ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

UDUŞ

23571    |   2014-09-13 10:13
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Həyat hekayələri

Neçə gün idi düşünürdü. Atası dünyasını dəyişəndən bəri bir qohumu qapılarını açmamışdı. Əvvəllər evdə onların əlindən rahatlıqları olmazdı. Kirayə qaldıqları bir otaqlı mənzildə kimləri qarşılayıb, yola salmamışdılar... Rusiyaya işləməyə, alverə, oxumağa, əsgərliyə gedən qohumları kənddən çıxanda onların ünvanını götürərdilər. Xəstəxanaya müalicəyə gələn, ali məktəbə qəbul olmuş uşağına yer axtaran, alverə, elə-belə gəzməyə gələn mehmanxana kimi o ünvana üz tutardılar. Bu evə ilk qədəm qoyanlar bir az utancaq olsalar da, sonrakı dəfələrdə gətirdikləri bir toyuq, yaxud hinduşka, bir-iki kilo meyvə-tərəvəz, şor-pendir gətirməklə ev yiyəsini özlərinə borclu hesab edərdilər. Əliboş gələnlər daha çox idi. Anası qonaqlar rahat olsun deyə, otaqda olan iki çarpayıda onlar üçün yataq hazırlayar, atasına, uşaqlara yerdən yataq döşəyər, özünə yer tapmadığı üçün balaca bacısının yatmadığını bəhanə edib, həyətə çıxar, yaxud kiçicik mətbəxdə səhəri açardı. Nənəsi dəfələrlə narazılığını bildirsə də, atası imkan verməmiş, "yerləri yoxdu, harda qalsınlar?"- deyə nənəni susdurmuşdu. Birini axşam qatara mindirib yola salmamış, səhər o başdan başqa birisi qatarla kənddən gələrdi...
Düz iyirmi il idi atası dünyasını dəyişdiyi. Beş yaşından üzüdönüklüyün, etibarsızlığın, ikiüzlülüyün, saxtakarlığın nə olduğunu qohumlarının timsalında yaxşıca anlamışdı. Bu iyirmi ildə bir dəfə də olsun, hətta atasının ölümünün ilk vaxtlarında belə, onları yoxlamağa gələn olmamışdı. Anasının təkidinə baxmayaraq o da kəndə üz tutmaz, ata qohumlarına nifrət edərdi. Atasının qəbrini ziyarətə gedəndə birinin evinə getməz, taksi ilə birbaşa Bakıya qayıdardı.
İndi özü yaşda olan "qohumları" şəhərə üz tutmuşdular. Hardansa telefonunu əldə edib ehtiyacları olanda bir neçə dəfə onu görüşməyə dəvət etmiş, yaxud gəlib evdə görmək istədiklərini bildirmişdilər. Anasından fərqli olaraq oğul bu, kökü üstə bitən otları yaxşı tanıyırdı! Şəhərdə görüşsə də, evə gətirməmişdi. İlk dəfə görüşəndə sifətinə mehriban ifadə verərək qohumluqlarını "bərpa etmək" istədiyini bildirən oğlanın "Məni tanıdın, filankəsin oğluyam?"- sualına, laqeydliklə "Yox, mən heç filankəsi tanımıram!" - deyə cavab vermişdi. Sifətdəki sərtliyi anlayan "qonaq" bu variantların keçməyəcəyini anlayıb, başqa qapıya üz tutmuşdu..
Düşünürdü ki, böyük məbləğdə uduşa düşmüş lotoreyası barədə qohumları xəbər tutsa, dinclikləri olmayacaqdı. O zaman bu "bərpa" arzusunda olanların sayı artacaqdı. Bir hiylə işlətməyi qərara aldı. Onu telefonla arayan qohumuna "işə düşdüyünü", ona təcili külli miqdarda pul lazım olduğunu bildirdi. Və bu barədə kənddəki bütün qohumlara xəbər verib kömək istəməsini xahiş etdi. Onun o günkü kobudluğundan sonra düşdüyü bu vəziyyətə görə "qohumu" bir az sevinmiş kimi idi, amma büruzə verməməyə çalışırdı.
Bu xəbəri kəndə çatdırdı. Hər kəsin həyətində mal-qarası, toyuq-cücəsi, əkin sahəsi, meyvə-tərəvəzi bol olduğu halda heç kimdən bir qəpik çıxmadı. Hərə bir bəhanə ilə yaxasını kənara çəkdi. Hər imkanda onlara əl tutan atasının xətrinə belə, bircə nəfər əlini cibinə salmadı...
İki həftə keçmişdi. Lotoreya oyununun aparıcısı onu təkidlə verilişə dəvət edirdi, çünki bu böyük məbləğin kimə qismət olduğunu tamaşaçılara bildirməli idi.
Heç kimin kömək edə bilməyəcəyi xəbərini telefonda söyləyən oğlansa nə işə düşdüyünü, necə qurtaracağını soruşmadan sağollaşmaq istəyəndə ona dedi:
- Bazar ertəsi saat 23.15-də Az.tv-yə baxın, bütün qohumlar baxsın, mənim işim barədə veriliş gedəcək. Mütləq baxın!
Kənd camaatı deyilən saatda televizorun qarşısında yığılmışdı. Aparıcı ən böyük uduşun kimə nəsib olduğunu az qala qışqıraraq elan edəndə ekran qarşısındakılar donub qaldılar. Bu sifət onlara tanış idi...
Beş yaşından sonra bircə dəfə də görməsələr, necə böyüdüyünün şahidi olmasalar da şübhə yox idi, bu, tən yarı bölünmüş alma kimi atasının oxşarı olan oğul idi. Oğlan heç vaxt onlara ehtiyacı olmadığını və "düşdüyü işlə" bundan sonra da olmayacağını toplum halında onlara başa salmışdı...
Ehtiyaclarını təmin edəcək qədər saxlayıb qalan pulları yetim uşaqlar üçün quruma bağışladı.
Bu uduş təkcə maddi qazanc deyildi, həm də adamları bir daha tanıma fürsəti idi...



YAZARIN ARXİVİ

2018-09-14 : ŞİLLƏTERAPİYA
2018-03-30 : YAS DƏFTƏRİ
2018-01-20 : KİTAB OXUYAQ
2018-01-12 : ƏLÇATMAZ ARZU
2017-12-22 : TƏMİZ ADAM
2017-12-08 : SÖZ
2017-12-02 : AĞ XALATLI BƏLA
2017-09-23 : AYRILIQLAR
2017-08-31 : ŞAYİƏBAZLIQ
2017-08-11 : ANAMIN QOXUSU...
2017-06-30 : ŞƏHİDİM
2017-06-02 : ANAMIN QOXUSU...
2017-05-26 : NƏ VAXT QOCALDIM
2017-04-07 : QEYRƏT
2017-02-10 : QƏNAƏT
2017-02-03 : Əl vurmayın...
2017-01-27 : ÜMİD ÖLƏNDƏ
2016-12-23 : SƏBR
2016-12-17 : DEPRESSİYA
2016-12-10 : Sindrom
2016-11-05 : SON BAHAR
2016-10-22 : İNANCIM
2016-08-20 : SƏRHƏD
2016-07-30 : NƏFS...
2016-06-11 : KİŞİ SÖZÜ
2016-02-20 : YALTAQ
2016-02-06 : ÜMİD QAPISI
2016-01-30 : ÇƏTİN XİDMƏT
2016-01-16 : ACLIQ
2015-11-28 : AD QOYANIN...
2015-11-14 : ÜMİD KÖRPÜSÜ
2015-10-17 : YAĞIŞ YAĞIR...
2015-09-12 : DOST
2015-08-29 : LOĞMANLARIMIZ
2015-07-11 : İMAN BAYRAMI
2015-06-03 : İT ÖMRÜ
2015-05-02 : HACI ... LEYLƏK
2015-03-20 : YAŞAM SEVGİSİ
2015-02-21 : BÖHTAN
2015-01-17 : ÇÖPÇÜ
2014-12-27 : HƏMRƏY OLUN
2014-12-20 : SON İSTƏK
2014-12-13 : XƏZİNƏ
2014-11-08 : YÜK
2014-10-11 : HARAM SÜFRƏ
2014-09-20 : NOOLDU BİZƏ?..
2014-09-13 : UDUŞ
2014-09-06 : İSLAHAT
2014-08-30 : YAŞAM SEVGİSİ
2014-08-23 : YUXU
2014-07-26 : Əzrayıl andı
2014-07-19 : DİLƏNÇİ
2014-07-05 : DÖN
2014-06-14 : ÖZGƏ DƏRDİ
2014-06-07 : TUTİYƏ
2014-04-26 : MƏNƏMLİK
2014-04-05 : EVDAR KİŞİLƏR
2014-01-18 : ACI XATİRƏLƏR
2013-12-21 : QƏLPƏ
2013-12-07 : YAŞAMAQ ƏZMİ
2013-11-23 : GETMƏ...
2013-11-16 : ARXALI...
2013-11-09 : GÜNLƏR...
2013-10-26 : SARI GƏLİN
2013-10-19 : DƏLİ
2013-10-05 : FÜZULİ NAĞILI
2013-09-28 : VAXT OĞRUSU
2013-09-07 : ÖZÜNÜ TANI
2013-08-17 : ÇÖRƏK OĞRUSU
2013-08-03 : ZƏKAT
2013-07-27 : TALE
2013-07-20 : TALE
2013-06-15 : YAD AĞLAR...
2013-05-25 : DƏVƏ DÖZÜMÜ
2013-05-11 : ŞUŞANIN HİMNİ
SON XƏBƏRLƏR
2018-10-24
2018-10-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (70%)
Yox (30%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Qadın hirslə ərinə zəng edir:
-Hansı cəhənnəmdəsən indiyə qədər? Saat neçədir xəbərin var?
-Əzizim, o heç vaxt unutmadığın qeyri-adi üzük olan zərgərlik dükanı var idiye. O vaxt pulum olmadı, ala bilmədim sənə. Dedim ki, eybi yox, pulum olan kimi ilk işim bu üzüyü sənə almaq olacaq. Yadındadır? Qadın yumşalır və həyəcandan titrəyən səslə:
- Hə, əzizim, əlbəttə yadımdadır. Heç xatırlamaz olarammı?
- Bax o dükanın yanındakı çayxanada uşaqlarla domino oynayıram, bir azdan gələcəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK