Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | SÖZDƏN HÖRÜLƏN TOR Adalet.az | SÖZDƏN HÖRÜLƏN TOR Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

SÖZDƏN HÖRÜLƏN TOR

Qələm adamları bəzən hörümçəkdən zərif torlar hörə bilirlər...

30690    |   2011-02-12 05:49
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bu dünyanın problemlərini, ağrı-acılarını, ümumiyyətlə, bütün mənzərəsini göz önünə gətirmək o qədər də asan deyil. Çünki bu dünya dediyimiz nə bir kənd deyil, nə bir şəhər deyil, nə bir ölkə deyil ki, onun enini-boyunu biləsən, gəzib-görməli yerlərini tanıyasan, ağrıyan yerindən, uğurlu məqamlarından xəbərin olsun... Kimsə indiki anda irad tuta bilər və deyər ki, dünyanın xəritəsini götür qoy qarşına. Bax, özün üçün, sonra dünyanın bütün mənzərəsini əks etdirən bütün kitabları vərəqlə. Bu da olsun arayıb-axtardığın, öyrənmək istədiyin dünya haqqında bütün bilgilərin toplusu...
   
   Yox qardaş... xeyr bacım... bağışla əziz oxucum... mən heç də kitabın, xəritənin həsrətini çəkmirəm. Onları hər yerdə, hər zaman tapıb ortaya qoymaq mümkündür. Amma heç bir kitab, heç bir xəritə dünyanı bütünlüklə təqdim edə bilmir və edə də bilməz. Ona görə ki, bu dünya onun üzərində olan bütün varlıqlarla dəyərli və qiymətlidir. Biz dünyanı canlı varlıq kimi qəbul edirik. Ona görə də əli qələm tutan hər kəs ona üz tutur, ona müraciət edir. Hətta böyük Səməd Vurğun da yazırdı ki:
   
   
   
   Göylərə baxıram sirli, soraqlı,
   
   Yerlərə baxıram qapısı bağlı.
   
   Həyat ixtiyarı sirli, soraqlı,
   
   Biz gəldi gedərik, sən yaşa dünya.
   
   
   
   Biz dünyanı sirli-soraqlı görürük və bütün həyatımızı da o sirləri açmağa yönəldirik. Doğrudur, kəşflər də olur, sirlərin ipucunu tapmaq da. Amma dünyanın sirri bitib-tükənmir. Bu mənada tükənən insan ömrü həmişə bu sirli dünyadan bir təəssüflə, bir nakamlıqla ayrılır. Görünür, bu da insanın qədəridi...
   
   Bəli, bu sirli-soraqlı dünyada hər kəsin üzərinə bir yük düşür.
   
   Bir az da çılpaq desəm, bu dünya onun sakini olan hər kəsi bir missiyanın daşıyıcısı kimi qəbul edir. Amma yazıqlar olsun ki, bəzən yolunu çaşan, nə edəcəyini unudan həmin o varlıqlar digərlərinə, sonda isə bütün dünyaya problem yaradırlar. Bax, bunun fonunda da bütün dünya bir qınaq ünvanına çevrilir. Bizlər də, yəni söz adamları da içimizin bütün yükünü dünyanın üstünə atırıq. Özümüz də bilirik ki, bu günahlarda dünyanın iynə ucu boyda da olsa xidməti yoxdu. Amma neyləyək ki, günahkarı axtarmaqdansa, həmişə göz önünda olanın yaxasından tutmaq daha asandır. Bax, biz də bu məntiqlə sözümüzü də, iradımızı da, haqqımızı da, gileyimizi də, umacağımızı da, küsdüyümüzü də, incidiyimizi də, görmək istədiyimizi də, göz yumduğumuzu da, bir sözlə, dünyanı necə varsa eləcə, ağ yuyub, qara səririk.
   
   Bir dəfə bütün olub-keçənləri yaşadıqlarımda, öz yaddaşımda və ən vacibi dünyaya baxışımda götür-qoy etmək istədim. Çalışdım ki, olmuşlarla olacaqların arasında bir yer tapım. O elə bir yer olsun ki, oradan olmuşlara və olacaqlara baxa bilim. Amma nə yazıq ki, nə olmuşlar, nə də olacaqlar bütün çılpaqlığı ilə özünü göstərmədi. Duruxub qaldım. Ona görə ki, olmuşların nədən olduğunu milyon yerə yozmaq mümkün idi... olacaqların da nədən olacağını yenə milyon yerə ünvanlamaq sadəcə bir həqiqət kimi ortalıqda at çapırdı... Bax, mən də bu iki məqamın arasında sağa-sola baxmaqdan yoruldum və öz-özümə pıçıldadım.
   
   
   
   Gözümdə bu dünyanı
   
   Heç elədin, tulladın...
   
   Məni bitməz bir işin
   
   Arxasınca yolladın-
   
   Bacarmadın! - deyəsən...
   
   
   
   Ruha simsar olanı
   
   Qapı ağzında qoydun
   
   Ruhumu Nəsimi tək
   
   Ayaqdan başa soydun-
   
   Bac almadın! - deyəsən...
   
   
   
   Zaman cilov tanımır
   
   Gecəm gündüzə calaq
   
   Baxıb mənə, hazırsan
   
   Vurub bir tərs şapalaq
   
   Baş açmadın! - deyəsən...
   
   
   
   ***
   
   Mən insanlara həmişə onların danışığı ilə, ifadə etdiyi fikirlə qiymət verməyə çalışmışam. Mənim aləmimdə deyilən söz, ifadə edilən fikir həmişə hər şeydən üstün olub. Bir az da açıqlasam, ən nimdaş paltarın içərisində olan bir kəsin dilinə gətirdiyi adi bir söz mənim üçün o geyimdən min dəfə dəyərlidir. Yəni mən adamları geyiminə, xərclədiyi pula, təmtəraqına görə yox, ifa etdiyi, dilinə gətirdiyi sözə görə qiymətləndirməyə çalışmışam. Bilirsiniz niyə?...
   
   Mənə görə hər kəs ifadə etdiyi sözü, fikri özü yaradır, özü dünyaya gətirir. O söz əvvəllər nə qədər işlənmiş olsa da, amma hər bir dilin, hər bir dil sahibinin timsalında yenidən doğulur. Bax, elə böyüklük də, bütövlük də odur ki, dil öz sahibini və eləcə də dünyaya təqdim etdiyi sözü bütün mənalarda tanıda bilsin, təqdim edə bilsin. Amma təəssüflər olsun ki, indi dillə sözün, sözlə sahibinin arasında elə uçurumlar yaranıb ki, o uçurumların üzərindən körpü salmaq da mümkün deyil.
   
   Mənim son dərəcə xətirlərini istədiyim mətbuat adamları var. Mən bu söz adamlarını təkcə xarici görkəmlərinə görə yox, həm də sözlə işlədiklərinə, sözlə yaşadıqların görə çox istəyirəm. Və düşünürəm ki, bu adamlar söz yaratdıqları üçün ifadə etdikləri sözə heç vaxt biganə, etinasız, laqeyd ola bilməzlər. Ən azı ona görə ki, o sözü onlar dilə gətirib səsləndiriblər və o söz də onların dilində dünyaya ayaq açıbdı. Deməli, onlar da o sözün sahibi olmalı, onun qayğısına qalmalı, onun gerçəkləşməsi üçün əllərindən gələni etməlidirlər.
   
   Təəssüf ki, həmişə belə olmur. Adicə bir məqama fikir verək. Özümə doğma bildiyim söz adamları var. Məsələn, Vüsal, Şamxal, Nüsrət, Arzuman və başqaları. Amma mən neyləyim ki, bunların hər biri ifadə etdikləri sözlə onun üzərindən keçən zamanın fərqinə fikir vermirlər. Elə düşünürlər ki, sözü bir dəfə dedilər, elə oradaca yaddan çıxıb unuduldu. Amma bilmirlər ki, onların dilindən dünyaya söz gəlibdi. Bu sözü öldürmək, ayaq altına atmaq olmaz, bu sözə sahib çıxmaq lazımdır. Təəssüflər olsun ki, indi bu cür düşünənlər çox azdır. Onlar sözü ən çox məqamı, günü yola vermək üçün dilə gətirirlər və düşünürlər ki, deyilən söz heç hara yazılmır, heç bir yerdə sübut deyil. Ən yaxşı halda bir məclisi, bir görüşü, bir qarşılıqlı münasibəti yola vermək üçün təmasdı.
   
   Xatırlatdığım dostlarla bağlı düşüncələrimi diqtə etdiyim anda böyük dostum, dəyərli həmkarım Polad Qasımovun bir fikri yadıma düşdü. O, dostlara istinadən mənə dəfələrlə xatırlatmışdı ki, bu cavanlar həmişə elə-belə etinasız, bir az da qırdı-qaçdı olublar. Çünki onlar vaxtı dəyərləndirməyə o qədər də əhəmiyyət vermirlər. Və bir də onda xəbər tuturlar ki, nə qədər vaxt, gün öldürüblər. Ortada isə heç nə yoxdu. Sonrakı təəssüf isə heç nəyi geri qaytarmır...
   
   Bütün bunlara baxmayaraq, mən həmişə özümdən yaşca böyük və kiçik dostlara öz görkəmlərindən daha çox, sözlərinə qiymət vermişəm. Onların söylədikləri fikir, ortaya qoyduqları məntiq mənim üçün əsas cəhət olubdu. Elə bu yanaşmanın sonunda da məni həmişə yola verən gənc dostlarımı bağışlamağa çalışmışam. Bilmişəm ki, onlar hələlik sözlərinə sahib olmaqdan daha çox, sözlə günü keçirməyə üstünlük verirlər. Olsun, bu başa düşüləndi. Amma bu adətə çevrilməməlidi. Yoxsa dost itkisinə gətirib çıxarar. Bu isə arzuedilən deyil...
   
   Bəli, insan duyğusu ilə, düşüncəsi ilə yaşayanda, həyata baxışını formalaşdıranda onda söz də, davranış da bir-birini tamamlayır. Bax, tamlığın içərisində hər şeyin gözəlliyi özünü sorğu-sualsız təqdim edir. Həmin təqdimat isə bəzən şeirə də çevrilir.
   
   
   
   nə deyə bilərəm ki?-
   
   əslində heç nə...
   
   deyilməli sözərin-
   
   artıq zamanı keçib
   
   gedən qatarın dalınca
   
   baxmaq acı təsəlli-
   
   görünür bu taleh də
   
   məni qəmlə, kədərlə-
   
   susdurmaq üçün seçib!..
   
   olsun...
   
   susum, dinməyim
   
   hətta yumum gözümü
   
   gözümlə isinməyim...
   
   əlim də toxunmasın
   
   nəfəsim də
   
   buz olsun
   
   arada işlədilən
   
   tək ikicə söz olsun-
   
   "yox!" və "hə!"
   
   razısansa bu sadə
   
   sözlər olsun bəhanə
   
   danışmaq üçün-
   
   ürəyinlə,
   
   ürəyimlə!..
   
   
   
   ***
   
   Heç kim dünyaya dahi kimi gəlmir. Və heç kim də dünyadan gedəndən sonra öz dahiliyini özü ilə götürüb aparmır. Əslində insanın böyüklüyü də bax, bu iki məqamda bəlli olur. Yəni nə o dahiliyi gözə soxmur, nə də dahiliyini özü ilə götürüb aparmır. Mən bu sadə məntiqin həmişə gerçəkliyinin qarşısında baş əymişəm. Düşünmüşəm ki, insan özünün bütün halları ilə olduğı kimi də qalmalıdı. Çünki o şəraitə, məqama uyğun olaraq dəyişərsə, onda özü-özündən tamam uzaqlaşacaq, hətta özünə yadlaşacaq da. Bax, bu gerçək duruma əvvəldən hazır olub onu dəyərləndirmək insanın gəlimli-gedimli dünyadakı (təbii ki, mənə görə - Ə.M) ən böyük dahiliyi sayılmalıdır. Əks halda, bütün olub-keçənlər milyonların gözündə fərqli görünəcək. Bu da sonda ən yaxşı halda fikir pərakəndəliyi yaradacaq. Çaşqınlıq isə heç vaxt dəqiq məntiqə gətirib çıxarmır.
   
   Mənə görə bu bütün məqamları anlaşılmayan dünyada sözünün sahibi olmaq, həyatını sözündə ifadə etdiyi kimi təsdiqləmək çox böyük və nümunə ola biləcək xüsusiyyətdi. Kaş bütün insanlar bunu dəyərləndirə bilsin və birmənalı olaraq özü üçün yəqinləşdirsin. Dünyanın rəngarəngliyi kimi, sözün də çox mənası, pərakəndəliyi qaçılmazdı. Amma...
   
   Bəli, amma gərək pillələrin üzü yuxarı ucalığa doğru qalxdığını gördüyümüz kimi, onun enişini də yaddan çıxarmayaq. Bir-birimizə nə əməlimizlə, nə də sözümüzlə cələ hörməyək. Axı, bütün hörgülər həm də naxışlardan ibarətdi. Naxışlar isə ömür deməkdi. Ömür özünün naxışları ilə gözəldi. Təbii ki, o naxışlar süni, aldadıcı olmasın. Bax, bu yerdə içimdən bu pıçıltılar gəlir:
   
   
   
   pillələri enirəm
   
   aram-aram,
   
   rahat...
   
   nə nəfəsim tıncıxır
   
   nə ürəyim çatlayır
   
   nə də başım fırlanır...
   
   gəlib keçir ağlımdan
   
   elə həmin o bir an-
   
   axı,
   
   görəsən adam
   
   bircə pillə qalxanda
   
   elə həmin o zaman
   
   kimdi ondan asılan?
   
   nəfəsini təngidib,
   
   gözlərini qaraldan?..
   
   yoxsa yüksəliş zülm,
   
   eniş min dəfə asan
   
   söylə bu pillələrin-
   
   fərqindədirmi insan?!..
   
   
   
   Bəli, biz bu gerçəkliyi yaşayırıq... Sən də, mən də, o da, biz də, siz də, onlar da... Amma fərqini sən, mən, o, biz, siz, onlar görəsən müəyyənləşdirə bilirikmi?... Bu sualın cavabının çətinliyini mənim ünvanıma yazın...
   
   


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK