Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: CAVABINI GÖZLƏMƏDİYİM SUAL Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: CAVABINI GÖZLƏMƏDİYİM SUAL Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: CAVABINI GÖZLƏMƏDİYİM SUAL

Amma onun ətrafında düşünmək olar

17444    |   2018-02-09 16:21
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Hər günün bir hökmü var deyiblər. Öncə mən buna inanmamışam və öz-özümə düşünmüşəm ki, gün hara, hökm hara? Hökmü şahlar, vəzifə sahibləri, səlahiyyətlilər, lap elə hakimlər verə bilər. Bir də ki, hökm Allahdan gəlir. Amma yaşadıqca başa düşməyə başladım ki, sən demə, günün sahibi elə Allah imiş. Biz sadəcə günün içərisində doğuluruq, yaşayırıq və...

Və kimsə günün içində tarixiləşir və o günlərin toplumu olan illərin, qərinələrin yaddaşına köçür, orda da yaşamağını davam etdirir. Kimlər isə elə bitən bir günlə də özünü bitirir - olur sabun köpüyü və əriyib gedir, bir şey qalmır ondan. Bax, təəssüf doğuran da elə budur. Deməli, mən günün hökmünün olduğuna inanandan sonra, artıq gec olsa da, amma əmin oldum ki, mənim də, sənin də, onun da hər günün qarşısında məsuliyyətimiz də var, hər günün içində əritdiyimiz ömür payımız da. Haqqımız və payımız arasında vuruşa-vuruşa, dartışa-dartışa yaşadıqca ömrümüzlə bərabər kimlərisə yaşatdıq, kimlərinsə yaşamaq haqqına əngəl törətdik. Bax, bu da insanlıq xilqətimizdir. Yəni görə-görə, duya-duya, anlaya-anlaya gəldiyimizdən gördüklərimizi, duyduqlarımızı, anladıqlarımızı bəzən bilərəkdən, bəzən də özümüzdən xəbərsiz özümüzə transfer edirik, yəni köçürürük. Bir az da sadə desəm, kopyalayırıq, üzünü çıxarırıq... Gördünüzmü, neçə eyni mənanı ifadə edən sözü bir sıraya düzdüm. Bu hələ harasıdı? Bax, biz də günün içində beləcə sıralanırıq, beləcə düzülürük. Həm ucala-ucala, həm də üzülə-üzülə günləşirik, aylaşırıq... Və bir də...

"Ömür bitir, yol bitmir" deyiblər. Bunu da həmin o kişilər deyibdi - "Hər günün öz hökmü var" deyən kişilər. İndidən gözümün qarşısına gətirmişəm o yolu - gəldiyim və gedəcəyim yolu. Gəldiyimdən artıq xəbərdaram. Ağrı-acısını da yaşamışam, çətinliklərini də, sevincini də, kədərini də. Amma getdiyimin məni nələrdən keçirəcəyini hələ ki, tam bilmirəm. Bir-iki xırda təfərrüatdan, kiçik cizgilərdən başqa. O təfərrüatlar, o cizgilər üst-üstə yığılanda yəqin ki, bir dağ boyda olar. Mən isə dağlardan uzaq düşüb dağ boyda olan dərdlərlə yaşadığımdan indi dağa üz tutmaq ovqatında deyiləm, heç belə bir istəyim də yoxdu. Amma neyləyim ki, bitməyə doğru gedən ömür özü məni o yola tərəf çəkib aparır. Sanki israr edir, pıçıldayır ki, gedə biləcəyin qədər getməlisən. Gedib çatdığın nöqtədə səni nə gözləyir onu düşünmə, onu ağlına gətirmə və ümumiyyətlə, onun sənə dəxli yoxdur. Mən də bu istəyə, bu pıçıltıya qarşı çıxa bilmirəm... susuram və...

Görünür, elə o dediklərimin həyatımdakı əks-sədasıdı indi sizə oxuyacağım şeir də... Çünki elə bir anım, elə bir günüm, elə bir məqamım yoxdu ki, onu bütünlüklə xoş ovqatla, xoş düşüncəylə yaşayım, tamamlayım. Və əgər bu yoxdursa, onda mən başqa nə cür düşünüb, nə cür yaza bilərəm ki? Hər şey tamdı, bütövdü. Tam olmayan günün həyatı, reallığı da elə bu cür misralanmalıdır.


Qızarıbdı gözlərimin qarası,

Sızıldayır ürəyimin yarası...

Elə bil ki, günlərimin parası -

Cənnət olur, parası da cəhənnəm...


"Ah" tökülür yarpaq kimi gah tək-tək,

Yarpaq özü "ah" da çəkir, "ah" tək-tək...

Günlərimdən gün seçirəm şah, tək-tək -

Cənnət olur, parası da cəhənnəm...


Lap əzəldən bu necə bir gəlişsə

Adıma, ya qismətimə nə düşsə...

Anlamıram, inanın ki, nə işsə -

Cənnət olur, parası da cəhənnəm...


Bir şairə, bir şeirə, bir də ki,

And yeridi, bir göydə, bir yerdəki!

Siz güldükcə, mən çəkdiyim dərddəki -

Cənnət olur, parası da cəhənnəm!..


***

Sözün bu məqamında yenə gözümün qarşısına gətirirəm cənnətli-cəhənnəmli ömrün yollarını. Açılacaq indi qarşımda. Çıxıb gedəcəyəm o yollarla bir az dərviş kimi, bir az şair kimi, bir az sağlam, bir az xəstə, bir az ümidli, bir az ümidsiz... Bir az da hamıdan daha çox mənə könül vermiş xəyallarla. O xəyallarla ki, illərdi əlini yuxarıdan üzü aşağı uzadıb, mən də tutmuşam bir əlindən və sallaşıb gedirəm onun getdiyi, apardığı yerlərə. Düzünə qalsa, o xəyalların nə vaxtsa çin olacağını mən heç ağlıma gətirmirəm. Lakin bir təsəlli kimi, bir az da özümü ovutmaq üçün yapışmışam əlindən-ətəyindən. Elə hey çalışmışam ki, o əl, o ətək əlimdən çıxmasın ... Və hara, necə aparır, aparsın məni özüylə. Onsuz da yollar bitmir ki...

Sözümü başqa səmtə yozmayın, necə deyərlər, qəribçiliyə salmayın. Nə yazıramsa, nə düşünürəmsə, elə həmin o hələki bitməyən yolumdakı yol-yoldaşım da xəyallarımdan süzülüb gəlir. Baxmayaraq ki, xəyalpərvərlik hələ heç kimə uğur bağışlamayıb. Hərdən mənə elə gəlir ki, bu uğur barəsində düşünməyin özü absurddur. Çünki olmayan bir şey haqqında düşünməyin nə mənası var?

İndi deyəcəksiniz ki, hər iki məqamı özüm önə çəkirəm, özüm diqqətə təqdim edirəm. Lakin onu deməyəcəksiniz və demək istəməyəcəksiniz ki, kül altındakı qor da bəzən böyük bir alova imkan verir - alışır, yanır, isidir, ətrafa qüvvələr, güclər toplayır. Sanki son döyüşə yollanacaq. Amma kiminlə? Bəlkə özü-özünlə?! Mən bu sualın cavabına azacıq inanmağa başlayıram. O inancla da deyirəm ki:


Bu anda

xəyalımda

dolaşır ki,

mən yerin altında -

yəni metroda...

sənsə

onun girişində...

odur ki,

bir

ilğımın,

ümidin

işartısı var içimdə

hələ də

nəyinsə dəyişəcəyinə!..

yəqin ki,

ya ruhumuz,

ya da

gözümüz

bunu görüb duyacaq

biz görüşəndə...


***

Hər dəfə səfər əhval-ruhiyyəsi yaşayanda, özümü ona kökləyəndə nədənsə mənə elə gəlir ki, geriyə qayıtmaq, qoyub getdiklərimlə yenidən görüşmək sual altına düşəcək. Bu, inamsızlıq, ümidsizlik demək deyil. Sadəcə, ayrılmağın özündən doğan, o sözün özündə ifadə olunan mənanın şəxsən mənə təsiridi. Görünür, ya həssaslıqdandı, ya da hardasa zəiflikdi ki, mən o təsir altına tez düşürəm. Elə o təsirlə də ayrılmaq, getmək yolu daha da çətinləşdirir, yolu da adama yük edir. Hətta bəzən elə bilirsən ki, yol sənin içindən deyil, çiynindən ötüb gedir. Əgər gedə bilirsə?..

Heç yadımdan çıxmır. Neçə il öncə həmin yolu bir uşaq sevinciylə, az qala yüyürə-yüyürə getməyə həvəsliydim.

Çünki yol da yeniydi, arzu da, istək də yenicə baş qaldırmışdı içimdə. Bu da öz növbəsində gedənə də, yola salana da, qarşılayana da ümidli nələrsə vəd edirdi. İndi isə ayaqlarımdan daş asılmış kimi gedirəm. Bu da o deməkdir ki, ayaqlarımı aparmaq yaman çətinləşib. Doğrudur, deyirlər ki, çətinliklərdən keçən, vuruşlardan doğan hər bir nəticə şirin olur. Amma təəssüf ki, həyatda mənim qazandıqlarımın heç biri istədiyim an, istədiyim yerdə, istədiyim səviyyədə gerçəkləşməyib. Ona görə də sevincin dadını çıxara bilməmişəm. Nə qədər çalışsam da, istədiyim vaxtda yetişməyən meyvə kimi...

Köhnə xatirələrdən olsa da bir şeir var içimdə. Onu da elə Sənə yazmışam, Sənin adına yazmışam. Demək istəmişəm ki...


Yoxdu şirin heç bir şey

Dərdin dadından başqa...

Dilimi bal eləyən -

Sənin adından başqa...


Arayıram, seçirəm

Öz içimdən keçirəm...

Hamıyla qəm içirəm -

Bir o qadından başqa!


Həsrət nələr almayıb

Mən görkəmə salmayıb...

Tay inancım qalmayıb -

Onun andından başqa!..


***

Sizinlə həmsöhbət olduğum bu yazı məkanında və bir az da obrazlı desəm, sizin bu yazını oxuduğunuz zaman kəsiyində bir daha anladım ki, həmsöhbət olmağın özü də hardasa bir yoldu... yaşanan bir andı, gündü. Yəni biz bir-birimizə doğru gəldik, bir-birimizlə üz-üzə, göz-gözə oturduq, olandan-olmazdan, varımızdan-yoxumuzdan, gəlib-gedənimizdən danışdıq, fikir bölüşdük. Bilmirəm, sizə necə təsir etdi, amma mən özümü bir az yüngülləşdirdim. Yəni ürəyimin hansısa bir səhifəsini sizinlə bölüşdüyümdən onun yükü nisbətən azaldı. Təbii ki, məcazi mənada. Axı, ürəyi bölüşmək özü də elə məcazi deyimdi...

Biz bu məcazi deyimlərin içərisində hərdən özümüz də elə məcazi oluruq. Yəni virtual görüşlər, yazışmalar, danışmalar, telefon bağlantıları və sairə bizi məcazi mənaya doğru çəkib aparır. Bu məni hərdən qorxudur da. Doğrudur, zamanın tələbidi, zamanın diktəsidi. Amma bu hardasa soyuma, buzlaşma, uzaqlaşma deməkdi həm də. Axı, üzbəüz təmasla, diz-dizə söhbətlə, göz-gözə anlaşmaqla məcazi təmasların arasında yerlə göy qədər fərq var. İnsan bu fərqin içərisində özü də hiss etmədən eləcə dəyirman daşı altında ovulan, üyülən dərin taleyini yaşayır deyəsən. Bax, bu deyimin özü də məcazi oldu. Elə deyilmi? Nə isə...

Bəli, bir səfər öncəsi bütün düşündüklərimin hamısını kağıza köçürmək istəyimdən uzaq duraraq yenə sözümün sarı siminə qayıdıram. Həqiqətən gün öldürmək, gün bitirmək ağır bir məsələdir. Onun altına çiyin vermək, ona imza atmaq, özü də heç nə olmamış kimi, sonra da yorğanı başına çəkmək heç yaxşı iş deyil. Mən bu yaxşı olmayan işin günahkarlarından sayılmağı heç istəməzdim. Əksinə, mənim könlümdən gəlib keçir ki:


Kirpikdən yuxumu dərib

Səpim gecənin üstünə...

Sevgim Məcnun yaşda olar-

Gəlsən neçəni üstünə...


Könül olmasa pir daha

Qalmaz ki, bizdə sirr daha?!

Unut, götürmə bir daha -

Olub-keçəni üstünə!..


Süz, kədəri içim, axı

Alovlanıb içim axı?!

Demə, indi seçim axı -

Nə cür, necəni üstünə...


Deməli, bütün bu hallara uyğun olacaq bir sual ünvanladım. Siz deyin, necə, nə cür, necəni seçə bilərəm ki, onun ürəyincə olsun, ona yaraşsın, onun gününü mənalı etsin?! Hər halda, bu mənim sizlərdən istəyimdi, cavab verməyə də bilərsiniz... Mən isə onlu günlərimi sizli günlərimlə bərabər tutub yolumu davam etdirirəm. Hələ ki, yeriyə bildiyim üçün...




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-08-19
2018-08-18
2018-08-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nəvə nənəsindən soruşur:
- Nənə, qanın dadı necə olur?
- Mən, nə bilim, ay bala?
- Bəs babam deyir ki, sən ömür boyu onun qanını içmisən.
- Babanın beyni yoxdu, boş-boş danışır.
- Bilirəm yoxdu, babam deyir ki, sən onun beynini də yemisən.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK