Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | SEVGİNİN ÇAŞDIRDIĞI ADAM Adalet.az | SEVGİNİN ÇAŞDIRDIĞI ADAM Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

SEVGİNİN ÇAŞDIRDIĞI ADAM

Olmuşlar və olacaqlar barəsində hekayəvari

23040    |   2012-06-02 08:15
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

...Maşında arxa oturacaqda əyləşmişdi. Əslində isə o indi yol getmirdi, eləcə parkda oturub düşündüyü məqamların içərisndə qalmışdı. Ona görə də maşına əyləşəndə arxada onunla yanaşı oturmuş insanın kimliyinin fərqinə varmadı. Hətta deyəsən heç maşında onunla yanaşı əyləşmiş şəxsə "sabahınız xeyir!" də demədi. Halı elə qarışmışdı, əhvalı elə tutulmuşdu ki, dolmuş, qaralmış buluda bənzəyirdi. Bəlkə də bu məqamında onu kimsə dindirsə, kimsə ondan hətta yaxşı mənada nə isə soruşsa ya davaya çıxacaqdı, ya da hönkür-hönkür ağlayacaqdı. Çünki özündə olmayan bu adam niyə özündə olmadığını anlaya bilmirdi. Bu özünü anlaya bilməmək də onu bir az da artıq sıxır, bir az da artıq özündən uzaqlaşdırırdı...
   
   Maşının arxa təkəri çalaya düşdü. Sürücünün naşılığımı, yoxsa qəsdən bu cür etməsi, yəni maşının təkərini çalaya salması onu sanki diksindirib oyatdı. Heyrətlə ətrafa baxdı. Harda olduğunu aydınlaşdırmaq istədi və gözü maşında sürücüdən başqa əyləşmiş daha iki nəfərə sataşdı. Onlardan biri orta yaşlı, arıq, uzun, saçlarına dən düşmüş fotomüxbir idi. Onu tanıyırdı. Ön oturacaqda, sürücünün yanında əyləşən isə ona tanış gəlmədi. Tanış gəlməyi bir yana, hələ onun görkəmi də ürəyinə yatmadı. Bu adam sanki özündən mənfi şüalar yayırdı ətrafa. Bəlkə də belə deyildi, ona belə gəldi.
   
   Bax, bir anın içərisində ani gördükləri və düşündükləri onu deyəsən özünə qaytarmağa başladı. O da özünə qayıda-qayıda əlini yanındakı fotomüxbirə uzatdı:
   
   - Siz Allah bağışlayın. Dünən bir az artıq "getmişəm". Ona görə halım özümdə deyildi. Necəsiniz?
   
   - Çox sağ ol. Mən də siz maşina əyləşəndə sevindim ki, köhnə tanışımla yol-yoldaşı olmuşam. Amma salamsız-kəlamsız oturmağınız, turşumuş qaş-qabağınız məni heç açmadı. Elə bildim ki, məni gördüyünüzə dilxor olmusunuz. Doğrusu, mən də içimdə sıxıldım. Özümü qınadım ki, gərək axşam qatarla gedəydim, heç belə dilxorçuluqla da qarşılaşmayaydım.
   
   Fotomüxbirin söylədikləri ona bir sillə kimi dəydi. Hərəkətləri ilə başqalarının qəlbinə toxunduğunu anlayıb xəcalət çəkdi. Amma daha olan olmuşdu. Bu məqamda sürücü ona tərəf çevrilib mülayim şəkildə:
   
   - Müəllim, yanımda oturan oğlan xalaoğlumdu. Bildi ki, rayona gedirəm xahiş elədi ki, onu da götürüm, o tərəflərdə olmayıb. Oraları da görüb bizimlə axşam geri qayıtsın...
   
   Sürücünün söylədikləri ona bir işarə idi. Yəni ən azı etika xatirinə qarşıda oturan insanla da salamlaşmalı idi. O, bunu da etməmişdi. Lakin bundan təəssüflənmədi. Çünki qarşıda oturan onun ürəyincə deyildi və ürəiyncə olmayan bu adama əlini quru ağac parçası kimi uzatdı. Guya ki, salamlaşmaq istədi. Oğlan:
   
   - Mamed - dedi.
   
   Təbii ki, özünü təqdim etdi. O isə özünü eşitməməzliyə vurdu. Guya ki, həmin oğlanın Mamed, Əli, Vəli, Cəfər olması bunun üçün əhəmiyyətsiz idi. Bütün bunları kənardan izləyən olsaydı, ən azı maşını saxladıb onu düşürdər və ünvanına da bir-iki "xoş" kəlmə deyib yarı yolda qoyub gedərdi. Ancaq onlar yol gedirdilər və onların yaşadıqları bu anları izləyən bir kimsə yox idi, Allahdan başqa. Bir kimsənin olmaması da deyəsən onun işinə yarayırdı. Lap açıq desək ürəyincə idi. Fikirləşmədən, özünə əziyyət vermədən ağlına gələni, yadına düşəni fotomüxbirlə bölüşürdü. Arada da deyirdi ki:
   
   - Söhbət yolun körpüsüdü. Danışıram ki, yol bizi yormasın. Mənzil başına tez çataq.
   
   Kürün üstündəki korpünü keçəndə sürücü ayağını tormoza atıb maşını yolun kənarına çəkdi və üzünü yaşca böyük olan fotomüxbirə tutdu:
   
   - Hələ vaxta xeyli var. Tez gedib orda gözləməkdənsə, bəlkə burda bir çay içək- dedi.
   
    O,sürücünün təklifinin fərqinə varmadan dərhal qapını açıb düşdü. Gözləmədi ki, görsün müraciət olunan fotomüxbir nə deyəcək, hansı reaksiyanı verəcək? Onun maşından tez düşməsi əxlaq cəhətdən qüsurlu olsa da, fotomüxbir onun axşam çox içdiyini düşünüb astaca qapını açdı və hamının eşidəcəyi bir səslə ortalığa dedi:
   
   - Doğru deyirsən, tünd çay müəllimə də kömək edər.
   
   Kafeyə daxil oldular. İçərinin havası ağır idi. Odur ki, o, üzünü xidmətçilərə tutub bir az kobud şəkildə dilləndi:
   
   - Ə, burada nə olub, iylənir hər yer. Çöldə ağacın altında bir stol qoyun, biz orada oturacağıq.
   
   Salamsız-kəlamsız danışan bu müştərilərin görkəminə, gəldikləri maşina gözucu fikir verən xidmətçilər heç nə demədən həyətdəki söyüd ağacının kölgəsinə stollar qoydular. İnsafən hər tərəf yaşıllıq olduğundan adamın gözü sevinib, könlü açılırdı. Üstəlik sıra ilə əkilmiş ağacların budaqları arasında sübh mahnılarını oxuyan, səs-səsə verən quşlar da sanki əsəbləri sakitləşdirən xoş ovqat yaratmaq üçün əməlli-başlı yarışa çıxmışdılar. Bu məqamlar onun ürəyincə oldu. Çünki...
   
   Yadına ötən yaz səhəri düşdü. Onunla vədələşmişdilər. Az qala dan yeri söküləndə "Sahil" metrosunun qarşısında görüşdülər. Gəzə-gəzə bulvara tərəf getdilər. Bulvardakı yaşıllıqların, gül kollarının arasında qəribə bir musiqili səhnə yaranmışdı. Səs-səsə verən quşları dinləyə-dinləyə dənizin içərilərinə doğru uzanan və bir vaxtlar restoran kimi fəaliyyət göstərən binaya tərəf addımladılar. Onların yan-yörəsindən idman geyimli gənclər ötüb keçirdilər. Yaşlı iki nəfər onların diqqətini çəkdi. Qarı-qoca qol-qola girib, ağır-ağır dənizin içərisinə doğru uzanan bu yolla tələsmədən sanki zamanı tutub saxlamaq istəyi ilə addımlayır və nə barədəsə arabir danışırdılar. Oğlan qızın həmin yaşlı insanlara baxdığını görüb qeyri-ixtiyari dedi:
   
   - Yəqin 30-40 il bundan sonra biz də bax beləcə qol-qola girib bu sahildə gəzişəcəyik.
   
   Qız:
   
   - Yox, mən sahilə gələndə nəvələrimizi də gətirəcəm - dedi.
   
   O isə sevgilisinin bu istəyinə qarşı çıxdı:
   
   - Nəvələrimizi ata-anası gətirər. İmkan ver səninlə heç olmasa baş-başa qala bilim. Çünki onda danışmalı çox söhbətimiz olacaq...
   
   Bəli, bir anlıq xatırladı həmin o anı və bir anın içərisində də o, elə həmin gün yazdığı və sahildə də birnəfəsə oxuduğu misraları xatırladı:
   
   
   
   indi dan söküləcək
   
   gülümsəyəcək günəş...
   
   öncə özünü dinlə,
   
   ürəyinə bir gənəş-
   
   sevirmi məni?!
   
   
   
   dayan güzgü önündə
   
   saçlarını qarışdır
   
   nə var, aç-tök könlündə,
   
   gözlərini danışdır-
   
   sevirmi məni?!
   
   
   
   sonra yuyun və bəzən
   
   çay süz, amma tələsmə
   
   fikir dəyişir bəzən
   
   sən də ruhunu səslə-
   
   sevirmi məni?!
   
   
   
   ***
   
   Süfrəyə çay gəldi. Ofisiant deyəsən limonu unutmuşdu. O, kəmhövsələlik edib yerindən səsləndi:
   
   - Ay qaqa, bizə limon da ver, özün də gəl bura. Oğlan tələsik ona yaxınlaşdı:
   
   - Bağışlayın, müdirimiz bazarlığa gedib hələ qayıtmayıb, indilərdə gələr. Başqa bir şeyə ehtiyac var?
   
   - De görüm səhər yeməyinə nəyiniz var?
   
   Ofisiant:
   
   - Səhər-səhər pomidor-yumurta çığırtması, qayğanaq, pendir, yağ məsləhətdi. Hansını istəyirsiniz?
   
   O yanındakıların fikrini soruşmadan yenə qabağa düşdü:
   
   - Bizə dörd nəfərlik adına layiq pomidor-yumurta çığırtması ver. Pendir də, turşu da gətir. Vurmağa nəyiniz var?
   
   Oğlan dillənməmiş fotomüxbir sakit şəkildə:
   
   - Müəllim, bəlkə içki verməsin, iş dalınca gedirik. Qayıdanda vurarıq.
   
   - Yox, mən içmək istəyirəm - deyib ofisianta tərəf döndu. Məsləhətli, özün bağlayan hansı araq varsa ondan birini gətir. Bir də "kola" var sizdə? Varsa ondan birini tez çatdır bura.
   
   Heç kimi nəzərə almadan danışan müştərinin hərəkətləri ofisiantın xoşuna gəlməsə də, işinin xatirinə mülayim şəkildə dilləndi:
   
   - Müəllim, biz araq bağlamırıq. "Hoptavoydan" götürürk. Amma məsləhətlisi öz arağımızdı. Yəni "Şampan zavodun".
   
   O, ofisiantın dediklərinə əhəmiyyət vermədən ciddi şəkildə:
   
   - Dedim də, hansı məsləhətdi ondan birini götür gəl. Özü də cəld ol, tələsiyirik, yol gedəcəyik.
   
   Ofisiant verilən sifarişləri yerinə yetirmək üçün kafeyə doğru getdi. O isə üzünü fotomüxbirə tutub:
   
   - Yaxşı mənzərədi, bəlkə burda bir şəklimizi çəkəsən. Ölüm-itim dünyasıdı, heç olmasa sənin kameranın yaddaşında bir müddət qalım.
   
   Fotomüxbir könülsüz bir halda:
   
   - Baş üstə. Çək deyirsən, çəkim. Amma səhər-səhər ölüm-itimdən danışma. Cavan oğlansan, nə yaşın var. İnşallah, toyunda nə qədər desən şəkil çəkəcəm. Bir fotosessiya da hazırlayıb hədiyyə edəcəm, sonra uşaqlarına göstərərsən.
   
   Orta yaşlı həmkarının dedikləri onu kövrəltdi. Bayaqdan kobudluq etdiyini anladı. Üzr istəmək, "bağışla" demək istədi. Amma eləmədi. Deyəsən heç fotomüxbir də onun üzrxahlığını gözləmirdi. Ona görə də sürücüyə tərəf çevrilib, "zəhmət olmasa maşının açarını ver, fotoaparatı götürüm" - dedi.
   
   Sürücü yerində qurcalanıb şalvarının cibindən açarı çıxardı və açarın üstündəki pultu maşına tərəf tutub düyməni basdı:
   
   - Qapılar açıqdı, istəyirsən mən gedim gətirim - dedi.
   
   - Çox sağ ol, özüm götürərəm - deyən fotomüxbir maşına tərəf addımladı.
   
   Bir anlıq ortaya sükut çökdü. Elə bu sükut da onun yaxasından tutub şəhərə, ayrıldığı nöqtəyə "salam-sağ ol" etdiyi qızın yanına çəkib apardı. Səhər-səhər ona demək istədiklərini yadına saldı. Xatırladı ki, o, son günlərin hadisələrini bölüşməli idi. Soruşmalı idi ki, bu soyuqluq, bu biganəlik hardandı, nədəndi? Niyə onlar heç nədən bir-birini incidir, bir-birlərinin qəlbinə dəyirlər. Sanki buluddan nəm çəkirlər, şehdən nəm götürürlər. Axı kiminsə hardasa nə isə deməsi, kiminsə hardasa onları bir yerdə görməsi dünyanı dağıdacaq faciə deyil. Gec-tez onları kimsə, kimlərsə bir yerdə görməlidi. Axı onlar bu dünyada, bu məmləkətdə, bu insanların arasında yaşayırlar. Niyə gerçəkliyi gizlətmək, həmişə kölgəyə çəkilib arxa planda qalmaq yolunu tutmalıdılar. Nə qədər ətrafla, qohumla, qonşuyla, hətta iş yoldaşları ilə hesablaşmalı, onların fikirlərini nəzərə almalıdılar. Məgər onlar özlərini idarə etmək iqtidarında deyillər? Məgər onların sevmək haqqı yoxdur? Ümumiyyətlə, bütün qanunlar, qaydalar yalnız onlar üçündü? Axı həmişə ikisi də təkrarlayıb ki, sevgi qurban tələb edir, fədakarlıq tələb edir. Bunu bilə-bilə niyə fədakar olmasınlar. Hə, bir də soruşacaqdı ki, sən qərar qəbul edə bildinmi? Vaxt, yer seçmək, bütün bu olanlara son qoyub bir dam altına yığışmaq vaxtı ötüb gedir axı?..
   
   ... Fotomüxbirin səsi onu xəyaldan ayırdı. Bakıdan çəkib Kürün üstündəki körpünün yanına gətirdi:
   
   - Müəllim, əvvəlcə süfrə arxasında şəklimizi çəkin. Həm tək, həm də yoldaşlarla birlikdə. Sonra harda ürəyinizdən keçərsə, orda çəkərəm.
   
   "Süfrə arxasında" sözü onu bir balaca təəccübləndirdi. Çünki harda oturduğu yadından çıxmışdı. Dərhal qarşısındakı süfrəyə baxdı. Verdiyi sifarişlər hamısı süfrəyə düzülmüşdü. O, özünü bir balaca səliqəyə salmaq istədi, amma fikrindən daşındı:
   
   - Elə belə çək, qoy təbii alınsın.
   
   Fotoaparat işə salındı. Bir neçə kadr çəkildi. Sonra fotomüxbir aparatı ağacdan asıb öz yerinə qayıtdı. Yeməyə başladılar. O, ortalıqdakı dörd badəyə araq süzdü. Sürücü onun üçün süzülmüş badəni ustalıqla bir kənara qoydu və dedi:
   
   - Mən sükan arxasındayam. İnşallah, xeyir işlərdə içərik. O isə bu üzrxahlığa əhəmiyyət vermədən:
   
   - Hə, götürün, sabahımız xeyir, yolumuz uğurlu olsun! - deyib badəsini süfrə arxasında əyləşənlərə tərəf uzatdı. Fotomüxbir də, onun ürəyincə olmayan, xalaoğlu da badələri qaldırdılar. O badəsini toqquşdurub dərhal da başına çəkdi. Ardınca xalaoğlu da içdi. Fotomüxbir də badəsini bir kənara qoydu və onun "tədbirdən sonra içərəm" deməsi bir balaca xətrinə dəysə də, üstünə getmədi və öz-özünə mızıldandı:
   
   - Deyəsən bu arağı xalaoğluyla mən içəcəm. İçmrsiniz özünüz bilərsiniz.
   
   Sonuncu badəni başına çəkib bir xeyli küt-küt ətrafa baxdı. Sonra elə bil ki, hardansa üzünə, gözlərinin içinə işıq düşdü, təbəssüm axıb gəldi. Sanki ağacların budaqları arasından süzülən günəş şüası ilə birlikdə o qızın da gözlərinin nuru, istisi axıb gəlirdi ona tərəf. Əlini gözlərinin qarşısında oynatdı. Elə bil gördüyünün gerçək olmadığını yoxlamaq istəyirdi. Bu istəklə də yanındakıların eşidə bilməyəcəyi bir səslə əslində özü öz ürəyində bu səhərin şeirin yazdı:
   
   
   
   heç nə keçmir könlümdən
   
   ruhum donub elə bil
   
   asılıbdı önümdən
   
   nida kimi neçə mil...
   
   
   
   hər tərəf boş, viranə
   
   həyat düşüb gözümdən
   
   qalın mənə biganə -
   
   mən köçmüşəm özümdən...
   
   
   
   yerin, göyün son ucu...
   
   ordan sonra hara var?!
   
   Tanrım göstər sən məni -
   
   sevgi görsün adamlar...
   
   
   
   Süfrədən qalxdılar. O, iri addımlarla önə keçib süfrənin xərcini ödədi. Qabaqda onları saat yarımlıq yol gözləyirdi. Bəs onu təkcə bu yolmu gözləyir?..


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (42.86%)
"Sevilya" (57.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK