warez script warez forum Leaks Forum orkide Link kısaltma sitesi shell indir mavi orkide Link kısalt PHP Scriptler Ataşehir kadın kuaförü Warez forumu hacklink satın al cialis yorumları Adalet.az | YAR GƏLİR GÖRÜŞƏ Adalet.az | YAR GƏLİR GÖRÜŞƏ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

YAR GƏLİR GÖRÜŞƏ

Hər şeyi hiss etmək istəyirəm, həmişəki kimi

33285    |   2011-11-26 08:48
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bakıya qar yağdı. Əslində Azərbaycanın bölgələrini, lap elə mənim doğulduğum Tuğ kəndini göz önünə gətirəndə, bu yağıntıya qar deməyə adamın o qədər də dili gəlmir. Çünki biz qarı başqa cür görmüşük. Qar dizdən olub, qar ağacların budağını yorğan kimi elə bürüyüb ki, silkələyəndə də tökülməyib. Amma Bakıya 2-3 santimetr hündürlüyündə qar yağmağı ilə şəhər əməlli-başlı "dondu", həyat sanki dayandı, maşınlar, adamlar sürüşməyə başladı. Bu məqamda yadıma məşhur bir mahnının məşhur misraları düşdü:
   
   
   
   Yar gəlir görüşə
   
   Gözün aydıng
   
   Sürüşə-sürüşə.
   
   Gözün aydın yarg
   
   
   
   Əslində Bakının durumu gözaydınlığına heç iynə boyda yer qoymamışdı. Adamlar sürüşür, maşınlar sürüşür, ancaq sərt sözlər, acıqlı fikirlər eşidilirdi. Elə bil ki, bütün ətraf bu sürüşmənin, bu soyuğun içində bir kədərə, bir ağrı-acıya bürünmüşdü. Və bu kədər də, bu ağrı-acı da adamın sümüklərinə işləyir, iliyini göynədirdig
   
   Nəşriyyatdan çıxıb sürüşə-sürüşə üzü Motodroma gedirəm. Doğrusu, buna getmək, yerimək demək olmaz. Gözümün qabağına buz üzərinə ilk dəfə çıxıb rəqs etmək istəyən insanlar gəlir. Ona görə də bütün diqqətimi ayaqlarıma yönəltmişəm. Çalışıram ki, tarazlığı saxlayım. Doğrudur, indiki vəziyyətdə qəbahət deyil. Yəqin ki, yıxılsam da gülən olmayacaq. Çünki hamı mənim günümdədi. Qorxduğum sadəcə yıxılıb şil-şikəst olmaqdı. Amma vaxt var idi kig
   
   Kəndimizə qar yağanda uşaqlı-böyüklü hamı bir bayram ovqatı yaşayırdı. Çünki qışın od-ocağı vaxtında tədarük edilir, azuqələr anbarlara yığılır, mal-davarın ot-alafı tayalara vurulur. Bircə qalır odun sobasının ətrafına yığışıb qışın qayğısız günlərini, uzun gecələrini müxtəlif yığıncaqlarla, mərasimlərlə, bir-birinin evinə qonaq getməklə yaşamaq. Hətta bu fikirləri bilgisayara diktə edəndə bu günlərdə qızımın dediyi (təbii ki, o da yaşlılardan eşitmişdi bu sözü - Ə.M) ata, kənddə qış gecələri qonşular-qohumlar bir-birinin evinə qonaq gedib, yaxşı söhbətlər edirdilər. Amma burda hamı qapısını çəkib oturub şam işığında, ya da axşamdan yorğana bürünüb yerin içində o yana-bu yana aşırg
   
   Neyləmək olar. Bakımız heç vaxt qışa hazır olmadığından göy üzünü bulud alan kimi, yerə bir qarış qar düşən kimi, sərt külək əsən kimi işıqlar da, qızdırıcı sistemlər də, qaz da, su da əlçatmaz, ünyetməz bir şeyə çevrilir. Ona görə hamı dörd divar arasında gileylənə-gileylənə səhəri birtəhər açır. Ən özəl xüsusiyyətlərindən biridi Bakımızı bu qəribəlik, bu hazırlıqsızlıq. Biz də artıq ona adət etmişik. Bir də özgə Bakımız yoxdur axı. Olanla kifayətlənməyə məcburuq, bəlkə də məhkumuq. Nə bilim, hər halda bu məcburluq, bu məhkumluq alın yazımıza çevrildikcə onun dərdi də adiləşir. Və mən də az qala gözdən düşən, unudulan dərdin halına acıya-acıya deyirəm:
   
   
   
   cəhd etmədim
   
   heç vaxt
   
   çəkilib uzaq durum-
   
   kədər ortada qalsın,
   
   sıxılsıng
   
   hamı ondan
   
   yan keçsin
   
   kimsə dönüb baxmasın
   
   halını soruşmasın
   
   biganəlikdən
   
   canı boğaza yığılsıng
   
   cəhd etmədim
   
   mən buna
   
   hətta
   
   dilxor da oldum
   
   kədərin unudulduğuna
   
   odur ki,
   
   könüllü olaraq
   
   hərdən tələsirəm
   
   kədərin qulluğuna
   
   onu inandırmaq üçün
   
   sevincin
   
   tərs üzü olduğunag
   
   
   
   ***
   
   
   
   Yağan qarın altında sürüşə-sürüşə getdiyim anda xatirələr məni sanki Bakıdan - bu şaxtanın qoynunda sürüşən şəhərdən çəkib uzaqlara aparır. Uzaqlarda isə bir uşaqlıq, bir gənclik elə gülümsəyir ki, az qalıram qanad taxam, yerdən qopub ayrılam. Və mənə doğru qol açan o illərə daha tez çatam, daha tez qovuşam. Ammag
   
   Amma xatirələr bir-birinə az qala hörümçək toru kimi sarmaşıb, sarılıb. Hardan çözəcəyimi, hardan başlayacağımı ayırd edə bilmirəm. Çünki illərin o üzündə qalanlar hamısı bir-birindən doğma, hamısı bir-birindən əziz, bir-birindən dəyərlidir. Heç birini o birindən önə keçirmək olmur. Ona görə də bir ipucu axtarıram. Hansısa bir işartı gözləyirəm ki, təbii olaraq ondan yapışıb həmin o xatirələrin hər hansı birinin əlindən-ətəyindən tutmaq imkanı qazanım, üzümə bir nəfəslik açılsın. O nəfəslikdən baxım irəliyə, daha doğrusu, xatirələrə. Baxım və ən doğma bildiklərim üçün mənim də xatirə olub-olmadığımı, xatırlanıb-xatırlanmadığımı fəhm edə bilim. Mənə təxmini də olsa aşkarlansın, bəlli olsun kimin yadında, kimin yaddaşında qaldığım. Bax, onu biləndən sonra bir vaxtlar yazdığım misralar yəqin ki, gerçəkliyə çevriləcək. Həmin misraları oxuyub kövrələn kəslərin yaddaşının işığı düşəcək üstümə. Mən də o işıqdan yaxşı axtardığım, soraqladığım ipucunu tapdığım üçün sevinəcəm, daxilən rahatlanacam. Və biləcəm ki, mənim həsrətim, mənim xatirələrim ölüb-itməyib, şaxtada-qarda donmayıb, canlı-qanlı bir diridi. Və həmin misralar bu xatirənin bir parçası, bir əlboydasıdı.
   
   
   
   kədər güc gələndə, dərd təkləyəndə
   
   enəndə üstünə dağların çəni
   
   qayğılar yaxamdan əl çəkməyəndə
   
   sərçə dimdiyində daşınan dəni.
   
   xatırla əzizim, dözümün artsın.
   
   
   
   
   
   yollar ayağını qabar edəndə
   
   taqətin əsəbə çəkəndə səni
   
   həsrətin sinəmdə qübar edəndə
   
   bir anlıq keçmişdən çağırıb məni
   
   xatırla əzizim, dözümün artsın.
   
   
   
   olmuşlar içində olacaqlar var
   
   dünya nə köhnədi, nə də ki, təzə
   
   həyatın hər cürə quran adamlar
   
   sonda möhtac olur quru bir sözə
   
   xatırla əzizim, dözümün artsın.
   
   
   
   ***
   
   Mən həmişə nostalji hisslərə söykənə-söykənə, onlardan dözüm, taqət, hətta nəfəs ala-ala yaşamaq yolunu tutmuşam. Daha doğrusu, bu seçimə, bu həyat tərzinə üstünlük vermişəm. Məni buna görə qınayanlar kifayət qədərdi. Amma neyləyə bilərəm ki, mən keçmişimi bugünümlə müqayisə edəndə işığın orda daha gur yandığını, od-alovun orda daha çox olduğunu görürəm. Bu da istər-istəməz mənə keçmişə bağlanıb qalmaq, ondan qopub ayrılmamaq haqqını, hökmünü verir. Təbii ki, insanın günü harda xoş keçirsə, işi harda uğurlu alınırsa, ora daha çox üz tutur, daha çox bağlanır. Bu mənada "ötən günlərə gün çatmasa da", amma xatirələrin əli çatırg
   
   Bəli, indi dağlar ağ örpəyə bürünüb, yollarda qoşalaşmış izlər öz-özlüyündə bir sevgi nağılı danışır. O cığıra, yəni o qoşa izə baxa-baxa bir ömrün məqamlarını, işıqlı anlarını ilmə kimi sökməyə çalışıram. Hər naxış özü özülüyündə bir xoşbəxt andı. Və mən o xoşbəxt anın qolunu qolumda, nəfəsini nəfəsimdə duyuram. Mənə elə gəlir ki, dizdən yuxarı olan bu qarı yarıb getmək, o qoşa izi sona kimi davam etdirmək gücüm heç vaxt tükənməyəcək, yorulmayacam. Heç o da "yoruldum!" deməyəcək, "dayanaq", "dincələk" söyləməyəcək. Biz elə beləcə addımlayacağıq. Saçlarımız ağaracaq, amma ruhumuz əvvəlki həvəsində, əvvəlki təravətində olacaqdır, yanaqlarımızı qovuran şaxta, kirpiklərimizdə yuva quran qırov bizim həyatımızı bir az da mənalı edəcək.
   
   Təəssüf ki, bu xatirədir. Bəlkə də heç kimin inanmaq istəmədiyi, təsəvvür etmək arzusunda olmadığı xatirədir. Amma bu mənim üçün gerçəklik, özü də yaşanmış gerçəklikdi. İndi o gerçəkliklə aramızda uzun illər, saysız-hesabsız aylar, günlər var. O ayların, günlərin içərisində əriyən ömür var. Və mən də o ömrün dolanbac yollarında tanıyıb sözünün işığına ərklə, istəklə üz tutduğum insanların çevrəsində peşmançılıq duyğularımı özümə yaxın buraxmıram. Sadəcə, haqsızlığın, daha doğrusu, gerçəkliyin əleyhinə olan məqamların məni haldan, özümdən çıxaran anlarıyla üz-üzə qalanda bir ümidsizlik baş qaldırır içimdə. Mən özümdən asılı olmadan həmin an hər şeyin bitib qurtardığını, sona çatdığını, lap elə dünyanın sonunun gəlib yetişdiyini düşünməli oluram. Elə bu düşüncəylə də qələm dostum, şair Vəli Xramçaylıya üz tuturam:
   
   
   
   azalıb işıqar, artıb it hürən
   
   kürsü qazanıbdı hər cələ hörən
   
   dünya nə biz deyən, nə də biz görən-
   
   dur gedək, dur gedək, ay dərviş Vəlig
   
   
   
   çamura tuş gəlib işıq olanlar
   
   namusa, torpağa aşiq olanlar
   
   çömçəlik eləyir qaşıq olanlar
   
   dur gedək, dur gedək, ay dərviş Vəlig
   
   
   
   tozanaq qoparır sözün bazarı
   
   düz sözün qazılıb çoxdan məzarı
   
   de nəylə çıxaraq candan azarı-
   
   süz yüzü, vur gedək, ay dərviş Vəlig
   
   
   
   sən ki, tanıyırsan bəlli həyatı
   
   büdrəyən, gah yorğa gedən bu atı
   
   zəmanə andıra uyğun saatı-
   
   qur gedək, qur gedək, ay dərviş Vəlig
   
   
   
   
   
   mən öz meydanımda, öz havamdayam
   
   özümlə vuruşda öz davamdayam
   
   sənlə eyni gündə, eyni haldayam
   
   gəl vuraq, dur gedək, ay dərviş Vəlig
   
   
   
   
   
   ***
   
   
   
   Doğrudan da indiki durum, indiki hava adamı harasa baş götürüb getməyə səsləyir. Elə bir yerə ki, orda nə siyasət olsun, nə siyasətbazlar, nə dedi-qodular, nə umu-küsülər. Sadəcə orda biz olaq - sən və mən. Eləcə də bir-birini tamamlayan insanlar. Həmin insanların qurduqları dünya, arzuladıqları, düşündükləri istəklər onları isindirsin, onları yaşamağa həvəsləndirsin, onlara qol-qanad versin. Elə bizə də - yəni sənə də, mənə də.
   
   Düşünürəm ki, bu arzunun gerçəkləşməsi üçün o qədər də böyük pul-para, o qədər də böyük imkan lazım deyil. Yalnız istək və sevgi kifayət edər. Həmin o istəklə də, sevgiylə də Bakının bu şaxtalı, sürüşkən həyatından ayrılmaq üçün əlimi sənə doğru uzadıram. Görürsənmi əlimi, tutmağa hazırsanmı əlimdən?..
   
   Cavab gözləmirəm. Cavabını sadəcə hiss etmək istəyirəm...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
SON XƏBƏRLƏR
2019-05-24
2019-05-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kubokun sahibi kim olacaq?

"Qarabağ" (66.66%)
"Qəbələ" (20%)
"Sumqayıt" (6.67%)
"Zirə" (6.67%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aqşin Yenisey dostları ilə babat yeyib-içir, sonra gedir əmisigilə. Həyətdə it daraşır buna, qolun-qılçın cırmaqlayır. Evə girəndə əmisi deyir:

- Ay bala, bu nə haldı?

- İt tutdu.

- Ə, it bağlıydı axı?!

Aqşin:

- Əmi, it bağlıydı ey, amma mən açıqıydım.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK