Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | QAÇIRILAN QIZ Adalet.az | QAÇIRILAN QIZ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

QAÇIRILAN QIZ

Qoşulub qaçan yox ha!..

45985    |   2011-04-23 07:56
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Dünyanın hansısa bir bucağında, hansısa bir məmləkətində mənim başlığa çıxardığım sözə, fikrə və yaxud da bu əmələ necə baxırlar, necə yanaşırlar, hansı qiyməti verirlər deyə bilmərəm. Çünki bu barədə nə araşdırma aparmamışam, nə də hansısa bir araşdırma ilə qarşılaşmamışam. Amma bildiyim bir gerçəklik var, o da müsəlman dünyasında qaçırılan qız və yaxud qoşulub qaçan qız barəsindəki deyimlər, münasibətlər, bu hərəkətə verilən qiymətlər və sairədi. Yəni müsəlman aləmində, o cümlədən də bizdə qaçırılan və qoşulub qaçan qızlara zaman-zaman fərqli münasibətlər bəslənib və bu gün də bəslənir. Lakin burada qəribə bir nüans da var. O da həmin qaçmaq və yaxud qaçırılmaq məsələsinə müəyyən məqamlarda geyindirilən dondu. Və bu don da onu milli mentalitetə gətirib bağlayır. Hətta belə hallarda deyirlər ki, adətdi, burda qorxulu nə var ki?..
   
   Bəli, doğrudan da biz öz kökü üzərində böyüyən, qol-qanad atan və həm öz kökümüzə, həm öz qol-qanadımıza böyük sayğı ilə yanaşan böyük bir millətik. Ona görə də bəzən qəbahətlərin, yol verilməz hərəkətlərin, birinin istəyinin digərinin fəlakətinə çevrilməsinə göz yummağın içərisində bir millilik, bir özünəməxsusluqla pərdələməyə çalışırıq. İstəyirik ki, olanlar və olmuşlar hansısa ağır cinayətlərə, fəsadlara aparıb çıxarmasın, eləcə yumşaqlıqla, sülhlə, ağsaqqal, qarasaqqal məsləhəti ilə hər şey yoluna qoyulsun və təkrar-təkrar vurğulansın:
   
   - Bir qız bir oğlanındır. Hansı yolla olur-olsun, təki xoşbəxt olsunlar!
   
   Amma... Amma görəsən bir qızın bir oğlanın olmasının daha böyük anlamını, yəni bir-birini sevənlərin bir-birinin olmasını niyə qabartmırıq, niyə ona üstünlük vermirik? Ümuminin içərisində əridirik bu fərdiliyi... Mən hər dəfə bu qəbildən olan hadisələrlə qarşılaşanda, bu barədə eşidəndə istər-istəməz bir gerçəkliyi xatırlayıram...
   
   O bu dünyanı bütün rəngləri ilə, bütün gözəllikləri ilə.
   
   canına, gözlərinə hopdurmuşdu. Hər açılan səhər onun üçün bir ümid idi. Yeni bir uğurun başlanğıcı, yeni bir arzunun doğum tarixi idi. Və o da yaşıdları kimi hər açılan günlə bərabər böyüyür, pərvazlanır, arzudan-arzuya, ümiddən-ümidə elə həvəslə, elə böyük sevgilərlə uçurdu ki, sanki qaranlıqdan işığa tələsirdi. Və hər dəfə də arzularını, istəklərini görüşdüyü insanların üz-gözündən oxuduqları onu bir az da qanadlandırır, bir az da təəccübləndirirdi. Çünki onu dinləyənlər, onun hərəkətlərini, sözlərini, hətta gözünün lap dibindən gələn işıq selini müşahidə edənlər o əl boyda qızcığazın dünyasına, duyğularına, ürəyinə və ən vacibi isə qovuşmaq istədiyi arzulara çox fərqli baxırdılar. İnana bilmirdilər... İnana bilmirdilər ki, qarşılarındakı bu qızcığaz özündən min dəfələrlə böyük, əlçatmaz, ünyetməz istəklərin sorağındadı. Bu istəklər üçün hər bir çətinliyə dözməyə, hər bir savaşa hazırdı...
   
   Hə, onlar bu cür fikirləşirdi, bu cür fikirlərin içərisində bu qızcığaza yalan-doğru münasibətlərini bildirirdilər. O isə hər gün bir az da artıq coşqu, arzu və diləklə öz məqsədinə doğru gedirdi. Gedirdi və ona çatacağına inanırdı. Elə inandığı üçün də onu nə gözlədiyini anlaya bilmir, görmür, duymurdu. Çünki inandığı onun inamının gücündən istifadə etməklə qanadlarını yolmaqla, ümidlərə doğru gedən yoluna kötüklər yumalayırdı. Bu, inamın, daha doğrusu, inandığının hiss edilməyən, gözlə görülməyən ustalıqla gerçəkləşdirdiyi, qurduğu bir tələ idi. O da bu tələyə doğru gedirdi.
   
   
   
   Məni ağlayan kimdi
   
   Ağlasın, çıxım gedim
   
   Dalımca bu qapını-
   
   Bağlasın, çıxım gedim...
   
   
   
   Batıb gülə, ətirə
   
   Gəlib, dilə gətirə!
   
   Bircə gilə xatirə-
   
   Saxlasın, çıxım gedim...
   
   
   
   Sığınaraq balınca
   
   Düşünsün tək qalınca...
   
   Gözü yaşlı dalımca-
   
   Baxmasın, çıxım gedim
   
   
   
   ***
   
   
   
   Çox qəribədi, bəzən hissləri ifadə edirsən, düzgün anlaşılmır gülüşlə qarşılanırsan, ironiyaya tuş gəlirsən və yaxud da əksinə susursan, dinmirsən, bax, onda da deyirlər ki, dinmədin, danışmadın, heç nəyi büruzə vermədin sonu da belə oldu... Odur ki, özündən küs! Bu iki fikrin arasında o qədər böyük yarğan, o qədər böyük uçurum var ki, körpü salmaq təkcə hünər istəmir, həm də dözüm, cəsarət tələb edir. O dözüm ki, sənə ironiyalardan da, gülünc qınağından da qorunmaq şansı versin... O dözüm ki, səni danışmağa, hisslərini, duyğularını ifadə etməyə həvəsləndirsin və sən də məhz heç kimi, heç nəyi nəzərə almadan, gözünün önünə gətirmədən sevgin, sevdiklərin üçün tarana gedəsən, ölümü gözünün qarşısına alasan, vüsalı, qələbəni amalına çevirəsən...
   
   O, istəklərinə qarşı kiminsə getdiyini hiss etmirdi və elə bilirdi ki, güvəndiyi, sığındığı, özünə qardaş qədər, dost qədər yaxına buraxdığı birisi onun dayağıdı, onun köməkçisidi, onun yol göstərənidi. Ona görə də heç bir qaranlıq, narahatlıq duyğularını özünə yaxın buraxmır, hətta heç ağlının ucundan da keçirmirdi. Qızın bu səmimiyyəti, bu güvənci qarşı tərəfi bir az da ustalıqla, bir az da mələk donuna girməklə öz məqsədinə doğru aparırdı. O, inamdan yararlanırdı, inamdan yapışıb istəyinə çatmaq istəyirdi. Bu da inamdan yararlanırdı və bu da ondan fərqli olaraq, inamının mütləq qalib gələcəyini özü üçün dəqiqləşdirmişdi. Çünki bunun cinsi üstünlükləri, adının oğlan olması əlavə bir şans idi, əlavə güc idi, üstünlük idi. Bax, elə günlərin birində o da onun və özünün inamına söykənərək gücünü işə saldı, onu götürüb qaçdı... Bununla da bir ümid, bir inam çilik-çilik oldu, bir arzu çələngi ayaqlar altında qaldı, bir xoşbəxt gələcək xəyalı zülmət gecəyə, qaranlıqlara büründü, bir ürək daşlaşdı, duyğuları, hissləri məhv oldu, insanlara diqqəti, səmimiyyəti öldü. Bir sözlə, bir qızın həyatı bütünlüklə məşəqqətlərə, zülmlərə çevrildi... Bir oğlanın arzusu gerçəkləşdi, bir oğlan xəyalında sarıldığı ünvana qovuşdu, bir oğlan evində çıraq yandırdığını zənn etdi... bir oğlan sevgisinə qovuşduğuna inandı... Amma...
   
   Onların həyat hekayələri nağıl oldu. Amma sonu üç alma ilə bitmədi. Əksinə, bu nağıl neçə-neçə arzunun, istəyin, ümidin, inamın sadəcə sabun köpüyü, sadəcə ilğum olduğunu göstərdi. Ona görə də inanan olmadı bu nağıla. İnanan olmadığı üçün də bu nağılın qəhrəmanlarından birini həyat özü cəzalandırdı. O cəza ikincinin və onunla qalanların ömür boyu daşıyacağı sızıltılara, nisgilə çevrildi. Bir qızın ahı özünü də tutdu, onun üçün dost qiyafəsində yanınca gəzən dəli bir sevigilini də...
   
   O qız həyatını dəyişə bilmədi. Çünki milli dəyərlər yolunu bağladı. Qaçırılmış qıza necə baxıldığını əvvəldə yazmışam. Və bu qızın geri qayıtmasını el-obanın necə qarşılayacağını da yəqin ki, təxmin edirsiniz. Bax, bu dəyərlər çevrildi aşılmaz, keçilməz bir dağa, kəsdi onun yolunu. Sevmədiyi, çırağı olmaq istəmədiyi bir evdə için-için közərdi, közərə-közərə də əridi. Və hardasa oxuduğu bir şeiri xatırladı.
   
   
   
   düşündüm
   
   qərar verdim-
   
   deməliyəm!-
   
   yəni
   
   qəribə olan
   
   bir gerçəkliyi
   
   etiraf etməliyəm...
   
   mən
   
   yana-yana külə
   
   sən
   
   dona-dona
   
   buza çevrilirsən...
   
   mən
   
   heç nə ilə
   
   yadda qalmayan
   
   günə
   
   sən isə
   
   ən uzaq
   
   ulduza çevrilirsən...
   
   deməli
   
   bütün bunların
   
   sonunun
   
   nə olacağını
   
   sən əvvəldən
   
   bilirsən
   
   amma
   
   sadəcə
   
   sözlə yox
   
   hərəkətlərinlə
   
   deyirsən:
   
   həyatından
   
   getməliyəm!..
   
   
   
   ***
   
   
   
   Qoşulub qaçan qız... Bunun taleyi əslində qaçırılan qızın taleyindən çox fərqlənir. Çünki bu seçimi özü edib, bu qərarı özü edibdi. Ürəyinin, ağlının istəyi ilə, duyğularına meydan açmaqla qoşulub qaçıb... İstəyinin dalınca gedib...İstədiyinin yanında gedib...Birgə qurduqları xəyallara qovuşmaq üçün gedib... Bir evdə çıraq olmağa, bir evi işığa bürüməyə, bir evə hərarət gətirməyə gedibdi. Amma...
   
   Onun getdiyi ünvanda qoşulub qaçanın nə gözlədiyini təxmin etmək çətin olduğu qədər də asandı. O necə qarşılanacaq, o necə qəbul olunacaq, onun adına hansı sözləri deyiləcək, qarşında hansı sullar dayanacaq, ümumiyyətlə, bu yeni ünvan sənə qucaq açacaqmı?!
   
   Bax, bu suallar qoşulub qaçan qızın hamısının taleyində, qismətində özünü qabarıq göstərir və mən də yaşadığım həyat boyu bu sualların kifayət qədər şahidi olmuşam. İstər doğmalar arasında, istər el-obada qoşulub qaçan qızların da, qaçırılan qızların həyatları barədə kifayət qədər məlumatım var. Amma çox qəribədir ki, nə qaçanlar, nə də qaçırılanlar həyat dərsindən nəticə çıxarmırlar, gözüyumulu odun, alovun üstünə gedirlər. Sanki bu seçim onların xilasıdır və onlar da atdıqları addımla sakini olacaqları yeni dünyanın qəhrəmanlarına çevriləcəklər. Ola bilsin ki, bu qəhrəmanlığı müəyyən bir zaman üçün qəbul etmək olar, amma onun sonrasını, davamını görmək, yaşamaq, dözmək... Bax, bunu mən qəhrəmanlıq sayıram.
   
   Təbii ki, ayrı-ayrı fraqmentləri, məqamları özündə əks etdirən, qaçırılan və qaçan anlayışları son ucda insan taleyi ilə bağlıdı. Bu taleyə biganə qalmaq, bu tale ilə oynamaq olmaz. Çünki sevgi hər şeydən, hamıdan güclüdü. O, dözüm də verir, inam da verir, hətta böyük uğurlara da yol açır. Bunu unutmaq olmaz və mən də bu inamdan aldığım, daha doğrusu, qopartdığım pıçıltıları kağıza köçürürəm.
   
   
   
   Hanı o gün, hanı o an
   
   Alıb səni qaçam, qaçam...
   
   Dönüb simurq quşuna mən-
   
   Ağ günlərə uçan, uçan...
   
   
   
   İzim yerdə görünməsin
   
   Bizim yerdə görünməsin...
   
   Bu sevgimiz bölünməsin-
   
   Axı mən ona möhtacam...
   
   
   
   Çiçəklənsin həyat eşqin
   
   Bu minillik boyat eşqin...
   
   Qoyma yatsın- oyat eşqi-
   
   Nur bələnsin evim, bacam...
   
   
   
   
   
   Bu yazı təkcə görüb şahidi olduqlarım yox, həm də müəyyən məqamlarda məni düşündürən, göz önündə olan tale sahiblərinə ruhumdan gələn bir diqqətin ifadəsidi. Mən heç də milli dəyərlərin əleyhinə deyiləm və ümumiyyətlə, milli olan hər şeyi qorumağın tərəfdarıyam. Ancaq nəyə isə milli don geyindirmək, onu milli adət-ənənə kimi zaman-zaman yaşatmaq da doğru deyil. Biz doğru olanın yanında olmalıyıq.


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-18
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK