ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

SENSASİYA

Şəhərdə insan var?!

15487    |   2015-02-14 10:41
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Ağlım kəsəndən, xüsusilə yazı yazmağa başlayandan başlıca məqsədim bütün ölçüləri gözləmək olub. Heç vaxt heç kimin bostanına daş atmamışam və heç kimin də haqqında gözüm olmayıb. Sadəcə və sadəcə düşündüklərimi, dəqiq bildiklərimi və bir də ürəyimin mənə dediklərini yazmışam. Hətta kiminsə sifarişi ilə hansısa bir yazını yazanda da çalışmışam ki, o yazı heç olmasa oxucu tərəfindən ötəri də olsa gözdən keçirilsin, azacıq da olsa diqqəti çəksin. Çünki sifarişlə, xahişlə, hətta göstərişlə yazılan yazıların canında su çox olur. Amma ürək çırprıntısı olmur. Bax, bunu bildiyimdən mən bütün yazılarıma ürəyimdən nələrisə qoparıb qatıram. Ola bilsin ki, bu mənim qüsurumdu, lap hətta bədbəxtliyimdi. Amma neyləyim ki, birbaşa diktə etdiyim bu yazıların hamısında gerçək olmağa çalışmışam, real olmağa çalışmışam. Təəssüf ki, mənim gerçəyim, mənim reallığım həmişə və hər yerdə həzm olunmayıb. Elə bil bu dünyaya gəlişim, bu dünyada olmağım, yazı yazmağım, sözün içində çapalamağım kimlərinsə nəfəsini tıncıxdırır. Bilmirəm niyə?! Amma bir Allah şahiddir ki, mən heç kimin yaxasından sallaşmamışam və heç kimə də özümü yük saymıram. Əgər məni özünə yük sayanlar, məni öz yolunda mane kimi görənlər varsa, desinlər, yazsınlar, ismarıclarını göndərsinlər. Onda mən iynəmi yaxama sancmağı bacaracam...g
Bəli, həyatımın bütün dönəmlərində çətinlikləri görmüşəm. Ağrı-acının da nə olduğunu çox gözəl bilirəm. Ümumiyyətlə, həm gördüklərim, həm oxuduqlarım (hələ eşitdiklərimi demirəm - Ə.M.) mənə bir parça halal çörək qazanıb ailəmi dolandırmaqda problem olanların qarşısında əyilməyimə imkan verməyib və inşallah da ömrümün sonuna kimi də haqsızlığa, yarınmağa nə ehtiyacım olacaq, nə də əyiləcəm. Amma dəqiq bilirəm ki, həmişə haqqımı tapdalayanlar haqqın qarşısında qalıblar, özü də boynu bükük. Çünki Allahdan böyük kimsə yoxdu. Deməli, bu dünyada unutduğumuz və yalnız dar məqamda, sınaq anında yadımıza saldığımız Allah hər şeyi görür və bilir. Hər şeyi görüb biləndən isə heç nəyi gizlətmək mümkün deyil. Hətta onu qırx arşınlıq quyuya atsan da...
Bax, bütün bu girişdən sonra yazacağım yazıda yəqin ki, müəyyən çalarlar diqqət çəkəcək. Çünki o çalarlar da həyat həqiqətidi. Ən azı televiziya izləyənlər və reklam və elanlardan xəbər tutanlar hər gün bu sözü eşidirlər və o söz özü-özlüyündə adamı şoka salır. Çünki o sözün özü də elə şokdu.
- ŞOK endirim! ŞOK-ŞOK xəbərlər...
Bəli, elə bu şok xəbərlərin içərisində mənim də diqqətimi çəkən hadisələr olur ki, mən də doğrudan-doğruya şoka düşürəm. Çünki həmin o xəbərin alt qatına varanda eşitdiyimə həm heyrət edirəm, həm də inana bilmirəm. Tutaq ki, hansısa bir qəzetdə oxuyuram, hansısa bir söhbətdə eşidirəm ki, şəhərdə manyak var!!! Düzü ilin-günün bu vaxtında, dünyanın barmaqla idarə olunduğu zamanda şəhərdə manyakın olması həm doğrudan şok xəbərdi, həm də şok olduğu qədər də absurd bir şeydi. Bunu necə deyirlər, necə yazırlar, mən onu anlaya bilmirəm. Düzdü, indi adamları təəccübləndirmək, diqqətlərini çəkmək üçün çox variantlardan istifadə olunur. Bəkə bu da həmin variantlardan biridi. Amma manyak sözünün özü adamın ətini ürpədir. Ona görə də qadın, uşaq olan bir cəmiyyətdə, yaşayan bir şəhərdə sensasiya xatirinə şəhərdə manyak var demək, məncə ən azından doğru deyil...
Həmişə sığındığım bir guşə var - dörd divarın arası. Mən daha çox o divarlarla danışıram və düşünürəm ki, bu divarlar mənim iç dünyamdan, bütün doğmalarımdan, bütün dostlarımdan daha çox xəbərdardı. Rəngsiz, boyasız adicə bu dörd divar mənim sıxıntılarımdan, mənim sevincimdən bəlkə də bezib. Amma ayaqları olmadığından çıxıb gedə bilməyib. Görünür onun bəxtinə mənim həyatımın şahidi olmaq yazılıb. Amma bu şahidlik onu yavaş-yavaş həm də şəhid edir - əridir, qocaladır və ...

Kədərimin ortağı
Dörd divar da nəmləyib...
Məni fikir aparıb -
Məni sükut qəmləyib!..

Ruhumun kökləndiyi
Hava ağır, üzücü...
Üstümə uçar divar-
Him eləsəm gözucu!...

Bir quyu dərinliyi
İynə ucu işıqsız...
Çəkirəm gərginliyi-
Özümlə danışıqsız...

Dörd divarın üzündən
Utanır daha gözüm!..
Çəkər bir gün üzünə -
Divar, qaralsa gözüm!..

***
Bəli, bu şəhərdə çox xəbərlərin olduğu kifayət qədər bəllidi. Necə deyərlər, bu məsələdə heç bir narahatçılıq, nigarançılıq yoxdu. Hətta o qədər boldu ki, bəzən adamlar özləri də bu bolluğun içərisində həmin o şoklara əhəmiyyət vermirlər. Əl-ayaqlarına dolaşan xəbərlərin üstündən tapdalayıb keçirlər. Görünür, buna görə də xəbər yaradanlar daha çox qıcıq doğura biləcək, istər-istəməz adamı dayanmağa məcbur edəcək xəbərlərin axtarışındadılar. Elə bu günldərdə telekanalların hansındasa bir reklam diqqətimi çəkdi. Kimsə başqa birisinin qanını sorurdu. Bunun ardınca həmin o qısa kadrı reklam edən səsin sahibi elan etdi ki, "Şəhərdə vampir var!"
Mənimlə yanaşı əyləşib televiziyanı seyr edən ailə üzvlərimdən biri təlaşlı bir şəkildə üzünü mənə tutdu:
- Doğrudan var? Bəs biz onda şəhərə necə çıxacağıq?!
Güldüm. Gülüşüm evdəkilərin ovqatını bir balaca dəyişdi. Çünki onlar məni hamıdan ağıllı bilirlər. Əgər mən gülürəmsə, onda həmin o reklam olunan, səslənən söz öz kəsərini itirir. Evdəkilərin əhvalının nisbətən düzəldiyni görüb o təbəssümlə də dedim:
- Narahat olmayın, reklamdı! Yəqin kiməsə belə lazımdı...
Bəli, doğrudan da kimə necə lazımdısa, kim necə istəyirsə, o cür də danışır. O cür də yazır, o cür də reklam eləyir. Bir halda ki, şəhərdə vampir var, bəs onda görəsən, o vampir onun yerini biləni, onu görəni niyə əlindən qaçmağa imkan verib? Niyə onu cəzalandırmayıb? Axı biz ən azı fantastik filmlərdə vampirlərin nələri törətdiyini seyr etmişik. Əgər vampir şəhərdədisə, biz mütləq səfərbər olmalıyıq. Heç olmasa qanı təmizləri qorumaq üçün. Axı vampirlər insan qanı ilə qidalanırlar. Özü də hər qanla yox. Tutaq ki, mənim siqaretdən zəhərlənmiş, spirt qarışmış, dərd yüklənmiş qanım vampirin nəyinə gərəkdi ki? Sonra o da olacaq mənim tayım və o da kimlərinsə xoşuna gəlməyəcək. Yazıq deyilik?! Məncə vampirlər təmiz qanlıları axtarırlar. Ona görə mənim kimlər yığışıb həmin o təmiz qanı olanları qorumalıdır ki, vampirin əli onlara çatmasın. Qoy onların yolunda bizim qanımız tökülsün...
Eh, həyatdı də. Bir qism insanlar indi özlərinə bizlərdən uzaq planetlərdə yer axtarır, torpaq sahəsi almaq arzusundadı... Başqa bir qism insanlar kosmosa turist səfərlərinə hazırlaşır. Yəqin gedib alış-veriş edəcəklər, görməli yerlərə baxacaqlar, o gördüklərindən filmlər çəkəcəklər... Lap başqa bir qism insanlar dənizlərin, dəryaların dibində özlərinə qəsr tikmək arzusundadılar. İstəyirlər ki, pəncərələrin önündə balıqlar, balinalar, delfinlər üzsün. Onların da gözü bu mənzərəni seyr edə-edə biz insanların, yəni onlara uyğun olmayan insanların gözlərindən, üzlərindən çəkilib rahatlıq tapsın... Və nəhayət, bir qism insanlar da Allahın verdiyi ömrü Yer üzündə, doğulduğu məkanda yaşamaq, oğul-uşağın ehtiyaclarını ödəmək və ətrafındakıların əlindən tutmaq istəyi ilə çapalayır. Sonuncuların istəyi tərəziyə qoyulsa, öncədən saydıqlarımın istəyinin heç bir misqalını da təşkil etməyəcək. Amma əsas odur ki, sonuncular həmişə həmin o əlçatmaz, ünyetməz istək sahiblərinin gözündə bapbalaca qalacaqlar. Ona görə də biz bapbalaca adamlar manyakı, vampiri olan bu şəhərdə bir-birimizə söykənib yaşamalıyıq ki, heç olmasa toplum şəkildə diqqəti çəkə bilək. Axı...

Bu şəhər yora bilər
Ürəyini, gözünü...
Bu şəhərdə əzizim,
Bir az qoru özünü!..

Küçələri darısqal
Dalanları qaranlıq...
Tinlərdə neçə sual-
Səni udar bir anlıq!..

Səkilərdə maşınlar
Adamlardan çox olar...
Addımbaşı gözünə-
Yad yazılar toxunar...

Küləklər şəhərində
Sərbəst uçar əşyalar
Bu uçuş paradlara-
Alışıb yaşayanlar!..

Bu şəhərdə xatirə -
Boğçan dolub daşacaq...
Bir gün dönüb kölgənə-
Arxanca dolaşacaq...

Bütün zamanlarda xeyirlə şər, yaxşıyla pis, əyriylə düz üz-üzə gəlir, qarşılaşır. Və bütün zamanlar da bu qarşılaşmanın sonunda haqq qalib gəlib. Doğrudu, o vuruş uzun çəkib, o haqq taxta gec çıxıb. Amma mütləq taxtına çıxıb və özünü hər kəsə göstəribdi. Hətta bir az söz dünyasına varsaq, nağıllardan, dastanlardan tutmuş qalın-qalın romanlara qədər... Hər birində sonda işıq, haqq zəfər çalıbdı. Bu isə o deməkdi ki, insanların içərisində iynə ucu boyda da olsa nə isə işıqlı bir şey var. Sadəcə, onu yandırmaq, onu alovlandırmaq, alışdırmaq lazımdı. Təəssüf ki, bu çınqını, bu qoru od-alov etməyə manyaklar, vampirlər və qeyri adamlar həmişə mane olublar. Görünür, onların da çörəyi burdan çıxıbdı. Onların da bu xidməti gərəkli olubdu, qiymətləndirilibdi. Yoxsa, üfürüb şamı söndürmək, istisi ilə otağı hərarətləndirən ocağın üstünə buz kimi su tökmək normal, həqiqi insanın ağlından da gəlib keçməz və ümumiyyətlə, belə şey mümkünsüz sayılar. Təəssüf ki, mən bu yazı boyu vurğulamağa çalışdığım sensasiyanın müəyyən detallarını ancaq işarələrlə diqqətə təqdim etməyə çalışdım. Amma əsl sensasiyanı sona saxladım. İstədim ki, mən də oxucuların bir balaca hissləri ilə oynayım, onları narahat edim, onlarda maraq yaradım ki, onlar bu yazını axıra qədər oxusunlar. Bilmirəm bu alındı, yoxsa yox. Amma sizə, bu yazını oxuyana, yavaşca, güclə eşidiləcək bir səslə demək istəyirəm... Deməmişdən öncə isə xahiş edirəm, lap lazımdırsa yalvarıram, heç kimə deməyin, bircə özünüz bilin. Həm də bir az ehtiyatlı olun... İndi deyəcəm... dözün bir damcı...
Hə, bunu da mən təsadüfdən eşitdim. Dörd divarın arasında oturmuşdum, divarlarla söhbət edirdim. Elə bil ki, divarın o biri üzündə kimsə kiməsə pıçıldayırdı. Bilirsiniz nəyi?.. Bax, indi sizə demək istədiyimi:
- Xəbərin var?
- Nədən?
- Şəhərdə İNSAN var?!
-Nə? Doğurdan?..
Mən bu söhbəti eşidəndə elə bildim ki, divarlar silkələndi və bu saat üstümə uçacaq. Ona görə də yerimdən qalxıb tez divara söykəndim. Özü də künc tərəfdən... Gördüm ki, yox, uçmadı. Deməli, eşitdiyim doğrudu:
- Şəhərdə İNSAN var!
Hə, indi mən sizə dedim, özünüz bilərsiniz. Çalışın ehtiyatlı olun. Axı insan bir-birinin düşmənidi...



YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK