Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı Adalet.az | İÇİMDƏKİ TOY Adalet.az | İÇİMDƏKİ TOY Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

İÇİMDƏKİ TOY

O, Qarabağda çalınmalı idi

19013    |   2014-08-23 09:09
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Elə həqiqətlər var ki, onun dolayısı ilə, bər-bəzəkli və yaxud sətiraltı söyləmək o qədər də effekt vermir. Hətta bəzən bu cür yanaşma onun mahiyyətini ucuzlaşdırır, əridir, gözdən salır. Bax, bu mənada hər bir insanın, eləcə də hər bir valideynin arzusu təbii ki, övlad xoşbəxtliyidir. Yəni oğul evləndirib, qız köçürmək, "Vağzalı" sədalarını dinləmək, gözəl şairimiz Tofiq Bayram demiş, məhz həmin o günü ağlamaq (kaş bütün analar öz anam kimi, təkcə toy günündə ağlayaydı kaş!) istəyi ilə yaşayan, o arzunun gerçəkləşməsini Allahdan diləyən Allah bəndəsi ona qovuşanda, o mətləbə hasil olanda özünü çox rahat, çox məmnun, lap elə həm də xoşbəxt sayır. Burda bir məqam var. Etiraf etməliyəm ki, analar, qadınlar bu məsələdə daha həssasdılar. Onlar övladları dünyaya gələn gündən xəyallar qurmağa, tədarüklər görməyə başlayırlar. Hətta laylalarında həmin körpəyə toy arzularını, toy diləklərini səsləndirirlər. Bütün bunlar nə qədər adi, təbii, normal olsa da, amma bir məqam da var. O da elə bir məqamdı ki, onu təkcə etiraf etmək yox, həm də onun bütün incəliklərini yaşamaq lazımdır...
Öncə hamı kimi mən də xəyallar qurdum. İçimdəki arzularımı göyərtməyə, böyütməyə başladım. Amma elə bir duruma gəlib düşdüm ki, o xəyallar da, o arzular da öz kökü üstündə yanıb qurudu, külü küləklərin əlində qaldı. İllər, aylar boyu canından, qanından qidalanan, bəhrələnən o xəyallar, arzular sonda puç oldu və mən bir ömür həsr etdiyim həmin o xəyallara, arzulara təkcə təəssüflənmədim, həm də içimdə onlar üçün sözün bütün gerçəkliyi ilə desəm, ağladım da. Axı mən belə düşünməmişdim, belə arzulamamışdım, belə istəməmişdim...
Doğrudur, müdriklər təsəlli üçün müəyyən kəlamlar səsləndirirlər. Təbii ki, bu da onların müdrkiliyindən irəli gəlir. İstəməyiblər ki, xəyalları, arzuları yerlə yeksan olanlar ümidsizliyə qapılsınlar, bu dünyadan əllərini üzsünlər. Məhz ona görə də oturub, düşünüb bax bu kəlamı dilə gətiriblər:
- Elnən gələn dərd toy-bayramdı...
Əgər biz bu kəlamın dərinliyinə varsaq, çox mətləblərdən xəbərdar olarıq. Lakin mən buna ehtiyac görmürəm. Düşünürəm ki, elin toy-bayramı da kifayət qədərdi, dərd-səri də. Ona görə də nə köhnə yaraların qaysağını qoparmaq, nə də təzə yaralara yol açmağa cəhd etmək doğru deyil. Sadəcə, bu kəlamı xatırlatmaq özü-özlüyündə mənim arzularımın, xəyallarımın el ilə gələn dərdin güdazına getdiyini anlamaq yəqin ki, çətin olmaz. Axı mən də mağar qurmaq, həyətimdə "Vağzalı" çaldırmaq üçün min bir variant cızmışdım. Düşünmüşdüm ki, toydan öncə dostlar, qohumlar yığılacaq, məsləhətləşmələr olacaq. Sonra hərə öz üzərinə düşən işin qulpundan yapışıb bütün el-obada, bütün kənd-kəsəkdə olduğu kimi hardansa mağar çubuqları gətiriləcək... hardansa mağarın stol-stulları daşınacaq, çadırı cavanların köməyi ilə həmin o çubuqların üstünə atılacaq, qab-qaşıq, xalça-palaz toplanacaq, xüsusilə toy qazanları, toy samovarı, kəfkir, çömçə, daha nələr, nələr yuyulub təmizlənəcək, odun doğranacaq, samovar çıtıqları çayçının göstərdiyi yerə səliqə ilə düzüləcək, kömürü də ayrıca seçib alacağıq... Bütün bunlardan başqa toy axşamı (bəzi bölgələrdə buna ciyəraxşamı da deyirlər - Ə.M.) mağarda kimlərin qalacağını müəyyənləşdirmək və toydan sonra isə bütün bu daşınıb toy evinin həyətinə gətirilənləri yenidən sahiblərinə qaytarmaq... Lap sonda isə toyda əziyət çəkənlərin, ən yaxın adamların iştirakı ilə həyətdə ağacların arasında bir süfrə açıb yaxşıca yeyib-içmək...
Bəli, bunlar mənim də arzum idi, bu xəyalı mən də qurmuşdum. Hətta bu toyda kimlərin harda əyləşəcəyini, Qarabağın hansı xanəndəsinin məclis əhlinə qulluq edəcəyini də müəyyənləşdirmişdim. Təəssüf ki, bu toy Qarabağda çalınmadı, təəssüf ki, o mağar Tuğda qurulmadı və bir də təəssüf ki, Bakıda sığındığım gecəqondunun həyətində beş adamlıq mağar qurmaq da mümkün deyil...
Kimsə bu sözləri harasa yoza bilər, hətta yersiz də saya bilər. Amma kim necə qiymət verir versin, necə yozur yozsun, bu onun öz işi, öz haqqıdır. Mənim işim, mənim haqqım da içimdə olan gerçəyi etiraf etmək və sevincin bütün çılpaqlığını yaşaya bilmədiyim üçün bütün arzularımın kiminsə çörək ağacı olan bir şadlıq evinin kölgəsinə yığdığım üçün çox üzülürəm. Axı içimdəki toy indi çalınacaq toy deyil...
Hə, biz nələr düşünüb nələr arzu edirik, illər zaman və bütövlükdə el dilində desək, fələk hansı hökmü verir, onu bilmək çətindir. Elə Qarabağda, Tuğda çaldırmaq, mağar qurmaq, toy etmək istəyim kimi ... Bax, həmin o istəyin işığında pıçıldadığım misralarda da mən sevincimlə üzüntümü qol-boyun gördüm.

Hər gün
daha bir addım
yaxınlaşır
hər gecə
Qarabağa dönürük
hər nitqimizdə
lazım gəlsə,
deyirik
və beləcə
bir gün
möcüzə
baş verəcəyinə
inanırıq
arxayınlaşırıq...
amma
bilmirik ki,
biz əriyirik
sönürük
hətta bəzilərimiz
diri-diri ölürük-
xəyalların içində!
Odur ki,
aldatmaq
aldanmaq
istəmirəm daha
elə bunun üçün də
hər gün toy tuturam içimdə-
özümə!

***
Övlad böyüdükcə qayğıları da, problemləri də, istəkləri də böyüyür. Adama elə gəlir ki, bu təbii prosesi harasa, nəyəsə yönəltmək mümkündür. Ancaq yox! Çünki 80 yaşını haqlamış valideynlərim bugünün özündə də mənə həmin uşağa baxdıqları kimi yanaşır, həmin o uşağı danladıqları kimi iradlarını bildirir, hətta həmin o uşaqdan gözlədiklərini də umurlar. Mən bütün bunları görürəm və uşaq olmadığımı bilirəm. Amma neyləyim ki, mən həyatın ən mükəmməl qanunlarından, yazılarından birini dəyişə bilmirəm. Çünki atam istədiyi vaxt, istədiyi məqamda, hətta mən nə isə deyəndə sözümü kəsib özünəməxsus şəkildə, özünəməxsus sərtliklə:
- Ay bala, dur get o filan işi gör!.. Ordan filan şeyi gətir!.. Sən o dediyim işi niyə görmədin?.. - deyir.
Anam da özünəməxsus bir tövrlə:
- Ay oğul, o kitab-dəftəri tulla bir tərəfə, gəl çörəyini ye... Ay oğul, çörək yeyəndə qab-qaşığı az cingildət, elə bil balaca uşaqsan...
Hə, bax bütün bunları mən bu gün yaşayıramsa, bütün bunların içərisindəyəmsə, onda mən atamın, anamın yanında öz övladlarıma qarşı nə cür ata kimi sərt ola bilərəm. Bir halda ki, mən övladam, mənim övladlarım da mənim övlad olduğumu görürlər və bütün bu proseslər bir damın altında baş verir. Deməli, istənilən halda son qərar ən böyüyün ən yaşlınındır. Biz buna əməl etməliyik. Axı biz "uşağıq"!..
Toydan söz düşmüşkən, onun restoranda baş tutacağını söyləyəndə, atamın da, anamın da gözləri doldu. Qəribədir ki, onlara alın təri, əl qabarı ilə tikib-qurduqları evin həyətində istədikləri kimi toy mağarı qurmaq nəsib olmadı. Təkcə evin kiçik övladları və nəvələri üçün istər böyük, istər kiçik toy etmək xəyallarını indi nəvələrinə danışanda şəxsən mən özümü ələ ala bilmirəm. İçimdə hönkürürəm. Düşünürəm ki, bu yaşlarında çin olmayan arzuları üçün nəvələrinə gerçəyi nağıl kimi danışan və hətta bu nağılların sonunda alma düşməsə də, özlərinə məxsus şəkildə "bu günümüzə şükür!" deyən atam, anam nə boyda ürəyin, nə boyda dözümün sahibi imişlər. Allah onlara nə boyda güc verib ki, çin olmayan arzularını nağıla çevirə biliblər...
Bu həyatın nağılları hər gün təzələnir, hər gün ona əlavələr edilir. Elə bil ki, bu nağıllar sayı-hesabı əvvəlcədən bilinməyən seriallar kimidir. Hər gün ona əlavələr edilir və biz də bu serialların içərisində yaşayırıq. Düşünmürük ki, üzü payıza gedən bu yolun xəzəli də var. Elə bir xəzəl ki, o nə qədər qızıl ürəkli olur olsun, yenə solmur. Bax, bu şeirdə yazdığım kimi:

Ağacaların
arasıyla
gəzdikcə
düşən yarpaqlar
diqqətimi çəkir
özüm də hiss etmədən
düşən yarpaqların
və payızın rəngi
ruhuma çökür!
susub içimdə
tumurcuq nəfəsimi
xatırlayıram
ötüb keçən
bir ömrü
varaqlayıram...
və ilıq təbəssümlə
toxunuram
çiynimə qonan
xəzələ...
elə
həmin təbəssümlə də
baş əyirəm
payız adıyla
qapımı döyən
bu gözələ!..

***
Bu yazını yazmamışdan öncə çox götür-qoy etdim. Necə deyərlər, dağı arana, aranı dağa daşıdım. Öz-özlüyümdə bir acını təkrar-təkrar xəncər kimi ürəyimin başına sancdım. Çünki əvvəldə dediyim kimi mənim də məxsusi arzularım, xəyallarım var idi. Ən kövrək, mənə qarşı ən həssas olan dostlarımın bu toyda, yəni Qarabağda qurulacaq toyda iştirakını arzulamışdım. Onlarla söhbətləşəndə müasir zamanın termini ilə desək, o toyun dizaynını da qurmuşduq...
Vahid Əlifoğlu özünəməxsus təkliflərini demişdi. Və "qardaşım oğlunun toyunda heç kim mənim qarşıma çıxa bilməyəcək, əvvəldən axıra meydan mənim olacaq - söz meydanı"... Vaqif Cəfərli şairliyinə salıb onun sözünü kəsmişdi: "Mən imkan vermərəm ki, meydan təkcə sənə qalsın. O qədər təzə sağlıqlar öyrənmişəm, onları harda deyəcəm bəs?". Ələsgər hacı görkəmiylə "biz ayrı oturacağıq, içki məclisi bizlik deyil. Amma heç kimə də ixtiyar verilməyəcək ki, əndazəsini aşsın". Nüsrət Kəsəmənli lap ürəyimdən gələn sözləri dilə gətirmişdi: "Qardaş, masabəyi özüm olacam. Bu toyda ancaq şairlər, söz adamları toplaşacaqlar..."
Hə, indi bu arzuları səsləndirənlərin hamısı Tanrı dərgahında mənim nələr yaşadığımı, nələr düşündüyümü seyr edirlər. Mən onların da arzusunu çin edə bilmədim. Təəssüf...
Bütün bunlara baxmayaraq, kədərin müəyyən mənada yerini daha böyük, daha geniş müstəvidə sevincə verdiyinə sevinirəm. Çünki istədiyim, arzuladığım, xəyallarını qurduğum toyu Qarabağda çaldıra bilməsəm də, toyu olanın özünün istədiyi toya xeyir-dua verə bildim. Buna da şükür! Bunun üçün də Allahıma minnətdaram və elə həmin o minnətdarlıq hissləri ilə də bu kövrək misraları bütün cavanlara ünvanlayıram.

Yenə sığışmıram mən öz içimə
Bir göydə gəzirəm, bir yerdə səni...
Yalnız xəyalımın böyük gücünə -
Görürəm özümlə bir yerdə səni!..

Gah səhra keçirəm, gah gül dərirəm,
Gah əlçim buludun telin hörürəm.
Bütün varlığımla sevib görürəm -
Allahımdan sonra pir, yerdə səni...

Sən Məcnun halıma baxıb acıma,
İllər hücum çəkdi vaxtsız saçıma...
Ürək qardaşıma, ürək bacıma -
Sirr verib görürəm hər yerdə səni.

Hə, hər kəsə xəyallarının, arzularının toyunu arzu edirəm. Və bir də həmişə və hər zaman səslənən adamların dinləməkdən yorulduğu bir arzumu dilə gətirirəm. Düşünürəm ki, bu dəfə həmin arzunun gerçək olacağına sizdə inam hissi yarada biləcəm:
- Tanrı millətimizə Qarabağda toylar nəsib etsin!..






YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı
SON XƏBƏRLƏR
2018-12-09
2018-12-08
11:24 ZƏRURƏT
00:53 KƏMALƏ


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Gəlin günahkardır, yoxsa qaynana?

Gəlin (61.54%)
Qaynana (38.46%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Ata uşağı yatırtmaq üçün uşaqla bir yerdə uzanır. Müəyyən qədər vaxt keçəndən sonra ana başını qapıdan içəri salıb yavaş səslə atadan soruşur:
- Nə oldu, yatdı?
Uşaq:
- Hə ana, yatdı...




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK