ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

SAXTA BABA

Bu dünyanın gerçək üzü

52778    |   2014-12-26 17:44
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Xəyalla yaşamaq, arzuların qanadında uçmuq təbii ki, insana xas xüsusiyyətdi və elə bu səbəbdəndi ki, göylə əlləşib yerlə dil tapan insan bəzən qurduğu xəyalların qurbanına da çevrilə bilir. Amma buna təəssüf etmir. Çünki o, bunu özünün taleyi, alın yazısı kimi qəbul edir və ən pis halda onu qınayanları uğursuzluq kimi qələmə verir və bildirir ki, hər gecənin bir səhəri olduğu kimi, hər arzu da, hər xəyal da çin olmaya bilir. Deməli, əslində burda günah nə xəyalda, nə arzudadı… Günah o xəyalı, o arzunu öz içində yaşadıb, öz içində qanadlandıran insanın öz gücünü dəqiq hesablaya bilməməsindədi. Bir az da çılpaq desəm, gücünün çatmadığı ağırlığı qaldırmaq istəyən hansı duruma düşürsə, xəyalını, arzusunun imkanlarını nəzərə almayan da eyni aqibəti yaşayır…

Çox da uzaq olmayaq tarix çoxları kimi mənim də gözlərimin önündədi. O tarix mənim və yaşıdlarımın, ümumiyyətlə, Azərbaycan əhalisinin az qala 50 faizinə qədərinin doğum kitabında özünü təsdiq edib. Biz, sovet şinelindən çıxanlar çox xəyalpərvər olmuşuq. Hətta şeirlərimizdə, nəğmələrimizdə, tribunadakı çıxışlarımızda bunu xüsusi bir həvəslə, məharətlə deməkdən də çəkinməmişik. Necə ki, «uçdu göylərə bizim peykimiz, söylədi yerə yol gedirik biz» şeirində göylərə uçduğumuzu fərəhlə, az qala ağzımız köpüklənə-köpüklənə bütün dünyaya bəyan edirdik və elə bilirdik ki, hamımız o peykin içində göylərə qovuşacağıq. Təəsüf ki, bu sadəcə nəğmə idi, biz pionerlər də o nəğmənin ifaçıları. İllər ötdükcə digər nəğmələr, mahnılar da dilimizin əzbəri oldu. Təbii ki, bütün bunlar səbəbsiz deyildi. Bütün bunların kökündə bir ideologiya, bir inanc dayanırdı. Çünki biz dünyaya hansı şəraitdə, hansı evdə, hansı xəstəxanada gəlməyimizdən asılı olmayaraq «babalı» doğulurduq. Gözümüzü açan kimi, başımızın üstündə babamızın şəkli dayanırdı – Lenn babamızın!!!

Hə, indi də valideynlərim söhbət düşəndə sovet-alman müharibəsindən ürəkağrısı ilə danışırlar və bildirirlər ki, həmin müharibədən o illərin uşaqlarını Stalin baba xilas edib. İndi özünüz düşünün də, nəvəsi, nəticəsi olan atam, anam hələ də Stalin baba haqqında danışır. Burda mən o qədər də təhlükəli məqamlar görmürəm. Çünki insanın inamı, inancı olmalıdı. İnamsız, inancsız yaşamaq qeyri-mümkündü!!! Yaşamaq olar e, bu sadəcə olaraq mövcud olmaq demək olar. Yaşamaq isə tamam fərqli bir şeydi…

Hə, bax, beləcə, biz bu dünyaya Lenin babamızla, Stalin babamızla, daha doğrusu, onların yolu ilə, iradəsi ilə boylanmağa, baxmağa öyrəşdik, alışdıq. Və hamımız ağızdolusu bu babaların şərəfinə ən təmtəraqlı, ən odlu-alovlu sözləri söyləyəndə bir qürur hissi də keçirdik və yavaşca gözümüzün ucu ilə yaxamızdakı balaca beşkünc oktyabryat, üç künc qırmızı qalstuk və bir də komsomol nişanına baxdıq. Əslində bu, bizim keçdiyimiz yolun işarələri idi. Beləcə, babalı böyüyürdük biz. Və bir də….

Şəxsən mən ağlım kəsəndən bir təmtərağın da şahidi olmuşam. Atalar deyir ki, uşağın yadından söz çıxmaz. Mənim də yadımdan çıxımır həmin o söz, həmin o baba məsələsi. Kənddə uşaq bağçasına gedirdim. Hardasa bir ay, ay yarım getdim bağçaya, xoşum gəlmədi. Amma xoşuma gələn bir şey də var idi bağçada. O da Yeni ildə tərbiyəçimizin bağçanın mühafizəçisini, yəni qaravolçusunu geyindirib, pambıqla üz-gözünü bəzəyib belinə də qırmızı bir lent bağlayıb qarşımıza çıxarması idi. Bizdən yaşca böyük qızlardan biri də ağ paltar geyinmişdi. Bizi inandırmışdılar ki, həmin bu qarovulçu Şaxta Babadı, o qızcığaz da Qar Qız!!! Doğrudan doğruya da inanmışdıq və bu Şaxta Baba üç gün bizi əyləndirdi. Heybəsindən bizə müxtəlif hədiyyələr çıxardıb verdi və biz də sevinə-sevinə bu hədiyyələri evimizə gətirdik. Lap sonradan bizə məlum oldu ki, həmin hədiyyələri valideynlərimizin kolxozdakı əmək günü hesabına hazırlayıblar və həmin o Şaxta Baba da bizim tanıdığımız qarovulçu imiş, o Qar Qız da bizim qonşunun qızı imiş… Amma biz həmin o inancla, həmin o inamla o qədər sevinmişdik ki, axı görüşümüzə Şaxta Baba ilə Qar Qız gəlmişdi, özü ilə uşaqlara hədiyyə də gətirmişdi…

Bax, çox-çox sonralar, həyatın alt-üstünü öyrənəndən sonra mən bir suan cavabını özüm üçün tapdım. Sən demə, bizim babalarımız saxta olublar. Elə Şaxta Babanın özü kimi, Lenin babanın özü kimi, Stalin babanın özü kimi və onlara yazdığımız şeirlər kimi. Bu məqamda mən də bir şeir deyəcəm. Düşünürəm ki, bu misralarda siz saxtalıq görməyəcəksiniz.

Kimin gələ bilər ki,

Qədəri məndən yaxşı…

Kim tanıya bilər ki –

Kədəri məndən yaxşı…

Dan süzülür gözümdən

Sübh alışır közümdən…

Duyan varmı özümdən –

Betəri məndən yaxşı…

Söz məndəndi, dil səndən

Gün görürəm – il səndən!

Ölən olmaz bil, səndən –

Ötəri, məndən yaxşı…

***

Bəli, biz saxta babanın saxta oyuncaqları, saxta hədiyyələri ilə aldana-aldana gəlib bu günə çıxdıq. İndi də öz uşaqlarımıza, öz nəvələrimizə aldığımız hədiyyələrin, oyuncaqların saxta olub-olmaması sualı ilə üzbəüz qalmışıq. Çünki səlahiyyət sahibləri kitayski oyuncaqların, hədiyyələrin zərərli, saxta olduğunu tez-tez gündəmə gətirir və bizləri xəbərdar edir. Amma mən başa düşə bilmirəm ki, həmin səlahiyyət sahibləri bu saxta, bu zərərli malların ölkəmizə daxil olmasına niyə icazə verirlər. Məgər onların özlərinin uşaqları, nəvələri yoxdu? Deyəsən bir az dərinə getdim. Unutdum ki, bizim bir para adamlarımızın uşaqları, nəvələri üçün hədiyyələr böyük və halal, təmiz yerlərdən xüsusi sifarişlə gəlir. Ona görə də biz qara camaatın uşaqlarını, nəvələrini düşünməyə onların vaxtı qalmır. Axı hər kəsə öz köynəyi daha yaxındı. Nə isə…

Deməli, 2014-cü ilin nəfəsi xirtdəyinə dirənib. Bir gözü arxada, bir gözü öndə, çabalaya-çabalaya mənzil başına tərəf sürünür. Bu məqamda yadıma bizim nostalji hisslərimizin ən işıqlı nöqtəsi olan sovet filmlərindən kadrlar düşür. Siz də gözünüzün önünə gətirin. Neçə yerdən güllə yarası almış «qırmızı əsgər» son gücünü toplayıb torpağa dirsəklənib əlindəki qumbaranı düşmən tərəfə atır və yaxud da bütün gücünü toplayıb nişan aldığı düşməni yerə sərir və sonra özü də…

Bax, indi 2014 də həmin durumdadı və bunun saxtalığı da ondadı ki, ayaqlarının ikisi də arxivdə olduğunu bildiyi halda dirəşib durmaq istəyir. Amma bilmir ki, bunun zamanı keçib, qatarı ötüb gedib və o bir də geri dönməyəcək. Nə dər şaxtababa, qarqız əlidolu gəlir gəlsin, nə qədər atəşfəşanlıq olur olsun, heç bir faydası yoxdu. Lap konkret desəm, qəbirdən geriyə yol olmadığı kimi, 2014-ün də geri qayıdışı barəsində düşünməsi ancaq təbəssüm doğurur. Bir tərəfdən baxanda elə bu təbəssüm üçün də ona «sağ ol» deməyə dəyər. Axı bizi güldürüb ayrılır. Amma biz ayrılıqların nə demək olduğunu çox gözəl bilirik.

Sən unut

hər şeyi

sil yaddaşından

hətta

dünəni də –

heç nə saxlama

və bir də

bu günü olmayan

sevginin

nəyi qala bilər ki

axı dünənində…

göz yaşından,

ahdan başqa

deməli

biz birlikdə

heç nə qazanmamışıq

bu həyatda

günahdan başqa!..

***

Mövzunu babalarla başlamışdım, elə babalarla davam edib, babalarla da bitirmək istəyirəm. Dünya tarixində az-az insanlar var ki, onları dahi kimi, şəxsiyyət kimi, fateh kimi, sənətkar kimi və nəhayət böyük hərflərlə yazılan İNSAN kimi qəbul ediblər. Və o az-az adamların, yəni insanların zaman dəyişikliklərinə davamı o qədər möhkəm olub ki, illər ondan heç nə qopara bilməyibdi. Bu mənada biz söz adamlarının Nizami babası, Füzuli babası, Sabir babası, Üzeyir babası, Əbdürrəhimbəy babası, Mirzə Cəlil babası, Cavid babası, Müşfiq babası, Səməd babası və bugünümüzdə gözümüzün önündə olmuş Rəsul babası, Bəxtiyar babası, Məmməd babası… Bütün bunlar söz qaldıqca, söz işlədikcə, söz yaşadıqca yaşayacaq şəxsiyyətlər – babalardı! Və biz də onladan öyrənə-öyrənə, öyrəndiklərimizi də ildən-ilə aparmaqla onların da ömrünə ömür calayırıq. Mən bu söz çevrəsini ona görə təkcə öz məmləkətimə, öz xalqıma aid etdim ki, o adamları əhalimizin ən azı 99 faizi tanıyır və onlar da mənimlə yəqin ki, bu barədə mübahisə etməzlər. Ancaq tarixi dəyişən, tarixə ideya verən, tarixi imzasıyla, şəxsiyyətiylə tarixləşdirən babalar da olubdu. Şah İsmayıl kimi, Məmməd Əmin kimi, Heydər Əliyev kimi!

Bəli, indi hər kəsin tanıdığı və hər kəsin də öz fikrini aid etdiyi babaların içərisində qandan, gendən, ailədən gələn babaların xətrinə dəymək olmaz. Dəxli yoxdu ki, onlar çobandı, fəhlədi və yaxud da alimdi, lap elə mənim kimi yazardı…Hər halda, bunlar da bir baba missiyası daşıyırlar. Çox istərdim ki, bu babalar nəvələri qarşısında heç bir halda bir anlaşılmaz duruma düşüb saxta bir imicə sahib olmasınlar. Axı onda nəvələrin qəlbi sınar və biz də nəvələr üçün yaşadığımıza görə, buna heç cür yol verə bilmərik, əgər ağlımız başımızdadısa. Və nəhayət…

Bax, ilin sonunda, daha doğrusu, «Ədalət» qəzetinin son şənbə sayında mən də ürəyimin bir pıçıltısını, bütün saxtakarlıqları, bütün laqeydlikləri, biganəlikləri, xəbislikləri, hətta kimlərinsə əlindəki aftafanı, dəsmalı görməmək, unutmaq şərtiylə sizə çatdırıram. Bu pıçıltı bütünlüklə səmimiyyətdi, saxta deyil.

Səndən danışıram öz ürəyimlə

Heç kim bilmədiyi sirr puçurlaryır…

Sözümü yarıda kəsir ürəyim –

Birdi O, birdi O, Bir, pıçıldayır…

Gözümdə bu dünya çənə bürünür

Özü öz babına – tənə bürünür…

Ürəyim tül kimi sənə bürünür-

Qulağım xəfifcə, pir! – pıçıldayır…

Azalır elə bil əvvəlki ülfət

Təklik tuş gələndə qol açır xiffət.

Baxıb dörd divara şair Əbülfət -

Kövrəlmə, ay qoca şir!,- pıçıldayır…

P.S. Yazımı bir zarafatla bitirmək istəyirəm. Tanıyıb şahidi olduğum bir mənzərənin sözlə ifadəsidi bu zarafat. Deməli, bir cavan oğlan babasından soruşur:

- Baba, nətərsən?

Baba cavab verir:

- Yaxşıyam, bala, nə gözüm görür, nə qulağım eşidir…

P.S. İndi babanın niyə yaxşı olduğunu özünüz fikirləşin…

Əbülfət MƏDƏTOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- Ədə, dünən məni evə kim gətirib?
- Mən apardım qaqa, amma eşşək qədər içmişdin haa.
- Ay lom, biz 5-ci mərtəbədə qalırıq, mən səhər 4-cü mərtəbədəki xalaşkanın evində oyanmışam.
- Dəlisən sən? Qapını atan açdı axı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK