın, təkliyin içərisində söz də bəzən özünü göyərdə bilmir, öz təsdiqini tapmır, ayaq altına düşür. O məqamları yaşadığımdan nə vaxtsa yazmışam:
   
   
   
   söz -
   
   tumurcuq tək
   
   çatladı
   
   sakitcə pardaqladı
   
   və çıxdı
   
   ortaya...
   
   amma
   
   ürəyi partladı-
   
   dinləyən olmadı deyə!-
   
   bığ yeri tərləməmiş...
   
   
   
   
   
   Hə, indi sözün də nə qədər cana doyduğunu, tab gətirə bilmədiyini özünüz təsəvvür edin və görün ki, anlaşılmamaq, etinasızlıq sözü necə yazıq günə salır. Bütün bunlar öz yerində, qayıdaq mövzuya.
   
   Hər bir halda güvənc əsas şərtdi. Çünki bu güvənc insanı olduğu kimi göstərməyə, görünməyə və olduğu kimi də yaşamağa həvəsləndirir, ona qol-qanad verir. Bu qol-qanadın da mayası, canı həmin o güvəncdir, ona söykənən yoldaşlıq, qardaşlıqdı. Bütün hallarda kimliyindən asılı olmayaraq, güvəndiyin, sənin dayaq yerin, sənin ümid yerin, sənin pənahın olur. Sən onun dili ilə danışır, onun fikri, xəyalı ilə yaşayır, onun arzularına qol-qanad verir və bütün bunları da özün üçün etmiş kimi olursan. Çünki ortada güvənc və inam, sevgi və etibar var. Bax, elə "qardaşınla yoldaşlıq" deyimi də burdan qaynaqlanır. Amma...
   
   İndi elə bir ziddiyyətli mühit yaranıb ki, bəzən özün - özünə də gülə bilmirsən. Psixoloji gərginlik, iqtisadi zərbələr, sözü çılpaq ifadə etsək, çörəyə olan ehtiyac mənəviyyatı üstələyir. Yaxşı yaşamaq, ev-eşik sahibi olmaq, bahalı maşında gəzmək, heç olmasa ildə bir dəfə ölkə sərhədlərini keçmək, həmçinin ölkə daxilini gəzib görmək... Bax, bütün bu istəklər və üstəgəl ailənin istəkləri, onda görün mənəviyyat nə günə düşür. Çünki istəklərlə mənəviyyat arasında uçurum yaranır. Çünki istəklərə çatmaq üçün mənəviyyatı tən ortasından tapdalayıb keçməlisən, yan-yörəsini tapdalayıb, sındırıb qol-budaq etməlisən, özün kimi yox, hamı kimi olmalısan, başqa cür mümkün deyil. Bu mümkünsüzlük səni sıxıb turş alçaya, cır almaya çevirir. Elə bir görkəmdə olursan ki, ətrafdakılar guya səni sevir, guya ehtiram göstərir, məclisdə yuxarı başda əyləşdirir və sən də çox gözəl bilirsən ki, bunlar sənin şəxsiyyətinə, mənəviyyatına görə deyil. Bunlar yalnız sənin ciblərinə və əyləşdiyin kürsüyə görədir. Onlar əlindən alınan an sən layiq olduğun yerdə, özü də sınmış, tapdalanmış halda dayanmalı olacaqsan.
   
   Çox yaxından tanıyıb, xarakterini beş barmağım kimi bildiyim, özündənrazı, hər kəsə yuxarıdan aşağı baxan və az qala özünü nəyəsə yamaq bilən birisi hərdən elə hərəkətlər edir, elə addımlar atır ki, onun adını tapmaq olmur. Söhbətlərdə kişilikdən, "kişi canı"ndan dəm vurur. Hərəkətlərində isə nə kişilik, nə də kişi canı görünmür. Belə məqamda düşünürsən:
   
   - Görəsən kim kimin gözünə kül üfürür və niyə üfürür? Ümumiyyətlə, bu əxlaqın adı nədir?
   
   Mən qardaşlıq yox, yoldaşlıq etdiyim insanların içərisində müəyyən zamanlardan sonra bu qəlibdə olan adamları müşahidə edib, bir az Tanrıya şükür edirəm, bir az bəndələrinə, bir az da heyvanlarına. Və bütün şükürlərimin əsas məqsədi, əsas ünvanı olduğu kimi olmaq, görünmək və yaşamaq diləyidir. Yazıqlar olsun ki, bu diləyi baş-ayaq salanlar, ayaq-baş görənlər var. Və onlar da məhz o cür də yaşayırlar.
   
   
   
   sənin dediklərindən
   
   yapışsaq
   
   belə bir fikir yaranar:
   
   -kişi canı
   
   Kişinin canı
   
   daşdan
   
   dəmirdən olar...
   
   ya da ki,
   
   ən azı çınqıldan
   
   qumdan...
   
   yoxsa
   
   nə otdan - ələfdən
   
   nə də ki, mumdan...
   
   külək
   
   istədyi səmtə
   
   əysin...
   
   meh
   
   gen-bol
   
   xətrinə dəysin...
   
   və yaxud
   
   kişi canı -
   
   bir şam ağacı
   
   qabığının altı-
   
   qurdla dolu olsa
   
   və balta da
   
   qəfil başının üstünü alsa
   
   hamısı vurub
   
   üzünə çıxacaq
   
   onda da
   
   hərə bir cür
   
   kişi canına baxacaq...
   
   indi sən...
   
   ay canı gözündən boylanan-
   
   bir tərpəniş elə
   
   bir az qımıldan
   
   görək
   
   canın
   
   qanın
   
   nədəndi?!.
   
   
   
   ***
   
   Bir az qarmaqarışıq olan bu cığırın sonuna gəlib çatdıq. Mənim dediklərim, daha doğrusu, yazdıqlarım müxtəlif səmtlərə yozula bilər. Amma fərq etməz. Onsuz da hər kəs öz ulduzunun altında doğulub,hər kəsin öz baxış bucağı var, öz tərəzisi, öz ölçüsü var . Ona görə də mən nə qədər car çəksəm də hərə öz bildiyini biləcək, öz istədiyini görəcək yazıda. Neynək, olsun. Sadəcə bir ricam var: qardaşlıqla yoldaşlığı doğmalaşdırın, kişi canının dözümü ilə tənhalığını müqayisə etməyin.Və bir də ümumiyyətlə, özünüz olun, özü də hər yerdə və həmişə!..
   
   


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
SON XƏBƏRLƏR
2019-05-23
2019-05-22


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kubokun sahibi kim olacaq?

"Qarabağ" (66.66%)
"Qəbələ" (20%)
"Sumqayıt" (6.67%)
"Zirə" (6.67%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aqşin Yenisey dostları ilə babat yeyib-içir, sonra gedir əmisigilə. Həyətdə it daraşır buna, qolun-qılçın cırmaqlayır. Evə girəndə əmisi deyir:

- Ay bala, bu nə haldı?

- İt tutdu.

- Ə, it bağlıydı axı?!

Aqşin:

- Əmi, it bağlıydı ey, amma mən açıqıydım.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK