Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı Adalet.az | QURU ADAM Adalet.az | QURU ADAM Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

QURU ADAM

Manqutlaşma qapımızı döyməkdədi

30024    |   2014-04-26 07:23
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Dilimizdə qəribə sözlər var. Ona görə qəribə deyirəm ki, bu sözlər əslində o qədər dəqiq, o qədər konkret və hətta sərrast təqdimatlar edir ki, onun qarşısında bir anlıq susub durmalı olursan və düşünürsən ki, məhz bu sözü bu məqama, bu yerə, lap elə bu adama uyğun olduğunu, uyğun gələcəyini necə fikirləşib tapıblar. Hər halda sual özü də maraqlıdı. Amma mənim üçün ən çox maraqlı olan nə toyuqdu, nə də yumurta. Maraqlı olan reallıqdı. Bax, tutaq ki, belə bir söz işlədirlər: quru adam və yaxud ütülü adam və s.
Sözü eşidəndə, yəni filankəs quru adamdı fikri ilə qarşılaşanda ağlından müxtəlif variantlar gəlib keçə bilər. Amma özünü fikir bolluğuna atmadan, elə beləcə, eşitdiyi kimi qəbul edəndə düşünürsən ki, adam necə quru ola bilər? Ən azından onun bədənində su var, qan var. Bu mayelər axı onun quru olmasına imkan verə bilməz. Amma sonra görürsən ki, söhbət real durumdan getmir, söhbət o adamın reallığının məcazi ifadəsindən gedir.
Bəli, həqiqətən o adamın bədənində qan da var, su da var. Amma o adamın bədənində duyum yoxdu, hissiyat yoxdu, müsbət mənfi reaksiyalar mövcud deyil. Belə olduğu halda, o adama necə normal baxıb, normal yanaşmaq olar? Deməli, bu adam başqalarından məhz quru olduğuna görə seçilir (belə yerdə fiikrləşirsən ki, yaxşı ki, quru admalr quru ağaclar deyil, axı quru ağacların taleyi bəllidi - Ə.M). Həmin o seçilən, fərqlənən, bir az da konkret desəm, həmin o adamın boyuna biçilən quruluq onun həyatını da elə özü kimi qurudur, bir az sönükləşdirir, bir az mənasızlaşdırır, bir az da elə-belə "neynər" bir ömrə çevirir. Təəssüf ki, həyatımız, yaşadığımız cəmiyyət, çevrəmiz heç nədən bütünlüklə mühafizə olunmuruq və olunmaq gücündə də deyilik. Çünki biz quru adamlar deyilik. Quru olmadığımıza görə də baş verənləri, gördüklərimizi, düşündüklərimizi, hətta yuxuda gördüklərimizi belə ürəyə o qədər yaxın buraxırıq ki, onlar bizim ömrümüzdə göyərir.
Yaxın günlərin söhbətidi. Uzun illərdən bəri görmədiyim və heç görməyi ağlımın ucundan belə keçirmədiyim birisi ilə qarşılaşdım. Gözlərimə inanmadım. Az qala iyirmi illik fasilə, yəni bir-birimizi görmədiyimiz zaman kəsiyi sanki onun üçün mövcud olmamışdı. Loru dildə desəm, sanki bu iyirmi il onun üstündən ötüb keçməmişdi. Mənə tərəf yenə əvvəlki kimi ütülü bir şəkildə, düppədüz, sifətində heç bir cizgi, gözlərində heç bir ifadə olmadan gəlirdi. Elə gəldiyi kimi də əlini, daha doğrusu, qolunu bir taxta parçası kimi qabağa uzatdı. Əl görüşdük, ovcumda insan əli olduğunu hiss etmədim. Heç bir hərarəti olmayan, bir az daş səsinə bənzəyən qupquru səsiylə:
- Necəsən, müəllim? Niyə belə qocalmısan? - dedi.
Hələ də gözlərinin içinə baxırdım. İstəyirdim görüm bu səs, bu suallar doğurdanmı onun daxilindən qopub gəlib, yoxsa hardasa lentə yazılıb və səsləndirilir. İnanın ki, iki dəqiqəyə qədər lal-dinməz gözlərinin içinə baxdım. İnanın ki, kiprik də qırpmadı. Nə qədər gücümü, qabiliyyətimi işə saldım, o gözlərin dibindən heç nə tapıb çıxara bilmədim, oxuya bilmədim. Susdum və sonra etika xatirinə sorğusunu cavablandırdım. Zamandan, ruzgardan, özəl həyatımdan, el-obamızdan, məmləkətimizdən, bir sözlə, mövcud olan günümüzdən bir-iki kəlmə dedim. Düşündüm ki, bəlkə o bunlardan xəbərsizdi, sözlərim onda hansısa bir titrəyiş yarada bilər və yaxud hansısa bir hüceyrəsinə iynə batırar. Amma olmadı. Yenə həmin o səslə:
- Müəllim, bekar adamsan, el-obanın, millətin dərdi sənə qalıb? - dedi.
Doğrusu, bu sözlərdən və yazmadığım sözləri eşidəndən sonra düşündüm ki, mən bu ütülü, bu quru adamdan gör nə gözləyirəm, nə umuram, buna nələr danışıram. Axı bütün bunların o quru adam, o ütülü adama heç bir dəxli yoxdu və ümumiyyətlə, o heç adam deyil. Onun üçün bağayarpağı ilə quzuqulağının fərqi yoxdu. Ona görə də quruyub quru adama çevrilib. Yaxşı ki, belələrinə az rast gəlirəm, az qarşılaşırıq.
Mən həmin o iyirmi ildən sonra qarşılaşdığım və rast gəldiyimə görə də üzüldüyüm quru adamdan ayrılandan sonra xeyli düşünəsi oldum. Daha doğrusu, Allahın bu cür varlıqları da hansı məqsədə yaratdığını anlamağa çalışdım. Gəldiyim nəticə bu oldu ki, belələri olmasa, duyğusalları, duyumluları, ümumiyyətlə, əsl adamları bəlkə də ya görmərik, ya da sevmərik. Yaxşı ki, yer üzündə belə varlıqlar da mövcuddur və onları kəsib atmaq mümkün deyil, nə qədər mundar olsalar da.

Göyün altda,
yerin üstə
iynə ucu boyda
bir nöqtədə
qurulmuş qəfəsdə
yaşayıram -
İctimai qaydalarlag

göyün altda,
yerin üstə
xatirələr xəyallarla
və onların gətirdiyi
faydalarla, ziyanlarla
içimdəki son həvəslə,
son nəfəslə
iynə ucu daş qəfəsdə
yaşayıram -
Milli olan qaydalarlag

Göyün altda,
yerin üstə
deyim bilin
yaşayıram
elə bil ki,
bu qəfəsdə
bir ömrün
sabahına
ümid yükü daşıyıram -
bəlli olan ictimai
və bir də ki
Milli olan qaydalarlag

***

Adamları görmək, tanımaq üçün öncə onun barəsində özünün fikirlərini eşitmək zənnimcə daha doğru olar. Çünki hər kəs özünü hamıdan yaxşı tanıyır və həm tanıdığı, həm də görmək istədiyi kimi təqdim edir. Bax bu mənada kənardan əzəmətli görünən, davranşı diqqət çəkən, fikirləri maraq yaradan birisi ilə yol yoldaşı olanda, onun iç dünyasına baş vuranda ilk təəssüratın necə qüsurlu olduğunu bəzən təəssüflə yaşayırıq və inana bilmirik ki, göz yaddaşımız, qulaq yaddaşımız bizi bu qədər yanılda bilərmiş. Amma neyləmək olar ki, bəlkə də dünyada yeganə varlıq insandır ki, onun iç dünyasını, ürəyini, beynini, ümumiyyətlə, özünü oxumaq, görmək bütünlüklə mümkün deyil. Ola bilsin ki, hansısa bir xüsusiyyətini, hansısa bir vərdişini diqqət yetirib izləyib tutmaq ola bilər. Ancaq onu bütünlüklə görmək. Bütünlüklə onun özəl dünyasına baş vurmaq mənə görə qeyri-mümkündür. Bilirsiniz niyə?
Bir həyat təcrübəsi var: insan yaşadıqca daha çox görür, daha çox anlayır. Hətta bugünlərdə tələbəlik dostum Zöhrab Əmirxanlının bir statusunu oxudum. Mənə elə gəldi ki, Zöhrab o statusu yazanda mənim də düşüncələrimi öz duyğuları vasitəsilə əhatə dairəsinə çəkib və ortaya konkret bir fikir qoyubdu. Zöhrab bəy yazıb ki, "bütün ömrünü, bütün həyatını, düşüncələrini, varlığını, özünü, ürəyini dünyada hər şeydən və hamından artıq sevdiyinin ayaqları altına atıb deyəsən ki, buyur, futbol oyna". Mən bu statusu oxuyanda nə qədər doğmalara, nə qədər iç dünyama buraxdığım insanlara qarşı özümü Zöhrabın dediyi həmin o futbol topu kimi qurban verdiyimi, onların ayaqları altına atdığımı bir anlıq ağlımdan keçirdim və gördüm ki, yenə Zöhrabın dediyi kimi, oynayanlar daha çoxdu. Onlar üçün o topun nə mahiyyəti və nədən ibarət olması o qədər önəmli deyil. Əsas odur ki, oynamağa, oynatmağa nəsə var. Bax, bu yerdə hər gün nəsə almaq, nəsə vermək istədiyim, ömrümün hissəciklərinə çevriməyə çalışdığım həyata, sevdiyimə, sevənlərimə, bir sözlə, çevrəmə ünvanladığım misralarım yadıma düşdü.

Yaddaşı vərəqlədim
Xatirələr çözüldü...
Köç edən hər dostumla
Bir ip ucu üzüldü -
Bu gündən...

Göz önündən çəkilib
Nağıllaşdı bir anda...
Hiss etdim ayrılığa
Mən əlimi vuranda -
Bu gündən...

Həyat necə amansız
Zaman necə cəlladdı
Kipriyində donan yaş
Mənə çox şey anlatdı -
Bu gündən...

Nə durmaq var, nə dönüş
Axarı da bənd tutmur...
Görüş yeridi, görüş
Əcəl bizi unutmur -
Bu gündən...

***
Tək qalanda yazımın əvvəlində vurğuladığım məqamlara sərf etdiyim vaxt üçün özümü qınayıram. Düşünürəm ki, quru, ütülü adamların varlığı-yoxluğu bilinmirsə, daha doğrusu, onlar bunu özləri hiss etdirmirsə, biz niyə onlar barəsində düşünüb onları şərəfləndirməliyik. Axı faydalı, gerçək, mənalı və həm də əhəmiyyət kəsb edən nəyinsə barəisndə düşünmək təkcə düşünənin yox, həm də cəmiyyətin xeyrinə olar. Bu mənada dərdin, qayğıların çiynimdən düşmədiyi, çiyindaşıma çevrildiyi bu illərdə müəyyən qədər vaxtı da, ömrü də sən demə, mənasız qurban vermişəm. Özü də quru və ütülü adamlar üçün!
Həyatda heç nə elə-belə olmur, mütləq səbəb var. Səbəb nəticəyə doğru çəkib gətirir olanı, baş verəni. Biz o səbəbin içindən nəticəyə doğru baxanda ümidli oluruq. Nəticədən səbəbə boylananda kövrək, bir az da ümidi tükənmiş, lap bir az da təəssüf hissi keçirən bir bəndəyə çevrilirik. Axı nəticə bizim gözlədiyimiz, istədiyimiz kimi həmişə alınmır. O da təbii ki, öz sözünü deyir, öz yumuruğunu göstərir.
Hər gün "lazım gəlsə" düşüncəsini, məntiqini içimizdə təkrarlaya-təkrarlaya axşama tərəf gedirik və hər gün də gözlədiyimiz lazım hardasa ləngiyir və həmin gün gəlib çıxmır. Onun əvəzinə quru, ütülü adamlar gəlir. O adamlar ki, əslində onlar yumuşaq ifadə etsəm, heç "lazımın" kəsilib atılan dırnaqları da deyillər. Amma neyləyək ki, biz bunu bilə-bilə hər gün lazımı gözləyirik... Məntiqə söykənəndə adama elə gəlir ki, hər gün biz həmin o lazıma yaxınlaşırıq, hər gün biz nəyəsə çatırıq, nəyəsə nöqtə qoyub, nəyəsə yenidən başlayırıq. Lakin bu duyğusallıq bizi ancaq ovudur, ancaq yola verir və biz də həm özümüzü, həm işimizi, həm də elə lazımı da özümüzlə birlikdə yola veririk. Ömür isə davam edir. Bu məqamda yadıma qəribə bir bəxtəvərlik düşür - uçan yarpağın bəxtəvərliyi. Axı...

Budaqdan
Qopan yarpaq
Havada
Üzü göyə
Bəh-bəh deyə-deyə -
Uçur...

Yarpaq bəxtəvər
Hardan bilsin ki,
Kökündən ayrılanlar
Nə qədər gözəl
Və sürətli uçsalar da
Sonda yenə
Torpağa düşür
Deməli
Hamı torpaqda görüşür!..

Hə, mən bu yazıda əslində bir çox məqsədləri demədim, heç onların üstünə də getmədim. Lakin bu yazını yazanda düşündüm ki, deyəsən zaman insanları qurutmağa başlayıb, bu çox təhlükəlidi. Allah bizi qurumaqdan qorusun, daha doğrusu, quru olmaqdan qorusun...

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı
SON XƏBƏRLƏR
2018-12-10


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Gəlin günahkardır, yoxsa qaynana?

Gəlin (64.29%)
Qaynana (35.71%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Tibb bacısı əlində iynə palataya daxil olur:
- Əliş dayı, oyan... xahiş edirəm oyan...
Xəstə güclə şirin yuxudan ayılıb gözünü ovxalayır:
- Nolub a bala, nə deyirdin?!
- Heç, yuxu iynəsi gətirmişəm, onu vurum, gedirəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK