ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

AXIRINCIDAN ƏVVƏLKİ AŞIRIM

47149    |   2014-10-25 01:03
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır


Ruhun şad olsun, Fərman Kərimzadə!

BAXIŞ BUCAĞI


Yenə köhnə havaları üstümə kökləmişəmg yenə sizi köhnə günlərimə çəkib aparacamg yenə öz nostalji duyğularımla, düşüncələrimlə kövrəldəcəm sizləri. Əgər gücüm çatsa hətta sıramızdakı ən kövrək qəlbliləri ağladacam, əgər bacarsam...
Əgər bacarsam, o günləri çəkib gətirəcəm sizin ayağınıza... əgər bacarsam, o anları yaşadacam sizlərə də... əgər bacarsam, özüm də əriyib qarışacam o anlara, özüm də ölüb-itəcəm ki, bu nostalji duyğulardan, bu nostalji yaşamlardan sizləri xilas edim, əgər bacarsam...
Hə, bizim yaşıdların ən çox oxuduğu əsərlərdən biri də "Qarlı aşırım" olub. Sonra onun filminə də baxmışıq - "Axırıncı aşırım"ı deyirəm. Hətta bu filmdə yer alan nəhəng aktyorların bu gözəl əsərə verdiyi həyat həmin obrazların bir çox sözlərini, fikirlərini dilimizin əzbəri edib. Yeri gələndə bir-birimizə demişik ki, "topun yox, tüfəngin yox". Və yaxud söyləmişik ki, "götür möhürü, iştampiri, keç bizim tərəfə", "Abasqulu bəyin nazıyla çox oynayırsan aa, Kərbəlayi" və sair, ilaxır...
Bəli, həmin o, yaddaşıma ilişib qalan və gözümün qabağında olan kadrları bir-bir dəyişdikcə mənə elə gəlir ki, mən özüm də bir-bir üzü geriyə günbəgün qayıdıram. Qayıdıram ki, əvvəldən başlayım. O yerdən başlayım ki, orda hər şey tamam fərqli idi. Lap birbaşa desəm, orda hər şey göz yaşı kimi dupduru, bulaq suyu kimi şəffaf, şəlalə səsi kimi şaqraq idi. Və orda hər kəs öz nəğməsini oxuyur, öz mahnısını oynayırdı. Daha indiki toylarımız kimi bir havaya bütün şadlıq evi oynamırdı. Həyat gülüylə, çiçəyiylə, barıyla, bəhəriylə, sevinciylə, kədəriylə o qədər rəngarəng, o qədər sarmaşıq kimi bir-birinə sarılmış vəziyyətdə idi ki, yaşamağa vaxt çatmırdı, sevinməyə vaxt çatmırdı, əylənməyə vaxt çatmırdı. Belə idi orda həyat . Amma indi onun əksidi. İndi bizim ən çox varımız, ən çox varidatımız, ən böyük xəzinəmiz ölü vaxt, heç nəyə sərf edə bilmədiyimiz, eləcə gözgörəsi öldürdüyümüz vaxt!.. Mən hərdən özümü bu məqamda, bu yerdə vaxt qatili də sayıram. Bu da səbəbsiz deyil. Belə ki, elə duruma gəlib çatmışam ki, bir növü əlimiz boş qalıb. Qulpundan yapışmağa elə bir iş yoxdu ki, özünü ona həsr edəsən... ağac dibi belləyəsən, gül becərəsən... divar hörəsən,... çəpər çəkəsən, daha nələr, nələr. Yəni torpaq xışmalayasan... dağ çaylarına bənd atasan... bulaqların suyunu ovuclayasan. Və dizini bulağın başından qaldıranda bir ürək dolusu "oxqay!" deyəsən...
Bütün bunlar yenə nostaljidi. Və bütün bunlar yenə keçmişin, uşaqlığımın bir səhifəsidi. Və mən bu səhifələrin hər birində özümü görməyə artıq adət etmişəm. Sağa-sola çevrildikcə hiss edirəm ki, özüm də çevrilirəm. Təbii ki, ruha. Bəlkə də elə artıq çevrildiyim ruhdu sizinlə danışan, sizin görüşünüzə gələn. Nə bilmək olar. Amma bir onu bilirəm ki, insan özünü kökləyəndə, özünü həsr edəndə istədiyi varlığa çevrilmək daxilən mümkündü. Kimisi qurd olmaq istəyir, kimisi ilan, kimisi canavar, kimisi də mələk. Bütün bu istəklər də ən çox nəfsdən qaynaqlanır... ən çox xislətdən qidalanır. Yəqin siz də ətrafınızda canavar da görürsünüz, ilan da, qurd da, mələk də. Görmürsünüzsə, gözlərinizi açıb yaxşı baxın. Qarşınızda əyləşənə də baxın, sağınızda, solunuza dolaşana da. Onda bu maskalı, bu cilidli insan sayılanlar sizə öz həqiqi simasında görünəcək.
Hə, mən yaşadığım hər günün fərqinə varmağa çalışıram. İstəyirəm ki, bugünün dünəndən nə iləsə yaxşı bir cəhətlə, lap iynə boyu olsa da, yenə fərqlənsin. Amma mənim çalışmağımın, istəməyimin əksinə olaraq hər gün dünənim üçün daha çox darıxıram, daha çox göynəyirəm, daha çox təəssüflənirəm. Ola bilsin ki, burda yaş da öz sözünü deyir... ola bilsin ki, həyatın sıxıntıları da nəyisə diktə edir... ola bilsin ki, sabaha öləziyən ümid də günahkardı. Amma hər nədisə, bu bir gerçəkdi. Bir məşhur mahnıda deyildiyi kimi, "ötən günlərimi qaytaraydılar, gələn günlərimi qurban verərdim". Təəssüf ki, hələ heç kimin keçən günlərini qaytaran olmayıb. Ona görə də bu günün fonunda pıçıldayıram:
Mən ilk dəfə -
leyləklərin yuvası
dağılanda ağladım...
gözlərimə qaşıq qan-
sağılanda ağladım...

Mən ilk dəfə -
əkdiyim bir şitili
qurd kəsəndə ağladım
içimdən iniltili
meh əsəndə ağladım...

Mən ilk dəfə -
əl boyda bir qəzetdə
şeirim çıxdı, ağladım
daddığım bu ləzzət də -
sevinc, sıxdı ağladım!.

Mən ilk dəfə -
özümü anladıqca
güldüyümə ağladım!
niyə ağladığımı
bildiyimə ağladım.

***
Son günlər həmin o nostalji hisslər məni o qədər yükləyir ki, evdə-eşikdə, dost-tanış yanında özümə yer tapa bilmirəm. Dünənə qədər yanımdan ayrılıb getmək istəmədiyim dostla da ayaqüstü söhbət edirəm. Onlar da mənə bir az şübhəli baxırlar. Amma neyləyim ki, mən onlara içimdəki sızıltıları nə demirəm, nə açıb göstərmirəm. Çünki bu sızıltılar get-gedə güclənir, çoxalır. Hətta bir anda elə bir güclü ağrıya çevrildi ki, dözə bilmədim, həkimə üz tutdum. Sağ olsun, baxdı, yoxladı və mərhum şairimiz Əli Kərim demiş, bir "salam əleyküm!" dedi. Hər şey məlum oldu. Deməli, zülmlərimə dözməyən ürək indi öz üzünü göstərməyə, sadə şəkildə desəm, buynuz çıxarmağa başladı. Sanki dedi ki, bəsdi, dayan, dur. Məni də gör, mənimlə də hesablaş. Bil ki, mən də bir güc sahibiyəm, mən də istədiyimi eləyə bilərəm...
Hə, mən bu deyilənlərin hamısını sakit bir şəkildə, hətta başımı aşağı salıb axıra kimi dinlədim. Ürək haqlı idi. Mən onunla çox amansız davranmışdım. Onu bir sevgi yuvası kimi istiyə, soyuğa, hicrana, vüsala, sözə-söhbətə tuş gətirmişdim. Bütün bunlar da onu qəlpə-qəlpə qoparmış, damla-damla əritmişdi. Hətta xəlbir kimi çox hissləri, duyğuları ələyib özü də yaman günə qalmışdı...
İndi bax bu yerdə, bu məqamda ürəyə etiraz etmək gücümün olmadığına tam əmin oldum və bu əminlik hissi ilə də kağızın, qələmin qulpundan yapışdım.

Həkim zaman ayırıb
Mənə vaxt təyin etdi...
O zamanın içində -
Çox zaman gəlib getdi.

Xatirələr danışdı
Xatirələr dipdiri...
Ömrün hüceyrəsidi -
Bil ki, onun hər biri...

İndi həkim önündə
Bir an susub qalıram...
Ürəyimə zülümün-
Cəzasını alıram...

Arxada qalan ömür
Üyünən yarma, darı...
O dəndən bircəciyi-
Göyərib, bitə barı!
***
Hər yaşanan gün müəyyən mənada tarixdi, müəyyən mənada özünü təsdiqdi, müəyyən mənada sabaha uzanan yoldu, salınan körpüdü. Təəssüf ki, bəlli səbəblərdən mən hərdən vərəqi qatlanan günü yaşanmış saymıram. Bir az da çılpaq desəm, o günü yaşadığıma özümü inandıra bilmirəm. Ona görə ki, həmin o vərəqi qatlanan gün heç nə ilə yadımda qalmır. Başdan-başa solğun rənglər, köhnə ağrılar, yalançı şoular və bir də gələcəyi düyünə düşmüş bədbəxt Lazım!.. O Lazım neçə ildi ki, bədbəxtlikdən xilas ola bilmir, ya da olmaq istəmir. Mən münəccim deyiləm. Ancaq inanıram ki, o Lazım gəlsə, çox şeylər, hətta çoxlarımızın həyatında çox məqamlar dəyişə bilər. Şəxsən mən onda hər günü yaşadığıma inanaram. Lakin...
Hə, əsrin yarısından çoxunu arxada qoymuşam. Yaş artıq üzü enişədi... Mənə elə gəlir ki, mən axırıncıdan əvvəlki aşırımdayam. Axırıncıdan əvvəlkiynən axırıncının arasında nə qədər məsafə qaldığını təkcə Allah bilir. Mən onu gözlə görə bilmirəm, əllə duya bilmirəm. Sadəcə fəhm edirəm ki, dayandığım yer axırıncı aşırımdan əvvəlki aşırımdı. Deməli, bir addım, tək bircə addım... O, axırıncı olacaq. İndi isə o axırıncıya qədər olan bir duyğu yarpağını sizə təqdim edirəm - yamyaşıl yarpaq! Hər halda, mənim düşüncəmə görə, yaşıl rəng ümiddi. Ümidiniz solmasın!

Yaşıdlarım qocaldı
İşin, gücün içində...
Dərd məni tər saxladı -
Bu boyda, bu biçimdə.

Min cürə çiçək dərib
Ruhumu göyə sərib...
Bu cürə ömür verib-
Allah mənim üçün də...

Tanıyandan həddimi
Aşmadım sərhəddimi!
Təkcə əydim qəddimi-
Mən əkində, biçində!

... Dərdinizi, ağrı-acınızı suya deyin. Düşünməyin ki, siz də axırıncıdan əvvəlki aşırımdasınız. Düşünün ki, siz çox aşırımları aşacaqsınız!..



YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-04-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
“Bavariya”, yoxsa "Real" Madrid?

“Bavariya” (46.15%)
"Real" Madrid (53.85%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

70-ci illərdə İranın bir «Qeysər» filmi vardı. Qısa, 3 nəfər Qeysərin bacısını zorlayır, özləri isə Qeysəri tutdururlar. Vaxt keçir, Qeysər həbsxanadan çıxır. Onun da bir adəti olur, ayaqqabısının dabanlarını tapdayıb geyinir. Elə ki barmağını salıb ayaqqabının dalını düzəltdi, deməli, kimisə, yəni daha dəqiq desək, bacısını zorlayanlardan kimisə öldürəcək. Beləliklə, Qeysər ayaqqabılarının dabanını düzəldə-düzəldə bacısının qisasını alır.

Həmin vaxt dəbə düşmüşdü. Şəhərdə və eləcə də rayonlarda özlərini Qeysərə oxşadan oğlanlar peyda olmuşdular, ayaqqabılarının dabanını tapdayıb geyinirdilər.

Deməli, Ağdamda 4-5 cavan küçədə «Qarabağ»ın məşhur futbolçusu və «Qarabağ»ın Lobanovskisi Adil Nadirovla rastlaşırlar. Adil görür ki, cavanların içində özündən razılarından biri ayaqqabılarının dabanını tapdayıb geyinib, onu saxlayır və deyir:

- Ə, qaqa, ayaqqabılarının dabanını niyə tapdamısan, sənin də bacını…





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK