ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

MƏHƏMMƏD FÜZULİ İLƏ GÖRÜŞDÜM

İnanmayan inanmasın

54263    |   2014-08-09 02:17
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Gəlin boynumuza alıb tam səmimiyyəti ilə etiraf edək ki, bu gün dünyada, elə bizim özümüzdə də ən şıdırğı bazar yalana məxsusdur. Necə deyərlər, bu bazarda hamı matağını satır, özü də dəyər-dəyməzinə. Bir az da konkret desəm, bu bazarda alış-verişə görə vergi, yer pulu, daha nə bilim nə, pulları olmadığından yalanın yekəsi 100 manat, balacası 1 qəpiyə. Bax, bu arada şıdırğı alver gedir.
Ən maraqlısı odur ki, hamı yalanı görür, amma gördüyü bu yalana ağzını açıb, gözünü bərədlib elə baxır ki, nəsə bir möcüzə baş verəcək, kimsə "sim-sim, qapını aç!" deyəcək. Bax, insanlar belə bir durumda, belə bir ovqatda hər gün yalan satıb, yalan almaqla günü axşam edir. Təbii ki, hərənin yalanı öz imkanına, öz istedadına və qabiliyyətinə görədi. Bu işin peşəkarları 100 manatlıq yalan satır, mənim, sənin kimilər də iki-üç qəpiklik. Və buna da şükür edib işimizi davam etdiririk, necə deyərlər, sükanı möhkəm saxlayırıq.
Bəli, bütün bu dediklərim, daha doğrusu, qibtə edib bilgisayara yazdırdıqlarım sizi bir növü yazacağım yazıya, ortaya qoyacağım mövzuya hazırlamaq üçün idi. Az-çox ədəbiyyatdan, xalq yaradıcılığından xəbəri olanlar bilir ki, aşıqlar istənilən dastanı, girişlə, yəni ustadnamələrlə başlayıbdı. Mən də özüməuyğun bir ustadnamə elədim və indi keçirəm məsələnin, yəni mövzunun əsas mahiyyətinə.
Bugünlərdə şəhərimizin ünlü bir yerində Məhəmməd Füzuli ilə qarşılaşdım. Gözlərimə inana bilmədim. O böyük sənətkar, o böyük söz xiridarı büzüşüb oturmuşdu. Oturuşundan həyat əlamətləri hiss olunmurdu. Amma gözlərini göy üzünə sancmışdıg Hərdən kiprikləri tərpənirdi. Gözünün önündən sağa-sola keçdim. Düşündüm ki, bəlkə məni görə, gözlərini göy üzündən çəkib gözucu da olsa mənə baxa. Amma istəyimdə yanıldım. Məhəmməd Füzuli gözünü göy üzündən çəkmədi, yerə baxmadı. Onda anladım ki, o böyük insan yerdən, daha doğrusu, yerdəkilərdən küsüb. Artıq onlara baxmaq, onları görmək istəmir. Çünki yerdəkilər elə bir hərəkət edib, elə bir addım atıblar ki, onu nəinki dilə gətirmək, hətta yazmaq da çox ağırdı, çox dəhşətdi. Məhz bu dəhşətə görə, mən o böyük dühaya yaşıma-başıma baxıb, durduğum yeri anlayıb heç bir etiraz ifadə edə bilmədim. Çünki şair, yəni Məhəmməd Füzuli yüzə-yüz haqlı idi...
Mən Məhəmməd Füzulini gördüm... Şəhərimizin bir yerində (adını çəkib reklam etmək istəmirəm - Ə.M.) bir qalaq kitab yığılmışdı üst-üstə. Daha doğrusu, zibil kimi qalaqlanmışdı. Həmin o kitabların içərisində bir vaxtlar əl-əl axtardığımız elmi-bədii ədəbiyyat nümunələri də vardı. Üstəlik də Məhəmməd Füzulinin çox nəfis şəkildə işlənmiş Azərbaycan, ingilis və rus dillərində olan kitabı... Kitabı görəndə gözlərimə inana bilmədim. Tam səmimiyyətimlə deyirəm, Məhəmməd Füzulini orada, həmin o kitab qalağının içində görəndə özümə də, durduğum yerə də, olduğum camiyəyə də, yaşadığım məmləkətə də xoflu, şübhəli baxdım. Bu necə ola bilər? Sözün Allahını gətirib bura necə atıb gediblər?! Və bunun ardınca düşündüm ki, əgər Məhəmməd Füzuli bura gətirilibsə, bəs onda rəhmətlik Osman Sarıvəlli demiş, "və sairələr" görəsən hara atılacaq? Bu necə yanaşmadı? Bu necə məntiqdi? Ümumiyyətlə, bu hərəktin adı nədi?...
Hə, Məhəmməd Füzulini gördüm. Amma bu dəfə onun heç kiprikləri də tərpənmirdi. Bütünlüklə çıxıb getmişdi göy üzünə. O gördüyüm yerdə qalan onun quru cəsədi idi, o da yavaş-yavaş əriyib qarışırdı torpağa. Yəni Bakının küləyi müxtəlif, zir-zibilləri müxtəlif istiqamətlərdə qovub gətirirdi bu kitab qalağının üstünə. Və yavaş-yavaş üstünü toz basan kitabların adlarını oxumaq çətinləşirdi, o cümlədən də Məhəmməd Füzulini.
Mən onda anladım ki, biz hələ Məhəmməd Füzulinin topuğu səviyyəsinə qalxmışıq. Gör bizim hələ nə qədər qarşıda yolumuz var. Biz hələ o yolu məhz Məhəmməd Füzulidən öyrənib onun misralarının içindən keçib irəliyə getməliyik, əgər özümüzdə təpər tapa bilsək. Hə, çox üzücü oldu. O boyda dühanı, o boyda dahini, o boyda söz Allahını görüb onunla danışa bilməmək çox üzdü məni. Elə o üzüntü ilə də anladım ki, söz adamının özündən başqa bir kimsəsi yoxdu. Belə bir məşhur ifadə var, hamı da yerli-yersiz təkrarlayır:
- Türkün türkdən başqa dostu yoxdu!
Bax, mən indi bir daha etiraf edirəm ki, Məhəmməd Füzulini gördüyüm yerdə, gördüyüm durumda elə bil ki, söz adamının təkliyini dərk elədim və birmənalı olaraq yaddaşıma, ürəyimə yazdım ki, söz adamının sözdən və özündən başqa bir kimsəsi yoxdu. Elə həmin o təsirlə də Füzuli sözünün işığında bu misraları kağıza köçürdüm.

İndi
daha çox
hiss edirəm
təkliyin məndən
güclü olduğun...
və bu gücün qarşısında
addım-addım
geriləyən-
ürəyimin
sarsıldığın,
solduğun...
Öz içinə sığınan,
yumruq kimi sıxılan
öncə göy üzünə,
dağılıb,
sonra
bir nöqtəyə yığılan
buludlar tək
təkliyin gücündən
gözlərimin dolduğun -
elə
təkliyim kimi də
qəbul edirəm!..

***
Bugünlər məmləkətdə bir vətən coşqusu var... Hər kəs Qarabağdan, hər kəs torpaqdan, hər kəs əsgərdən və nəhayət hər kəs Azərbaycandan danışır. İnanın ki, son illərdə az qala arxa plana keçən, şouların kölgəsində qalan bu hissin qəfil ildırım kimi çaxması, fontan kimi püskürməsi hamı kimi mənim də ürəyimi dağ boyda etdi. Anladım ki, demək hər şey bitib qurtarmayıbmış. Demək hələ hər şey qabaqda imiş. Sadəcə, həmin zamana ehtiyac kəsirmiş qarşımızı. Zaman ehtiyacı axır ki, Lazımın şax damarını sıxdı və şah damarı sıxılan Lazım millətin içində bir partlayış etdi - özü də mənəvi partlayış, psixoloji partlayış. Bu da müharibəni unudan, Qarabağı yaddan çıxaran, bəzən Azərbaycana da aid olduğunu hiss etdirməyən Bakını Qarabağa yönəltdi, Bakını Azərbaycanın etdi... Çayxanalar, parklar, bulvarlar "Qarabağ!" deməyə, "Azərbaycan!" söyləməyə, "Əsgər!" hayqırmağa başladı. Və nəticədə günün real bir mənzərəsi bir növü hər kəsi özünə döndərdi, özünə qaytardı. Təbii ki, biz türklər də özümüzə qayıdanda həm kimliyimizi bilirik, həm də böyük oluruq!!!
Saytlarda, telekanallarda müharibə ilə bağlı xəbərləri, görüntüləri izlədikcə, döyüş bölgəsindəki doğmalarla telefon bağlantıları qurub hadisələrdən xəbər tutduqca bizi birləşdirən Vətən sevdasının böyüklüyü qarşısında həm əyildim, həm də qürurlu, dəyanətli, cəsarətli bir görkəm aldım. İçimə dolan kövrək, amma son dərəcə müqəddəs və sərt izlər qələbənin bizimlə olacağına şübhə yeri qoymadı!..
İndi bu hisslərin içərisində, yəni az qala bir-biriylə vuruşmağa hazır olan iki məqamın içində dayanıb özümə də baxıram, Məhəmməd Füzuliyə də, çevrəmə də. Doğrudan da biz möcuzəyik. Bu boyda sevgimiz, bu boyda iç dünyamız olduğu halda, bəzən elə addımlar atırıq, elə laqeydliklər nümayiş etdiririk, elə biganələşirik ki, heç cür anlamaq mümkün olmur. Necə deyərlər, baş sındırırsan, başını divara döyürsən, yenə anlaya bilmirsən ki, bu iki məqam, bu iki hiss bir xalqın, bir millətin içində necə yerləşir?
İndi fikirləşəcəksiniz ki, mən kimlərəsə dərs keçirəm, nəsihət verirəm. Yox, inanın, bir olan Allah haqqı mən gördüyümü, yaşadığımı yazmağı daha çox sevirəm, daha çox istəyirəm və heç vaxt da bəlağətli, təmtəraqlı sözlər axtarmıram, yazını birnəfəsə yazıram. Yazdığım yazıda söz qurtaranda yazı da qurtarır. Ona görə də son günlərin iki məqamı məni həqiqətən bütün mənalarda dəli edib. Necə deyərlər, bir əlimdi, bir yaxam. Özüm özümlə vuruşdayam, özümü, həm də səni anlamağa çalışıram. Bilmirəm, anlaya biləcəm, yoxsa yox. Axı indi sənin başın qarışıb. Sən indi başqa dünyanın adamısan... başqa düşüncələrlə, başqa xəyallarla yaşayırsan. Həmin o düşündüklərini, xəyalından keçirdiklərini obrazlı desəm, səni xəyallandıranları Məhəmməd Füzuli nəzmə çəkib. Mən isə:

Başın qarışıb,
ya da
işin
başından aşıb
vaxt tapa bilmirsən -
gəlmirsən,
göz yaşınla,
nəfəsinlə,
yoluna boylanan
baş daşımı
isitmirsən...
Bilmirsən ki
sonuncu dəfə
məzarım üstə
düzdüyün qərənfillər
bir üzü üstə
solub...
qönçəsinə
toz-torpaq dolub...
imkan olanda
gəl!
Gəl və
qərənfilləri
o biri üzü üstə çevir...
əgər unutmamısansa
özün bilirsən
axı səni sevən
qərənfilləri də
tər sevir!..

***
Zamanın burulğanında nə qədər sağa-sola, lap elə 360 dərəcə fırlansaq da, daşa-divara çırpılsaq da, yenə hərəmiz öz bildiyimiz yolun yolçuluğunu davam etdiririk. Çünki bizdən öncə də belə olub, bizdən sonra da belə olacaq. Dünya deyilən hər nədisə, onun yazılmamış, amma ən sərt şəkildə möhürlənmiş qanunudu. Böyük Səməd Vurğun demişkən, "bir yandan boşalıb, bir yandan dolur". Deməli, karvanına qoşulub getdiyimz bu ömrün hər məqamı əslində bir tarixdi, bir gerçəklikdi. Ancaq biz onu tarixləşdirə bilmirik, onu gerçək durumda ortaya qoymaq barədə düşünmürük. Bu da səbəbsiz deyil. Səbəb isə...
Bu gün, yazarlar dili ilə desək, daha çox mədə başdan qabağa keçib. Başlar daha çox mədəni düşünməyə məhkum olub. Bu da ömrün məhz həmin istiqamətə daha çox sərf olunmasına, xərclənməsinə yaşıl işıq yandırır. Elə bil ki, yemək və yaşamaq terminləri bir-birinə o qədər qovuşub ki, sanki əkizləşiblər. Bax bu da həmin o müqəddəs duyğuları, müqəddəs hissləri, istəkləri pərdələməyə, bir küncə sıxışdırmağa başlayıb. Təəssüf ki, bunu başlar da bilir, başbilənlər də. Amma nədənsə... Eh nə isə!..
Hə, mən yaşadıqlarımın, gördüklərimin, iştirakçısı olduqlarımın özülünə söykənib bu qərara gəlmişəm ki, silahla da, sözlə də, yəni hər kəs bacardığı ilə çox böyük işlər görə bilər. Buna öncədən sifariş verməyə ehtiyac yoxdur, bu içdən gəlir. Amma neyləyək ki, indi içimizdə şeytan da rahatlıqla at oynadır. Axı deyirlər, şeytan da mələkdi. Nə isə...
Bütün yazdıqlarımdan sonra oxuyub yoruldunuzsa, onda üzrxahlıq edib bu sevgi dolu misraları diqqətinizə çatdırıram. Oxuyun və günahımdan keçin.

Həyat düşməz gözümdən
Nə qədər qəmli olsa.
Mənim sevdiyim kimi -
Məni sevənim olsa!..

Yuxum kəpənək kimi
Kipriklərimi sayar...
Ürəyimin səsini -
Uçub hər yana yayar!..

Qəmin çeşidlərinə
Sevinc donu biçirəm...
Həyatın verdiklərin -
Şərbət kimi içirəm!..

... Həyat düşməz gözümdən
Nə qədər qəmli olsa.
Mənim sevdiyim kimi -
Məni sevənim olsa!..

P.S. Məhəmməd Füzulini görüb, onunla söhbət edə bilməsəm də, amma həmin o kitabdan bir nüsxə özümlə götürdüm. Gücüm buna çatdı. Məni bağışlayın ki, Füzulinin adı çəkilən yazıda şeirlərimdən istifadə etdim...

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-24


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aşot Moskvadan bir urus qız alır. Gəlir İrəvanda da toy edir. Aradan on beş gün keçir, gəlin gileylənir:

- Bu necə olacaq, nə atanın, nə də ananın məndən xoşu gəlmir.

Aşot:

- Onları boş ver, əsas odur ki, müdirimin səndən xoşu gəlir.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK