viagra sipariş viagra satış viagra fiyatları viagra fiyatı time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri hacklink Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Adalet.az | ADSIZ GÜNAHLAR Adalet.az | ADSIZ GÜNAHLAR Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ADSIZ GÜNAHLAR

Hər kəsi, elə məni də günahlarımdan asın...

22982    |   2012-08-18 09:22
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

... Hər kəs günahına görə cəzalanır və hər kəsin də günahını özü yox, Tanrı müəyyənləşdirir. Doğrudur, biz bəzən bir-birimizi nədəsə günahlandırırıq. Hətta bəzən özümüzü unudub "günahkar" saydığımızın günahını o qədər şişirdirik ki, heç təsəvvür etmək də mümkün olmur. Sanki dünyamızın indiki durumu...sanki baş verən fəlakətlər... sanki Suriyanın bombalanması... sanki Cənubi Azərbaycandakı zəlzələ... sanki qonşumun 15 yaşında qızının toyuna hazırlaşması... sanki mənim məzuniyyətə çıxmaqda gecikməyim...bütün bunlar və digərlərinin günahı elə günahkar bildiyimizdədi. Amma bir az rahat oturub, rahat düşünəndə bütün bunların heç birinin günahkar olmadığı, daha doğrusu, bütün bunlarda bizim günahkar bildiyimizin heç izinin də keçmədiyi ortaya çıxır və məlum olur ki, sən demə, bu dünya bizdən xəbərsiz idarə olunur. Biz isə xəbərsiz idarə olunan bu dünyada özümüzü nə isə hesab edir, bir az yumuşaq ifadə etsəm, çoxbilmiş, uzaqgörən sayıb günahkar axtarışına çıxırıq. Günah isə axtarılmır, günah elə bizim öz içimizdədi. Sadəcə, içimizdəki günahın həcmi bizim dünya görüşümüzün, bizim insanlara münasibətimizin, bizim əxlaqımızın və bir də bizim duyumumuzun parametrləri qədərdi. Nə yaxşı ki, biz ömrümüzün hansısa bir məqamında, hansısa bir nöqtəsində günahkar olduğumuzu, günah işlətdiyimizi anlayırıq. Doğrudur, onda gec olsa da ancaq hər halda nə isə olub. Yəni biz bu dünyadan müəyyən günahımızı, onun həcmini, miqdarını bilmədən köç etmirik... Və bir də yəni biz dünyaya göz yumanda günahımızı son nəfəsimizlə, son baxışımızla, son pıçıltımızla , son jestlərimizlə göstəririk, ifadə edirik. Anlayan anlayır, anlamayan isə yox... Təbii ki, burda babal hər kəsin öz boyununda qalır.
   
   Yer üzünün, yəni coğrafi terminlə ifadə etsək, Yer kürəsinin ölçüsü bəllidir. Bu bəlli ölçünün içərisində hərənin bir nöqtə boyu yeri var. Şəxsən mən Yer kürəsindəki dayanacaq nöqtəmi göz önünə gətirəndə orta məktəbin tarix kitablarındakı təhkimli kəndlini xatırlayıram və buna görə də sevinirəm. Şükr edirəm ki, heç olmasa bir ayağım üstə dayanmağa mənə yer ayrılıb. Ayrılmasaydı nə olardı ki? Deyə bilərsiniz ki, havadan asılı qalarsan... Amma zatən onsuz da havadan asılıyam. Bir halda ki, doğulduğum torpağı, kəndi, iməklədiyim məhəlləni, divarından tutub ayağa qalxmağa çalışdığım evi, meyvəsilə ləzzət aldığım ağacları görə bilmirəmsə, onda yer üzündə yaşamaqdan danışmağa dəyərmi?
   
   Deyəsən çox uzaqlara getdim... deyəsən çox kol-kos doğradım...deyəsən mən də bu dünyadakı günahlarımın ağırlığı altında nə demək, nə yazmaq istədiyimi bir anlıq unutdum. Amma şükürlər edirəm ki, yaddaşımın işartısı hələ qalıb. Özü də elə-belə yox, işlək vəziyyətdə, nəfəsi duyulan bir şəkildə. Və mən də o yaddaşa söykənib nə demək istədiyimə doğru qayıdıram... bu yol son dərəcə uzundur. Bu yol bir ömür, bir yaşamdı və bu yolun, bu yaşamın tərcümanı yoxdur. Hər şey olduğu kimidir, göründüyü kimidir və bu olduğu, göründüyü kimi olanların dilini də yalnız bu yolun yolçuları bilir. O cümlədən də mən. Mən artıq hansı yolda olduğumu, hardan başlayıb hara getdiyimi dəqiq bilirəm. Ona görə də öz-özümə kifayət qədər suallar ünvanlayır, kifayət qədər ittihamlar səsləndirirəm... və butun bunların heç biri də mənim nə dediyimi, nə istədiyimi açıb ortaya qoymur. Çünki mən təkcə istəklərimdən, arzularımdan deyil, həm də geçəklikdən asılıyam. Axı, istəklə gerçəklik əzəli və əbədi bir döyüşdədi. Bir az da açıq ifadə etsəm, Yer kürəsindəki dayanacaq nöqtəm, maddi-mənəvi gücüm və sonda istəklərim hansı tərəziyə qoyulur qoyulsun, biri o birindən həmişə ağır gəlib. Mən hələ bir fərd olaraq istəyimlə arzumun ortada olan gerçəkliyə uyğun gəldiyini demirəm, hətta nisbətən uyğun göründüyünü bu yaşa qədər hiss etməmişəm. Ona görə də günahlarım savablarımı həmişə üstələyibdir. Nə qədər savab qazanmaq istəsəm də tərəzinin günah gözü ağırlıq edib...
   
   Son günlər günah barəsində xeyli fikirləşirəm. Bu təkcə müqəddəs ayla bağlı deyil. Bunun kökündə mənim iç dünyamın küləklər əsən, xəzan oynayan bir guşəsi də var. Elə bir guşə ki, ora özümdən başqa heç kim göz yetirə bilməz. Bax, o dünyanı alt-üst edəndən sonra qəti bir qərara gəldim:
   
   - Bu dünyada günahsız kimsə yoxdur! Bu dünyadakı bütün günahların daşıyıcısı, günahkarı var!! Bu dünyadakı bütün günahlar təkcə onu daşıyanlar, onu yaşayanlar üçün deyil, həm də onu görənlər, onu seyr edənlər üçündür. Və bu dünyadakı günahlar sadəcə yuyulmur...
   
   Bəli, elə bu qərarlar, bu qənaətlər içərisində özüm də bilmədən düşüncələrimi misralara çevirdim:
   
   
   
   mən bir daha
   
   sınandım
   
   əmin oldum-
   
   inandım:
   
   -günah!
   
   nəfəs kimidi
   
   ondan qaçmaq
   
   qurtulmaq
   
   ya da ki
   
   onu yumaq
   
   yalnız bir yoldan keçir:
   
   - günah ölmür!-
   
   əksinə,
   
   öldürmək yolun seçir!..
   
   
   
   Doğrudan da yalnız ölmək, qurban getmək, fəda olmaq, könüllü özünü təslim etmək günahı yuya bilər. Hansısa bir əməllə, hansısa bir xidmətlə, hansısa bir qələbəylə, uğurla, daha nə bilim nəylə günahı yumaq mümkün deyil. Çünki günah ürəyi parçalayır, ürəyə işləyir...ürəyə sancılmış xəncəri, ürəyi parçalayan süngünü çəkib çıxarmaq olur. Amma onun yerini qaysaqla belə, ən sonuncu tibbi ləvazimatla belə sağaltmaq mümkün deyil. Çünki ürək elə bir varlıqdı, elə bir orqandı, elə bir hissəcikdir ki, o sarğı götürmür, onu sarımaq mümkün deyil. Sarınmayan yara isə heç zaman sağala bilməz!..
   
   
   
   ***
   
   
   
   Onda dünyanın günü də başqa idi...onda dünyanın təqvimi də fərqli idi...onda dünyanın mənzərəsi də bu günlə heç uyğun gəlmirdi. Çünki onda şıdırğı bir yağış yağmışdı... çünki onda ilin bugünkü təqvimlə rəqəm baxımından fərqi var idi, elə günün də.... çünki onda dünyanın o fərqli, yəni bu günlə heç cür uyğun gəlməyən mənzərəsi böyük bir araşdırma, böyük bir şərh istəyir. Və o araşdırma da, o şərh də təkcə yaddaşdan yox, həm də günahdan keçir...
   
   Mənə elə gəlir ki, biz hər birimiz ayrı-ayrılıqda həmişə özümüzü daha dürüst, daha əxlaqlı, daha səmimi, daha gerçəkci saymışıq və bizə elə gəlib ki, bizim sözümüz də, hərəkətlərimiz də, düşüncələrimiz də daha dürüstdü, daha doğrudu, daha mentaldı... Və biz daha dürüst, daha günahsız olduğumuz üçün başqalarına nümunə olmalıyıq. Doğrudur, bizim içimizdən keçənlər bəzən çin olur. Kimlərsə günahkar olan bizləri günahsız sayır, təqdim və təbliğ edir. Amma bizi günahsız kimi qəbul edən əməlinə görə günah daşımır. Çünki o, gördüyünü söyləyir, gördüyündən danışır. Bizim iç dünyamız isə heç kimə görünmür. Bax, bu görünməyən içimizə gedib-gələn, ora kəndir sallayan, ora işıq çəkən də elə bizim özümüzük.
   
   İçimizlə üz-üzə qalırıq. İçimizdəki işıq üzümüzə düşür, gözümüzü qamaşdırır, bundan xoşlanırıq . Bizə elə gəlir ki, xoşlandığımız bu durum hamı üçün xoşdur və hamı da bunu qəbul etməlidir. Amma niyəsini düşünmürük. Doğrudan da niyə hamı bizi qəbul etməlidir? Axı biz bu qədər günahların içindəyik və nə qədər də etsək bu günahlar nəfəsimiz kimi canımızdan çıxmır. Təbii ki məqamına qədər. Məqamında onsuz da çıxacaq. Çıxan günahlarımız isə ömrümüzdən aparacaq, istəklərimizdən aparacaq, bütövlüyümüzdən aparacaq...biz kiçiləcəyik, xırdalanacağıq. Bəs sonu?..
   
   Bəli, bütün bunları yazdığım məqamlarda yaşadıqlarımı və bu sözləri yazmağa məni məcbur edən duyğuları, düşüncələri nə qədər sola-sağa yozsam da, yenə yaxamı günahın əlindən qurtara bilmirəm. Təsəvvür edin ki, üzərindən illər, aylar keçən, özümdən başqa kimsəyə xətası dəyməyən günahı işıqforun qırmızı işığı kimi gözümün içinə boylanır. Bilmirəm, bu qadağa işarəsidir, yoxsa xəbərdarlıq, amma bir həqiqət var ki, bu işıq yanır, onu görməmək mümkün deyil! Mən də yanan işığın şölələri altında gizlənməyə yer tapa bilmirəm. Çünki o işıq o qədər gurdur ki, bütün künc-bucaqları nura boyayır. Belə olan halda gizlənmək barəsində düşünmək özü belə ikinci günah sayılmalıdır...
   
   Nə yazıq ki, düşündüklərimi, yazdıqlarımı fərqinə vararaq saf-çürük edəndə heç nə yazmadığımı, heç bir nəticə çıxarmadığımı, ən əsası, ən vacibi iynə ucu boyda günahlarımdan yuyulmadığına bir daha əmin oluram. Onda özüm də bilmədən, daha doğrusu, özüm də istəmədən sənə də, günahlarıma da üz tuturam:
   
   qələm fırça, söz boya
   
   kətana yox, ürəyə -
   
   mən səni duya-duya
   
   çəkdim şəkillərini...
   
   
   
   fərqli-fərqli anların
   
   fərqli-fərqli ölçüdə...
   
   əlində gül dəstəsi -
   
   sənə gələn elçi də...
   
   
   
   kirpiklərim daradı
   
   gizli çəkdiklərimi...
   
   ürəyim sərgi zalı
   
   gəl, gör şəkillərini...
   
   
   
   ***
   
   İndi dünyanın bu nataraz vaxtı adamın qurda da, quzuya da yazığı gəlir. Çünki dünya elə bir oyuna ev sahibliyi edir ki, qurdla quzu kimliyini, nəyə xidmət etdiyini, nə üçün yaradıldığını anlaya bilmir. Bu çaş-başlığın, bu başıpozuqluğun içərisində hər gün yeni günahlar doğulur. Adı, soyadı bəlli olmayan həmin günahların silsiləsi uzandıqca uzanır. Biz bu mənzərəni təkcə seyr etmirik, həm də onun iştirakçısına çevrilirik. Özümüz də istəmədən oyun oynayırıq - qurdun da arzusuyla, quzunun da...
   
   Bax, dəhşət budur!!! Havasına oynadığımız, qol qaldırdığımız, sümüyümüzə düşüb-düşmədiyinin fərqinə varmadığımız nə varsa, hamısı günahdır. O günahların ölçüsünü yalnız yaradan bilir. Bizim bildiyimiz guya ki, kimlərinsə könlünü xoş etməkdi. Amma bu belə deyil. Gerçəklikdə biz günahların qol-qanad açmasına münbit şərait yaradan sıravi bəndələrik. Özü də fərqinə varmadan...
   
   Çox təəssüf ki, mənim də günahlarım kifayət qədərdir və mən də bu günahların acısını hər gün yaşayıram. Özü də təkcə xatirələrlə deyil, həm də üzümə çırpılan ağrıyla, acıyla, qəzəblə, nifrətlə o günahların içində ölüb - dirilirəm... Neyləmək olar, deyirlər ki, qədərdən qaçmaq mümkün deyil. Mən də qaçmıram. Bir də qaçmağa yerim də yoxdur. Qaçmaq istədiyim yer də hamının, o cümlədən mənim də nisgilini yaşadığım ünvan düşmən əsirliyindədi. Bax, bu günah da mənim boynumda yer tutur. Deməli, bu dünyanı görmək istədiyim kimi görə bilməməkdə, sevmək istədiyim kimi sevə bilməməkdə, yaşamaq istədiyim kimi yaşaya bilməməkdə mənim günahım hamıdan çoxdu. İmkanınız olsa, məni günahlarımdan asın!..


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
SON XƏBƏRLƏR
2019-07-22
2019-07-19
2019-07-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirəcəksiniz?

Evdə (76.85%)
İşdə (23.15%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki kişi restoranda oturublar. Yanlarında ofisiant keçir. Biri ona qışqırır:

- İki pivə xahiş edirəm!

İkincisi əlavə edir:

- Təmiz bakalda olsun xahiş edirəm!

Bir neçə dəqiqədən sonra ofisiant əlində iki bakal pivə gəlir və soruşur:

- Təmiz bakalda kim istəmişdi?





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK