ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

DUR, QAPINI SİL...

Heç bir iz silinmir

348490    |   2013-10-26 00:09
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bu gün bir qəribə hadisənin şahidi oldum. Əslində, bu bəlkə də normal bir haldı, mənə qəribə gəlir. Mötəbər vəzifəsi, cəmiyyətdə nüfuzu olan bir insanın yaxın adamı dünyasını dəyişmişdi. Özü də haqqa qovuşan bu adam kifayət qədər bir ömür sürmüşdü. Necə deyərlər, doğranan budaqlar, çubuqlar göz önünə gələndə onun kifayət qədər yaşadığını düşünmədən söyləmək olar...
Bəli, bax belə nəvəli-nəticəli, dünyanı görüb, onun altından-üstündən xəbər tutub həyata vida edən bu mərhum insanın yas mərasimində ehsan süfrəsində əyləşənlərin işlətdiyi çəngəl-qaşığın yaratdığı səs hələ də qulaqlarımda əks-səda doğurur. Sanki insanlar bu ehsanı yemək üçün yarışırdılar. Xidmət edənlər aşbazın çəkdiyi xörəkləri daşıyıb çatdıra bilmirdilər. Halal xoşları olsun, yeyənlərin də, ehsan verənin də. Amma qəribədir ki, indi anlamaq olmur, insanlar niyə belə qeyri-adi olublar. Axı 15-20 il bundan öncə, hətta yüz il yaşamış insanın adına açılan ehsan süfrəsinin ətrafında əyləşənlər bu hay-həşiri qoparmırdılar. Əksinə, ölənin və ölü sahibinin xatirinə hər kəs bir qaşıq öz boşqabına nəsə çəkər və bir süfrə duasını gözləyərdi. İndi isə...
Mən bilgisayara bu sözləri diktə edəndə kompüter arxasında əyləşmiş xanım yazıya müdaxilə etdi. Bildirdi ki, doğrudan da sovet dönəmində ərzağın talonla olduğu vaxtlarda insanlar yas mərasimində bu cür hay-həşir etmirdilər. İndiki bolluqda insanların gözü əməlli-başlı aclığa tuş gəlib. Kənardan bu mənzərəni seyr edəndə adam özünü çox narahat hiss edir. Görünür, mənəvi erroziyamız əməlli-başlı sürətlənibdi. Yoxsa heç kim ehsan süfrəsində bu cür acgözlük etməzdi.
Doğrudan da, söylənilən fikirdə çox böyük həqiqət var. Ən əsası odur ki, biz öz günahlarımızı, öz eyiblərimizi görə-görə özümüzə göz yumuruq, özümüzü özümüzünkülərdən ayrı təsəvvür edirik. Düşünürük ki, bu addımımızla guya ki, biz haqlıyıq. Yəni özümüz-özümüzə cavabdehik, başqaları özləri bilər, onlardan bizə nə var? Bu yerdə heç özüm də hiss etmədən yadıma Xalq şairi Məmməd Arazın qələm dostu Xalq şairi Bəxtiyar Vahabzadəyə ünvanladığı "Məndən ötdü, qardaşıma dəydi" misraları düşdü. Çox böyük həqiqət, çox böyük gerçəklikdi. Çünki biz doğrudan da ancaq özümüzü düşünüb, özümüzü qoruyuruq. Özümüz demişkən...
Payızın son ayı yaxınlaşdığı bir vaxtda hardansa yadıma düşən bir məqam məni indi kağıza köçürtdüyüm həmin o xoşəgəlməyən mənzərədən çəkib ayırır. Yadıma, elə son on gündə baş vermiş bir toy məclisi də düşür. Mən o məclisdə ilk dəfə olaraq doğrudan-doğruya bir şənlik aurası yaşadım. Musiqi də yerində idi, xidmət də yerində idi, hətta toya gələnlərin geyimləri də, rəqsləri də. Bax onda da, indi də bizim özümüzün özümüzə qiymət vermək qabiliyyətimizin qarşısında könül rahatlığıyla baş əydim. Hiss etdim və qəti şəkildə əmin oldum ki, biz hər şeyi yerli-yerində edə bilərik, təki istəyimiz olsun. Təki kampaniya xəstəsi, hay-küy azarkeşi olmayaq, reklamdan qaçaq. Bax onda elə bil ki, biz özümüzə qayıtmış oluruq. Təəssüf ki, özümüzə yaman gec qayıdırıq...
Elə sən də mənə tərəf gec qayıdırsan. Ağrıdırsan, incidirsən. Gözümü yolda, qulağımı səsdə qoyursan. Bilmirsən ki, bu yollar da mənə doğmadı, o səs də mənə əzizdi. O yoldakı izlər də, o səsdəki hərarət də canıma-qanıma hopur və o izi, o səsi silmək qeyri-mümkündür. Hələ başqa məqamları demirəm. Məqam demişkən, bu şeirdə olduğu kimi:

Mən bir az dəlisov bəndə,
Sığmıram şəhərə, kəndə.
Halıma, istəsən sən də -
Gül, ya da ağla.

Həsrətin şöhrət-şanını,
Qovub almışam canını.
İstəsən axan qanımı -
Sil, ya da bağla.

Qoşulub axmıram selə
Ömrümü vermirəm yelə.
Könlümü ovub sən elə -
Kül, ya da saxla!

***
Həyat öz qəribəlikləri ilə bizi nə qədər çəksə də, biz bu qəribəlikləri daha çox təmtərağa mindiririk, özümüz dəyərləndirib fərqləndiririk. Görünür, bu da bir xüsusiyyətdi, bu da bir istəkdi. Hamıdan, hər kəsdən nə iləsə fərqlənmək, nə iləsə öyünmək. Təəssüf ki, sonda belə hallar daha çox özündən müştəbehliyə, xəstəliyə gətirib çıxarır. Adam özü-özünə o qədər vurulur ki, bir də onda ayılıb görür ki, söyüd ağacı kimi qalıb barsız-bəhərsiz. Hamı ondan qaçır və hətta heç kim onu görmək belə istəmir. Sıxılır içində, sarsılır, əzilir. Təklik güc gəldikcə xatirələrin gücünə keçmişə qayıdır, amma keçmişdə də fərli bir şey tapmır. Molla Nəsrəddin demişkən, cavanlıqda da bir şey olmadığı yadına düşür. Bax, yaddaşın ən sərt anı, ən sərt sualı məhz budur - dünən və bu gün! Və sən nə dünəndə, nə də bu gündə dayanmağa yer qazana bilməmisənsə, onda heç yaşamamısan, sadəcə mövcud olmusan...
Çox heyflər olsun. Xatirəsiz, dünənsiz, bu günsüz keçən ömürə. O ömürə ki, onun qapısını döyən olmur, onun açıq qapısından boylanan tapılmır. Və fərqinə varmadan günü axşam, axşamı səhər edib mövcud olmaq, sonda unudulmağa əməlli-başlı özül olur. Maraqlıdır ki, bu özülün də daşı, qumu, sementi bir şeyə yaramır. Ona görə də ilk tərpənişdən uçub-dağılır...
Hə, mən yazımın adını təsadüfdən qapı ilə, həyatda olan izlərlə həmahəng etmədim. Billə-bilə seçdim bu adları. Səbəb də əvvəldə xatırlatdığım iki məqam oldu. Təkrar o məqamlara qayıtmıram. Onsuz da bilən biləcək nə dedim və yaxud nə demək istədim. Çox təəssüf ki, içimizdə kölgələrin gecələr itməsi inamı var. Amma unuduruq ki, hər gecənin üzünə bir səhər də açılır. Ona görə kölgə mütləq səhər bir də qayıdacaq...
İndi bütün bunlardan sonra yenə qayıdıram sənə tərəf. Yenə sözümü sənə deyirəm, üzümü sənə tuturam. Xatırlatmaq istəyirəm ki, qapını bağlı saxlama. Açıq saxla, onsuz da içəri keçən olmayacaq. Çünki o evin sahibi qapının arxasında dayanıb heç kimi gözləmək qabiliyyətində deyil. İkincisi, boş qalan yurd yerləri, ot bitən cığırlar, cəftəsi üst-üstə düşmüş izlərdən yorulmuş qapılar, pəncərələr... hamısı bir ömür yaşayır. Kimi döyülə-döyülə, kimi qonaq qarşılaya-qarşılaya, kimi sərt şəkildə çırpılaraq, kimi də küləklərin havasına oynaya-oynaya. Bax elə bu yerdə daha bir şeir:

Çətinləşib, bilmək olmur
Kim döyəcək bu qapını?
Kim döyüb ötüb gedəcək,
Açacaqdı bu, qapını.

Bir əl qalxıb-enəcəkdi,
Ocaq yanıb sönəcəkdi.
Lapdan geri dönəcəkdi -
Basacaqdı su qapını.

Dəstəyindən qəm tutacaq,
Kövrələcək, nəm tutacaq.
Toparlayıb cəm tutacaq -
Dur ayağa, yu qapını!..

Görəsən, qapılar yuyulsa, cəftələr dəyişilsə günahlar batil olacaq, kimsə təmizə çıxacaq?..

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-24


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aşot Moskvadan bir urus qız alır. Gəlir İrəvanda da toy edir. Aradan on beş gün keçir, gəlin gileylənir:

- Bu necə olacaq, nə atanın, nə də ananın məndən xoşu gəlmir.

Aşot:

- Onları boş ver, əsas odur ki, müdirimin səndən xoşu gəlir.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK