ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ŞUŞADAN GƏLİRƏM - YÜKÜM AYRILIQ

Nəriman Abuzər oğlunun 80 yaşına

37631    |   2015-08-11 09:23
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bir anlıq təsəvvür edin, daha doğrusu gözünüzün qabağına gətirin Kirs dağını, onun ucalığını və o ucalıqdan üzü günbatana tərəf boylanın. Sonra çevrilin günəşə tərəf, üzünüzü o işığa, o nura tutub, gözlərinizi yumun, onda...

Bəli, məhz onda çox-çox uzaqlara gedəcəksiniz, lap uzaqlara - 1935-ci ilə. Az qala bir əsrə yaxın bir zaman ayıracaq sizi bu gündən. O zaman ki...

Hə, bura Qaladı. Hamımızın güvəndiyi, hamımızın xanlığın və millətin güvənc yeri saydığı Qala - Şuşa qalası. Öz-özümə düşünürəm ki, Şuşanı qala eləyən kişilər o qalanı, yəni o Şuşanı yüzilliklərdən necə də qəhrəmancasına qoruyub, yaşadıb gətirib çıxarmışdılar XX əsrə və o kişilərin arasında adı tarixi şərəfləndirən, milləti dünyaya tanıdan böyük aydınlar da olub. Bu gün də var, amma bu gün Şuşa qalası yoxdu, daha doğrusu, ürəyimizdədi, gözümüzün qabağında deyil. Biz isə...

Hə, bu da 1935-ci il. Bu da qalanın Mamayı məhəlləsi. Burda papaqçı Abuzər yaşayır, ömür-gün yoldaşı Zəhra xanımla birlikdə. Bu Mamayı məhəlləsində Abuzər kişinin öz yurdu, öz ocağı, öz işığı var. Soruşanda hamı barmaqla göstərir papaqçı Abuzəri. Zarafat deyil, əlindən çıxan papaqlar dəyərli, qeyrətli, ləyaqətli kişilərin başında gəzir. Ona görə də həm müştərisi çox olur, həm də xətir-hörməti el-obayla birdi. Bax bu Abuzər kişinin həyat yoldaşı Zəhra xanımla birgə qurduqları yuvada üç övlad böyüyür - Salman, Nəriman və Adilə. Hər birinin öz həyat yolu var, öz arzusu, öz diləyi pöhrələnib ürəyində. Amma təkcə arzu-diləkdən ibarət deyil axı bu dünya. Bu dünyada bir fələk də var. O da öz bildiyini sayır, öz bildiyini edir.

1935-ci ildə dünyaya gələn Nəriman Abuzər oğlu bunu lap gənc yaşlarından anladı. Çünki onun dünyaya gəlişindən cəmi dörd il sonra Fin müharibəsinə, yəni Sovet-Finlandiya müharibəsinə aparılan Salman ordan doğmalarına yazdığı məktubda bir-birlərini daha çox qorumalı, qarşıdan böyük bir bəlanın gəldiyini söyləyirdi. Bildirirdi ki, anasını qorusunlar, onu işləməyə qoymasınlar. Söyləyirdi ki, Adilədən muğayət olun. Onu ürəkli böyüdün. Deyirdi ki, Nərimanın sabahını düşünün. Çalışın özünə bir sənət, bir yol seçə bilsin... bu, böyük qardaşın yazdıqları, arzuları idi...

Papaqçı Abuzərin içində bir işıq vardı, o da oğluna adını verdiyi və hər kəsin də doktor Nəriman kimi tanıdığı, adını böyük sevgi ilə çəkdiyi Azərbaycan aydını, ziyalısı Nəriman Nərimanov idi. Məhz bu sevgidən, bu istəkdən oğluna bu adı qoymuşdu...

İllər ötür, Nəriman da böyüyür, Adilə də. Şuşada məktəbə gedirlər. Bütün yaşıdları kimi müharibənin ağrı-acısını, çətinliklərini yaşayırlar və heç ağıllarına da gətirmirlər ki, nə vaxtsa Şuşada da müharibə görəcəklər, nə vaxtsa Şuşasız qalacaqlar. Fələyin saydığı elə bu idi. Ona qədər isə...

Nəriman böyümüşdü. Orta təhsilini başa vurmuşdu. Qiyabi ali təhsil ala-ala Şuşada yanacaqdoldurma məntəqəsində işləməyə başlamışdı. Burada həm şəhər əhalisinə, həm gələn qonaqlara xidmət edirdi. Günlərin bir günü 08-18 nömrəli bir "Pobeda" dayandı yanacaqdoldurma məntəqəsinin önündə. Bu tarix indiyə qədər Nəriman kişinin yadında qalıb. Onda iyun ayının 18-i idi, il isə 1955-ci il. Maşına yaxınlaşdı və gözlərinə inanmadı, Azərbaycanın iki nəhəng şairi maşında əyləşmişdi - Səməd Vurğun və Rəsul Rza. Onların yanındakı digər yol yoldaşları isə Emin Əfəndiyev idi. Nəriman Səməd Vurğunu şəklindən tanıyırdı, qəzetlərdə görmüşdü, radioda çıxışını eşitmişdi. Ona görə də həyəcanla, az qala dili-dodağı əsə-əsə salam verdi. Xalq şairi "Pobeda"dan düşdü, cavan oğlanın əlini sıxdı və:

- Komsomol, bizə benzin verərsən? - soruşdu.

Nəriman:

- Əlbəttə, - deyib, sürücüyə maşına benzin tökməkdə kömək etməyə tələsdi.

Onun bu diribaşlığı şairin ürəyincə oldu. Elə təbəssümlə də sözünü davam etdi:

- Buyur, 100 manatı. Artığı da olsun sənin peşkürün. Amma sən bizi benzin məsələsində gözlə ha! Mən 
Cıdır düzünün həvəskarıyam. Hər gün ora çıxıb gəzmək üçün gərək "Pobeda" yerisin.

- Baş üstə! Heç bir narahatçılıq olmaz - deyib, şairlə sağollaşdı.

Ovcunda isə şairin ona verdiyi otuz dörd manat "peşkür"ü sıxıb saxlamışdı.
Bu, Nərimanın həyatının ən önəmli bir günü idi. Elə indinin özündə də o xatirəni söyləyəndə baxışları çox-çox uzaqlara sancılır, gözlərinin dərinliyindən bir kədər bulud kimi gəlib keçir.
İllər ötür, Nəriman Abuzər oğlunun həyat yolunun dolanbac cığırları Şuşanın dolamaları kimi arxada qalır, o, rəvan bir axara düşürdü. Artıq o, Şuşada sayılıb-seçilən cavanlardan biri olmuşdu. Zarafat deyildi, bacarığına, savadına görə ona məsul işlər etibar etmişdilər. Rayonun ictimai iaşəsini, sonra Rayon İstehlak Cəmiyyətini idarə etmək ona tapşırılmışdı. Artıq Şuşa Rayon Partiya Komitəsini, eləcə də DQMV - nın, Bakı və Moskvanın əlaqədar qurumlarının konfranslarına nümayəndə seçilir, respublika tədbirlərində iştirak edirdi. Rayon sovetinə deputat seçilmişdi. Uğurlu nəticələr, cəmiyyətdə qazandığı nüfuz onun ömür kitabını zənginləşdirmişdi. Fəxri fərmanlar, mükafatlar, diplomlar məclislərin ən sayılan Rəyasət Heyətlərində əyləşmək adi hala çevrilmişdi. Bütün bunlar Nəriman Abuzər oğlunu çaşdırmır, işinə, adamlara münasibətinə xələl gətirmirdi, əksinə onun nüfuzu, maddi imkanları artdıqca o, adamlara daha çox yaxınlaşır, daha çox qaynayıb-qarışır, daha çox əl tuturdu. Təbii ki, Şuşa kimi şəhərdə sayılıb-seçilmək hər adamın işi deyil. Ancaq alın təriylə, halal ocaqda - papaqçı Abuzərin evində böyümüş Nəriman Hacıyev bütün həyatı boyu xeyirxahlıqdan, insanlara qayğı göstərməkdən yorulmadı, geri çəkilmədi. El-obasının xeyir-şərindən qalmadı, el adamı oldu. Ona görə də həm şəxsi həyatında, həm də ailəsində yaşadığı, böyütdüyü, hər şey və hər kəs həm əxlaqına, həm də dünyagörüşünə görə onun başını uca etdi. Oğlu Azər Kəlbəcər uğrunda gedən döyüşlərdə qəhrəmancasına şəhid oldu. Ancaq həmin döyüşə qədər Azər Əfqanıstan müharibəsinin də dəhşətlərini yaşamışdı. Özü altı övlad sahibi olan Nəriman kişinin şəhid oğlu Azərin iki yadigarı var. Bu ailədə Nərimanın böyük qardaşı Salmanın adını yaşadan və Azərin adını öz doğum şəhadətnaməsində gerçəkləşdirən övladlar böyüyürlər. Bunların hər biri ayrı-ayrılıqda Nəriman kişiyə bir təsəllidir. Onun bir təsəllisi də nəvəsinin, yəni Azərin oğlu Yapon Hacıyevin bir idmançı kimi dünya çempionu olmasıdır...

Həyatda bir gerçək də var - deyirlər ki, yaxşı oğul dayıya, yaxşı qız bibiyə (Qarabağda "mama" deyilir) oxşayır. Nərimanın bacısı Adilə xanım "Qəhrəman ana" idi. Həyatdan erkən gedən Adilə xanım böyütdüyü on övladın hər birinin ali təhsil aldığını, müxtəlif vəzifələrin sahibi olduqlarını görüb, barını yeməsə də, övladları ana zəhmətini dəyərləndirə bildilər. Onların arasında həkim, müəllim, məmur və digər sayılıb-seçilən ixtisasların sahibləri var və onlardan biri də Bayram Səfərovdu. Onun uşaqlarından biri, yəni Nərimanın bacısı oğlu Qarabağ İcmasına rəhbərlik edir. O, şuşalıların, Dağlıq Qarabağ camaatının adından Azərbaycan dövlətinin təmsilçisi kimi ən mötəbər tədbirlərdə söz sahibidir. Nəriman kişi bacısı oğlu Bayram Səfərovla fəxr edir. Çünki, o da dayısı kimi həyatın hər üzünü görüb. Amma Nəriman kişi heç vaxt bacısı oğlunun adından istifadə etmir. Hətta mən ondan soruşanda dedi ki, hərə öz adıyla yaşasa yaxşıdı. Onsuz da "elin gözü tərəzidi", kimin kim olduğunu hər kəs yaxşı bilir. Mən bir qalalı kimi, üstəlik həm də dayı kimi onunla fəxr edirəm, Allah işini avand etsin.

- Nəriman kişi, 80 yaşın qapısını döyürsünüz. Üzü geri baxanda nədənsə sıxıldığınız, narahat olduğunuz, peşmançılıq çəkdiyiniz olurmu?

- Bacıoğlu, mən qalalıların gözünün qarşısında böyümüşəm, yaşamışam. Kim olmuşam, necə olmuşam onlar daha yaxşı bilirlər. Dediyin kimi, geriyə baxanda iki şey üçün peşmançılıq çəkirəm - bir Şuşada şəhid olmadığım üçün, ikinci də bu günədək Azərin qisasını ala bilmədiyim üçün. O ki qaldı günümüzə-güzəranımıza... yaşayırıq, dolanırıq, övladlara, nəvələrə baxıb sevinirəm, məni tək qoyub getmiş ömür-gün yoldaşım üçün darıxıram. Həyatdır, bir gün gələn bir gün gedər. Bir ona sevinirəm ki, camaatımızın - qalalıların gözünün içinə dik baxa bilirəm. Heç kimdən sıxıntım, çəkinəcəyim yoxdu. Allah qismət eləsin, Qalaya qayıdaq. Məni orada torpağa tapşırın.

... Nəriman Abuzər oğluynan uzun-uzadı söhbət etdik. Qarabağın canlı tarixi olan Vasif Quliyevin, Qarabağ mətbəxinin bütün incəliklərini Biləcəri qəsəbəsində yaşadan Güloğlanın iştirakıyla... Arada onun da, iştirakçıların da telefonuna zənglər gəldi. Nəriman kişiylə birlikdə olduğumuzu bilənlər ona salamlarını çatdırmağı xahiş etdilər. Bax onda anladım ki, papaqçı Abuzərin oğlu Nəriman Hacıyev bu 80 ildə papağını günə yandırmayıb. Əsl kişi kimi yaşayıb.

SÖZARDI:

Şuşalılar Nəriman kişini yaxşı tanıyırlar, onun dözümünə də, dəyanətinə də yaxşı bələddirlər. Müxtəlif vəzifələrdə çalışması, süfrəsinin çörəkli olması hamının yaxşı xatirindədi. Hətta onu da bilirlər ki, şəhid Azərin bir kəlmə sözü ilə o, Şuşada qurduğu sarayından bir əşyaya da əl vurmadı, bir çöp də çıxarmadı, üstəlik Şuşada son iş yeri olan və may ayının 7-nə kimi orada olan şuşalıları və döyüşçüləri çörəklə təmin edən zavodun direktoru kimi işini axsatmadı, çünki o, çörək qazandığı kimi, çörək verməyi də bacaran kişi idi. Digər tərəfdən onun bişirdiyi çörək Şuşadan əlavə Laçının, Xankəndinin tələbatını ödəyirdi. Zəhmətə qatlaşan, halallığı hər şeydən üstün tutan Nəriman kişi bütün həyatı boyu öyrənməyə də üstünlük vermişdi. Onun sonuncu ali təhsil diplomu Moskva Kooperativ İnstitutunun Bakı filialını bitirməsi barədə idi. Hər dəfə keçmişi xatırlayıb xəyala dalanda qardaşı Salmanın sovet-alman müharibəsindən "qara kağız"ı gələndən sonra özünə qapanması və papaqçılıqdan imtina etməsi yadına düşür. İndi anlayır ki, papaqçı Abuzər oğul xiffətini necə sarsıntılarla yaşayıb. Bu sarsıntıları da Nəriman Hacıyev, Azər Əfqanıstanda döyüşəndə, Kəlbəcərdə şəhid olanda təkrar yaşadı. Ona görə də müharibədən, Şuşadan söz düşəndə qara buludla dolan gözlərini hər kəsdən gizləməyə çalışır...
Hə, Nəriman kişi, sən şərəfli ömür yaşamısan və bu gün də yaşayırsan. Övladlarınla fəxr edirsən. Qızın Səfayət müəlliməni, onun və sənin ciyərparan Zeynəb balanı, çox sevdiyin adaşın Nərimanı, bir sözlə, bu ocağın hər bir təmsilçisini şərəfin, qürurun bilirsən. Elə onlar da səni, yəni atalarını, babalarını uca dağ sayırlar. Allah bu ucalığı onlara çox görməsin!

Əbülfət MƏDƏTOĞLU



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-16
2018-06-15
2018-06-14
15:04 ACLIQ


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (33.33%)
Argentina (16.67%)
İspaniya (0%)
Almanıya (50%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Zakir Fəxri axşam maşını blokun qabağında saxlayır, pəncərəsinə də bir kağız yazıb yapışdırır ki, maşının radiosu yoxdu, maqnitofonu yoxdu, motoru yoxdu, mobil telefonu da özümlə götürmüşəm.
Səhər gəlib görür ki, kağıza yazıblar ki, "Ta onda təkərləri nəyinə lazımdı ki?!




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK