warez script warez forum Leaks Forum orkide Link kısaltma sitesi shell indir mavi orkide Link kısalt PHP Scriptler Ataşehir kadın kuaförü Warez forumu hacklink satın al cialis yorumları Adalet.az | HARMONİYA Adalet.az | HARMONİYA Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

HARMONİYA

22077    |   2012-02-18 08:44
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır


   
   Elə bilirəm deyəcəklərimlə siz də razılaşarsınız. Hərdən heç nə eləmək istəmirəm. Nə yazmaq, nə oxumaq, nə də televizora baxmaq. Kimisə görmək, dinləmək də keçmir könlümdən. Sakitcə oturmaq, ya da uzanmaq, gözlərimi yumub qaranlığa, səssizliyə qərq olmaq qəribə bir rahatlıq gətirir mənə. Belə vaxtlarda heç düşünmək də istəmirəm. Sadəcə bədənimi dinləmək, var olduğumu dərk eləmək ehtiyacı duyuram. Ürəyimin döyüntüsünü, damarlarımda axan qanın xəfif xışıltısını, qulaqlarımın guyultusunu həssas bir maraqla dinləyir, ən yaxınımda dayananın belə eşidə bilmədiyi bu səslərin heç də tufandan, qasırğadan, zəlzələdən az güclü, titrəyişli olmadığını hiss edirəm. Yumulu gözlərimin qabağında necə xırda-xırda şimşəklər çaxdığını, ürək döyüntülərimin arabir çaşdığını, bədənimin hissə-hissə istiləşib-soyuduğunu izlədikcə anlayıram ki, bizim ən az qulaq asdığımız, diqqətsiz qaldığımız elə öz bədənimiz, öz varlığımızdı. İstəklərinə, tələblərinə tabe olmadığımız, bizi idarə etməsini əngəllədiyimiz varlığımızg İmkan versək, bədənimizin təbii axarına qoşulsaq, hiss və duyğularımızı bu qədər zorlamaz, ikili və ikiüzlü ömür sürmərik...
   
   Ürəyimizin, qanımızın səsini susdurub da, ətrafdakıların ssenarilərinə qatılıb rol oynayırıq. Dodağımız gülüş istəyəndə zorla qaşlarımızı çatırıq. Gözlərimiz ağlamaqçın dolanda saxta təbəssümü maska kimi üzümüzə taxırıq. Qorxuruq...Birdən kimlərinsə xoşuna gəlməz bu halımız, könül istəklərimizə tabe olmağımız. Kimlərsə haqqımızda nələrsə düşünərlər. İş-gücünü, dərd-sərini unudub başqalarını güdənlərin, enini-uzununu ölçənlərin rəyləri, qənaətləri içimizin istəklərindən önəmliymiş bizimçin. Bir gün ayılanda, hər kəsin və hər şeyin acığına özümüz olmaq istəyəndə artıq hər şey arxada qalmış olur...
   
   Daxili dünyamızın istəkləriylə zahiri davranışımız arasında uyarlıq, eynilik yarada bilsək, bu harmoniya fiziki və ruhi müvazinətimizi tarazlaşdırıb hər cür bədlikdən, uğursuzluqdan qoruyar bizi. Tam qoruya bilməsə də, heç olmasa, ən gərəkli olanları itirməkdən saxlayar, özümüzə gəlməyimizi asanlaşdırar...
   
   ***
   
   Həmişə ruhumun ehtiyacı olana, qəlbimi qidalandırıb boşalmağa qoymayan fikirlərə, bu fikirlərin daşıyıcısı olan insanlara üz tutmağa can atıram. Belələri biryolluq könül dünyama daxil olur, həmsöhbətimə, dərd ortağıma çevrilirlər...
   
   Bir qadın tanıyıram. Özü də uzun illərdi. Çox yaxından tanıyıram onu. Hər kəsi tanıdığımdan qat-qat artıq. Özünü heç vaxt görməmişəm. Bir şəklindən, bir də dönə-dönə oxuduğum yazılarından bələdəm qəlbinin genişliyinə, ruhunun zənginliyinə, zövqünün incəliyinə. Bilirəm ki, o da məni tanıyır. Həm də mənim onu tanıdığımdan qat-qat yaxşı tanıyır. Tanımasaydı, qəlbimdəkiləri, düşüncəmdəkiləri məndən qabaq, özü də məndən daha dəqiq, dürüst ağ vərəqlərə düzməzdi... Bilmirəm, sənəti nədi, harada işləyir, harada yaşayır. Tək bildiyim odu ki, belə bir xanım var. İncə ruhlu, zərif duyumlu.
   
   Mənim müasirimdi. Təkcə dövrə, zamana görə deyil, fikir, zövq müasirimdi...
   
   Az-az yazır. Bəlkə başqa qəzet-jurnallarda da yazıları çıxır. Deyə bilmərəm. Ancaq "525-ci qəzet"də iki-üç aydan, dörd-beş aydan bir məqalələrini görürəm. Hər dəfə də ürək çırpıntısıynan hiss edirəm ki, indi bu xanım məni başqa aləmlərə aparacaq. Nə zamandan bəri qəlbimə soxulmağa fürsət tapmış yoran, bezdirən, küsdürən nə varsaa, hamısını qovub çıxardacaq, ruhumu saflaşdırıb özümə qaytaracaq. "Yazıq o şəxsə ki, qaraqabaqdır" adlı yazısı ötən ilin sentyabrında dərc olunmuşdu. Bəlkə də yazının başlığı ilk baxışda çox işlənilmiş, şablon görünə bilər. Ancaq oxumağa başlayan kimi, müəllif ilk cümlələrdən adamı tələsik nəticə çıxardığına görə utandırır. Çünki gözləmədiyimiz, alışmadığımız hadisələrdən söz açır, insan xarakterinin ayrılmaz bir parçasının düşündüyümüzdən və indiyədək anladığımızdan daha gərəkli olduğunu diqqətimizə çatdırır...
   
   Zöhrə xanım (Əsgərova) həssas qadın qəlbiylə hiss edir ki, adamların üzündən təbəssüm getdikcə yoxa çıxmağa başlayıb. Yerini qayğı, gərginlik, vaxtsız yaşlanma, qocalıq cizgiləri tutub. Bax, buna "qırmızı işıq" yandırmaq istəyən Zöhrə xanım maraqlı, orijinal bir "resept" təklif edir: Uşaqlaşmaq! Buna isə uşaq nağılları oxumaqdan başlamaq lazımdır.
   
   Ruhumuzu xilas etmək üçün uşaqlıq dünyamıza qayıtmalıyıq!
   
   Yazıya özünün də bir uşaq nağılından təsirlənməsinin təsviriynən başlayan müəllif oxucunu sözlərin, cümlələrin qoynunda antik dövrə aparır. Qədim yunan filiosoflarından tutmuş Ziqmund Freydə qədər ağıl və zəka sahiblərinin gülüş haqqında, insan ruhunun saflaşması haqqında fikirləri ilə tanış edir. Gülüşün sağaldıcı, ruhlandırıcı, saflaşdırıcı gücündən danışır, tarix boyu ağıl, güc və sərvət sahiblərinin ondan öz məqsədlərinə çatmaqdan ötrü necə məharət və ustalıqla yararlanmalarından söz açır. Gülüşün insan həyatındakı rolunu diqqətə çatdırmaq istəyən müəllif ən çox təlxəklərdən misal çəkir. Bəlkə ona görə ki, bu oyunbazlar başqalarını necə məharətlə güldürməyi, əyləndirməyi bacarsalar da, əslində, özləri qəmli, kədərli bir qismətlə yaşayırlar. Ən adi adamların belə ömrünə yazılanlardan məhrum olan bu talesizlərin göz yaşları içlərinə axır. Düz sözləri də, könül yanğıları da qəhqəhələrlə qarşılanır, ciddiyə alınmır...
   
   Zöhrə xanımın məqsədi hamımıza yaraşan, hamımıza gərək olan gülüşdən söhbət açmaqdı. "Allahın yaratdığı canlılar arasında ən zərif, ən zəif varlıq insandır. İnsan yeganə varlıqdır ki, Allah ona təbəssüm, gülüş bəxş edib..." Bu cümlələri oxuyandan sonra fikrə getməmək mümkün deyil. Doğrudan da, çox zaman Uca Tanrının bizlərə nələr verdiyinin fərqində olmuruq. Əgər bunları dərindən anlayıb bir insan yarandığımızdan qürur duymağı bacarsaydıq, sahib olduğumuz hər şeydən həm özümüzün, həm də yaxın-uzaq insanların xeyrinə səxavətlə istifadə etsəydik, nə mutlu dünyaya sahib olardıq...
   
   Peyğəmbərimiz "təbəssüm ehsandır" deyib. Ürəkdən gələn təbəssümün xilasedici gücünü, yaşatmaq qüdrətini bundan dəqiq, sərrast ifadə etmək qeyri-mümkündü...
   
   Gəlin görək bu "ehsan"ları hamı düz başa düşüb, olduğu kimi qiymətləndirə, özünə layiq cavablandıra bilirmi?! Təbəssümü dodaqda, gülüşü gözlərdə dondurmaq istəyənlər və çox-çox təəssüflər ki, bizlərin zəifliyimizin sayəsində istədiklərinə nail olanlar azdırmı?! Xoş təbəssümdən, şən gülüşdən qəlbi qaralanlar necə, yoxdurmu?! Bu Tanrı lütfünü alverə belə çevirənlər var. Nədi, nədi, zəhmli görünəcək, qarşısındakını əlini cibinə salmağa məcbur edəcək. V.Səmədoğlunun "Bəxt üzüyü" komediyasında milis rəisinin öz işçisinə sifətinə "bolşe zəhirmar" verməyi əmr etməsi yadınızdadırmı?!...
   
   ***
   
   Oxucularını nağılların sehrinə düşməyə çağıran Zöhrə xanım yazısını belə qurtarır: "Gəlin, küsgün, acı fikirlərimizi dəniz sahilindəki qumların üzərinə yazaq. Dənizin ləpələri onları ümidsiz arzular sahilindən yuyub aparsın. Ürəklərdə yaxşı əməllərimizlə saraylar ucaldaq. Dəniz sahilindəki saraylar isə qumlar üzərində yazılar kimi gec-tez sulara qovuşacaq..."
   
   Müəllifin nikbinliyinə kölgə salmaq fikrindən çox-çox uzaq olsam da, bir müdaxilədən özümü saxlaya bilmirəm. Necə bilirsiniz, bəlkə gülüş də, göz yaşları da xarakterimizin bir çaları olaraq alın yazımızdı elə?! O da var ki, yerində gülməyi də, ağlamağı da bacaranlar çoxdur. Və yaxud... son dərəcə nikbin ruhla doğulub faciəli taleyin qurbanı olan azmı adam tanıyırıq?! Elə Zöhrə xanımın yazının başlığına çıxardığı şeirin müəllifi kimi...
   
   Belə misalları istənilən qədər çəkmək olar...
   
   Hər halda Zöhrə xanımın öz fikirləri də, yerli-yerində işlətdiyi sitatlar da elə uşaq nağılları kimi şirin, saf və kövrəkdi. Həm də adamı bərkidən, dözüm və səbr verəndi. Onu oxuyanda səni anlamayanların qarşısında Heraklit kimi ağlamaq yox, Demokrit kimi sarsıdıcı gülüşlə durmaq istəyirsən...


YAZARIN ARXİVİ

2015-01-10 : ƏN UZUN GECƏ
2014-11-15 : QIRMIZI İP
2014-07-12 : GEC OLMAYAN
2014-07-05 : SAMAN ÇÖPÜ
2014-06-21 : GÜNAHSIZ
2014-06-14 : GÜNAHSIZ
2014-06-07 : GÜNAHSIZ
2014-05-31 : GÜNAHSIZ
2014-05-24 : GÜNAHSIZ
2014-05-17 : GÜNAHSIZ
2014-05-09 : GÜNAHSIZ
2014-05-03 : GÜNAHSIZ
2014-04-26 : GÜNAHSIZ
2014-03-15 : SONUNCU YARPAQ
2014-03-08 : MONMARTR, 18-40
2014-03-01 : Marsa da uçsaq
2014-02-22 : DƏRD ZİRVƏSİ
2014-02-15 : GEC DƏ OLSA...
2014-01-25 : GÜNDƏLİK
2014-01-18 : XİLASKAR
2013-10-12 : NƏNNİ
2013-09-21 : PAYIZ GƏLİR...
2013-08-17 : ADSIZ DUYĞULAR
2013-08-03 : ƏHYA GECƏLƏRİ
2013-07-06 : Sən dönsən...
2013-06-22 : KÖYNƏK
2013-05-25 : ÖZGƏ DƏRDİ
2013-02-09 : AĞILDAN BƏLA
2013-01-26 : DARIXAN ADAMLAR
2013-01-19 : DƏLİLİK ZAMANI
2013-01-12 : ƏSKİ YARALAR
2012-12-01 : SUSUZ DƏNİZ
2012-09-22 : GƏLDİN...
2012-09-15 : BİR QUCAQ SABAH
2012-09-08 : ANGEDONİYA
2012-08-18 : "DÜBEYTİ"
2012-06-30 : O TƏNHA AĞAC...
2012-06-02 : AĞ QARANQUŞ
2012-02-18 : HARMONİYA
2012-01-14 : QONŞU QIZ
2011-12-31 : TƏLƏSİRİK...
2011-12-10 : AYAQYALIN
2011-11-19 : XƏZAN YELİ
2011-10-15 : TƏSƏLLİ
2011-08-06 : DƏYİRMAN
2011-07-16 : ÇOX AZ ŞEY
2011-06-25 : SAVAŞIN 70 YAŞI
2011-05-14 : "QARA QUTU"
2011-03-19 : VƏDƏ KÜLƏYİ
2011-03-05 : KİŞİSİZ...
2011-02-26 : YAZA NƏ QALDI?!.
2011-02-19 : ADİ HƏYAT
2010-12-31 : İL KEÇDİ...
2010-11-06 : İMTİNA
2010-08-21 : KİBRİT FALI
2010-07-24 : YEL DƏYİRMANI
2010-05-08 : XİLASKAR
2010-04-10 : QİYAMƏT
2010-03-20 : XINAYAXDI
2010-02-27 : BOŞLUQ
2010-01-09 : KARVAN GETDİ...
2009-12-26 : YUXU KİMİ...
2009-12-19 : DARIXANDA...
2009-12-12 : İMTAHAN
2009-12-05 : QUYU
2009-10-17 : ELDƏN AYRI...
2009-10-10 : GÖZÜ YOLDA...
2009-10-03 : TARAZLIQ
2009-09-26 : ...YALVARMA!
2009-09-12 : İLĞIM
2009-09-05 : BİR STƏKAN ÇAY
2009-08-08 : QIRMIZI
2009-08-01 : SƏKKİZ SAAT
2009-07-11 : AĞIRLIQ
2009-04-25 : SIĞINACAQ
2009-04-11 : SÖZ VAXTI
2009-02-14 : ÜÇÜNCÜ YOLÇU
2009-01-31 : BİXƏBƏR
2009-01-24 : QIRMIZI VƏ QARA
2009-01-17 : BAŞQA ADAM
2009-01-10 : 3 SAATLIQ NƏFƏS
2008-12-31 : QUM SAATI
2008-12-13 : QURBANSIZ
2008-11-22 : CİDDİ MÖVZU
2008-11-15 : ÜMİD VƏ QORXU
2008-11-01 : AĞ YOL
2008-10-18 : AG VƏ QARA
2008-10-11 : KÜTLƏ
2008-09-20 : TƏSƏLLİ
2008-09-06 : YAZIQLIQ
2008-08-23 : ATA EVİ
2008-08-02 : ÇAY PULU
2008-07-05 : YADDAŞ AĞRISI
2008-06-14 : ÇƏRÇİVƏ
2008-04-19 : SÖZ ARDINCA...
2008-03-30 : İRƏVANLILAR
2008-03-20 : YAZA ÇIXDIQ...
2008-03-08 : UTANCAQ
2008-02-23 : BOZ AY
2007-12-15 : DARIXAN ADAMLAR
2007-12-01 : BİZƏ QALSA...
2007-11-24 : İŞIQSIZ DÜNYA
2007-10-27 : ETİRAF
2007-10-06 : GÜNLƏR VARDI...
SON XƏBƏRLƏR
2019-05-22
2019-05-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kubokun sahibi kim olacaq?

"Qarabağ" (71.43%)
"Qəbələ" (14.29%)
"Sumqayıt" (7.14%)
"Zirə" (7.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aqşin Yenisey dostları ilə babat yeyib-içir, sonra gedir əmisigilə. Həyətdə it daraşır buna, qolun-qılçın cırmaqlayır. Evə girəndə əmisi deyir:

- Ay bala, bu nə haldı?

- İt tutdu.

- Ə, it bağlıydı axı?!

Aqşin:

- Əmi, it bağlıydı ey, amma mən açıqıydım.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK