Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | AMAZONLAR ŞƏHƏRİ Adalet.az | AMAZONLAR ŞƏHƏRİ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

AMAZONLAR ŞƏHƏRİ

19222    |   2014-03-29 08:38
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bir xəbərdən çox sıxıldım. Əslində, xəbəri bütünlüklə eşidə bilməmişdim. Anladığım bu oldu ki, hansı ölkədəsə imkanlı ərəb qadınları ayrıca şəhər salmaq fikrindədirlər...gŞəhərin statusu necə olacaq, orada kimlər yaşayacaq, iqtisadi vəziyyəti, əxlaq normaları necə olacaqgbilmədim. Sadəcə bir fikri tutdum vəg illüziyalarım işə düşdü. Şəhəri qadınlar salırsa, deməli, orada ancaq özləri yaşayacaqlar...
Əvvəlcə "nədən olmasın!" deyə düşündüm. Yəqin, artıq beziblər, hər addımlarının izlənilməsindən, zəif sayılmalarından, söz yiyəsi olmamalarından cana duyublar. Düşünürlər ki, bizim də sözümüzü deməyimizin, gücümüzü, iradəmizi ortaya qoymağımızın zamanı yetişdi...
Bir tərəfdən də qəlbimi soyuq kəsdi...
Nədən belə olmalıdı ki,...
Bu qadınlar elə bilir ki, imkanlı olmaq və bunu hamıya göstərmək, ardınca da öz ölkəsində, lap elə dünyada hansı bir ilkəsə imza atmaq xoşbəxtlikdi...
Məncə, şəninə Tac-Mahal yapılan qadın hamıdan xoşbəxtdi.
Hətta bu dünyada olmasa da...
Yuxarıda dediyim kimi, xəbəri eşitdim və istədiyim kimi yozdum... Bu mövzuya uşaqlıqdan həssasam, ona görə...

***

Dördüncü sinifdə "Kiçik oğul adına küçə" adlı qalın bir kitab oxumuşdum. Müharibədən danışılan kitabda "Stalin adına qızlar məktəbi" ifadəsi diqqətimi çəkmişdi və uşaq ağlımla o məktəbi xəyalımda canlandırıb darıxmışdım da. Sonralar da düşünmüşdüm: özünü Yer üzündə qadın hüquqlarının, azadlığının carçısı sayan Sovet dövlətində niyə belə məktəblər olmalıydı ki...
Yusif Vəzir Çəmənzəminlinin "Qızlar bulağı" romanını oxuyanda da belə anlaşılmaz hisslər keçirmişdim.
Bir də düşünürdüm ki, hələ eramızdan əvvəl Platon yaratdığı akademiyada belə qadınlar təhsil aldığı halda, niyə, məsələn, Qori müəllimlər seminariyasını bitirən bir nəfər qızın adına rast gəlməmişəm?!.
İnanmıram ki, o səhnədən təsirlənməmiş olasınız... Dəbilqəsi başından düşən qız uzun saçları çiyninə tökülü, dizlərini yerə atıb yanıqlı-yanıqlı şikəstə oxuyur. Səsində o qədər peşimançılıq, yorğunluq, bezginlik var ki... Bu məğlubiyyətə qədər yoldan ötənin başını kəsən, öcünü alıb qəzəbli duyğularını ovunduran qadından əsər-əlamət qalmayıb. Ağlayır, yalvarır... Bu halından məmnundumu, üzgündümü, bilinmir. Bəlkə ömründə ilk dəfə özündən güclü kişiyə rastladığına görə xoşbəxtdi indi. Çoxdan unutduğu, yadırğadığı qadınlıq duyğuları təzədən dilə gəlib, onu da bütün həmcinsləri kimi həlim, nəvazişkar, sevgi dolu olmağa çağırır...
Digər tərəfdən də... Bəlkə itirdiyi azadlığına, boyunəyməz ruhuna ağlayır, yas saxlayır bu qadın... Bir başdan, bir candan ötrü diz çöküb yalvaran deyil axı, o...
Saysız-hesabsız baş kəsən, canlar alan, qəddarlaşmış ürək sahibi bundan sonra bir qadın ömrü yaşaya biləcəkmi?!.
Öz ömrünün faciəsinə ağlayır bəlkə?!.

***
Bilmirəm, təsadüfmü idi, yoxsa, zərurətmi, həmin xəbəri izlədiyim gecə bir filmə də baxdım. Yaşı yetmişə yaxınlaşan qadın on beş yaşı olanda görüb vurulduğu oğlanı axtarırdı. Bu axtarış onu qəbiristanlığa qədər aparıb çıxardı. Amma yorulmadı, usanmadı, ümidini kəsmədi...
Sonunda ilk sevgisini-artıq yaşlanmış kişini tapıb ona qovuşdu...
Deməyin ki, bu yaşdan sonra nə mənası var? Xeyr! Bir gün bu dünyaya gözlərini qapayanda biləcək ki, boşuna yaşamayıb və kiminsə sevgisini qəlbində aparır...
Bu bir film idi. Amma... həyatdan gözəl idi...
Yerinizə olmaq istəməzdim, əziz qadınlar! O filmə siz də baxın! Onda o gələcək möhtəşəm şəhərinizin-sevgisiz məkanınızın gözünüzdə xarabalığa dönəcəyinə əminəm...
İnanmıram, dünyada hansı kişisə təkcə kişilərin yaşadığı şəhərlərin salınması barədə düşünsün...

***
Novruz bayramında kəndimizə getmişdim. Uşaqlıq dünyamın "sakinləri"dən çox az adam qalıb daha. Yaşı səksəni haqlayan xalalar, bibilər, əmidostular, dayıdostular... Heç birinin də əri sağ deyil. Kimi beş il, kimi on il, kimi də on beş-iyirmi il bundan qabaq rəhmətə gedib. Bu qadınlarsa, artıq nəticələrini görüblər. Saçları ağarıb, sifətləri qırışsa da, gözlərində bir işıq, parıltı yaşayır. Heç biri ötən ömrünə təəssüflənmir. Alınlarına nə yazılmışdısa, onu da yaşayıblar fikriynən razılaşıb oturublar. Ərləri sağ olanda döyülüblər də, söyülüblər də, bəzən küsüb günlərlə, həftələrlə ata evində də qalıblar. Ancaq bu olanları xatırlamaq belə istəmirlər. Gözlərinin önündə artıq saç-saqqalı ağarmış övladları, cavan nəvələri, körpə nəticələri var. Bütün bunlara görə hər şeyə dözməyə dəyərdi...
Ən azından ona görə ki, onlar bilmir tənhalıq nə deməkdi...
İştahsız-iştahsız yediyimi görən əmim arvadı süfrədəki təndir çörəyini göstərib:
-Ye, başuva dönüm, ye. Öz dədə-babuvun çörəyidi, - dedi.
Mən də zarafatla, "indiyə baba çörəyi qalar?" dedim.
-Nöşün qalmır? Babuvun oğlu vardı bu evdə. Mən də ondan oğullar doğdum, bu da onların çörəyidi...
Oxumağı-yazmağı bilməyən kənd qadınının həyat fəlsəfəsidi bu. Ömür missiyasına verdiyi dəyərdi. Anladığı qədər, duyduğu qədər...
Deməli, həyat fəlsəfəsini anlamaqdan ötrü cild-cild kitablar oxumaq gərək deyilmiş. Sadəcə onu yaşamaq lazım imiş...
Mən əmim arvadını avropalı qadınla müqayisə etmək fikrindən çox-çox uzağam. İkisinin də fəlsəfəsinə sayğı duyuram.
İkisi də haqlıdı...
Həyat tərzinə və düşüncələrinə görə haqlıdılar...
Dünyanın harasında yaşamaqlarına baxmayaraq...

Vəsilə USUBOVA
vasila-usubova@mail.ru


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2015-01-10 : ƏN UZUN GECƏ
2014-11-15 : QIRMIZI İP
2014-07-12 : GEC OLMAYAN
2014-07-05 : SAMAN ÇÖPÜ
2014-06-21 : GÜNAHSIZ
2014-06-14 : GÜNAHSIZ
2014-06-07 : GÜNAHSIZ
2014-05-31 : GÜNAHSIZ
2014-05-24 : GÜNAHSIZ
2014-05-17 : GÜNAHSIZ
2014-05-09 : GÜNAHSIZ
2014-05-03 : GÜNAHSIZ
2014-04-26 : GÜNAHSIZ
2014-03-15 : SONUNCU YARPAQ
2014-03-08 : MONMARTR, 18-40
2014-03-01 : Marsa da uçsaq
2014-02-22 : DƏRD ZİRVƏSİ
2014-02-15 : GEC DƏ OLSA...
2014-01-25 : GÜNDƏLİK
2014-01-18 : XİLASKAR
2013-10-12 : NƏNNİ
2013-09-21 : PAYIZ GƏLİR...
2013-08-17 : ADSIZ DUYĞULAR
2013-08-03 : ƏHYA GECƏLƏRİ
2013-07-06 : Sən dönsən...
2013-06-22 : KÖYNƏK
2013-05-25 : ÖZGƏ DƏRDİ
2013-02-09 : AĞILDAN BƏLA
2013-01-26 : DARIXAN ADAMLAR
2013-01-19 : DƏLİLİK ZAMANI
2013-01-12 : ƏSKİ YARALAR
2012-12-01 : SUSUZ DƏNİZ
2012-09-22 : GƏLDİN...
2012-09-15 : BİR QUCAQ SABAH
2012-09-08 : ANGEDONİYA
2012-08-18 : "DÜBEYTİ"
2012-06-30 : O TƏNHA AĞAC...
2012-06-02 : AĞ QARANQUŞ
2012-02-18 : HARMONİYA
2012-01-14 : QONŞU QIZ
2011-12-31 : TƏLƏSİRİK...
2011-12-10 : AYAQYALIN
2011-11-19 : XƏZAN YELİ
2011-10-15 : TƏSƏLLİ
2011-08-06 : DƏYİRMAN
2011-07-16 : ÇOX AZ ŞEY
2011-06-25 : SAVAŞIN 70 YAŞI
2011-05-14 : "QARA QUTU"
2011-03-19 : VƏDƏ KÜLƏYİ
2011-03-05 : KİŞİSİZ...
2011-02-26 : YAZA NƏ QALDI?!.
2011-02-19 : ADİ HƏYAT
2010-12-31 : İL KEÇDİ...
2010-11-06 : İMTİNA
2010-08-21 : KİBRİT FALI
2010-07-24 : YEL DƏYİRMANI
2010-05-08 : XİLASKAR
2010-04-10 : QİYAMƏT
2010-03-20 : XINAYAXDI
2010-02-27 : BOŞLUQ
2010-01-09 : KARVAN GETDİ...
2009-12-26 : YUXU KİMİ...
2009-12-19 : DARIXANDA...
2009-12-12 : İMTAHAN
2009-12-05 : QUYU
2009-10-17 : ELDƏN AYRI...
2009-10-10 : GÖZÜ YOLDA...
2009-10-03 : TARAZLIQ
2009-09-26 : ...YALVARMA!
2009-09-12 : İLĞIM
2009-09-05 : BİR STƏKAN ÇAY
2009-08-08 : QIRMIZI
2009-08-01 : SƏKKİZ SAAT
2009-07-11 : AĞIRLIQ
2009-04-25 : SIĞINACAQ
2009-04-11 : SÖZ VAXTI
2009-02-14 : ÜÇÜNCÜ YOLÇU
2009-01-31 : BİXƏBƏR
2009-01-24 : QIRMIZI VƏ QARA
2009-01-17 : BAŞQA ADAM
2009-01-10 : 3 SAATLIQ NƏFƏS
2008-12-31 : QUM SAATI
2008-12-13 : QURBANSIZ
2008-11-22 : CİDDİ MÖVZU
2008-11-15 : ÜMİD VƏ QORXU
2008-11-01 : AĞ YOL
2008-10-18 : AG VƏ QARA
2008-10-11 : KÜTLƏ
2008-09-20 : TƏSƏLLİ
2008-09-06 : YAZIQLIQ
2008-08-23 : ATA EVİ
2008-08-02 : ÇAY PULU
2008-07-05 : YADDAŞ AĞRISI
2008-06-14 : ÇƏRÇİVƏ
2008-04-19 : SÖZ ARDINCA...
2008-03-30 : İRƏVANLILAR
2008-03-20 : YAZA ÇIXDIQ...
2008-03-08 : UTANCAQ
2008-02-23 : BOZ AY
2007-12-15 : DARIXAN ADAMLAR
2007-12-01 : BİZƏ QALSA...
2007-11-24 : İŞIQSIZ DÜNYA
2007-10-27 : ETİRAF
2007-10-06 : GÜNLƏR VARDI...
SON XƏBƏRLƏR
2019-10-19
2019-10-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (85.71%)
Pullsuz (14.29%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Millət vəkili Elman Məmmədov bir tədbirdən çıxanda bir xanım ona yaxınlaşaraq:

- Müəllim, səhv etmirəmsə, siz mənim uşaqlarımdan birinin atasısınız.

Elman müəllim təlaşla:

- Məəən?

Xanım:

- Müəllim, təlaşa düşməyin, mən müəlliməyəm, dərs dediyim uşaqları nəzərdə tuturam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK