ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

UNUDULMUŞ XOŞBƏXT

Tənha adamın nağılı

25270    |   2013-08-24 01:51
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Öncə yazını elə nağıl kimi başlamaq istədim. Könlümdən keçdi ki, dizlərimi qatlayım, daha doğrusu, içimdən keçdi ki, bir yastığa dirsəklənim, uşaqlarım da yığışsın başıma və qarşımdakı qədimlik nişanəsi olan çay stəkanlarından biri fırlansın və mən də havaya qalxan o buğun izinə düşüb yavaş-yavaş üzü göyə qalxam və...
Və başlayım söyləməyə: bir vardı, biri yoxdu... Amma həyatımda önməli yeri olan dəyərli dostum mərhum Nüsrət Kəsəmənli yadıma düşdü. Bir anlıq diksindim. Axı o, şeirində yazırdı ki:

Nişan üçün iki şey istədilər,
Məndə isə biri vardı, biri yox...

Bəli, diksinib ayıldım ki, məndə də biri var, biri yox. Ona görə də tənha adamın nağılını "bir var idi, bir yox idi" sözləri ilə başlaya bilmədim. Eləcə ağlıma ilk gələn sözlə həmin o real nağılı, bir ömrün konkret məqamlarını olduğu kimi söyləməyə başladım...
Dünyada mənim üçün, özümə çəkilməkdən, özü ilə həmsöhbət olmaqdan gözəl heç nə yoxdu. Mən özümə çəkilib özümlə üz-üzə dayananda ürəyimin səsini daha yaxşı eşidirəm, özümü daha yaxından görürəm, daha yaxından tanıyıram. Hətta nöqsanlarım da heç bir təqdimatsız özü təpilir gözlərimə. Bax onda dünyanın bütün malına-mülkünə sahib, dünyanın bütün xoşbəxtliklərindən yüksəkdə dayanan bir Allah bəndəsi oluram. İnanın ki, həmin o, özümə çəkilib özümlə danışdığım məqamda mənə elə gəlir ki, nə dediyini, nə düşündüyünü, hansı hisslər keçirdiyini böyük Tanrı görür, eşidir, dinləyir və hətta mənə bir nəvazişlə təsəlli də verir, yol da göstərir. Məhz həmin anda, məhz həmin yerdə mənim xoşbəxtliyimi heç kim heç nə ilə ölçə bilməz...
Təbii ki, özümə çəkilməm heç də dənizə, dəryaya bənzəmir. Yəni mən qabarmadan öncə çəkilməni yaşamıram, əksinə, mən qabarıb sonra özümə çəkilirəm. Daha dəqiq ifadə etsəm, dərdlə, kədərlə, haqsızlıqla, etinasızlıqla, ən vacibi isə bilə-bilə ürəyə toxunmaqla üz-üzə qalanda onda əlacım, çıxış yolum məhz özümə çəkilməyə çatır. Bax onda həmişə əsəbi şəkildə yazdığım bir bənd yadıma düşür, onu pıçıldayıram:

Gör necə də doğma gəlir
Dərd adama, dərd adama...
Adamlıqdan bircə damla
Dərdə dama, dərdə dama -
Anlaşaq...

Hə, təəssüf ki, adamlıqdan dərdə heç iynə ucu boyda da dammır. Əksinə, dərd adamlığı bəzən elə sıxır ki, həniri də çıxmır. Hətta adamlıq bu dərdin içində əriyib itir də. Allah mənə, mənim adamlığımı dərdin içində əriməsini heç vaxt göstərməsin.
Deməli, bu dünyada özümə çəkilib öz içimdə olduğum məqamda dünyanın hüdudları yadımdan çıxıb. Həmin o hüdudsuzluğun içərisində mən tək qalıram, tənha oluram. Öncə bu təklik, tənhalıq mənə yalquzaqları da xatırladır. Ağlımın ucundan gəlib keçir ki, onlar da yalqız qalmaq üçün, yalqız mübarizə aparmaq üçün, yalqız hər şeyə sahib olmaq üçün bir həyat seçiblər. Amma bu təbii həyatı yalquzaqlar özlərinin ömürlükləri ediblər. Mən isə yalqızlığı, tənhalığı həmin o qabartdığım məqamlarda arzulayıram, həmin o məqamlarda özümə doğma bilirəm. Çünki doğması, lap elə övladı cərrah bıçağı altında olan insanın həmin o proses dövründə nələr keçirdiyini, dörd gözlə ətrafı necə arayıb axtardığını, ürəyində kimlərisə arzuladığını, kimlərinsə səsini, təsəllisini eşitmək istədiyini zənnimcə xatırlatmaq yersizdi. Həmin prosesi yaşamış insan o əməliyyat anında bəlkə də min dəfələrlə ölüb dirilir. Bəlkə min dəfə özü özünə sullar verir... bəlkə min dəfə özünü övladının əvəzinə bıçaq altına atmaq istəyir. Amma ...
Amma bütün bunlar istəkdi. İsətyə isə heç kim səs vermir, heç kim dəstək olmur. Hətta sənsiz yaşaya bilməyəcəyini bütün coşqusu ilə, bütün ürəyinin tutumu ilə birlikdə bəyan edən insan da bəzən həmin anda hansısa səbəbdən yanında olmur. Onda necə tək olduğunu, necə tənha olduğunu təkcə nağıl kimi görmürsən, yaşamırsan, eşitmirsən, həm də özün onun üçün də elə bil ki, boğula-boğula, tıncıxa-tıncıxa bir ağırlıq daşıyırsan, bir yük çəkirsən... köməyinə yalnız və yalnız hisslərin, duyğuların, düşüncələrin, özünün özünlə pıçıltıların çatır.

Sənsizliyin içində
Əridim, əridim getdim
Oldum yolsuz, yönsüz bəndə
Yeridim, yeridim getdim...

Dərəyə dolmuş duman tək
Qırılmış ümid, güman tək
Şəklimi bozbulanlıq çək
Sirr idi, sirr idim getdim...

Düşdüm bir ulduz izinə
Göz qoydum göyün üzünə
Kövrələn göyün özünə -
Kiridim, kiridim getdim...

Bir eşq idi varım, gücüm
Dünən dəfnim, yarın üçüm
Nə vaxtsa mən yarım üçün -
Bir idim, bir idim getdim...

***

İndi həmin o kor-kobud, çappa stəkana baxa-baxa düşünürəm. Təkliyimi, tənhalığımı mənim nağılımı dinləmək istəyənlərə necə izah edim, necə çatdırım. Axı ətrafın boşdusa, yerin heç harda görünmürsə, qapının, telefonun zəngi çalınmırsa, xeyirdə-şərdə anılmırsansa, burda tənhalığın, təkliyin nə günahı var? Deməli, bütün günahlar rəhmətlik xalq şairi Osman Sarıvəlli demiş, "günah onun özündədi". Düzgün yaşamaq, düzgün həyat tərzi keçirmək, düzgün olanın qulpundan tutmaq və dürüstlüyü ömür kriteriyası etmək hələ hər şey demək deyilmiş. Hələ halallığın yanınca bir qaşıq da olsa haramlıq da aparmaq, hələ düzgünlüyün yanınca bir çimdik namərdlik də daşımaq və nəhayət gerçəklə yanlış olanı bir-birindən yerlə göy qədər fərqləndirməmək günün, zamanın ən vacib məsələsi imiş. Bu dediklərimi birgə tutan, birgə daşıyan, ömründə onlara bir yerdə arıyan daha ağıllı, daha bacarıqlı, daha uzaqgörən daha lazımlı imiş. Mən isə...
İndi artıq üçüncü dəfə cərrahiyyə əməliyyatı olunan, üçüncü dəfə cərrah bıçağı altınla düşən övladımın pambıqdan da ağ əllərinə, sifətinə gözlərimi dikib həyat əlaməti axtarıram. Heysiz, gücsüz bədəndə inanın ki, qan izi görünmür, qan dövranını hiss etmək mümkün deyil. Üzülmüş yarpağa bənzəyir. Onun gözlərindən gözümü gizlədib tavana baxıram. İçimdəki duaları pıçıldaya-pıçıldaya nə qədər tənha olduğumu bir daha duyuram, bir daha yaşayıram. Axı niyə belə olur? Yadıma yenə məşhur misralardan biri düşür:

Mən ki, (sən ki) belə deyildim(in)...

Hə, görünür mən necə olduğumu bugünə qədər bilməmişəm. Ya fil qulağında yatmışam, ya anlaqsız olmuşam, ya da Araz aşığımdan olub, Kür də topuğumdan. Ona görə də təklənmişəm, tək qalmışam. Heç istəmədiyim, heç arzulamadığım indiki bu təklik, tənhalıq yozulası, yazılası halda deyil. Ümumiyyətlə, onu yazmağa da ehtiyac yoxdur. Sadəcə indi nə vaxtdan bəri ürəyimdə yazıb kağıza köçürmədiyim misraları kağıza köçürmək istəyirəm. Özü də təsəlli kimi yox, elə belə. Bəlkə bu misralar kimlərinsə fikrini dağıtdı. Lap elə olsun bu yazını oxuyanın. Hər halda kövrək misralardı.

Arxayınca çəkil, get
Nigaran qalma daha
Ruhu ölmüş sevgini
Vecinə alma daha!

Uşaqlıqda oyuncaq
Oynatmağın çox olub
Sanki onlardan biri
Düşüb, itib, yox olub!

Ya da maraq güc gəlib
Bir ürək oynatmısan
Ürəyincə olmayıb
Bir kənara atmısan...

Adi, ötəri bir an...
Olub keçdi... sən unut...
Bir də yağmaz ömrünə
Pərən düşmüş mən - bulud!

... Dünyada hər şey gözəldi, hətta ölüm də. Əgər insan kimi yaşayıb, insan kimi dünyadan köçürsənsə, bundan gözəl nə ola bilər ki. Bir az qəmli olan bu yazının bir damarına azacıq gülüş qatmaq istəyirəm. Etiraf edirlər ki, dünyada ən gözəl göz eşşəkdə olur. Təəssüf ki, o gözəlliyin qədrini eşşək bilmir. Çünki eşşəkdi. Ancaq təkliklə tənhalığı yalquzaqlıqla qarışdırmağın, ona bərabər tutmağın özü də, elə həmin o gözəl gözləri olan heyvanla bir eynilikdi. Çox sevinirəm ki, bu dünyada tənhalığın mənə doğma olan çalarlarını heç olmasa, insan kimi duyub çözə bilirəm, sevib dözə bilirəm! Mənim tənhalığım bəlkə də elə mənim xoşbəxtliyimin kimsə tərəfindən görünməyən özüdü...

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-17
2018-01-16


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- İki dost işdən evə qayıdır.
Biri:
- Mənim arvadım çox yaxşıdır. Gedən kimi çəkmələrimi qarşımda cütləyir, qəlyanım dolu olur. İndi qəhvəm və mətbəxdə bir vedrə isti suyum hazırdır.
- Hamısı çox gözəldir, ancaq o mətbəxdə bir vedrə isti su nə üçündür?
- Vallah, mən soyuq su ilə bulaşıq qabları yuya bilmirəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK