ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

HƏYATIMDAKI ADAM

113181    |   2014-11-20 01:32
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

O elə bu gün də həyatımdadı

"İÇİMDƏKİ ADAMLAR" SİLSİLƏSİNDƏN

Öncədən deyim ki, nə müdriklik, nə münəccimlik sevdasında olmamışam. Yəni özümü nə heç kimdən ağıllı saymamışam, nə də uzaqgörən. Amma gördüklərimi də, hiss etdiklərimi də, eşitdiklərimi də saf-çürük etməyi bacarmışam və bacarığım hesabına o yaxşıları yaddaşıma köçürmüşəm... O yaxşıların ən yaxşısına ürəyimdə yer ayırmışam və beləcə, məhz onların hesabına həyatım mənalı olub, yaşamaqdan müəyyən qədər zövq almışam. Üstəlik, özümü güvəncli, arxalı, qollu-budaqlı saymışam. Bilmişəm ki, içimdəki, iç dünyamdakı adamlar nə vaxt xəbər tutsalar, mütləq özləri cismən gələ bilməsələr də, ruhən yanımda olacaqlar, səsləri gələcək, sözləri çatacaq mənə. Bu da kifayət edəcək ki, tıncıxan nəfəsim genəlsin, ürəyimin döyüntüləri öz axarına qayıda bilsin... sağ əlimi yerə dirsək verib ayağa qalxım, namərdlər, nakəslər, çörəyi dizi üstündə olanlar özümü, haqqımı tapdamasınlar. Ən azından hiss etsinlər ki, mən varam, mən onların qarşısındayam...g
Bəli, həmin o içimdə olan insanların sırasında ucaboylu, qarabuğdayı, şah qamətilə diqqəti çəkən və ən çox da gözlərindəki o təsiredici güclə qarşısındakını yerində oturtmağı bacaran bir KİŞİ var. O mənim yaddaşımdan ürəyimə köçübdü, özü də təqribən 1981-ci ildən. Əslində o vaxta qədər mən onun barəsində sadəcə eşitmişdim. Belə ki, bu gün ömrünün ahıl çağlarını yaşayan atam Dağlıq Qarabağın Haramı düzündəki dövlət pay torpağında təsərrüfat gözətçisi işləyirdi. Səhhəti ilə bağlı həkimlər onu traktorun sükanı arxasından düşürtmüşdülər. O da taxıl, qarğıdalı, yonca əkilən sahələrə qaravul çəkirdi. Evimizlə, yəni doğulduğum Tuğ kəndi ilə bu ərazinin arası təqribən 120-125 km bir məsafə idi. Ona görə də atam həmin ərazidə nəzarətçi üçün tikilmiş binada anamla birlikdə yaşayırdı. Biz də tətildən-tətilə onların yanına gedirdik. Həmin bu vaxtı atam Beyləqanın Maşın Traktor Parkının (MTS) direktoru ilə dostlaşmışdı. Soyadı indi də yadımdadı. İri cüssəli bir kişi idi və hamı da ona "Soltanov!" - deyə müraciət edirdi. Tez-tez xidməti "Moskviç" maşını ilə atama qonaq gəlir və onun öz əli ilə tikdiyi yay talvarında əyləşib yeyib-içirdilər. Bu nüfuzlu bir insanın sadə bir gözətçi ilə dostluğu mənə xüsusilə ləzzət verirdi, atamla öyünürdüm...
Bax, həmin o illərdə atamın dostu olan Soltanovun yanında cavan bir oğlan işləyirdi. Sakit, amma işini çox məharətlə görən bu cavan oğlan mənim bu gün ürəyimdə, həyatımda yeri olan həmin o ADAMdır!!! Düzünü deyim ki, onun haçansa mənim həyatımın adamı olacağına hətta ehtimalım belə yox idi. Sadəcə, orta məktəbin sonuncu sinifində oxuyurdum və bu cavan, yanılmıramsa, direktor müavinin jestləri mənə ləzzət edirdi. 1981-ci ildə o vaxtkı Jdanov, bugünkü Beyləqan rayonuna ezamiyyətə getmişdim. Rayon rəhbərliyinin təşəbbüsü ilə onunla ilk dəfə çörək kəsdik. Həmin təşəbbüs də yerli aparatda işləyən dostum Nurəddin Bayramovdan gəldi. O, kiməsə zəng vurdu və dedi ki, "Oqtay, qonağımız var, axşamtərəfi Cəfərqulunun yanında bir süfrə açdır, çörək yeyək".
Mən Cəfərqulunu qohum kimi tanıyırdım. O, Beyləqanda bu gün də məşhur adamlardan biridi və özü də Hacıdı. Amma onda Beyləqanda yeməkxana müdiri idi, səliqəsinə də söz ola bilməzdi. Necə deyərlər, Nurəddin Bayramovun telefon söhbətindən hara gedəcəyimi artıq bilmişdim. Amma kiminlə danışdığı mənə məlum deyildi. Nəhayət ki, deyilən vaxt gəlib çatdı və biz həmin görüş yerinə, bizim üçün açılmış süfrənin nemətlərini dadmağa yollandıq. İnanın ki, onu görəndə gözlərimə inanmadım. Həmin orta məktəb xatirələri bir andaca oyandı. Bu mənim yaddaşıma köçürdüyüm, amma özü ilə heç bir şəxsi tanışlığım, münasibətim olmayan həmin o direktor müavini Oqtay müəllim idi. Biz çörək yedik, yaxından tanış olduq və bildim ki, müəllim ailəsində doğulub. Atası Yunis kişi Beyləqanın sayılan, nüfuzlu müəllimlərindən biri idi. Özləri də əslən Füzulidəndilər. Hətta biz bir dağın əslində ayrı-ayrı üzlərində əsilli-köklü bağlılığı olan insanlarıq... Hətta öz içimdən isti bir zarafat da gəlib keçdi... Öz-özümə dedim ki, məni ona tərəf çəkən həmin o dağın havası, suyu, necə deyərlər, o qançəkməsi imiş...
Beləcə, illər ötdü. 1986-cı ildən sonra bizim əlaqələrimiz, görüşlərimiz nisbətən artmağa başladı. Qarabağ hadisələri başlayandan sonra isə mən iş yerimdən bölgə müxbiri olaraq Qarabağa ezam edildiyimdən onunla daha tez-tez görüşməyə başladıq. Bir-birimizin ailəsini, övladlarını necə deyərlər, bütün ev kitabını, həyat yolunu öyrəndik. Bu da bizi şəxsən mənə görə bir labüd dostluğun, qardaşlığın daşıyıcısına çevirdi.
Bəli, Oqtay müəllim müxtəlif vəzifələrdə işləyib. Bu gün də müəyyən bir kürsüdə əyləşib. Amma əlimi ürəyimin üstünə qoyub bütün vicdanımla, bütün səmimiyyətimlə hamının gözünün içinə baxa-baxa, hətta qışqıra-qışqıra deyə bilərəm ki, onun vəzifəsinin, onun tutduğu və icra etdiyi işin mənim üçün heç bir önəmi yoxdur. Çünki o, işləyəndə də, işsiz qalanda da doğulduğu kimi, gördüyüm kimi, həyatıma daşıdığım kimi olub və olmaqda da davam edir. Üstəlik, o sanki hər görüşdə, hər təmasda bir az da çox mənim üçün sevimli, əvəzolunmaz insana çevrilir. Bunun səbəbini mən sonralar özüm üçün müəyyənləşdirdim. Mənə bəlli oldu ki, Oqtay müəllim məlumatlı, bilgili, həyatın oyunlarını təkcə müşahidə etmək yox, həm də o oyunların nə ilə nəticələnəcəyini ən azından 80 faiz təxmin etməyi bacaran bir insandı. Üstəlik, onun içində çox böyük yumor, loru dildə desəm, duz var. O söhbət edəndə mövzuya uyğun, özü də çox sadə və çılpaq şəkildə elə bir fikir söyləyir, elə bir gerçəklik ifadə edir ki, mənə bir zərb-məsəl təsiri bağışlayır, yaddaşıma da o cür yazılır. Tutaq ki, biz Oqtay müəllimlə oturub efir barəsində danışırıq. Söz əsnasında Oqtay müəllim deyir ki, "qağa, bu televizorda danışanlardan bir qismi özlərini o qədər ağıllı, o qədər müdrik, o qədər qeyrətli göstərməyə və bizə sırımağa çalışırlar, qalırsan məəttəl. Məsələn, biri deyir ki, bu millətin 99 faizi... belədi. Yerdə qalır bir faizi - ağıllı, ziyalı, qeyrətli, daha nəli, nəli. Sən demə, həmin o bir faiz də bizə ağıl dərsi keçənin, yəni efirdən danışanın nəsli-nəcabəti, qohum-əqrəbasıdı... Qağa, inan ki, onda adamın əti tökülür. Görəsən, biz niyə beləyik? Niyə öz eyibimizə kor olmuruq?"
Lap təzə bir söhbətdi. Bugünlərdə telefon danışığımızda yenə sözarası Oqtay müəllim mənə yaxşı bir həyat dərsi keçdi. Mövzumuz ailəmiz idi. Həmin o məqamda Oqtay müəllim dedi ki, "qağa, indi özün təsəvvür elə ki, maşınla gedirsən. Bir də görürsən yanından az qala silkələnib töküləcək, hər tərəfi əzik, halsız, ölüxanadan götürülmüş bir "06" maşın ötüb keçdi. Təəccüblə baxırsan. Sən normal, görkəmi heç də adamı narahat etməyəcək, amma mühərriki addım başı "boğulan" bir maşında, o isə mühərriki top kimi, kuzası tökülən bir maşında... İndi özün təsəvvür elə də. Biz gecə-gündüz ailə üçün dəridən-qabıqdan çıxırıq, o birilər də heç əhəmiyyət də vermirlər, amma ailə də top kimidi..."
Bəli, bu iki məqamı təsadüfdən yazmadım. Əslində bunların yazılma səbəbi var. O səbəb də bizi bir-birimizə bağlayan möhkəm tellərdi, etibardı. Yəni mən həyatımın ən ağır məqamında da, qəzaya düşüb aylarla hərəkətsiz qaldığım vaxtlarda da, lap elə bir balaca əylənmək istəyəndə də onu yanımda görmüşəm. Bu KİŞİ sanki qeybdən dost sədaları alır, dost mesajları qəbul edir. Təsəvvür edin ki, mən qəzaya düşüb ağır durumda olanda qardaş, qohum-əqrəbadan öncə onu başımın üstündə gördüm. Ayağa qalxana qədər də qayğısını, həm maddi, həm də mənəvi dəstəyni evimdən əskik etmədi. Sanki həkimə nə vaxt gedəcəyimi, hansı vaxt səfərə çıxacağımı gözlərimdən oxuyurdu. Səhər yuxudan oyanıb kiməsə zəng vurub, ya ismarıc edib maşın çağırmaq istəyəndə onun sürücüsünü qapıda görürdüm. Bir az kor-kobud olan, amma dəyirmanın boğazından rahat keçməyi bacaran həmin o sürücü salam verib, ardınca da "Oqtay müəllim göndərdi ki, sizi həkimə aparım" deyirdi və yaxud da "sizi filan yerə çatdırım" söyləyirdi. Ona necə minnətdar olacağımı bugünün özündə də tapa bilmirəm. Ha fikirləşirəm, leksikondan elə bir söz tapmıram ki, o sözlə Oqtay müəllimin bütün varlığını, bütün dünyasını ifadə edib göstərim, onun rəsmini ortaya qoyum və deyim ki, bax, bu ADAM, bax bu KİŞİ mənim həyatımın, mənim ömrümün adamıdı!!!
Mən bir söz adamı olaraq, bir dost olaraq Oqtay müəllim üçün maddi mənada iynə ucu boyda da heç nə edə bilməmişəm. Düzdü, tədbirlərində, mərasimlərində öz yerimi tutmağa çalışmışam. Amma onun o böyüklüyü qarşısında mən yalnız ona hansısa bir müsbət aura yaratmağa çalışmışam. Bilmirəm bu da alınıb, alınmayıb, amma and olsun Allaha ki, bunu qəlbən etmişəm. Çünki Oqtay müəllim təkcə mənim özümə yox, mənim adımla onun qapısını döyən hər kəsə yardımçı olub, özü də təmənnasız. Şükürlər ki, bu qəlbin, bu şəxsiyyətin sahibi olan dostum, yəni mənim həyatımın ADAMı həmin o böyüklüyün, o ucalığın ona bəxş etdiyi uğurlara da özünəuyğun, öz tərbiyəsinə, öz əxlaqına müvafiq çərçivədə tabe olur, ona tuşlanan zərbələrə də, sınaqlara da həmin dəyanətlə sinə gəlir. Necə deyərlər, "it hürüb karvan keçir, yel də qayadan heç nə aparmır". Bunu mən bir də onda bildim ki, mərhum dostum Məhəmməd Səfərəliyev həmişə söhbətlərində mənə biləyini göstərib, əlini vena damarının üstünə qoyardı və deyərdi ki, "qağa, burdan axan qan təmizdisə, onu heç nə ilə mundarlamaq mümkün deyil, hətta ora nə vurursan vur, o gen o mundarlığı qəbul etməyəcək..."
Hə, mən həyatımın adamı barəsində içimdə olan çox böyük bir yazının beş-altı cümləsini qəzet səhifəsinə çıxardım, özü də onu ehtiyatla yazdım. Çünki istəmədim ki, kimlərsə bu yazını haralarsa yozsun. Amma ürəyimdən nigaran olduğuma görə, yazını yazmaya da bilməzdim. Sadəcə, kiçik bir abzası yazdım və istədim ki, Oqtay müəllimə bu günə qədər demədiyim, ifadə etmədiyim ehtiramımı onu sevən hər kəsə çatdırım. Bilsinlər ki, mən bu KİŞİni niyə çox istəyirəm və bilsinlər ki, oğul-uşaq, nəvə sahibi olan Oqtay müəllim mənim üçün və mənim ailəm üçün bundan sonra da həmin o mərtəbədə, həmin o yüksəklikdə olacaqdı. Bu haqqı ona Allah verib və Allahın verdiyi haqqı danmaq, görməmək, onu etiraf etməmək günah olar. Mən bu yazımla həm də dostluğumuzu bir daha etiraf etdim.


YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-20
2018-01-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (75%)
Yox (25%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Mollaya xəbər verirlər ki, qayınanasını su aparıb. Molla gəlib girir çaya, başlayır su yuxarı axtara-axtara getməyə. Görənlər soruşurlar ki:
- Ay Molla, bu necə axtarmaqdı? Cənazə su axan tərəfə gedər, ya yuxarı dırmaşar?
Molla deyir:
- Siz onu tanımırsınız. O, elə bir tərs adam idi ki, hökmən yuxarı gedib. Sizin işiniz olmasın, mən bu saat onu tapacağam.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK