Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | DAŞA DÖNƏN KƏNDİMİZ Adalet.az | DAŞA DÖNƏN KƏNDİMİZ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

DAŞA DÖNƏN KƏNDİMİZ

19690    |   2011-07-08 23:01
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

-Nə əcəb harasa getmirsiz? Dincəlməyə...
   
   - Gedə bilmirəm. İmkanım yoxdu...
   
   -Başa düşürəm. Çətindi. Heç olmasa, beş-on günlüyə kəndə gedin. İndi kəndin yaxşı vaxtıdı...
   
   Kəndə getməyə nə var ki?! Hava isti, bürkü, yollar tozlu-boğanaqlı olsa da, getmək olur. Həmişə ayağımın can atdığı, ürəyimin atlandığı yerdi kəndimiz. Buraya bir cümlə də əlavə edə bilərdim. Başımın rahatlandığı, sinirlərimin sakitləşdiyi yerdi. Təəssüf ki, son vaxtlar bunu deyə bilmirəm. Bu şoran torpaq həmişə məndən ötrü dünyanın ən müqəddəs məkanı olub. Söhbətləşdiyim hər kəsə o qədər sevgiynən, həsrətnən tərifləmişəm ki, görməyənlər görmək istəyib. Görənlərsə,... qəribə tərzdə üzümə baxıb deyiblər: bunun nəyini tərifləyirdin? Dədə görməmisən, elə bilirsən Şahqulu da dədədi. Azərbaycanda kəndlər var ki,...
   
   Mübahisə eləməmişəm. İlk baxışda onlar haqlıdılar. Yurd şirinliyini hamı anlamaz ki...
   
   Üfüqləri geniş idi. Hər səhər tarlaların, arxların lap o başından, sanki çox-çox uzaqlardan boylanan günəş, mənə görə, dünyanın hər yerindən çox buranı nurlandırır, isidirdi. Yay aylarında göyün o başından qalxıb od yağdıra-yağdıra bu başınacan süzəndə, sonra da gömgöy bulud kimi sıx və qalın tuğay meşəsinin o üzündə portmüş camalını gizlədəndə bu yerlərdə elə sərin, canayatan mehlər əsməyə başlayırdı ki, gündüzünü görməyən bütün günü hər tərəfin isti ocaq kimi sifət qarsıtdığına inanmazdı. Həm də elə bilirdin ki, əsən yellər elə meşənin başı üstündən adlayıb axmazın sularını tərpədir, balıq qoxulu nəm havasını bu yerlərə çatdırırdı. Kəndimizin cadar-cadar olmuş, duzu üstünə çıxmış şoran torpağını sevirdim. Bu torpaqda nə bitirdisə, hamısını sevirdim. Ən xırda ətirsiz otlarını, yulğununu, qanqalını, saksaulunu, tünd bənövşəyi quşüzümü gətirən tikan kollarını, xəfif qoxusu adamda qəribə kədər oyadan yovşanını, yalın ayaqlarımıza batıb şirin-şirin ağrıdan dəvətikanını,,, hamısını, hamısını sevirdim. Yemlik, yağlıca, quşəppəyi yığdığımız arxlar, qanovlar bizdən ötrü dünya xəritəsinin ən gəzməli, maraqlı, zəngin yerləri idi. Düşünəndə, danışanda, yazanda o qədər hissə qapılıram ki, bəzən özümdə də şübhə yaranır: bəlkə doğrudan da, hər şeyi şişirdirəm?! Yox, yox! Vallah, mən ancaq öz ürəyimin, son illər mənə rahatlıq verməyən xatirələrimin diqtəsiynən yazıram bunları...
   
   Amma... bir zamanlar mən də ancaq bu kənddən getmək barədə düşünürdüm. Daha gözəl yerləri, daha maraqlı adamları görmək ümidiynən. Xəyallarım o qədər qanadlıydı ki, qarşıma çıxan hər şeyi vurub dağıtmağa hazır idim...İstədiyimi elədim. Ancaq xəyallarımdakı zənginliyi tapa bilmədim. Başqa yerdə yaşayıb işləməli olsam da, həmişə kəndimizə uça-uça gəldim. Doğma yerlər, doğma adamlar... Daha dünyanın o başı maraqlı və cazibədar deyildi. Hər şeyin yaxşısı elə burda, öz el-obamda imiş, deyə düşünürdüm...
   
   Hər şeyin bir sonu varmış. Ən şirin duyğuların, ən ülvi istəklərin də...
   
   
   
   ***
   
   İllər ötdükcə o şirinlik, cazibə azalmağa, yerini həsrət və göynədici, ağrıdıcı əzablar tutmağa başladı. Nə baş verdiyini hərdən özüm də anlamıram. Bəlkə də anlayaram, əgər həyatın bu sərt, qəddar üzünü təbii saysam. Hər dəfə kəndə gedəndə artıq həyatda olmayan insanların yoxluğuynan barışsam. Nə təbii sayıram, nə də barışa bilirəm. Sanki dünya təkcə mənə görə öz əzəli və əbədi qanunlarını dəyişməlidi. Hər şey mən istədiyim kimi olmalı, mənim şıltaq qəlb ehtiraslarıma tabe edilməlidi. Bilirəm ki, bunlar olmayacaq. Ancaq əzablarımdan da əl çəkmirəm...
   
   Hərdən özümə haqq qazandırmaq istəyirəm. Niyə də qazandırmayım?! Axı, biz balaca olanda adamlar bu qədər özlərinə qapanmamışdılar. Həyət qapısından keçənlərə bir stəkan çay, bir kasa sərin ayran təklif edərdilər. Evlərdən bir-birinə ensiz cığırlar uzanardı. Bu cığırlarla qonaq gedər, pay aparıb, pay gətirərdilər. Həyətlər bir-birindən alçaq qamış, yulğun çəpərlərlə ayrılardı. Bağ-bostan çox vaxt çəpərsiz, gözətçisiz qalardı. Yoldan ötən də çəkinmədən, sıxılmadan qarpızdan-yemişdən dərib yeyər, aclığını-susuzluğunu yatırdardı. "Bostandan oğurluq haram sayılmaz" deyərdi böyüklərimiz. Nə qızıl sözlərdi! Öz zəhmətini ehtiyacı olana halal eləmək deməkdi bu. Tikəsini bölüşmək, başqasının toxluğundan, ehtiyacsızlığından zövq almaq deməkdi. Çəpərlər də çox vaxt dəlik-deşik olardı. Uşaqların, toyuq-cücənin, itin-pişiyin əlinə girəvə düşərdi. Qonşu həyətində hər şey dadlıydı. Uşaqlar yayın istisində dincəlməyib qonşunun bir qədər çimir eləməsini gözləyərdilər ki, beş-on dəqiqədən sonra köynəkləri meyvəynən dolu qayıtsınlar. Qız-gəlinlər çəpər başından hal-əhvallaşır, təzə xəbərləri bir-birlərinə ötürür, dedi-qodu yapmaqdan zövq alırdılar...
   
   Hər şeyi keçmiş zamanda yazıram. İndi yazacaqlarım həsrətimin, qüssəmin heç də nahaq yerə yaranmadığını sizlərə isbat edəcək.
   
   Tanıdıqlarımın üçdə dördü artıq həyatda yoxdu. Hər addımbaşı boynumu qucaqlayıb üz-gözümdən öpən, hal-əhval tutan, dünyadan köçənlərimə rəhmət, həyatda olanlarıma cansağlığı arzulayan şirin dilli, istiqanlı ağbirçəklərə rastlamıram. Heç bir qonşunun arasında cığır qalmayıb. Evlərin, hasarların, hətta mal tövlələri və toyuq hinlərinin çoxu daşdandı. Nə həyətdən boylanan var, nə həyətə boylanan. Əvəzində hamının evində şüa yayan, xəstəlik törədən əksər müasir məişət cihazlarından tapa bilərsən. Qonşunun evində bağrı çatlasa da, heç kəs xəbər tutmaz. Yeganə ünsiyyət vasitəsi mobil telefonlar, market və çayxanalardı...
   
   Daha həyətlərdə bitən ağacları, o ağacların başında saralan, qızaran meyvələri də görmək mümkün deyil. Görsən də, bu daş hasarı aşa bilməzsən. Görəsən, bu uşaqlar böyüyəndə nəyi xatırlayacaqlar?! Öz övladlarına, nəvələrinə hansı şirin xatirələrini danışacaqlar?!
   
   Elə bil hamının ürəyi də daşa dönüb. Daş divarlar, hasarlar arasında yaşayan bəs necə olmalıdı?! Bu adamların yaddaşları da daş kimi qalacaq: soyuq, səssiz...
   
   Qəribə bir gərginlik, soyuqluq hökm sürür kəndimizdə. Dünənindən ayrılmağına ayrılıb, amma hara gedir, bilinmir.
   
   Görəsən, arxaya baxmadan qabağı görmək mümkündümü?!


YAZARIN ARXİVİ

2015-01-10 : ƏN UZUN GECƏ
2014-11-15 : QIRMIZI İP
2014-07-12 : GEC OLMAYAN
2014-07-05 : SAMAN ÇÖPÜ
2014-06-21 : GÜNAHSIZ
2014-06-14 : GÜNAHSIZ
2014-06-07 : GÜNAHSIZ
2014-05-31 : GÜNAHSIZ
2014-05-24 : GÜNAHSIZ
2014-05-17 : GÜNAHSIZ
2014-05-09 : GÜNAHSIZ
2014-05-03 : GÜNAHSIZ
2014-04-26 : GÜNAHSIZ
2014-03-15 : SONUNCU YARPAQ
2014-03-08 : MONMARTR, 18-40
2014-03-01 : Marsa da uçsaq
2014-02-22 : DƏRD ZİRVƏSİ
2014-02-15 : GEC DƏ OLSA...
2014-01-25 : GÜNDƏLİK
2014-01-18 : XİLASKAR
2013-10-12 : NƏNNİ
2013-09-21 : PAYIZ GƏLİR...
2013-08-17 : ADSIZ DUYĞULAR
2013-08-03 : ƏHYA GECƏLƏRİ
2013-07-06 : Sən dönsən...
2013-06-22 : KÖYNƏK
2013-05-25 : ÖZGƏ DƏRDİ
2013-02-09 : AĞILDAN BƏLA
2013-01-26 : DARIXAN ADAMLAR
2013-01-19 : DƏLİLİK ZAMANI
2013-01-12 : ƏSKİ YARALAR
2012-12-01 : SUSUZ DƏNİZ
2012-09-22 : GƏLDİN...
2012-09-15 : BİR QUCAQ SABAH
2012-09-08 : ANGEDONİYA
2012-08-18 : "DÜBEYTİ"
2012-06-30 : O TƏNHA AĞAC...
2012-06-02 : AĞ QARANQUŞ
2012-02-18 : HARMONİYA
2012-01-14 : QONŞU QIZ
2011-12-31 : TƏLƏSİRİK...
2011-12-10 : AYAQYALIN
2011-11-19 : XƏZAN YELİ
2011-10-15 : TƏSƏLLİ
2011-08-06 : DƏYİRMAN
2011-07-16 : ÇOX AZ ŞEY
2011-06-25 : SAVAŞIN 70 YAŞI
2011-05-14 : "QARA QUTU"
2011-03-19 : VƏDƏ KÜLƏYİ
2011-03-05 : KİŞİSİZ...
2011-02-26 : YAZA NƏ QALDI?!.
2011-02-19 : ADİ HƏYAT
2010-12-31 : İL KEÇDİ...
2010-11-06 : İMTİNA
2010-08-21 : KİBRİT FALI
2010-07-24 : YEL DƏYİRMANI
2010-05-08 : XİLASKAR
2010-04-10 : QİYAMƏT
2010-03-20 : XINAYAXDI
2010-02-27 : BOŞLUQ
2010-01-09 : KARVAN GETDİ...
2009-12-26 : YUXU KİMİ...
2009-12-19 : DARIXANDA...
2009-12-12 : İMTAHAN
2009-12-05 : QUYU
2009-10-17 : ELDƏN AYRI...
2009-10-10 : GÖZÜ YOLDA...
2009-10-03 : TARAZLIQ
2009-09-26 : ...YALVARMA!
2009-09-12 : İLĞIM
2009-09-05 : BİR STƏKAN ÇAY
2009-08-08 : QIRMIZI
2009-08-01 : SƏKKİZ SAAT
2009-07-11 : AĞIRLIQ
2009-04-25 : SIĞINACAQ
2009-04-11 : SÖZ VAXTI
2009-02-14 : ÜÇÜNCÜ YOLÇU
2009-01-31 : BİXƏBƏR
2009-01-24 : QIRMIZI VƏ QARA
2009-01-17 : BAŞQA ADAM
2009-01-10 : 3 SAATLIQ NƏFƏS
2008-12-31 : QUM SAATI
2008-12-13 : QURBANSIZ
2008-11-22 : CİDDİ MÖVZU
2008-11-15 : ÜMİD VƏ QORXU
2008-11-01 : AĞ YOL
2008-10-18 : AG VƏ QARA
2008-10-11 : KÜTLƏ
2008-09-20 : TƏSƏLLİ
2008-09-06 : YAZIQLIQ
2008-08-23 : ATA EVİ
2008-08-02 : ÇAY PULU
2008-07-05 : YADDAŞ AĞRISI
2008-06-14 : ÇƏRÇİVƏ
2008-04-19 : SÖZ ARDINCA...
2008-03-30 : İRƏVANLILAR
2008-03-20 : YAZA ÇIXDIQ...
2008-03-08 : UTANCAQ
2008-02-23 : BOZ AY
2007-12-15 : DARIXAN ADAMLAR
2007-12-01 : BİZƏ QALSA...
2007-11-24 : İŞIQSIZ DÜNYA
2007-10-27 : ETİRAF
2007-10-06 : GÜNLƏR VARDI...
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-21
2019-09-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (42.86%)
"Sevilya" (57.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK