Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | SİFƏTLƏRİN PALİTRASI Adalet.az | SİFƏTLƏRİN PALİTRASI Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

SİFƏTLƏRİN PALİTRASI

Tanrı sevgisi buqələmunluq deyil

24177    |   2011-12-03 07:19
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Qarşı-qarşıya oturmuşuq. Daha doğrusu, mən oturmuşam, özü də məcburi qaydada. Onu deyə bilmərəm, bəlkə də o çox rahatdı. Yox, "bəlkə də" sözü burda artıq görünür. Çünki onun üz-gözündən tökülən, yayıldığı oturacaqdan hiss olunan halı rahatlığını əməlli-başlı diktə edir, az qala adamın gözünə təpir və mən də daxilən bundan əsəbiləşirəm. Məcbur, etika xatirinə üzbəüz əyləşdiyim bu adamın anbaan dəyişən sifətləri, ifadə etdiyi hər sözdən, fikirdən sonra işığı artıb-azalan baxışları məni təbdən çıxarır. Amma yenə susuram. Onu sonadək dinləmək, onun nə vaxt dayanıb duracağını görmək istəyirəm. O isə danışır...
   
   Gözümün önünə çox da uzaq olmayan yaxın 10-15 il gəlir. Bu, 10-15 il bundan öncəki tarixdə də o danışırdı. Onda da indiki kimi odlu-alovlu idi və onda da o ifadə etdiyi fikirləri birnəfəsə elə bəzəyirdi, elə rəngdən-rəngə salırdı ki, mən onu özlüyümdə "boyaqçı" adlandırırdım. Düşünürdüm ki, insan bu qeyri-adi istedadını niyə belə mənasız, bər-bəzəkli çıxışlara həsr edir. Axı o danışdıqlarından ən azı min il geridə dayanırdı. Onun dedikləri ilə, ifadə etdikləri fikirlər arasında minillik məsafə var idi. Bunu özü də bilirdi, bunu onu dinləyənlərin hamısı bilirdi. Ancaq hamı qulaq asır və hamı da əl çalırdı. O da çox məmnun şəkildə rayon rəhbəri kreslosunda az qala şişib nəhəng, bədheybət bir varlığa çevrilirdi. Bəli, bu 10-15 il bundan öncə olmuşdu. Ondan sonra mən onu görməmişdim. İndi də təsadüfən görüşdük. Düşündüm ki, artıq "kitabı bağlanmış" bu insan yəqin ki, öz ilkinliyinə qayıdıb. Amma yanıldım. Özü də yanıldığımı onunla üzbəüz oturub ilk cümləsini yarıya kimi dinləyəndə artıq dərk etdim. Durub sağollaşmağa əxlaqım imkan vermədi. Bir saat ərzində bir illik əzab, yəni bir nöqtədə dayanıb durmaq, bir səsi aramsız dinləmək zülmü yaşadım. Heç kimə arzu etmirəm...
   
   Elə bil həmin gün kələfim dolaşmışdı, qarğışa tuş gəlmişdim. Radionun düyməsini basdım və maşında yol boyu musiqiyə qulaq asmaq istədim. Tanınmış ulduz müğənnilərimizdən birinin barəsində canlı yayım idi. Təsəvvür edin ki, ulduz müğənni özü barəsində danışır, ardınca isə onun mahnıları səsləndirilirdi. Dözə bilmədim, o danışmağa başlayanda radionun səsini bağlayır, oxuyanda səsini açırdım. Çünki danışanla mahnı ifa edən arasında beş-altı sifət dayanmışdı. O danışıqla o ifanın arasında minillik məsafə var idi. İlahi, insanların nə çox sifəti var imiş?.. İlahi, bu çox sifətlər niyə bu qədər mənasız və ifadəsiz olur?.. Ümumiyyətlə, bu çoxsifətlik nəyə lazımdır ki?..
   
   Yox, mən bu sifət palitralarında başımı itirirəm, özümü axtarıb tapa bilmirəm. Köməyimə misralar çatır.
   
   
   
   səsinin
   
   arxasında gizlənmə
   
   səsinə bənzəmirsən
   
   özünü
   
   bəzədiyin tək
   
   səsini
   
   bəzəmirsən...
   
   səsin
   
   göz yaşı tək duru
   
   həlim
   
   kövrək
   
   səmimi...
   
   özün
   
   barsız ağac tək
   
   iddialı...
   
   duyğusuzlar kimi
   
   cansıxıcı
   
   quru...
   
   anlaya bilmirəm
   
   bu təzadı
   
   odur ki,
   
   özünü deyə bilmərəm-
   
   barı
   
   səsini düşün,
   
   səsini qoru!..
   
   onunla varsan
   
   bil və
   
   bacarsan
   
   tərk et
   
   özün kimilərdən
   
   ibarət xoru!..
   
   
   
   ***
   
   
   
   Bütün hallarda heç bir insan günahını etiraf etmək, nöqsanını dilə gətirmək istəyinə o qədər də bağlı olmur. Yəni mühiti, olduğu auditoriyanı nəzərə alıb etiraf yolunu tutanlar da var, iradı nəzərə alıb etiraf edənlər də. Yalnız bütöv şəxsiyyətlər, kamil insanlar həmişə etirafı böyüklük sayıblar. Bu insanlar heç vaxt çalışmayıblar ki, kimsə ondan etiraf gözləsin. Özü etiraf edib, özü nöqsanını boynuna alıb. Ona görə də onlar kamil və bütöv olublar... onların yolu da, əqidəsi də, bütöv olub...onlar ikiləşməyiblər, onlar çoxalmayıblar, bir olublar, tək olublar, tək olduqları qədər də həm də pir olublar... Onları nümunə göstəriblər, onlardan öyrəniblər, onların yolunu toz basmağa, o yolda ot bitməyə imkan verməyiblər. Həmişə hərəkət olub bu yolda. Ümidə doğru, işığa doğru, halallığa doğru hərəkət.
   
   Mən həyatımın bütün məqamlarını göz önünə gətirməyə və ona qiymət verməyə həmişə çalışmışam və xüsusilə gecələr göy üzünü bir güzgü kimi gözümün önündə tutub göy üzündən özümə baxmağa çalışmışam. İstəmişəm ki, nöqsanlarımı da, günahlarımı da, istəklərimi də göy üzü adlı o güzgüyə baxa-baxa özüm öz gözlərimin içinə söyləyim. Çünki düz gözlərin içərisinə deyilən irad da, sevgi də mənim inamıma görə ən təmiz, ən pak və bütün naqisliklərdən uzaq bir istəyin, bir duyğunun, bir ürəyin, bir insanlığın etirafıdır. Burada hər şey təpədən-dırnağa aydan arı, sudan durudu. Çünki gözlərdən heç nəyi gizlətmək mümkün deyil. Bax, bu mənada bir vaxtlar yazdığım şeirlərimin birində sevdiyimə üz tutub demişdim:
   
   
   
   gözlərini gözlərimdən gizləmə
   
   gözətçidi gözlərinə gözlərim.
   
   gözlərimdən gəzəntəlik gözləmə
   
   gözündədi gəzdirdiyim gözlərim...
   
   
   
   Bu mənim təkcə etirafım deyil. Həm də ürəyimin və gözümün sevdiyimə andıdı. Səmimi bir şəkildə dilə gətirdiyi sevgisidir. Burada ikinci bir sifət, ikinci bir rəng çaları yoxdur. Hər şey olduğu kimi, dupdurudu.
   
   Bütün hallarda aydınlıq, duruluq ən vacib şərtdi. Bir insanlıq baxımından da, bir əxlaq baxımından da, hətta bir həyat tərzi baxımından da duruluq çox vacibdir. Bu duruluq heç vaxt çirkab götürmür. Atalar deyib ki, "axar su mundar saxlamaz". Bax, insanlığın duruluğu da həmin o axar su kimidir. Eləcə olumdan ölüm, doğumdan, yəni yüyrükdən məzara qədər axıb gedir. Nə qədər çirkab atılsa da, o duruluğa heç nə edə bilmir. Olsa-olsa bir az ürək bulandırır, bir az əsəb yaradır. Amma bütövlükdə duruluğu öz axarında saxlamaq, onu bütünlüklə lilləndirmək yalnız bir halda mümkündür:
   
   - O DA EL QINAĞIYLA, XALQ QƏZƏBİ, XALQ NİFRƏTİYLƏ!!!
   
   Əks halda, xalqın gözü, elin gözü tərəzi olduğundan qısa bir zaman kəsiyində duruluq yenə öz axarına, öz ilkinliyinə qayıdır. Bunu bütün zamanlarda eşitmişik, oxumuşuq, görmüşük. Mən də təkcə eşitdiklərimə yox, həm də oxuduqlarıma, gördüklərimə inanıram.
   
   Ona görə də sifətlər politrasında bir rəngə vurğunam, bir sifətin dəlisiyəm və həyatım boyu da birsifət insanlarla Tanrıdan gələn hala bir sevgiylə nəfəs-nəfəsə olmağa, dostluq, yoldaşlıq etməyə çalışmışam, üstünlük vermişəm, arzusunda olmuşam...
   
   arzum göz qamaşdırır
   
   büllur çil-çıraq kimi
   
   səni mən necə tutum -
   
   özümdən qıraq kimi!..
   
   
   
   gözümdən yol asılır
   
   sinəmə od basılır
   
   hər gün başdan yazılır
   
   həsrətin varaq kimi!..
   
   
   
   qapımı bağlamadım
   
   ağrıdım - ağlamadım!
   
   ürəyi saxlamadım-
   
   dar günə yaraq kimi!..
   
   
   
   ***
   
   Bəzən deyirlər ki, ağıl yaşda olmur, başda olur. Uşaqlıq illərimdə mən bu atalar sözünü hərfi mənada anlayırdım. Hətta "filankəs çox ağıllı adamdı", deyəndə özümdən asılı olmadan uşaq təxəyyülümlə onun başını gözümün qarşısına gətirirdim. Amma o başın o qədər də böyük olmadığı həmişə məni təəccübləndirirdi və o atalar sözündə bir çatışmazlıq, bir qüsur axtarırdım. Lakin illər keçəndən sonra mən məsələnin əsl mahiyyətini anladım.
   
   Dərk etdim ki, insan bütün yaşı boyu, bütün ömrü, həyatı boyu ağılla ürəyin vəhdətini yarada bilirsə, ikisinin kəsişmə nöqtəsindən dünyaya baxa bilirsə, onun qərarları həmişə ədalətli və müdrik olur, qətiyyətli olur, anlaşılan olur, qəbul edilir, dəyərləndirilir. Deməli, bu kəsişmə nöqtəsi insanın sifətini də formalaşdıra bilir. Onun da mövqeyini, yerini, kimliyini, şəxsiyyətini açıqlayıb ortaya qoya bilir. Və mən məhz bu düşüncəylə, bu inancla insanlara yanaşır, onları bir-birindən fərqləndirmək istəyirəm. Bilmirəm, buna nə qədər nail ola bilirəm, amma inadımdan dönmürəm, tutduğum yolla gedirəm. İçimdəki inancın işığında görünən sifətləri bəzən görməməzliyə vurmağa, bəzən yanından keçməyə, bəzən də onun üzərinə gedib yerində oturtmağa tələsirəm. Lakin bütün bu istəklərim özümə bir zərbəyə, özümə qarşı açılan əks cəbhəyə çevrilir. Bu da təbiidir. Çünki mən də daxil olmaqla heç kim tənqidə, irada qarşı sona qədər dözümlü ola bilmir. Mütləq hövsələsi, səbri bir yerdə daralır, qırılır...
   
   İndi dünyanın rəng bolluğunda həmin o siftələrin palitrası da günbəgün artır, çoxalır. Doğrudur, yeddi rəngin mövcud olduğu danılmazdı. Ancaq zaman, inkişaf, elmi-texniki tərəqqi və daha nə bilim nələr rəngləri də 7-dən 777-ə qədər artırıbdı. Az qala sifət yarışması, sifət müsabiqəsi keçirilir. Hamı az-çox bu müsabiqənin ya iştirakçısı, ya da tamaşaçısı olur. Bir sözlə, indi sifətlər öz arenasını o qədər böyüdüb ki, çəkilib dayanmağa künc-bucaq da qalmayıb.
   
   Bax, bütün bu dediklərim mənim təkcə düşüncələrim, içimdən gəlib-keçən istəklərim məndə məsələ ilə bağlı yaranmış fikirlərin əks-sədası deyil. Bu həm də günün reallığıdır. Elə bir reallıq ki, onun işığı bütün pəncərələrə düşür. O pəncərələri içəridən bağlasaq da, divarlarımızda o işığı görə biləcəyik. Deməli, birsifətli olmaq artıq həm də qəhrəmanlıqdı. Təəssüf ki, indi qəhrəmanlıqlar da hamı üçün eyni ölçüdə, eyni dəyərdə, eyni düşüncədə qəbul olunmur. Yanaşmalar fərqli, baxışlar fərqli, qiymətlər fərqli. Hətta qəhrəmanlığı dəliliyin son həddi kimi qiymətləndirənlər də var. Necə deyərlər, babal hər kəsin öz boynuna. Amma mən bu gün birsifətliliyi doğrudan-doğruya qəhrəmanlıq sayıram. Özü də həyatımın və həyatımızın bütün sahələrində, xüsusilə SEVGİDƏ!
   
   Təbii ki, bu SEVGİ iki əks cinsin bir-birinə sevgisindən tutmuş, anaya, ataya, Vətənə, təbiətə, cəmiyyətə, insanlığa, övlada, xüsusilə böyük Yaradana ünvanlanır. Söhbət məhz bu sevgidən gedir. Neyləyim ki, indi sevgilər də bir neçə sifətli olub, maddi, mənəvi və s. və ilaxır. Çox şürüklər olsun ki, mənim Tanrıdan gələn sevgim və Tanrıya olan sevgim bütövdü, tamdı - özü də, sifəti də.
   
   
   
   nə çətin oldu sevmək
   
   məni bu yaşda, gülüm
   
   düşmür bizə sevinmək-
   
   məni bağışla, gülüm...
   
   
   
   çiçək qönçəsində şeh
   
   didədə yaş kimidi
   
   mənə yük olan ürək-
   
   üzüksüz qaş kimidi...
   
   
   
   dağa qalxan duman tək
   
   sevinc ötür üstümdən
   
   daşa dönüb bu ürək-
   
   gəlib, götür üstümdən...
   
   
   
   qoyma qalsın ortada
   
   gözü yaşlı bir bəndə
   
   ilahi eşq dünyada-
   
   bir səndədi, bir məndə!..
   
   
   
   Bəli, bütün hallarda fərqli olmaq, xüsusi olmaq insanın haqqıdı, insanın borcudu, vəzifəsidi. Və unutmaq lazım deyil ki, hər bir insan Tanrı önündə yalnız bəndə kimi, varlıq kimi dayanıb durur, fərd olur. Bu haqqı, bu imkanı ona elə Tanrı veribdi. Elə ona görə də olumun fərdiliyi kimi, ölüm də fərdidi. Sifətlərin palitrası Tanrı tərəfindən qəbul olunmur və nə yaxşı ki, olunmur da!.. Nə yaxşı ki, sevgimizin özü və sifəti birdi...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK