hacklink Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: SEVGİ DUASI Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: SEVGİ DUASI Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: SEVGİ DUASI

Əllərimi Allahıma açmışam

15881    |   2018-06-23 11:12
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Gəlin bəri başdan şərtimizi kəsək. Mənim heç kimlə mübahisə etmək fikrim yoxdu. Heç kim də mənimlə mübahisə etməsin. Çünki son günlər yaşadığım durum özü-özlüyündə mənə diqtə edib ki, mən haqlıyam. Bu mənada haqlıyam ki, Allahın işinə qarışmaq olmaz. Və üstəlik həm də orada haqlıyam ki, Allah hər kəsi sevgiylə yaradıb, sevgidən yaradıb. Yəni sevgidən kənarda heç nə yoxdu, olmayıb və olmayacaq da! Deyə bilərsiniz ki, nikahdan kənar və yaxud da hansısa bir əyləncə xatirinə Allahsız şəraitdə dünyaya gələcək bir övladın taleyi həll olunur. İnan ki, burda da sevgi var. Sadəcə olaraq, o, etiraf olunmayandı, o, ifadə edilməyən, onun bütün detalları sözə, ipə yatmayan olduğu üçün onu hər kəs ötəri, mənasız və yaxud da günah sayır. Burda bir nüansı xüsusilə nəzərdə saxlamaq lazımdı. Təcavüz yolu ilə dünyaya gəlişinə şərait yaradan və yaxud şərait əldə edən, özü də bilmədən bir sevgi daşıyıcısı olur. Çünki övlad dünyaya gələndən sonra dərhal öz varlığını büruzə verir. Ata da, ana da o uşaqdan imtina etmiş olsa belə, gözü hər yerdə o uşağı axtarır, qulağı həmişə o uşağın səsində, sorağında olur. Ekranda, mətbuatda atılmış uşaqlarla bağlı hansısa bir süjetə, fikrə rast gələndə ürəyi səksənir, ruhu bədəninə sığmır. Bəs bütün bunlar sevgi deyil? Gərək ancaq kimsə kiməsə səni sevirəm desin?!

Bu günlərdə gördüm və şahidi oldum. Doğum evində həkimlər özləri dedi: üçgünlük körpədən valideynlər imtina edib, özü də sağlam doğulmuş körpədən, heç bir qüsuru olmayan körpədən. Səbəb də onu göstəriblər ki, guya hər iki valideyn yetkinlik yaşına çatmayıb və rəsmi nikahdan kənar doğulub bu uşaq...

Fakt gerçəkdi. Amma mənim özümdə də fakta bir şübhə var. Axı, tibbi qanunlar var, insanın dünyaya gəlmə prosesi var. Bu da böyük bir zaman deməkdi. Və bütün bu zaman da insanların gözü qarşısında ötüb gedir. Və heç kim də o zamanın günbəgün, həftəbəhəftə hamilə qalan qızda, qadında yaratdığı dəyişikliyi görmür, hiss etmir. Bu, mümkün olan bir şeydimi? Və nəhayət, onların valideynləri, təhsil aldığı müəssisə, yaşadığı ərazi və sairə və ilaxır. Bax, bütün bunlar adamı düşündürür, adamın içindən min dənə sualın göyərib dilə, kağıza köçməsinə səbəb olur. Və beləcə səbəblər çoxalır, cavablar da o səbəblərin içərisində çabalaya-çabalaya qalır. Amma heç kim bilmir ki, həmin o səbəblər də, o cavablar da öz içində olan sevginin diqqətə alınmasını, oxşanmasını, ona qayğı göstərməsini istəyir. Bax, bu istək reallaşarsa, onda həmin sevgi mütləq qalib gələcək, mütləq göyərəcək. Və onu heç kim dəfn edə bilməyəcək! Təəssüf ki, biz o sevgiləri görmürük və yaxud da görmək istəmirik. Ona görə də sevgiylə birlikdə özümüz də əzab çəkirik, əziyyət çəkirik. Bax, mən bu dediklərimi bilgisayarda yazdırdığım an hardansa ağlıma qəribə bir məqam gəlib düşdü. İnanın ki, həmin o məqam özü də gerçəkdi. Bu dəqiqə mənim iş stolumun üstündə az qala bir aydan artıqdı ki, günbəgün ləçəkləri solan bir qızılgül var. Çay stəkanında suyun içərisinə qoymuşam. Tez-tez suyunu dəyişdiyimdən hərdənbir o suyun içərisinə bir kiçicik qənd parçası atdığımdan yaşayır hələ ki o qızılgül. Amma hər gün bir-iki ləçəyi qopub-düşür. Düşünə bilərsiniz ki, sevgiylə bu qızılgülün taleyi arasında hansı əlaqə var? Mən bilirəm. Çox istərdim ki, bunu siz də biləsiniz. Biləsiniz ki, bu, əslində həmin o sevginin pünhan formasıdı. Doğrudur, mən ona şeir də yazmışam. Demişəm ki:


Güldanda solmuş çiçək

Kövrəldim görüb səni...

Kimdə idi bu ürək -

Hansı əl dərib səni?!


Xəyalıma tor atdın

Mənim ahıma batdın...

Özünü harda tapdın -

Kim kimə verib səni?!


Göz ağlar, ruh yaralı

Pərişandı yar halı...

Görəydim kaş yar əli -

Sinəmə sərib səni.


Bəli, insan təbii ki, bütün halıyla, bütün durumuyla fərqli bir ovqat sahibi olmaqla yanaşı, həm də fərqli bir aləmi özündə, varlığında daşıyır, ifadə edir. Hansı səmtdən baxırsan bax, iki insan bir-birinin eyni deyil. Və bir-birinin eyni olmayan bu insanların dünyaları da eyni deyil. Və mən eyni olmayan dünyanın fərqli insanlarının bir-birinə olan münasibətini həmişə həm maraq, həm də ehtiyat hissləriylə izləmişəm. Çünki insanların xislətindəki özününküləşdirmə, özəlləşdirmə niyyəti o qədər güclüdür ki, çox az-az hallarda başqasının haqqını qəbul edir, başqasının haqqıyla razılaşır. Bunu hamı bilir və hamı da öz içərisində, təbii ki, mənimlə razılaşar. Amma bizim, yəni insanın bir xüsusiyyəti də odur ki, adətən dildə daha güclü oluruq, dildə hər şeyi, hər sözü deməyə daha çox meyl göstəririk. Ona görə də insanı dil pəhləvanı da sayırlar. Bax, dil pəhləvanı olan biz insanlar barmağımıza tikan batmayana qədər qarşımızdakının ağrısını sona qədər qəbul edə bilmirik, anlaya bilmirik. İndiki futbolsevərlərin diliylə desək, özümüzə transfer etmirik. Ona görə də ortada bir sərinlik, bir soyuqluq yaranır. Bu da insanları bir-birindən uzaqlaşdırır, bir-birindən müəyyən bir məsafədə saxlayır. Elə bu məqamda da gözü yolda olan, əzab çəkən, həsrət yaşayan yenə Sevgi olur. Deməli, bütün hallarda biz sevginin obrazlı desəm, qatilinə çevrilirik, ona düşmən kəsilirik.


Mən həkimin xəstəyə münasibətini izlədikcə tərəddüdlə gerçəyin, gümanla inamın necə üz-üzə gəldiyini, necə bir-birilə əlbəyaxa olmağa hazır dayandığını gördüm və hiss etdim. Gördüyümlə hiss etdiyim özü də mənə imkan verdi ki, həkimin hardasa laqeydlik kimi görünən münasibətinin arxasında bir sevgi dayandığını qəbul edim. Yəni mənə bir xəstə sahibi kimi dilucu cavabı və yaxud mövzuya dəxli olmayan səbəbləri nə qədər qıcıq doğuran olsa da, amma onun arxa planında, alt qatında bir peşə sevgisinin, bir xəstəni yaşatmaq sevgisinin varlığı başqa bir söhbətdə, başqa bir təmasda qəfil yağan yağış kimi ortaya çıxır. Və qalırsan çaş-baş və qalırsan odla su arasında. Deyə bilmirsən ki, bunlar niyə belə edirlər? Amma deyə bilmədiyin anda Əli Kərimin məşhur şeiri yada düşür. Həkimin gözləri gizlənirsə, bu başqa məsələ. Amma dili söz oynadırsa, deməli, hələ sevgi yaşayır, deməli, hələ sevgiyə ümid var...

İndi bir insan, bir xəstə sahibi olmaqla yanaşı, həm də bir yazı-pozu adamı kimi də düşünmək zorundayam. Ümumiyyətlə, İbn-Sinadan və ondan da öncədən üzü bu günə təbibin dərman etməsi, xəstənin təbib araması olub, var və yəqin ki, dünya durduqca da olacaq. Bu da o deməkdir ki, həkim-xəstə münasibətinin bütün çalarları olub, var və olacaq. Hər iki halda insanın içindəki inam və inanca onun yaşamına stimuldur. Bu stimul da əslində həkimdən, təbibdən gəlir. Təbii ki, həkim, təbib Allahın bir bəndəsi olmaqla bərabər, həm də bilgi sahibi olan, peşə sahibi olan birisidi. Bax, bu mənada Allahdan gələn sevgi peşədən xilaskar olmaq sevgisinə qarşı güclənir. Həmin güc də sonda ona dikilən baxışlara işıq verir... ona açılan əllərə əl uzatmaqla sonməkdə olan şamı daha gur yandırır. Öləziyən o közün üstünə yağ damızdırıb onu alovlandırır. Beləcə, Tanrı sevgisi yazı-pozu adamının sevgisi, həkimin sevgisi, xəstənin sevgisi, xəstə sahiblərinin sevgisi toplum halında qollu-budaqlı bir çinara çevrilir... bir sərt qaya parçası olur... bir dalğalanan dənizə, sulara çevrilir. Nəhayət, nəticə üzə gülür. Yəni sevgi öz hökmünü verir.

Sizi deyə bilmərəm, mən bütün bu dediklərimin fonunda sevgiyə inandığımı, sevgiyə güvəndiyimi bəyan etməyə çalışdım. İstədim ki, dərdin özündə də sevgi olduğunu, hətta ölümün bir damarının sevgidən ibarət olduğunu ifadə edim. Axı, Allahın bir zərrəsi olan bu sevgi hər yerdə var, hər anda var. Ona görə də:


Sevindir məni görüm

Dodağın necə qaçır?!

Üz-gözündə təbəssüm -

Çiçək tək necə açır?!


İçin-için oxunan

Duman kimi yox olan...

Saçlarına toxunan -

Əllərim işıq saçır...


Tutulsaq da, dolsaq da

Pardaqlanıb solsaq da...

Hər an birgə olsaq da -

Hər an ürəyim acır...


Mən əlimi göyə açıb Tanrıya dua edəndə öncə ondan hər kəsə ürəyinə görə verməsini xahiş edirəm. Ona görə ki, sevgi ürəkdə olur. Əgər ürəyə görə hər kəs haqqını alsa, onda sevgi də haqqını almış olacaq. Və bu həm də o deməkdi ki, günündən, saatından, yerindən, məqamından asılı olmayaraq, insan bir missiyanın daşıyıcısıdı. O da böyük hərflərlə yazılan İNSAN olmaqdı! Əgər İNSAN ola bilsək, onda sevgimiz də xoşbəxt olacaq özümüz kimi. Bunu əminliklə deyirəm və özümə inandığım kimi də fikirlərimə inanıram. Hətta üzümü sənə tutub deyirəm ki:


Ruhumu bələyirəm

Gözünün işığına...

Könlümü ələyirəm -

Özünün işığına...


Əriyir zərrə-zərrə

Qarışıram halına...

Çevrilirəm heç kimin -

Görmədiyim xalına...


Ovuduram özümü

O gizli xal adına...

Hər köynək dəyişəndə -

Mən düşəcəm yadına...


Bəli, bu yazını içinizdəki, həyatınızın hər anındakı sevginin adına dua kimi yazdım. Və əlimi göyə açıb Tanrıdan SEVGİləri, SEVGİlərin barını acizanə diləyirəm. Allahım SEVGİləri və onun barını qorusun!




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
SON XƏBƏRLƏR
2019-11-19
2019-11-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (93.75%)
Pullsuz (6.25%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
"- Orda danışdığın anektodu mənə də danışa bilərsən?"

"Lavrov: 

- Hansını? Mollanın Teymurla olan fil anektodunu?"



digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK