warez script warez forum Leaks Forum orkide Link kısaltma sitesi shell indir mavi orkide Link kısalt PHP Scriptler Ataşehir kadın kuaförü Warez forumu hacklink satın al cialis yorumları Adalet.az | "MƏN ORDA GÖYLƏRLƏ DANIŞIRAM" Adalet.az | "MƏN ORDA GÖYLƏRLƏ DANIŞIRAM" Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

"MƏN ORDA GÖYLƏRLƏ DANIŞIRAM"

Şuşadan böyük dünyaya açılan yol

15704    |   2014-05-17 04:01
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

... On üç-on dörd yaşlı bəstəboy bir oğlan Cıdır düzündən üzü aşağı dərə boyu baxır. Kənardan onu müşahidə edən hər kəs bu cavan oğlanın, əslində isə hələ üst-başından orta məktəb qoxusu çəkilməmiş, hələ gözləri böyük şəhərə alışmamış bu Allah bəndəsinin yalnız cüssəsini görə bilər. Çünki onun ruhu, onun iç dünyası özündə deyil, bədənini tərk edib, göylərə üz tutub mələklərlə, yerin-göyün mizan tərəzisini qoruyan, varlıqları rövnəqləndirən, canlandıran və bir də özünü özünə tanıdan böyük dərgah sahibi ilə həmsöhbət olmaq üçün onun himayəsinə çıxıb gedib. Düşünməyin ki, mən hardasa hisslərə qapılıram, nəyisə olduğundan artıq, bədiiləşdirilmiş, lap bir az da alt qata ensək, fantastik nələrsə söyləyirəm. Xeyr, doğrudan-doğruya bu uşaq məhz həmin nöqtədə, həmin yerdə dayananda bu Yer üzünün, bu dünyanın adamı olmurdu özü də bilmədən, özü hiss etmədən, səbəbini, kökünü özü də anlamadan onun içi, onun ruhu bədəninidən elə çıxır, elə uzaqlaşırdı ki, heç kirpiyinin ucu da səksənmirdi. Bu da bir Allah möcüzəsi idi, bu da bir Allah kəraməti idi. Bugünün özünə qədər də bir vaxtlar 13-14 yaşında olan, indi isə 50 yaşın dizini qatlayan dostum o sirrə bir yozum tapa bilmir, baxmayaraq ki, neçə-neçə elmin qapılarını açıb... neçə-neçə akademiyaların və saysız elm ocaqlarının tribunalarından çıxışlar edib, mühazirələr oxuyub, onların fəxri doktoru adlarını qazanıbdı. Bu yerdə onun nə vaxtsa dediyi bir söz yadıma düşür...
... İnsan bütün elmlərin altını üstünə çevirə bilər, bütün sirlərə baş vura bilər. Amma insanı, Allahın onun üçün gözlə görünməyən, əllə toxunulmayan və yalnız bir an yaşanması mümkün olan elə bir dünya ilə üzbəüz qoyub ki, o dünyanın nə adı var, nə səndən başqa sakini, nə də o dünyanın şəkli yoxdu. Onu ancaq məhz həmin o anda görürsən... danışanda da söhbət edəndə də onu kimsə təsvir də edə bilmirsən. Çünki Allahın həmin o möcüzəsi elə Allahın özü kimi təsvirsizdi...
Hə, mən Şuşada, Cıdır düzündə dayanıb üzü aşağı, Xankəndiyə, Xocalıya, Ağdama tərəf boylanan həmin oğlanın bir sükut işarəsi olduğunu hərdən ağlıma gətirirəm. Elə bir sükut işarəsi ki, o sükut yalnız oxunur, müşahidə edilir - elə cizgilərlə, görünməyən, amma fəhm edilən işıqla. Bu dediklərim, bu yazdıqlarım sizə sözün yaxşı mənasında nağıla bənzəməsin. Düşünməyin ki, yenə şairliyim başıma vurub söz oynadıram. Xeyr, doğrudan-doğruya göylərlə danışan insanlar nə dil tərpədir, nə dodaq. Onların sadəcə cizgiləri danışır, baxışları danışır, hətta kirpiklərinin ucu danışır. Ən həssas bir vasitədən istifadə etməklə bu cür insanların həmin məqamlarını izləsən, o dediyim nöqtələrin pıçıltısını da, musiqisini də dinləmək olar, amma anlamaq yox. Sadəcə, səsi eşidərik, amma sözləri bizə eşitməyə icazə verməzlər. Çünki həmin söhbət bəndə ilə Allahın arasında gedir, özü də seçilən, sevilən bəndə ilə... sevib özünü fəda etməyə hazır olduğu Allah arasında....
Həyat çox qəribədi. Gözünün qarşısında olanı bəzən qiymətləndirmirsən. Heç ağlına da gəlir, fikrindən də keçmir ki, gördüyün bu varlıq, bu əşya, bu bəndə sabah, beş gün sonra tamam fərqli bir yerdə, fərqli məqamda, fərqli görüntüdə, fərqli təqdimatda qarşıma çıxa bilər. Biz bir insan olaraq bu xırdalıqlara əhəmiyyət vermirik. Yalnız zaman dəyirmanı ömrümüzü üyütdükcə biz anlamağa başlayırıq ki, bəli, yanından ötdüyümüz, görmədiyimiz, əhəmiyyət vermədiyimiz nələr, kimlər indii bizdən min addım qabaqdadı. Biz ona əlimizi gözlərimizə günlük edib baxırıq. Bax, bu mənada Ağdamdan Şuşaya gedən avtobusda əyləşmiş 13-14 yaşlı bu oğlanı da demək olar ki, heç kim görmürdü, heç o da kimisə narahat etmirdi. Arxa sırada sakitcə oturub gözlərini yola zilləyirdi. Ağdamdan Şuşaya gedən bu avtobus bilmirdi ki, bu bəstəboy uşaq Cıdır düzünə tələsir. Ağdamdan Şuşaya gedən və üzü geri qayıdan həmin o avtobus bilmirdi ki, onun sərnişini bu iki şəhəri özünün bayrağına, simvoluna çevirəcək. O, bütöv Azərbaycanın əzəmətli bayrağı ilə yanaşı, içində daşıdığı Şuşa Bayrağının da, Ağdam Bayrağının da pərvanəsi olacaq...
Bəli, atasının onun üçün verdiyi məktəb xərcliyini o, qəpik-qəpik toplayıb özünə yolpulu edərdi. Həmin o pulla da ayda heç olmasa iki dəfə, xüsusilə isə bayram günlərində, məktəbdə kiçik bir uğur qazananda, rüblük qiymətlərinin nəticələrini biləndə, hansısa qəzetdə balaca bir yazısı çıxanda, şəkili məktəbin şərəf lövhəsini bəzəyəndə o, mütləq Cıdır düzünə tələsirdi. Gəlirdi Cıdır düzünə... dayanırdı həmişə durduğu yerdə... baxırdı, baxırdı, baxırdı... hesabat verirdi göylərə də, uzanıb gedən dağlara da, dərələrə də... hesab verirdi Cıdır düzünə... Məhz bu yarım saatlıq, bir saatlıq sözsüz söhbətdən, hesabatdan sonra o həm yüngülləşir, həm də ürəyinin döyüntüsü, arzularının üfüqü daha da artırdı, daha da genişlənirdi. Sanki ona ikinci bir güc gəlirdi, özü də inam dolu bir güc...
... Uşaqlığım Şuşada - Malıbəylidə keçib. Üç yaşıma qədər Şuşa şəhərində, yeddi yaşıma qədər Malıbəyli kəndində yaşamışıq. Atam dəmiryolu mühəndisi olub. Ona görə də Xənkəndi dəmiryolunun çəkilişində mühəndis-mexanik kimi işləyib, sonra Ağdama köçmüşük. Əhmədavar kəndində səkkizillik məktəbdə təhsil almışam. Ordan isə Ağdamdakı 6 nömrəli məktəbə dəyişmişəm. Bu məktəbə gələndə mənə bir az qəribə baxırdılar. Adətən kənardan gələn uşaqlar kollektivdə dərhal qəbul olunmur. Amma birinci rübün yekununda artıq şəklim şərəf lövhəsində idi. Müəllim kollektivi də, məktəb uşaqları da kənd məktəbindən gələn bu balacaboy oğlanın "od parçası" olduğunu artıq qəbul etmişdilər. Çünki onun hazırlığı, elmə marağı, xüsusilə dərs danışmaq qabiliyyəti, üstəlik də zamanın ən populyar elmi juranllarından olan "Kvant" jurnalındakı istedadlı şagirdlərlə bağlı açıqlama, yəni 1979-80-ci illərin fizika fənnində qazandığı uğur, adının jurnalda qeyd olunması... bir sözlə, hər bir nailiyəti onu ön cərgəyə çıxarmışdı, məktəbin sevimilisi etmişdi....
... O da arzularla, xəyallarla yaşayırdı, o da yaşıdları kimi böyük xəyalların yolçusu idi. Məhz o xəyallar, o arzuları onu 1981-ci ildə qızıl medalla bitirdiyi 6 nömrəli məktəbdən indiki Politexnik Universitetinə gətirdi, tələbə adı qazandı. Auditoriyaya daxil olanda müəllimlər də, tələbə yoldaşları da ona bir qəribə nəzərlərlə baxdılar. Çünki cəmi 46 kiloqram çəkisi olan bu bəstəboy oğlan sözün bütün mənalarında qaynayırdı, hər kəsə qarşı bir xoş aura yaradırdı. Elə həmin o xoş aura da get-gedə əhatəsini genişləndirdi. Onun məqalələri artıq təkcə oxuduğu ali məktəbin qəzet və jurnalında deyil, həmçinin respublikanın elmi jurnallarında çap olunmağa başladı. Hətta yazdığı böyük alim, əvəzsiz unudulmaz şəxsiyyət Xudu Məmmədovun rəy verdiyi məqaləsi SSRİ üzrə ali məktəb tələbələrinin yarışmasında qızıl medala layiq görüldü. Bax bu, Cıdır düzünə hesabat verən, göy üzü ilə həmsöhbət olan gənc alimin həyat kredosunun ilk addımları idi. ilk səhifələri idi...
... Həyatımda üç insanın silinməz, əvəzolunmaz izi var. Onlardan biri Xudu Məmmədovdu. O mənim elmə, araşdırmalara olan marağımı formalaşdırmaqda, onu qığılcımdan alova çevirməkdə müəllimim olub. O mənim sanki elm dünyasında bir günəşimdi. Onun alimliyinin kristallığı şəxsiyyətinin də kristal olmasına şəksiz bir sübutdu. Mən bunu öyrən-öyrənə elm dünyasında özümü təsdiq etmişəm. İkincisi, Məmməd Arazdı. O mənim ədəbiyyat dünyamı, söz dünyamı formalaşdırıb, sözlə yaşamağı ondan öyrənmişəm. Bu ustadın xeyir-duasıyla, könül verdiyim sözün arxasında durmuşam. Üçüncü insan mərhum Şahmar Əkbərzadədi. O, fiziki cəhətdən mənim ən böyük dostum olub. Mən onun məsləhətlərini, onun qayğısını heç vaxt unuda bilmərəm...
Burdaca xatırladım ki, mən bu yazını hazırlayarkən qəhrəmanımla söhbət etmək, ondan müsahibə almaq fikrində olmamışam. Sadəcə istəmişəm ki, illərdən bəri tanıdığım ruh qardaşımla zaman-zaman etdiyim söhbətlərdən, onun dilindən eşitdiyim sözlərdən yaddaşımda qalanları bir məxrəcdə birləşdirim və həmin o məxrəc də dostumun 50 yaşı olsun. Bilmirəm, alınır, alınmır, amma gerçək olan odu ki, mənim 50 yaşlı dostum bu dünyada artıq rahat 500 il yaşayıb. Özü də elə-belə yox, hər günü 50 ilə bərabər olan bir zamanın kürəyini yerə vurub. Təsəvvür edin ki, Şuşada doğulub Malıbəylidə, Əhmədavarda, Ağdamda orta məktəb bitirib. Bakıda ali təhsil almış bu dostumun dünyanın ən aparıcı dillərində, ən tanınmış mətbu orqanlarında yazıları çap olunur, kitabları işıq üzü görür. Onun ən böyük dostları arasında dünya şöhrətli yazıçı Çingiz Aytmatovun, mərhum prezident Rauf Denktaşın ayrıca yeri var idi. O, bu gün də türk dünyasının önəmli şəxsləri Abdulla Gül və Rəcəb Tayyib Ərdoğanın önəm verdiyi insanların sırasındadı. Hətta bu gənc alimə Türkiyə prezidenti Abdulla Gül avtomobil də bağışlayıb...
... Mənim həyatımda xüsusi yeri olan dostların sırasında adlarını böyük hərflərlə yazdığım müəllimlərim və ürək dostlarım var. Onlardan biri Aqil Abbasdı. O, mənim üçün Qarabağ deməkdi, Ağdam deməkdi. Mən hətta Aqil Abbasın 40 yaşında bir yazı yazmışdım və o yazıda vurğulamışdım ki, Aqil Abbas bütöv Qarabağdı - sözüylə, xidmətləriylə, Qarabağ sevgisiylə, bir sözlə, bütün varlığıyla Aqil Abbas mənim üçün doğmadı, əvəzolunmazdı. Və həm də mənə elə gəlir ki, Aqil Abbas Qarabağsız yaşadığı hər gündə 40 il qocalır. Həmin dostlarımın arasında Rəşad Məcidin də özəl yeri var. Mən onu da həmin o Qarabağa olan böyük istəyimlə dəyərləndirir, o cür görür, o cür də bağrıma basıram...
... Bir şeir oxuyuram. 1996-cı ilin may ayının 3-də yazılıb.

Qəribədir...
Bu boyda alimin
bu boyda Dünyada
təkcə bir Allahı var.
Həmin Allahın
Həmin Aliminə
Verə biləsi
Bircə qəpik pulu yox!

Bu şeiri elə-belə oxumuram. Bu şeir bir həyat gerçəkliyidi. O gerçəkliyi bizlər yaşamışıq, elə dostum da yaşayıb. Amma Allah və istedad onu həmin o ehtiyacdan çəkib çıxara bildi. İxtiraları, elmi uğurları onun üzünə böyük-böyük qapılar açdı və onun sorağı Azərbaycanın hüdudlarını heç kimdən soruşmadan, izinsiz-filansız keçib getdi. Bircə onun qanadlanan sorağının ünvanı dəyişməz qaldı. O ünvanda ki, Cıdır düzü idi. Elə Cüdür düzü adlı bir yazı da yazdı. Həmin yazının bir neçə cümləsini uca səslə oxuyuram: "Aydanın da hərifləyə-hərifləyə oxudu ilk sözlər belə səslənirdi:
- Ş-u-ş-a, Şuşa, C-ı-d-ı-r, Cıdır, d-ü-z-ü, düzü... Rəqəmləri isə hələ oxuya bilmirdi.
Bir dəfə adəti üzrə hecaladığı sözləri yenə də təkrar edə-edə nə fikir etdisə, özünü üstümə atıb üzümdən öpə-öpə:
- Ata, noolar, məni də sənin Cıdır düzünə apar!"
... İndi yazacağım bu sözləri əsrin yarısını böyük ürəklə, böyük uğurlarla və böyük şərəflə yaşamış dostum özü söyləyib və vurğulayıb ki, bu fikirləri nə vaxtsa yazılarımın birində istifadə edərsən. Mən indi bu məqamda, bu yerdə həmin fikirləri diqqətə çatdırmağı özümə borc bilirəm:
- Təbii ki, bir vətəndaş və insan kimi formalaşmağımda Texniki Universitetimizdə mənə dərs demiş unudulmaz müəllimlərimin - əvəzsiz alim-pedaqoqlar Niftulla Qədirov, Nadir Qasımzadə, Salman Qarayev, Xalıq Yahudov, Ayaz Abdullayev, Vaqif Mövlazadə, Nəriman Rəsulov və başqalarının, o cümlədən də mənəvi müəllimlərim hesab etdiyim Havar Məmmədov və Həsən Hüseynovun misilsiz xidmətləri olub. Mən bunu xüsusi vurğulamalıyam. Müəllim haqqı danılmazdı, mən də bunu dana bilmərəm.
... Onun barəsində millət vəkili, AMEA-nın müxbir üzvü, əməkdar elm xadimi, professor Nizami Cəfərov yazıb: "Cəsarətlə deyə bilərəm ki, o, kifayət qədər böyük şairdi. Onun yaradıcılığı müasir poeziyamızda kifayət qədər ciddi hadisədir".
... Bu fikirlər onun barəsində 2008-ci ildə mətbuatda işıq üzü görüb. Elə həmin vaxtdan xeyli əvvəl isə o, özünün "Qələmim, əlim, ürəyim" şeirini yazmışdı.

Qələm əlimin,
Əlim ürəyimin
Quludu, köləsidi.
Ürək nə əmr eləsə
Sağ əlim edəsidi.
ilahi, nə qədər olsa acı
sağ əlim qələmimə
ürəyim sağ əlimə
bu dünya ürəyimə
dar ağacıdı,
dar ağacıdı...

... Mən onun barəsində fikirlərimi bir yazıda cəmləşdirmək istəyərkən yadıma bu misralar da düşdü.

Mən bu gözəl dünyanın
nəşəsni, qəmini,
sevgisini, ölümünü,
cənnətini,
cəhənnəmini
bir şair kimi görüb gəldim
dərgahına, Allahım.

Bəli, ömrünün 50-ci ilini çox yaxın bir zaman kəsiyində qeyd edəcək və barəsində artıq müəyyən fikirəlir səsləndirdiyim bu qəhrəmanımı sizə təqdim edirəm. O, Elçin İsgəndərzadədi! Hər kəsin yanında üzüağ, hər kəsin ürəyində yeri olan və hər kəsə də qayğısını, diqqətini ürək genişliyi ilə əsirgəməyən Elçin İsgəndərzadə!..
Onunla hər görüşümdə təkcə ruh, duyğu qardaşımın yox, həm də dərd qardaşımın, kədər şərikimin çox geniş diapozonlu aurasında mən özümü müəyyən qədər Qarabağda - Tuğda, Şuşada hiss edirəm. Təkcə buna görə onu hər gün görmək, hər gün ziyarət etmək mənə çox xoşdu... Hətta bunun müəyyən qədər tamarzısıyam da.
Çünki işi, qayğıları başından aşan 120-dən çox elmi əsərin, 40-a yaxın ixtiranın, 70-ə yaxın bədii, elmi-publisistik kitabların müəllifi olan və bununla paralel həm də tanıyıb-tanımamasına baxmayaraq, hər bir söz adamına diqqətlə yanaşan Elçin İsgəndərzadə demək olar ki, iki qardaş dövlətin - Türkiyə ilə Azərbaycanın arasında həm də çox möhtəşəm bir körpüdü. Şükürlər olsun ki, ailə həyatı qurandan xeyli müddət sonra Tanrı ona, xanımına, eləcə də qızlarına bir hədiyyə də bağışladı - oğlu Əli dünyaya gəldi. İndi öz haqq yolunu, öz tale yazısını yaşayan Elçin İsgəndərzadənin ən böyük nisgilini dilə gətirirəm. Bu nisgil də Cıdır düzünə hesabat verə bilməməkdi. O hər gün bu ağrını içində azı min dəfə keçirir. Hər gün xəyalən Cıdır düzünə gedib həmin o yerdə dayanır, amma hesabat verə bilmir. Çünki ora gedib çatan xəyalı, ruhudu. Amma o, bütün varlığı ilə hesabat vermək istəyir. Mən o günün - o hesabat anının mütləq gələcəyinə inanıram. Elə o inamla da bir vaxtlar Elçinə ünvanladığım "İsti misralar" adlı şeirimi təkrar diqqətə çatdırıram.

Yaşı
və boy-buxunu
o qədər də
görünmür.
Yaşı da
boy-buxunu da
misralara,
düsturlara çevrilib -
iz salır,
özgə izilə
iməkləmir,
sürünmür...
calanıb bir-birinə,
duyğuları,
əməli...
ötüb keçib irəli,
ha baxırsan
düz gəlmir -
yanında dayansan da
lap çox-çox qabaqdadı -
bir ayağı, bir əli.
Tanrım,
payına şükür
sənin sevgin,
ülfətin
gör necə böyükdü ki,
bu yaşda,
boy-buxunda
bir cavanı çevirdin
pasportuna millətin!

Hə, düşünürəm ki, mən Elçin İsgəndərzadə barəsində, əslində heç nə yazmadım. Çünki onun xidmətləri, onun yaradıcılığı, onun həyatı bir yazılıq mövzu deyil. Və mən sadəcə olaraq ruh qardaşım, kədər dostumun 50 yaşına hədiyyə kimi bu fikirləri sizinlə bölüşdüm. Yəqin ki, buna görə Elçin İsgəndərzadə məni anlayışla qarşılayar.

Əbülfət MƏDƏTOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
SON XƏBƏRLƏR
2019-05-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kubokun sahibi kim olacaq?

"Qarabağ" (71.43%)
"Qəbələ" (14.29%)
"Sumqayıt" (7.14%)
"Zirə" (7.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aqşin Yenisey dostları ilə babat yeyib-içir, sonra gedir əmisigilə. Həyətdə it daraşır buna, qolun-qılçın cırmaqlayır. Evə girəndə əmisi deyir:

- Ay bala, bu nə haldı?

- İt tutdu.

- Ə, it bağlıydı axı?!

Aqşin:

- Əmi, it bağlıydı ey, amma mən açıqıydım.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK