Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | QARANLIĞI YARAN CÜT İŞIQ... Adalet.az | QARANLIĞI YARAN CÜT İŞIQ... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

QARANLIĞI YARAN CÜT İŞIQ...

Əsəb yaradan narahat yol...

20111    |   2010-02-27 02:29
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Son vaxtlar yolu Saatlı-Beyləqan istiqamətinə düşən hər kəs yəqin ki, Sabirabad yolundan istifadə edir. Özü də dəxli yoxdu bu yolu istəyirsən birbaşa rayon mərkəzindən, yəni inzibati binaların yerləşdiyi istiqamətdən ötüb get, istəyirsən sürücülərin dediyi kimi, "çöl yolla". Ən dəhşətlisi də elə bu "çöl yoludu". O birisi istiqamət buna baxmış toya getməlidi. Təbii ki, sürücülər, maşın sahibləri bu yolda nələr çəkirlər, hansı əsəb üstündə köklənirlər bunu demək artıq olar. Sadəcə ağılın ucundan keçirmək kifayətdir. Çünki saysız-hesabsız çala-çuxurlar avtomobilləri su üzərindəki qayıq kimi elə yırğalayır ki, az qala maşınların "içi-içalatı" silkələnir. Onunla bahəm də sərnişinlərin də, sürücülərin də...
   
   Son günlərdə bu yolu bir neçə dəfə gedib gələsi oldum. Qayıdanda, iş elə gətirdi ki, Beyləqandan çox vaxtsız, hardasa saat 22 radələrində çıxdım və gözümün qarşısında Sabirabad yolu, daha çox isə onun Sabirabad-Şirvan hissəsi bir dağ kimi gəlib dayandı. Qaranlıqda qarşıdan gələn müxtəlif maşınların işıq selində bu ərazini necə keçib gedəcəyimi düşünməkdən belə qorxurdum. Nə isə...
   
   Hava əsl boz ay havası idi. Fəsilin bu məqamına ad verənlər doğrudan da müdrik insanlar imiş. Əgər fikir versəniz bunun özünüz də şahidi olarsınız. Lap elə Bakının timsalında da. Gün ərzində şəhərdə gah yaz, gah payız, gah da qış havası yaşanır. Bizlər də istər-istəməz bu hava üstündə köklənirik, sümüyümüzə düşsə də, düşməsə də...
   
   Havanın dumanlı olması qaranlığın gücünü bir az da artırmışdı. Yola nə qədər diqqət yetirsəm də, ancaq bu qatı dumanda və qaranlıqda heç nəyi seçmək, araşdırmaq mümkün deyildi. Az qala maşın iməkləyir, addım-addım hərəkət edirdi. Belə bir məqamda elə bil ki, o qatı duman qəfil qeybə çəkildi, yerində ancaq qaranlıq qaldı. Bu qaranlığın nə qədər tünd, necə deyərlər, göz yoran olmasına baxmayaraq indi maşın sürmək nisbətən asan idi. Bax elə həmin məqamda yolun düz ortasında qaranlığı yaran ulduz boyda iki işıq göründü. O parıltı adamın canına bir soyuqluq, bir xof gətirirdi. Bir az da diqqətimi cəmlədim. Maşının uzaq-yaxın işıqlarını yandırıb söndürdüm. Əvvəl-əvvəl elə bildim ki, nəsə görmüşəm, xoflanmışam. Sonra həmin cüt ulduzun yolun soluna tərəf çəkildiyini hiss etdim. İndi də mənə maraq güc gəldi. Yolun narahatlığına baxmayaraq, sürəti artırdım və...
   
   Qaranlıqda işaran o bir cüt "ulduz" sən demə ova çıxmış vəhşi heyvanın gözləri imiş. Amma nədənsə bu heyvan bir saymamazlıq nümayiş etdirirdi. Sanki hərəkət edən maşınlar onun üçün heç nə idi. Heç tükü də tərpənmirdi. Elə arxayın-arxayın yolun kənarında gözlərini bərəldirdi ki, sanki ona borcun var, düşüb verməlisən...
   
   Bəli, gecənin qaranlığında parıldayan o bir cüt göz mənə işığı xatırlatdı və düşündüm ki, gözlərdə olan hansısa maddənin (fosfor) təsiri ilə parıldayan o işartı qaranlıqda ümidə də çevrilə bilərmiş. O ümidə ki, o yalnız yaşamaq, qovuşmaq, sabahlara çıxmaq üçün bir stimuldu. Təəssüf ki, o bir cüt göz heç də işıq deyilmiş. İşıq olmağı bir yana, hətta təhlükə imiş. İstər-istəməz ağlımdan gəlib keçənləri bir anda götür-qoy etdim və anladım ki, Tanrı öz yaratıqlarının məna və mahiyyətini o qədər dəqiqliyi ilə ifadə edib bizlərə çatdırır ki, onu anlamamaq artıq insanın öz günahına çevrilir. Elə gecənin həmin çağında, günün həmin saatında yola çıxmağın da məsləhət olmadığını deyənlərin sözünə qulaq asmamağım da mənim günahımdı. Artıq bu məqamda ümid işığına bənzətdiyim parıldayan bir cüt göz heç bir günahın daşıyıcısı deyil. O sadəcə belə yaradılıb...
   
   
   
   mən çətin Adamam,
   
   məndən qaç qurtar
   
   inanma dediyim şirin sözlərə
   
   çox baxma gözlərim,
   
   bil, səni udar
   
   sən batıb qalarsan dərya gözlərə...
   
   
   
   mən çətin Adamam,
   
   fikrim yonqarsız
   
   söz necə gəldisə,
   
   deyib gedirəm.
   
   səni mənim üçün
   
   Tanrım göndərib-
   
   sevgini ruhuma geyib gedirəm...
   
   
   
   mən çətin adamam,
   
   həm də səbirsiz
   
   bir az xəyalpərvər,
   
   bir az ağrılı
   
   çılpaq təbiətəm
   
   gülsüz, ətirsiz
   
   mənə bel bağlamaz
   
   heç bir ağıllı...
   
   
   
   mən çətin Adamam,
   
   həm də ki, gülüm
   
   indi adamlıqda çətin iş olub
   
   sənə "canım" deyir ürəyim, dilim
   
   düşünmə qondarma çəkiliş olub.
   
   
   
   mən çətin adamam, sən də dözümlü
   
   dediyim hər sözdə məni görürsən
   
   istəsən axtarıb gözüyumulu-
   
   ruhum olan yerdə səni görərsən!..
   
   
   
   ***
   
   
   
   Şəhərin qismən sakit bir guşəsində məskunlaşmışam. Qismən deyəndə ki, təzə avtovağzalın yaxınlığında. Bu ərazi təbiətinə, coğrafiyasına görə, paytaxtın çox-çox yerlərindən fərqlənir. Hərdən mənə elə gəlir ki, ölkənin baş şəhərinin bu hissəsi digər ərazilərə süni yolla yapışdırılıb, calaq edilib. Ona görə ki, buranın havası da, iqlimi də, yaşıllığı da, bir sözlə relyefi çox fərqlidi. Hətta yayın qırx beşində də burada paytaxtın əksər yerlərindən, illah da ki, orta göbəyindən çox fərqli bir iqlim olur. Nisbətən sərin, nisbətən küləkli... özü də xəzrisi də var, gilavarı da...
   
   Yazda, payızda məskunlaşdığım ərazidə dağlıq bölgələrimiz xatırladan zəif dumana, çənə də rast gəlmək olur. Və mən hər dəfə səhərin sübh şəfəqində bu zəif dumanı, çəni müşahidə edəndə istər-istəməz yadıma həsrətini çəkdiyim yerlər, torpaqlar, dağlar düşür. O yerlər, o torpaqlar ki, oranın hər fəslinin özünəuyğunluğu, özünütəsdiqi var idi. Yəni, yazı yaz kimi görürdün, yayı yay kimi, payızı da, qışı da eləcə. Daha paytaxtımızda olduğu kimi fəsillər bir-birinə qarışıb bədrənglik yaratmırdı. Qəribədir ki, bu yerlərdə təbiətin hər bir hadisəsinə, qarın, yağışın yağmasına, günəşin şəfəqlərinə, hətta şimşək çaxmasına da bir sevgi var idi. Amma paytaxtımızda bu mənzərə sevinc qarışıq bir kədər, bir qayğı da yaşadır insana. Çünki qar yağdısa... yolların buz bağlaması, nəqliyyat problemləri, işıq, qaz qayğıları, otaqların isidilməsi dərdi və s. adamlara qarın yağmasından aldıqları sevinci ondan dəfələrlə artıq qayğıya çevrilir, problemə səbəb olur.
   
   İnsan bütün hallarda özü üçün, yaşatdığı çevrə üçün həmişə bir xoş güzəran, bir ürəyə yatan şərait qayğısı ilə ilgilənir. Çalışır ki, özü, çevrəsi rahat, qayğısız yaşaya bilsin. Özü isə bu rahatçılıqdan, bu diqqət mərkəzində olmaqdan xoşallansın, ömrünə-gününə gün calasın. Təəssüf ki, bu istək, bu yuxu həmişə çin olmur. Əksinə, ömür, gün yeni qayğılar, yeni problemlər çıxarır qarşıya. Bax, elə mənim məskunlaşdığım ərazinin bu xoş ovqatı hər an sökülmək, evsiz qalmaq qorxusu bizləri, necə deyərlər, tikan üstə oturdub. Rahatlıq tapmağa, türk qardaşlar demiş, dadını çıxarmağa adamda həvəs qalmır.
   
   Bəli, indi bir vaxtlar daha çox ümid işığı olan və övladalırımın daldalandığı bir ünvan artıq narahatlığın, əsəb gərginliyinin qərar tutduğu yerə çevrilir. Bax, bütün bunları öz içimdə, öz dünyamda götür-qoy etmək üçün daha çox içimə çəkilməyə, özümə qapılmağa, sükutla həmsöhbət olmağa üçtünlük verirəm. Amma neyləyim ki, bu sükutda da, öz dünyamda da rahatlığım nə daimi olmur, nə də həqiqi mənada rahatlıq...
   
   
   
   bir anlıq da olsa
   
   bacarmır mənimlə
   
   sükut-
   
   onun gözündən yayınıb
   
   içimdə pıçıldaşıram
   
   səninlə!-
   
   gah özünlə,
   
   gah xəyalınla,
   
   gah da
   
   masamın üzərinə
   
   səpələnmiş
   
   şəkillərinlə...
   
   
   
   bir anlıq da olsa
   
   zəng etmişəm
   
   imkan tap,
   
   əvvəl işığı yandır,
   
   sonra özünü öldürən-
   
   telefonun dəstəyini qaldır
   
   və adımı çəkmədən
   
   sən məni dinlə:
   
   - nəfəsini öpüm!-
   
   amma sonda
   
   mən ölüm
   
   yenə
   
   "səhv düşübsünüz!"
   
   demə...
   
   
   
   
   
   ***
   
   
   
   Bütün ağrıların, acıların ünvanı insandı. Təsadüfi deyil ki, adil insanlar həmişə ağrıdan-acıdan söhbət düşəndə deyirlər ki, ağrı-acı insan üçündü, dağ-daş üçün deyil. Bu mənada insanın ağrıması, xəstələnməsi hətta ölümü də təbii, qanunauyğun sayılmalıdı. Hər kəs düşünməlidi ki, dağ-daş xəstələnə bilmədiyi kimi, ağrı-acını da yaşaya bilməz. O sadəcə həsrətini, xiffətini çəkənə, onun üçün burnunun ucu göynəyən kəslərə ağrı-acı gətirə bilir. Bir də ki, elə yazdıqlarımın özü də hamıya aid olan hal, xüsusiyyət deyil. Çünki laqeydlər də, insana şamil edilən hisslərdən uzaq olanlar da yetərincədi. Deməli, bütün hallarda əsl insanlar, duyğusallar üçündü həmin o yaşanan ağrı-acılar.
   
   Biz dünyanın hər üzünü görə-görə, dünyada iz qoya-qoya ömür payımızı başa vururuq. Və deməli bizi yaşadan da, yaşamağa səsləyən də, stimul verən də ilk öncə içimizdə közərtdiyimiz ümid işığıdı, inamdı. Yalnız onun ətəyindən və bir də Tanrının mərhəmətindən dəstək alıb özümüzü gündən-günə, ildən-ilə doğru çəkib aparırıq. Mənə elə gəlir ki, ümidlə, inamla üzü sabahlara gedənlərin hər birini çəkib aparan hər hansı qeyri-adi bir güc, varlıq var. Məhz ondan yapışıb, ona qoşulub gedirik. Deməli, məqamından asılı olmayaq, biz o qoşqunun yanında, çevrəsində və ola bilsin ki, hətta içindəyik.
   
   Deməli, biz ümidlərdən nə qədər çox yararlansaq, nə qədər onlara bağlı olsaq, günlərin, ayların, illərin sırası da bir o qədər uzun olar. Və elə o qaranlığı yaran o bir cüt gözün işığı da, sığındığım evin bugünkü durumu da, bütövlükdə mənə doğma olan dünyanın bu üzünün bütün halları özü-özlüyündə yaşamağımın stimuludu.
   
   
   
   bu gün də başa çatdı
   
   elə dünənki kimi.
   
   kədər başımı qatdı-
   
   çözələdi fikrimi.
   
   
   
   uzandı yol haracan,
   
   üzüldüm bil oracan...
   
   can deməklə, yara, can-
   
   qabar etdim dilimi.
   
   
   
   çəkdikcə kipriyimdən
   
   gözümdə ağladı qəm.
   
   tək ürəyim, cüt didəm-
   
   verdim sənə əlimi!..
   
   
   
   Çalışın ,güc ortaya qoyun ki, hes vaxt ümidsiz, işıqsız olmayasınız!..


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK