ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

KİRPİYİN UCUNDAKI ULDUZ

O səssiz danışırdı

47860    |   2014-05-09 06:06
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

İnsan Allahın ən böyük kəşfi olmaqla Yer üzünün əşrəfi sayılır. Və ulu Yaradan özündən sonra yaratmaq qüdrətini, bacarığını insana bəxş edir. Yəni Allah insanı yaradır, insan da ona verilən ürəyin, duyğuların, istedadın imkanları sayəsində dünyanı, həyatı, ömrü-günü bəzəyən və gözlə görünən gözəllikləri, mənzərələri, əşyaları, bir sözlə, hər şeyi yaradır. Hətta peyvənd yolu ilə, calaq üsuluyla yeni nələrsə ortaya qoyur, ixtiralar edir, yerlə göyü birləşdirən kosmik körpülər salırg dənizlərin altından, dəryaların üstündən yollar çəkir...
Bəli, insan yarananda bütün hüceyrələri ilə, bütün görünüşü ilə fizioloji baxımdan kamil yaradılıb. Yalnız müəyyən təsirlər, müəyyən zaman çərçivəsində insanda manqurtlaşma, ürəyin daşlaşması prosesi baş verə bilir və verir də. Ən dəhşətlisi manqurtlaşma və ürəyin daşlaşmasıdı!
Təəssüf ki, bu gün dünya məhz manqurtlaşmaya, daşlaşmaya doğru gedir. Yerinə düşməsə də, gülünc bir faktı xatırladım. İnternet saytlarında oxudum: ABŞ-da beş-on yeniyetmə bütün təmintların bolluğundan bezib ayrı bir məşğuliyyət tapa bilmədikləri üçün cəngəlliyə üz tutbalr, özü də lüt-üryan. Məqsədləri də vəhşi insanların həyatını yaşamq və həmin dövrdən üzü bəri intibah etməkdi. Belə yerdə rəhmətlik Əlağa yadıma düşür - Əlağa Ağayevi deyirəm. Rəhmətlik özünəməxsus şəkildə bu fakta münasibət bildirib deyərdi:
- Heyvanına şükür, İlahi!
Hə, elə zənnimcə, elə o daş dövrünə qayıtmağın özündə daşlaşmanın sindromları görünür. Axı vəhşi düşünə bilmir, o instinqlə hərəkət edir. Nəticədə manqurtlaşma, ürəyin daşlaşması adi bir hala çevrilir. Bu yazdıqlarımı məni hardasa özümü çoxbilmiş kimi təqdim etməyim kimi qəbul etməyin. Sadəcə, məqsədim var, özü də çox çılpaq bir məqsəd...
Uşaqlıq illərimdən yadımda qalıb. Kəndimizin ağbirçək bir qadını dünyasını dəyişmişdi. Hamı onun üçün göynəyib ağlayırdı. Az qala bu kənd bu itkini özü üçün faciəyə çevirimşdi. İndi fikirləşirəm ki, həmin o ağbirçəyin hamı üçün xeyirxah, sevimli olması adamları göynədirmiş. Ona görə hamı ağlamaqla bir növ borcunu, ehtiramını qaytarırmış. Amma indinin özündə də bir şeyi, yəni o vaxtlar başa düşmədiyim bir məqamı artıq indi-indi, yəni son bir hadisədən sonra anlamağa başladım...
Dünyasını dəyişən həmin o ağbirçəyi ağlayanlar arasında 3-cü sinifdə oxuyan nəvəsi də var idi. İnanın, bu uşaq elə ağlayırdı ki, gözünün yaşı obrazlı desək, dupduru bulaq suyu kimi süzülürdü. Özü də heç nə demədən ağlayırdı. Ona baxanlar da nədənsə onu sakitləşdirmirdilər, eləcə ona baxa-baxa onlar da ağlayırdılar. Mən anlaya bilmirdim, əl boyda uşaq necə bu cür ağlaya bilər? Onu da anlaya bilmirdim ki, bu adamlar bu uşağı niyə sakitləşdirmir, kiritmir? Sonra gördüm ki, elə mən də onlara qoşulub ağlayıram. Amma bilmədim ki, dünyasını dəyişən ağbirçəyi ağlayıram, yoxsa o uşağın ağlamağına ağlayıram. Eləcə ağladım və hiss etdim ki, yüngülləşdim...
İllər ötdü, dünya dəyişdi, el-oba pərən-pərən düşdü, ev-eşik yağmalandı, kənd-kəsək yandırıldı, Qarabağ düşmən tapdağı altında qaldı... Biz kəndimizdən didərgin düşəndə əl boyda uşaq olan qızım qəflətən için-için elə ağladı ki, mən onun heç vaxt belə ağladığını görməmişdim. Uşaq elə ağlayırdı ki, ürəyi dayanacaqdı, ürəyi partlayacaqdı. Mən onun, cəmi üç yaşında olan uşağın bizə baxa-baxa ağlamağını görüb hiss etdim ki, içimdən nəsə qırıldı. Məhz onda anladım ki, bizim danışıqlarımızdan, bizim üz-gözümüzdəki ifadədən, bizim "evimiz yandı, kəndimiz yandı!" fəryadından o uşaq da hər şeyi anlayıb... O uşaq da bilib ki, biz hamımız evsiz qalmışıq, biz hamımız qaçqın düşmüşük. Bunu bildiyi üçün atasının gözlərinin içinə baxa-baxa sakitcə ağlayır - için-için, kövrələ-kövrələ ağlayır və gözünün yaşı kirpiyinin ucunda ulduz kimi parıldayır. O Ulduz atadan kömək istəyir... atanı qınayır... atanın gücsüzlüyünə acıyır... atanı bu durumda gördüyündən havalanır... ona görə də dillənmir, danışmır, sadəcə, parıldayır... öz parıltısı ilə anladır hər şeyi...
Dünən Şuşanın işğal günü idi. Hardansa yadıma qızımın həmin o kirpiyinin ucunda parıldayan göz yaşı düşdü. Özüm də bilmədən o göz yaşının, o ulduzun işığında üzü Qarabağa, üzü Şuşaya getdim. Gedə-gedə də yazdığım bir şeiri xatırladım.
Əslində
bu gün susmaq
və öz içinə qısılıb
mövcudluğunu unutmaq
daha doğru olardı...

Əslində
bu gün
heç nə demədən
yaşadığın
ünvandan çıxmaq
və ürəyin
sonuncu güllə kimi
üzü Şuşaya tərəf
bütün gücünə sıxmaq
daha doğru olardı...

Əslində
bu gün
Bozqurd kimi
ulamaq,
nərə çəkib bağırmaq,
lap əliyalın
olsa belə
ağlaya-ağlaya,
gülə-gülə
güllə üstünə
getdiyini bilə-bilə
hamını
Şuşaya çağırmaq
daha doğru olardı...

Əslində
bu gün...
Biz gərək olanı gözlədib -
danışırıq,
özümüzlə,
ATƏT-lə,
hansısa bir
topsaqqalla,
başbilənlə,
ağsaqqalla,
Ağ evlə,
ağ ayıyla
neçə-neçə dayıyla -
vaxt itirib
gün öldürürük...
İçimizdə
düşmənə nifrət,
qəzəb,
kin öldürürük...

Amma
əslində isə
bu gün
ağlımızdan
gözləməyi,
tərəddüdü çıxarmaq

ŞUŞAYA GEDİRİK! -
bağırmaq
daha doğru olardı...

***
İllər bizdən xəbərsiz, bizdən izinsiz, necə deyərlər, başlı-başına ötüb gedir və bir bu illərin içərisində əriyən ömrümüzün fərqinə varmırıq. O vaxta qədər ki, itirdiklərimizin yeri göynəməyə başlayır. Onda bilirik ki, nələri itirdik və necə itirdik. Onda bilmək də gec olur. Çünki artıq qaysaq bağlamış, zamanın arxivində yerini rahatlamış o itkiləri ancaq xatırlamaq və onlar üçün göynəmək bizə qalır.
Bu fikirlərim torpaq itkimizə, Qarabağ həsrətimizə aid deyil. Allah eləməsin də ki, aid olsun. Yoxsa onda yurd həsrətli, vətən nisgilli nə qədər ürəklər partlaya bilər. Mən bunu səmimi deyirəm və dediyimə də inanıram. Çünki tanıdığım adamlar var ki, Şuşada ölmək, Şuşada şəhid olmaq, Qarabağ torpağına qovuşmaq üçün nəzir-niyaz ediblər, qurban deyiblər. Bu onların içindən gəlib və içdən gələn də nə vaxtsa göyərir, bir az geci-tezi var... zamana ehtiyacı var! Mən bilirəm ki, o zaman mütləq olacaq. Üstəlik də...
Son illərin bütün şərhlərində, bütün proqnozlarında bu əsrin türk əsri olacağına geniş yer verilib. Hər kəs türk əsrinin gəldiyini, daha doğrusu, gəlməkdə olduğunu önə çəkir. Hətta Alparslan, Türrkeşin də - böyük Bozqurdun xatirələrində də vurğulanır ki, türk özünə qayıdır! Deməli, Türk böyük olur! Türk söz sahibi olur!
Siyasətə qarışmadan elə yerindəcə vurğulayım ki, son illərin hadisələri deyilənləri az-çox göstərməyə başlayıbdı. İndi hər addımda türkün böyüklüyü vurğulanır, dilə gətirilir. Təbii ki, bu da bir sevinc, bir qürur bəxş edir. Məhz həmin bu yazdığım ümidverici notların üstündə əvvəlki fikrimə qaydıram. O fikrə ki, Şuşanın, Qarabağın qayıdacağına, bir az da dəqiq ifadə etsəm, bizim onları geri alacağıma məndə heç bir şübhə yoxdu.
Çünki bildiyimə görə, Azərbaycanda evləri üzü qibləyə tikilən yeganə şəhər Şuşadı! Üzü qibləyə olan isə düşmən əlində, kafir caynağında qala bilməz. Elə bu inamla da yazımın əvvəlinə qayıtmaq istəyirəm.
O məqama ki, evimiz, kəndimiz işğal olan gecə əl boyda uşaq səssiz, için-için ağlamışdı. Onun göz yaşları kirpiyinin ucunda ulduza çevrilmişdi. O ulduz öz parıltısını hələ də saxlayır. Mən onu bugünlərdə bir də gördüm və gördüyüm o məqam məni Şuşalı günlərə, Qarabağlı günlərə görüşə inandırdı. Çünki budəfəki göz yaşının parıltısı tamam fərqli idi. Yəni...
Nəvəmi həkimə aparmışdıq. Qucağımda elə sığınıb durmuşdu ki, sanki bütün dünyanın sahibi mən və o idi! Heç kimdən, heç nədən çəkinmirdi... heç kimə təəccüblə, həsədlə, heç qəzəblə də baxmırdı. O vaxta qədər ki, onu həkimin yanında qoyub otağı tərk etməli oldum. Birdən qışqırıb ağladığını eşitdim. Dözməyib həkim otağına qaytdım. O, ağlamağını kəsmişdi. Amma kipriklərinin ucundakı yaş parıldayırdı. O parıltı tamam fərqli idi. Sanki məni qınayırdı, mənə özünün etirazını bildirirdi. Elə bil o parıltı deyirdi ki, "sən yaxşı baba deyilsən, məni iynənin altında qoyub getdin". Amma mən o parıltıdan oxuduğumun cavabını ancaq nəvazişlə qaytarmaq gücündə idim. Neyləyim ki, o əl boyda uşaq nəvazişimi qəbul etmədi, mənə sığınmadı. Eləcə kipriyinin ucunda donmuş ulduzla mənə baxıb üzünü anasına tərəf çevirdi...
Hə, indi anladım ki, tək qoymaq, atıb getmək, unutmaq insana necə təsir edirmiş. Sən demə, İlhamənin sözü olmasın, burda yaşın heç nəyə dəxli yox imiş, istər əl boyda ol, istər yetkinlik yaşında. İçini büruzə vermək hər zaman mümkündü...
Məhz həmin o hisslərin təsiri altında yazdığım, bəlkə də mövzuya dəxli olmayan misraları diqqətinizə təqdim edirəm. Amma içimdə bir iynə ucu boyda o şeirin mövzuya dəxli olduğuna inam var.

Ürəyini qoy ovcuma
Götürüb gözümə təpim...
Mən öz ürəyimi ovub
Ürəyinin üstə səpim...

Tuş gəlsəm də mən qınağa
Hücrəmdən çıxım qırağa...
Alışmışam tay sınağa -
Qoy ürək şəkili çəkim!

Dünyanın yükünü çəkib,
Canında sevdalar əkib...
Ürək, qarşında diz çöküb -
Üzümə salavat çəkim...

Hə, bu bir az kövərk, biz az nostalji, bir az ümidli, bir az qarmaqarışıq, biz sözlə, içimdə doğulduğu kimi sizə təqdim etdiyim yazının Şuşanın işğalı günü yazılıb-oxunması təsadüfi deyil. Çünki Şuşa hamımızın və bütövlükdə Azərbaycanın Ulduzudu, hələlik üstünü bulud alıb. Mütləq o buludlar topa tutulub dağıdılacaq.

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-20
2018-01-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (75%)
Yox (25%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Mollaya xəbər verirlər ki, qayınanasını su aparıb. Molla gəlib girir çaya, başlayır su yuxarı axtara-axtara getməyə. Görənlər soruşurlar ki:
- Ay Molla, bu necə axtarmaqdı? Cənazə su axan tərəfə gedər, ya yuxarı dırmaşar?
Molla deyir:
- Siz onu tanımırsınız. O, elə bir tərs adam idi ki, hökmən yuxarı gedib. Sizin işiniz olmasın, mən bu saat onu tapacağam.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK