ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

QƏLPƏ

24867    |   2013-12-21 00:58
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

-Sabir, bu gün ayın neçəsidir?
-17-si...
-Saat neçədir?
-Səkkiz. Niyə soruşdun ki?
-Bu gün tarixi gündü, qardaş... Bizim ən böyük bir dərdin altına girdiyimiz gündü - Vətəni tərk edirik...
Hələ gün batmamışdı. May ayında qaranlıq saat onda düşür...
Kənd əhalisi neçə günlərdi dəstə-dəstə yurdu tərk edirdilər. O isə uşaqlarına belə, kənddən çıxmağa icazə vermirdi. Hər kəsi dözümlü olmağa, düşmən qarşısından qaçmamağa çağırırdı. Hətta oğlunu yanına salıb kəndin arası ilə addımlayırdı ki, bununla camaata nümunə olsun. Amma bunun da faydası olmadı...
Hökumətin tapşırığı ilə, bir-iki nəfərin gizlədə bildiyi silahdan başqa, adamlardakı ov tüfənglərini də yığmışdılar.
Kənd alovlanırdı. Evlərə soxulan ermənilər əllərinə keçən qəniməti acgözlüklə mənimsəyir, sonra od vururdular. Beyinləri "türkün kökünü kəsmək" əmriylə zəhərlənmiş ermənilərin kimsəyə aman verməyəcəkləri bəlli idi. Düşmənin etdiyi, insanlığa sığmayan vəhşiliklər kənd əhalisini təşvişə salmışdı. Ələ keçirdikləri azərbaycanlı gənclərin başlarını, döyüşdə ölmüş erməni əsgərlərinin qəbri üstündə kəsmək, müxtəlif bədən hissələrinin diri-diri soyulması, qadınların, gənc qızların atasının, qardaşının, ərinin, oğlunun gözü qarşısında təhqir olunması haqda gələn xəbərlər kişiləri də qorxutmaya bilməzdi. Kəlbəcər rayonunda qurtulmaq üçün dağlara qaçan səkkiz qız-gəlin arxasınca gələn ermənilərin əlinə keçməmək üçün əl-ələ tutub özlərini qayadan atmışdılar...
Qadınları, xəstələri, uşaqları kənddən çıxarmaqla məşğulkən artıq kəndin boşaldığını fərq etdilər... Bütün gücləriylə, silahsız vəziyyətdə aylarla torpağı qorumaq əzmində olan, lakin hökumətdən kömək gəlmədiyini görüb, erməni-rus birləşməsinin çoxlu sayda təpədən-dırnağa qədər silahlanmış əsgərinin, tankının, topunun qarşısında davam gətirə bilməyəcəklərini anlayan kişilər də kəndi tərk etmişdilər.
İki nəfərə heç bir şey edə bilməyəcəklərini anlayıb, onlar da kənddən çıxmağa məcbur oldular...
... Qarşılarına hər an çağrılmamış azğın "qonaqlar" çıxa bilərdi. Ona görə də el yolu ilə deyil, gizlin yolla getməyi qərara aldılar. Laçının hər bir qarışına - meşəsinə, çayına, dərəsinə, cığırına bələd olan qardaşlar gözüyumulu da olsa, bu yolları keçə bilirdilər. Uşaqlıqda o qədər bu yerlərdə böyürtkən, moruq, göbələk toplamış, gənclikdə əlik, dovşan, turac, qırqovul, meşə xoruzu ovlamışdılar ki...
İndi də Vətənin bir parçası olan bu yurd yeri sakinlərinin onu tərk etməsinə baxmayaraq, onları düşməndən gizləməklə köməyini əsirgəmirdi. Bircə meşədəki sıx qaratikan kolları onları tutub saxlamaq istəyirdi... üst-başları, əlləri cızıq-cızıq olmuşdu...
Dərədən, dağdan, meşədən keçdikcə ürəkləri qan ağlayırdı. Köməksizlik, çarəsizlik, Vətəni - doğulduğun, böyüdüyün, ən əsası sənin olan və məcburən əlindən qoparılan yurdunu düşmən tapdağında qoyub getmək hər ikisinə çox ağır gəlirdi. Canlarını əsirgədikləri yurda "əlvida", "sağ ol" da deməyə də üzləri gəlmirdi. Qarı düşmənin əlində necə sağ ola bilərdi ki, Vətən...
Həkəri çayı boyu üzü aşağı addımlamağa başladılar. Yolun uzun olmasına baxmayaraq yorulmamışdılar. Bu, içlərindəki intiqam hissiydimi, acizliyin, köməksiliyin hikkəsiydimi, özlərinimi, yoxsa torpaq itkisinə bu qədər laqeyd qalan dövləti qınamaqdımı...
Artıq qaranlıq düşürdü. Dağın o üzündəki sıx qaratikan kollarının arxasındakı talada beş-altı erməni yeyib-içirdi. Keçib getmək mümkün olsa da, getmədilər. Onlar gizlin keçməyə məcburkən düşmənin onun torpağında rahatlıqla içib keflənməsi heysiyatlarına toxundu. Qardaşına, tez-tez yerini dəyişməklə tüfəngdən atəş açaraq, erməniləri qorxutmaq tapşırığıını verib, özü də arxasını qayaya söykəyərək atəş açmağa başladı. Vahiməyə düşmüş ermənilər qranatamyotla qayaya tərəf atəş açdılar. O, gizlənməyə müvəffəq olsa da, qranatamyotun qayadan parçaladığı qəlpələr ətrafa səpələnərək ondan da yan keçmədi...
Qardaşı qaçaraq gəlib yarasını sarıdı. Qanaxma dayansa da, yerindən tərpənə bilmirdi. İndi qardaşını düşündürən yalnız, onu yaxınlıqdakı yaşayış məntəqələrimizdən birinə çatdırmaq idi. Bu yerləri əl içi kimi tanıyan qardaşları ermənilərin tapması mümkün deyildi. O üzdən də gəlib istədikləri məntəqəyə çatdılar və qəlpələri çıxarmaq mümkün olmadığından onu Bakı şəhərinə gətirməli oldular. Qəlpəni sinir üstündə olduğundan burda da ona toxunmağı məsləhət görmədilər. Həkimlərin fikrincə bu qəlpə ömür boyu onunla "yaşayacaqdı"...
İndi hər addım atanda o meşəni, o üzüntülü may axşamını dönə-dönə xatırlayır. Onu ən çox üzənsə, qəlpənin ağrısı deyil, o qəlpəni Vətənin azadlığı uğrunda döyüşdə qələbə çalarkən yox, Vətəni tərk edərkən almasıdır...
P.S. Bu yazı laçınlı həmkarımız Vaqif Şükürovun söhbətindən yarandı.

Fəridə RƏHİMLİ
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-14 : ŞİLLƏTERAPİYA
2018-03-30 : YAS DƏFTƏRİ
2018-01-20 : KİTAB OXUYAQ
2018-01-12 : ƏLÇATMAZ ARZU
2017-12-22 : TƏMİZ ADAM
2017-12-08 : SÖZ
2017-12-02 : AĞ XALATLI BƏLA
2017-09-23 : AYRILIQLAR
2017-08-31 : ŞAYİƏBAZLIQ
2017-08-11 : ANAMIN QOXUSU...
2017-06-30 : ŞƏHİDİM
2017-06-02 : ANAMIN QOXUSU...
2017-05-26 : NƏ VAXT QOCALDIM
2017-04-07 : QEYRƏT
2017-02-10 : QƏNAƏT
2017-02-03 : Əl vurmayın...
2017-01-27 : ÜMİD ÖLƏNDƏ
2016-12-23 : SƏBR
2016-12-17 : DEPRESSİYA
2016-12-10 : Sindrom
2016-11-05 : SON BAHAR
2016-10-22 : İNANCIM
2016-08-20 : SƏRHƏD
2016-07-30 : NƏFS...
2016-06-11 : KİŞİ SÖZÜ
2016-02-20 : YALTAQ
2016-02-06 : ÜMİD QAPISI
2016-01-30 : ÇƏTİN XİDMƏT
2016-01-16 : ACLIQ
2015-11-28 : AD QOYANIN...
2015-11-14 : ÜMİD KÖRPÜSÜ
2015-10-17 : YAĞIŞ YAĞIR...
2015-09-12 : DOST
2015-08-29 : LOĞMANLARIMIZ
2015-07-11 : İMAN BAYRAMI
2015-06-03 : İT ÖMRÜ
2015-05-02 : HACI ... LEYLƏK
2015-03-20 : YAŞAM SEVGİSİ
2015-02-21 : BÖHTAN
2015-01-17 : ÇÖPÇÜ
2014-12-27 : HƏMRƏY OLUN
2014-12-20 : SON İSTƏK
2014-12-13 : XƏZİNƏ
2014-11-08 : YÜK
2014-10-11 : HARAM SÜFRƏ
2014-09-20 : NOOLDU BİZƏ?..
2014-09-13 : UDUŞ
2014-09-06 : İSLAHAT
2014-08-30 : YAŞAM SEVGİSİ
2014-08-23 : YUXU
2014-07-26 : Əzrayıl andı
2014-07-19 : DİLƏNÇİ
2014-07-05 : DÖN
2014-06-14 : ÖZGƏ DƏRDİ
2014-06-07 : TUTİYƏ
2014-04-26 : MƏNƏMLİK
2014-04-05 : EVDAR KİŞİLƏR
2014-01-18 : ACI XATİRƏLƏR
2013-12-21 : QƏLPƏ
2013-12-07 : YAŞAMAQ ƏZMİ
2013-11-23 : GETMƏ...
2013-11-16 : ARXALI...
2013-11-09 : GÜNLƏR...
2013-10-26 : SARI GƏLİN
2013-10-19 : DƏLİ
2013-10-05 : FÜZULİ NAĞILI
2013-09-28 : VAXT OĞRUSU
2013-09-07 : ÖZÜNÜ TANI
2013-08-17 : ÇÖRƏK OĞRUSU
2013-08-03 : ZƏKAT
2013-07-27 : TALE
2013-07-20 : TALE
2013-06-15 : YAD AĞLAR...
2013-05-25 : DƏVƏ DÖZÜMÜ
2013-05-11 : ŞUŞANIN HİMNİ
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-26
2018-09-25


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nəvə nənəsindən soruşur:
- Nənə, qanın dadı necə olur?
- Mən, nə bilim, ay bala?
- Bəs babam deyir ki, sən ömür boyu onun qanını içmisən.
- Babanın beyni yoxdu, boş-boş danışır.
- Bilirəm yoxdu,babam deyir ki, sən onun beynini də yemisən.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK