Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | PƏRAKƏNDƏ YAZI Adalet.az | PƏRAKƏNDƏ YAZI Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

PƏRAKƏNDƏ YAZI

Yaşadan və yaşayan ümidlər

24874    |   2010-09-18 02:00
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

...Başımda küt ağrılar var. Özü də təkcə başımda deyil, bütün bədənim yorulub, əldən düşüb. Elə bil ki, mənə bir kəndin əli ağac tutan kimi varsa, hamısı birgə tökülüşüb üstümə və "eşşək sudan gələnə kimi" möhkəmcə əzişdirib. Sonra da mitilimi atıb bir kənara çıxıb gediblər. Və mən də handan-hana bir təhər ayılıb özümə gəlmişəm, güc-bəla ilə mitilimi, yəni canımı yerdən qaldırıb sözümə baxmayan ayaqlarımla bu döyüldüyüm yerdən uzaqlaşmağa, özü də hara oldu fikirləşmədən getməyə, əslində sürünməyə çalışıram. Özü də bu, qabıq qoymuş ilanın sürünməsi kimi bir şeydi. İnsanın bədəni nə qədər sızıldayar, ruhu nə qədər daş-divar cırmaqlayar? - bilmirəm, amma bütün bunları yaşayıram.
   
   Hərdən bir insanın nə boyda yük götürə biləcəyini öz-özlüyümdə müəyyənləşdirmək və bir qərara gəlmək istəyirəm. Burda söhbət pəhləvanlıq edib, hansısa çəki daşını və yaxud ağırlığı yerdən qaldırmaqdan getmir, söhbət böyük anlamda dağın, daşın, elin-obanın, kəndin-kəsəyin, evin-eşiyin, ailənin, uşağın, dostun-tanışın, sevdiklərinin və sevənlərinin və bax beləcə, bütün həyatın yükünü daşımaqdan gedir. O yükdən ki, ondan hər kəsin çiynində var. Birində az, birində çox...
   
   Mən bax, bu barədə düşünərkən gözümün qabağına neçə-neçə adlı-sanlı pəhləvanları, ağırlıq qaldıranları da gətirirəm. Söz-sənət adamlarını, el ağsaqqalını da, hətta kəndimizin ən balaca boylu, uşaqların dediyi kimi, "cıpbılı" kişisini də... Və görürəm ki, həmin o yük bunların hər birinin çiynində çəkə biləcəyi qədərdir. Və adətən də insanların böyük bir qismi çəkə biləcəkləri qədər yükün altına girirlər. Təəssüf ki, sözlə, sənətlə, hissiyyatla, duyğuyla, ruhlarla bağlı olan insanlar bu məqamda başqalarından, yəni əvvəldə dediklərimdən xeyli fərqlənirlər. Onlar üçün dünyanın bütün yükləri gedib çıxacağı nöqtəyə qədər çəkiləndi. Yerisə də, sürünsə də... heç elə bir fərqi yoxdu...
   
   Həyatda o qədər sıxıntılar, o qədər gərginliklər görmüşəm ki, bəzən onları təqvim günləri ilə ardıcıl düzməyə çalışıram. Buna az-çox nail olanda baxıb görürəm ki, hər günün özü boyda, özü çəkidə ağırlığı var. Bax onda istər-istəməz artan sızıltılardan, çiyinlərimdən məni torpağa sıxan yüklərdən bir anlıq qurtulmaq və qaça bildikcə də qaçmaq istəyirəm. Amma hara? Kimin yanına? Niyə?..
   
   Bu sualların hər biri gözlədiyi cavablarla birlikdə , həmin o çəkdiyim yükün bircə damlasını da çiyinlərimdən götürüb kənara qoya bilməz. Çünki o yüklərin bir əli, lap belə obrazlı desək, kökü ürəyimdə şaxələnib. Onun üçün də məndən aralanmır, mənimlə bir yastıqda, bir dam altda, bir yolda yoldaşlıq edir...
   
   Deməli, bütün bu dediklərimin fonunda təsəlli verəcək, ümid qığılcımı yandıracaq insanlar, dostlar, əməllər, hətta yazı-pozu nümunələri belə adamın əlindən tutur. Əgər bunlar olmasa onda ümumiyyətlə, dünyanın bütün yüklərinə və bütün ağırlıqlarına dözüb-dözməməyin heç bir mənası olmaz. Mən də məhz dostlarım, işıqlı insanların, sevdiklərimin və sevənlərimin xatirinə bu yükün altında yol getməyə qərar vermişəm. Təsəvvür edin ki, ölkənin müxtəlif guşələrində, qapısını ərklə döyə biləcəyim kişilər var. Özü də o kişilər cinsləri ilə seçilmirlər. Onlar sözün bütün mənalarında həyat qayələri ilə, məramları ilə, şəxsiyyətləri ilə, bütövlükləri ilə və ən vacibi insanlıqları ilə mənim üçün son dərəcə qiymətli və əvəzolunmazdılar. Bəzən deyirlər ki, əvəzolunmayan heç nə və heç kim yoxdu. Bu hardasa mənim düşüncəmə görə, insanın özünün özünə təsəllisidi. Biz itirdiklərimizi əvəz edirik. Doğrudur, amma onun özü ola bilmirik. Elə bu mənada da hamı əvəz olunur, amma heç kim əvəz etdiyinin işini də, şəxsiyyətini də, daxili və xarici görkəmini də, bütövlükdə varlığını da onun özü kimi əvəz etmir. Bu qeyri-mümkün olan bir şeydi.
   
   Bərdədə bir dostum yaşayır. Təpədən-dırnağa Qarabağdı. Sözü də, danışığı, jestləri də, hətta insana qaynayıb-qarışmağı da. Və mən hər dəfə onun səsini telefonda eşidəndə elə bilirəm ki, Tuğdayam... Şuşadayam... Füzulidəyəm... Ağdamdayam... fərqini tuta bilmirəm onun danışığında bu yerlərin. Çünki o bir ovuc Qarabağ torpağıdı... çünki o bir qurtum Qarabağ suyudu... çünki o büsbütün, təpədən-dırnağa Qarabağın qosqoca bir kişisidir!.. Bundan artıq Qarabağ olmaq üçün nə lazımdır ki? Ürəyi Qarabağ, çörəyi Qarabağ, nəfəsi Qarabağ, həyatı Qarabağ, dostluğu Qarabağ!..
   
   Mərdanla telefonda danışanda da, üzbəüz gələndə də elə bilirəm Tuğu gəzib gəlirəm. Və sonra özüm-özümə fikirləşirəm ki, nə yaxşı ki, Allah mənə başdan-ayağa Qarabağ olan bu cür dostlar bağışlayıb. Və mənim üçün onun Bərdədə hansı vəzifənin sahibi olması, hansı işin qulpundan tutması önəmli deyil. Mənim üçün ən önəmlisi onun Qarabağ olması və böyük diqqəti dostlarından əskik etməməsidir. İstənilən yazıya, istənilən misraya, istənilən söhbətə öz yanaşması, öz baxışı, öz müdaxiləsi var Mərdanın. Bax, bu məntiqlə yanaşanda mənim üçün Bərdə deyəndə Mərdan gəlib durur gözümün qarşısında. Onda dünyanın ən varlı adamı oluram... onda ürəyimi bölüşməyə, yazdıqlarımı oxumağa, sözümü deməyə böyük bir ocağın varlığını daxilimdəki bir rahatlıqla yaşayıram. Çox şükür!
   
   Hə, indi dərdin sözümə baxmadığı, ağrıların at oynatdığı bir məqamda hardasa mənə elə gəldi ki, dünyanın ən varlı, ən nüfuzlu və ən vacibi səlahiyyətli bəndəsi mənim dostluq ölçülərimlə uyğun gəlmir. Çünki onlar ya məndən çox-çox yuxarıdadırlar, ya da çox-çox aşağılarda. Mən isə yanımda, ürəyimdə olanları daha çox istəyirəm.
   
   damıbdı ürəyimə-
   
   bilirəm, gələcəksən.
   
   sən mənimçün
   
   keçmişim,
   
   bu günüm,
   
   gələcəkəsən!
   
   qurduğum xəyal kimi
   
   hopacaqsan ruhuma
   
   səni qarşımda görüb
   
   inanacam yuxuma...
   
   dünənimin hicranı
   
   sabahımın nağılısan
   
   sən görünməz tellərlə
   
   ürəyimə bağlısan...
   
   ***
   
   Dünyanın dəyəri - insanın yer üzünün əşrəfi olmasıdı. Yəqin ki, bilirsiniz. Müdriklər yer üzünün əşrəfi deyəndə insanı nəzərdə tutublar. Amma o müdriklərin o boyda qiymət verdikləri insan artıq yer üzünü cəhənnəmə çeirməklə məşğuldur. Bilmirəm niyə? Təbii sualdı. Amma bu təbiiliyin içərisində min bir dənə də cavab var. Yəni istənilən cavabı verib, arxasında da dayanmaq olar. Amma bunun özü o sualı bütünlüklə əhatə etməyəcək. Yəni hər kəs öz prizmasından, öz məntiqindən yanaşacaq və sual da açıq qalacaq...
   
   Mən bu barədə mübahisə etmək istəmirəm. Məqsədim tamamilə fərqlidir. Məqsəd demişkən insan yarandığı gündən üzüsabaha can atır və çalışır ki, hər gələn sabahda istəklərinin bu və ya digər şəkildə çin olduğunu müşahidə etsin. Hər bir uğurlu sabah ömrə ömür calayır, günə gün. Bax elə insanın o daxili dünyası ilə, böyük dünya arasındakı bu sonsuz mücadilə həmişə böyük dünyanın qələbəsi ilə başa çatır. Ona görə ki, insan ömrü arzuların sonsuzluğu içərisində çox qısadı. Kifayət eləmir... arzudan da arzu doğur, istəkdən də istək... ömür payı isə sanlı təqvim günüdü. Bu da belə...
   
   Bütün hallarda insanı yaşadan məhz çatıb, çatmamağından asılı olmayaraq arzu və məqsəddi. Etiraf etmək lazımdır ki, istənilən şəxs qarşısına məqsəd qoyanda, könlündə arzu qanadlandıranda ona gücü çatıb-çatmayacağını, ona yetişib-yetişməyəcəyini ilk anda nəzərə almır. Yəni atalar demiş "ayağını yorğanına görə uzatmır". Daha çox yorğanı ayağı boyda, üstünü örtəcək qədər təsəvvür etməyə çalışır. Məncə bu da onun haqqıdı. Özü də çox düzgün və məntiqi haqqıdı! Qısıla-qısıla bir yorğanın altında səkkizqat olmaqdansa, elə ya yorğanı boyuna uyğunlaşdırmaq, ya da yorğansız döşəməyə uzanmaq ən doğrusudu.
   
   Sözün ucundan tutub sağa-sola var-gəl etdikcə ürəyimdəki hissləri yazmağa, kağıza köçürtməyə bir az tərəddüd edirəm. Ona görə ki, əvvəldə dediklərimin hamısı indi yazmaq istədiklərimin qolu-budağıdı. Və nə yaxşı ki, içimdəki o duyğular məni yaşadan, məni ilhamlandıran o hisslər qolu-budaqlıdı. Əgər belə olmasaydı əks hücumlardan daha tez yaralanar, daha tez sıradan çıxardım. Məhz o qol-budaqlar olan köklü-köməcli dostlar, düşüncələr, istəklər, mübarizələr əslində mənim sözün yaxşı mənasında sipərlərimdi. Mən onlara borcluyam. Elə sevgimi yaşamaqda da.
   
   Hər dəfə sevgi şeirlərini, ilhamın diqtələrini kiməsə oxuyanda və yaxud da kompüterə köçürəndə ətrafdakılardan kimsə maraqla soruşur:
   
   - Şair, bunu kimə ithaf eləmisən?
   
   Mən də həmişə verdiyim cavabı təkrarlayıram:
   
   - İlham pərilərimə!
   
   Bəli, şairlər, sözlə nəfəs-nəfəsə qalanlar, onu boyuna biçənlər dünyanın bütün gözəlliklərini pəri timsalında, huri bənzərində görürlər. Bəlkə də bu, onların yanlışlığıdır, bəlkə də xoşbəxtlikləri, deyə bilmərəm. Hər nədisə bu onlara ilahi bir vergidir və nə yaxşı ki, şairlərin, o cümlədən az-çox nə isə çatdırmaq istəyən mənim də bəxtimə belə bir yazı yazılıb:
   
   
   
   baxışların od-ocaq-
   
   közünü çəkirəm, közünü...
   
   etiraf et, mən qoçaq -
   
   gözünü çəkirəm, gözünü...
   
   Tanrı yazdığı qismət-
   
   biri-birinə nisbət...
   
   fərq etmir- mənfi, müsbət -
   
   özünü çəkirəm, özünü...
   
   ürəyimin varı tək
   
   yarı, gülüm, yarı tək!
   
   gül dilindən arı tək -
   
   sözünü çəkirəm, sözünü!..
   
   ***
   
   Hə, mən bu yazını çox uzaqlardan başlayıb, çox məsələlərin yanandan keçib canımın ağrıları tək qarışıq bir mövzuya çevirdim. Amma səmimi etiraf edim ki, yazdıqlarım ağrılarıma azacıq da olsa məlhəm oldu, yəni ruhuma bir əl çəkdi. Elə bildim ki, üzümə bahar mehinin dağıtdığı tellər toxundu. Görünür belə lazım imiş...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
SON XƏBƏRLƏR
2019-10-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (88.89%)
Pullsuz (11.11%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Millət vəkili Elman Məmmədov bir tədbirdən çıxanda bir xanım ona yaxınlaşaraq:

- Müəllim, səhv etmirəmsə, siz mənim uşaqlarımdan birinin atasısınız.

Elman müəllim təlaşla:

- Məəən?

Xanım:

- Müəllim, təlaşa düşməyin, mən müəlliməyəm, dərs dediyim uşaqları nəzərdə tuturam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK