ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

İynə boyu yazı

Torpaq, başın sağ olsun!

61485    |   2014-03-20 00:46
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Yəqin ki, səhifəni açıb yazının başlığını görən kimi ağlınızdan ilk gəlib keçən məni qınamaq olacaq. Və hərəniz də ayrı-ayrılıqda ən yaxşı halda "bunun da işi-gücü nisgil, kədər, göz yaşı, daha nə bilim nələrlə oynamaqdı, bayram günü barı bir ürək açan söz yazımır" - deyəcəksiniz. Mən sizi başa düşürəm. Amma siz də məni başa düşün. Öncə özünüzə, çevrənizə, şəhərinizin küçələrinə diqqət yetirin, qarşılaşdığınız adamların hər yüz nəfərindən azı doxsanının üzündə qayğı görəcəksiniz, baxışlarından narahatlıq, yorğunluq oxuyacaqsınız. Belə olan halda sizi deyə bilmərəm, amma mən özünü Novruz notları üzərində kökləyə bilmirəmg Gərək üzrlü sayasınız...g
Ola bilsin ki, mənim könlümün sarı simləri qırılıb. Heç nə köklənir, nə də köklənməyə gücü çatmır. Yəni kökdən düşmüş piano kimi eyni havanı, eyni ritmi təkrarlaya-təkrarlaya gözünü məhəllədə yandırılmış bayram tonqalına sancıb və bütün bu od-alovun içində o özü də yanır. Sanki yanan ürəyimin tüstü qarışıq odu, alovu göz yaşların çevrilib kirpiklərimdən süzülür, heç kim bu isti göz yaşlarını görmür. İndiki anda mən bu göz yaşlarının kiminsə görməsini arzulamıram da. Ən azından ona görə ki, kimsə o göz yaşlarını görsə, ümumiyyətlə, mənim durumuma bir iynə boyu yaxın düşsə ya havalanar, ya da əlini dizinə çırpıb "bu da son!" - deyib, köks ötürüb çıxıb gedər. Getməyə bilməz. Çünki dayansa, həmin o bir iynə boyu məsafəni qət eləsə, mütləq mənim aurama daxil olacaq, mütləq mənim yaşadıqlarımı köynəyindən keçirəcək. Onda məcbur olub kimsə onun da halına ağlamalı olacaq...
İnsan bəzən düşünmədən atdığı bir addımın, hisslərə qapılıb verdiyi qərarın, özünü unudub ifadə etdiyi sözün ağrı-acısını illərlə yaşayır, illərlə daşıyır və həmin o illərdə anbaan onun ömrünü baltalayır, onun gününü göy əskiyə bükür. Hər addımda, hər məqamda yaşanır bu. Yaşandıqca da o ağrı, o acı təzələnir, qaysaq bağlaya bilmir. Bu mənada yaranın sağalması "südlə gələn sümüklə çıxar" atalar sözünə bir növ paralel ifadə olunur. Yəni, onun sağalması torpaqla təmasda gerçəkləşir. Görünür, ona görə deyiblər ki, torpağın üzü soyuqdu. Ona qovuşandan sonra elə ağrı da soyuyur, dərd də soyuyur. Qalsa, bir niskili qalır. O isə ağrının özü qədər təhlükəli, dözümsüz olmur.
Mən yaşadığım hər bir anın mənzərəsini, hətta haqq-hesabını zərgər dəqiqliyi ilə dəyərləndirmək, götür-qoy etmək xəstəsi olmuşam. Ona görə də yaddaşımda qalaqlananlar mənə nə boyda yük olsa da, bəzən əlimdən də tutur. Və mən də məhz həmin o yaddaşın gücünə, həmin o anların hesabına həm öz kimliyimi unutmuram, həm də o kimliyin sevincini və kədərini yaşayıram. Bax elə indinin özündə də gözümün qarşısındadı hər şey. Və gözümün önündə olanın ağırlığı o qədər böyükdü ki, o ağırlığı özümdən ən azı min dəfə ağır ağrını da yaşadır ürəyimdə. Bu sızıltı deyil, bu göynərti deyil, bu sadəcə, için-için doğranmaq və doğrana-doğrana da guya ki, yaşamaqdı. Ona görə də o yaşananın misralara hopan şarkılarını pıçıldayıram.

Məni
güllələmək,
asmaq,
boğmaq,
batırmaq,
lap
yandırmaq da olar
sifarişçi sən olsan...

Bu
olsa-olsa
sıradan bir
intihar kimi də
yaddaşlarda qalar...

Lakin
qəsdən adam öldürmək,
qətl törətmək,
ya da
ölümə təhrik etmək
qorxusu
və gecələrin
vahiməli yuxusu
ortalıqda dolaşacaq...

Amma inanmıram ki,
bütün bunlara baxmayaraq
əlim nə vaxtsa
ruhumun da
qanına bulaşacaq...

***
Deyirlər ki, həyat sınaq meydanıdı və insanlar da doğulanda son ana qədər sınaqlarla qarşılaşır, sınaqlardan keçir. Təbii ki, bütün sınaqlar və bütün sınaqlardan keçənlər heç də uğurlu olmur, qalib gəlmir. Deməli, həyatın bu fəlsəfəsi də hardasa insanın özünün özünə verdiyi bir təsəllidi. Çünki təsəllisiz yaşamaq bir növü ümidsizliyə qapılmaq və o düşdüyün quyunun içərisində çarəsiz qalıb məhv olmaq deməkdir. Üstəlik, indi qaranlıq quyulara işıq salanlar, bir növü xilaskar məlikməmmədlər yoxdu, onlar nağıllarda qalıblar. Və bizim gerçək həyatımız o nağılların içərisində daha çox qorxunc məqamların görünən tərəfinə çevrilib. Ona görə ki, indi insanlar bir-birinə qarşı təkcə laqeydləşməyiblər, üstəlik, bir-birinin düşməninə çevrilmək yolunu tutublar. Daha çox əzmək, daha çox qopartmaq, daha böyük paylara sahib olmaq və sairə insan ağlının sahibinə, hökmranına çevrilib. Ona görə də hər gün eşitdiyimiz informasiyaların, xəbərlərin içərisində üstünlüyü qorxulu xəbərlər tutur...
İstənilən halda verilən ömür payının yaxşı və yaxud pis olmasına rəğmən biz ya yaşayırıq, ya da özümüzü yaşayırmış kimi göstəririk. Yəni mövcud oluruq. Siyahıyaalınmada yerimiz görünür, özü da say baxımından. Amma bu saya daxil olanların neçə faizini Yaşayan İnsan tutur, onu heç kim müəyyənləşdirə bilmir. Hətta bilənlər də onu deməyə cəsarət etmirlər. Ona görə ki, bu informasiya insanları iki yerə bölüb bir-birilə üz-üzə qoya bilər. Yaşayanla mövcud olan insanın fərqini tarix boyu heç kim dilə gətirib bəyan etməyib.
Günlərin bir-birini əvəz etməsi ayı tamamladığı kimi, durumların dəyişməsi də cəmiyyətdə müəyyən sferaların həm baxışlarının, həm imkanlarının, həm də onların faydalılıq əmsalını ortaya qoyur. Bax, bu mənada mənim bütün istək və düşüncələrim, bütün yaşantılarım sözə, qələmə verilən əzabdan, yüklənən qayğıdan başqa nəyəsə yararlı olduğunu deyə bilmirəm. Axı özünü yazan, öz dərdlərini ifadə edən və bununla da başqalarına ağırlıq gətirən, problem ortaya qoyan insanın arzuolunanlar sırasında yer tutması zənnimcə, nə gerçək istək deyil, nə də yumuşaq ifadə etsəm, heç istənilən də deyil. Yəqin ki, mənim bu qarmaqarışıq fikirlərimin mayasından xəbərdar olanlar nə demək istədiyimi anlayırlar. Axı həyatın, ömrün indiki anında öz-özünün kəndirini kəsmək intihardan başqa ayrı adla qiymətləndirilməz. Təəssüf ki, mənim iç dünyam məhz o intiharı, intihar anlarını yaşamaq zorundadı.

Bir an,
tək bir an
nə baş verdisə,
bilmədim -
inan...

Düşünmək
imkanımı itirdim
və ürəyimi
hislərimə qurban etdim...

Amma mən
ağılla,
ürəklə,
hətta doğrusunu
etiraf etsəm
bütün vücudumla,
ruhumla sevmişdim...

Sonda
lap sonda
bizim son görüşdən
geriyə
bir cənazə gətirdim!
başımız sağ olsun.

***
Bu dünyada heç kim heç nədən sığortalanmayıb. İnsan ən yaxşı halda həyatında nəyisə yaxşıya, ya pisə səmtləşdirə bilər. Ancaq ağıllı adamlar ağıllarına güvənib o pislikdən, o çətinliklərdən müəyyən qədər yan keçir, qorunur və bununla da öz həyatını guya ki, sığortalamış olur. Ancaq bəzən elə bir gözlənilməz durum yaranır ki, bir damla su da ya nəyisə məhv edir, ya da xilas...
Bu mənada könül verdiyin işə, yaşadığın həyata, lap elə ürəyinə sahib olan sevgiyə qarşı son dərəcə diqqətli olmaq, onu dəyərləndirmək gələcək həyatın, özü də sığortasız həyatın yaşanmasında yardımçı ola bilir. Və göstərilən bu yardım ağılla ürəyin və hissin birgə qərarı olanda nisbətən uğurlu, xoş anların sayı həmin o həyatda artmış olur. Yəni özün özünü bütün məqamlar üçün toparlayırsan... özün özünü bütün məqamlardan keçirmək iradəsinə sahib olursan. Bax, bu güc də, özünü öz ovcunda saxlamaq qabiliyyəti də həmin o söylədiyim həyat problemlərinin həllində ümidə, ümid yerinə çevrilir. Sən özünün və güvəndiyinin həyatını bir az rövnəqləndirirsən, bir az maraqlı edirsən və görürsən ki, "yaşamaq gözəldir" deyənlər yanılmayıblar...
Doğrudan da yaşamaq gözəldir. İllah da ki, nə üçün, niyə, necə yaşadığını dərk edəndə. Üstəlik də kimin üçün yaşadığını biləndə o gözəllik birə-beş artır. Amma neyləyək ki, biz bəzən (bunu mən öz timsalımda, öz həyat yolumda aydın bir şəkildə izləmişəm - Ə.M) etdiyimiz bir səhvin, atdığım bir addımın hesabına gözəlliklərdən də uzaq düşürük. Özü də təkcə uzaq düşmürük, həm də ya o gözəlliyə həsrət qalırıq, ya da o gözəllik üçün bitirik, ölürük. Köməyimizə xəyallardan, xatirələrdən başqa heç nə çatmır. Hətta bizim köməyə kimisə çağırmağa haqqımız da qalmır, heç gücümüz də...
Bəli, indi hər kəsin az-çox bayram ovqatı yaşadığı bir məqamda mən hislərə təslim olur, xatirələri, xəyalları vərəqləyir və o vərəqlərin arasında özüm də xatirələrə, xəyallara çevrilirəm. Görünür, odun, alovun öz daxilində özünü yandırması və bu od-alovun özünə qənim kəsilməsi qaçılmaz imiş. Necə deyərlər, sirkənin tündlüyü qabını çatlatdığı kimi, atəşin gurluğu da ürəyi yandırırmış. Bəlkə də indiki məqamda ürəyinin odu iynə ucu boyda olanlara yaxşı mənada həsəd aparıram... paxıllıq etmirəm, yox, sadəcə onları özümdən güclü görüb özümə sanki güzgüdə baxmaq istəyirəm. Lakin nə o güzgü, nə də mənim durumum heç nəyi yerindən tərpətmir. Sınmış şüşə kimi qəlpələr müxtəlif səmtlərdə işartı kimi görünürlər, özü də qaranlıqda...
Sevinirəm ki, bax, bu anda, bu dəqiqədə, lap elə yazını oxuduğunuz zaman kəsiyində mənə vaxt ayırıb nəsə demək, nəsə etmək fikrinə düşmək istəyənlər olacaq. Mən həmin o gözüyaşlı sevincin mənə nə verəcəyini ağlıma gətirmədən sənə bu misraları da ünvanlayıram:

İmkanlı,
imkansız vaxtlarımda...
darıxanda,
sıxılanda,
lap kefin
buludalara qalxanda -
bir sözlə,
özün
öz istədiyin kimi olanda
məni də
yanında təsəvvür et...
Və sonra
heç nə
olmamış kimi,
dodaqaltı,
sağa-sola baxıb
astaca
pıçılda,
pıçılda
salavat çevirib get!..


Son olaraq sizdən də üzr diləyirəm. Çünki özüm də istəmədən bu iynə boyu yazıda sizlərə də müəyyən hisslər yaşatdım. Amma hər halda, biz hər şeydən qorunmaq gücündə olmadığımız kimi, heçnəsiz də, heç kimsiz də yaşamaq gücündən uzaq deyilik. Axı biz bütün hallarda bir salavatla vidalaşırıq bu dünyayla. Odur ki, torpağın başı sağ olsun!

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-17
2018-01-16


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- İki dost işdən evə qayıdır.
Biri:
- Mənim arvadım çox yaxşıdır. Gedən kimi çəkmələrimi qarşımda cütləyir, qəlyanım dolu olur. İndi qəhvəm və mətbəxdə bir vedrə isti suyum hazırdır.
- Hamısı çox gözəldir, ancaq o mətbəxdə bir vedrə isti su nə üçündür?
- Vallah, mən soyuq su ilə bulaşıq qabları yuya bilmirəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK