hacklink Adalet.az | ƏHYA GECƏLƏRİ Adalet.az | ƏHYA GECƏLƏRİ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ƏHYA GECƏLƏRİ

30641    |   2013-08-03 04:59
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Həmin gecə əsl "Dədə Qorqud" boylarındakı kimiydi məkanımız. Yaşıl bağçada salınmış ağban çadırlarda oturmuşduq. Lap elə dastanlardakı kimi bir halımız vardı. Özümüzü oğuz xatunlarından da mötəbər saymağımıza əngəl olan heç nə yox idi. Nə gecə özgə gecələrə bənzəyirdi, nə çadırın ətəyini oynadıb bayırın təmiz, ətirli havasını içəri dolduran küləklər. Elə bil özümüz də həmişə olduğumuzdan fərqliydik. Sınıxmış üzlərin, yorğun gözlərin sahibləri daxilən çox rahat, öz hallarından məmnun görünürdülər. Bəs, necə?! Asan işdirmi gündüzün bu uzun saatlarında, nəfəs kəsən bürküdə ac, susuz(!!!) qalmaq, batmaq bilməyən günəşin göy üzündə duruşunu intizarla seyr eləmək?! Onu da nəzərə alsaq ki, buradakıların heç biri sərin otaqlarda yumşaq balışa dirsəklənib oturan, uzanıb dincələn adamlar deyil, hərəsi bir işin-gücün yiyəsidi, onda nələrə tablaşdıqları daha aydın bilinər.
Hamının sifətində özünün daxili gücünə, dözümünə inamından doğan bir qürur, öygü oxunur. Ordan-burdan söhbət edib, hal-əhval tutsalar da, bir gözləntiləri olduğu, on-on beş dəqiqədən sonra veriləcək azan səsini gizli bir intizarla arzuladıqları açıqca bəllidi. Dopdolu süfrə arxasında oturub başqa tövrdə bulunmaq mümkün də deyil.g
Ancaq... çənələri onsuz da dayanmır ki,...

***
Deyir, qədim zamanlarda məmləkətindəki qeybətdən, dedi-qodudan boğaza yığılan padşah əmr edir ki, arvadların hamısını bir yerə yığıb ağızlarını da qıfıllasınlar. Qoy, bir-iki gün bağlı yerdə qalsınlar, görüm onda söz-söhbəti haradan tapacaqlar... Arvadlar sakit oturublarmış. Bayırda külək əsirmiş. Külək qapının arasından bir saman çöpünü içəri salır. "Saman gəldi" deyə pıçıldayır arvadların biri. "Zaman gəldi" deyir o birisi. Bir başqası da lap ağ eləyir: "Zaman öldü!" Zaman adlı kişinin anası-bacısı da burdaymış. Xəbər onlara çatanda vay-şivən qopur; saçlarını yolub, sinələrini dağıdırlar. Xəbər padşaha da çatır. Daha mənim sözüm yoxdu, deyir padşah, bunların ağzını yummaq qeyri-mümkünmüş...
Əmr eləyir, qapıları açıb arvadları buraxırlar...
Əslində, arvadlar lap yaxşı eləyirlər. Adam ürəyindəkiləri danışmalıdı, ya yox?! Həm rahatlıq tapır, həm zövq alır, həm də bixəbərləri məlumatlandırır. Qeybətin insan sağlamlığına faydalılığı barədə bir yazı da oxumuşam bu yaxınlarda. El arasında deyirlər ki, haqqında çox qeybət edilən adamın babalını yuyub, günahlarını azaldırlar. Bundan yaxşı nə ola bilər?! Elə isə... Buyurun, xanımlar...
- Ora bax, filankəsə heç yaylıq yaraşmır...
- Hələ yanındakını demirsən. Yalandan çiyninə bir parça əski salıb ki, guya bu da Allah evinə başıörtülü gəlib...
- Sən niyə şalvarda gəlmisən? Evdə köhnə-külə bir tuman tapmadın, əyninə geyinəsən?
- Yaxşısını o, eləyib. Heç topuğu da görünmür. Amma bizim baldırlarımız dizdən aşağı açıqdadı...
Ay səni qadın xisləti... Aclıq nədi, heç qaranlıq zindanlar da ağzını yuma bilməz...

***
Nə olur-olsun, bu əhya gecəsinin də, bu çadırın da yiyəsi bizik. Və pisliklər, günah adlanan şeylər heç həndəvərimizə də dolana bilməz. Hər insan ömrünün ruhən dincəldiyi, saflaşdığı, günaha yazılacaq işlərdən ucada dayandığı məqamlar var.
İndi bizlər də ömrümüzün həmin məqamındaydıq...
Oruc tutmasam da, bu ayı xoş bir duyğuynan gözləyirəm hər il. Ona görə gözləyirəm ki, bu ayda pisliklərin Yer üzündən qaçaq düşəcəyinə inanıram. İnsanların hər türlü naqisliklərdən uzaq gəzəcəyinə, başqalarını incidəcək, ağrıdacaq sözlərdən, hərəkətlərdən çəkinəcəyinə inanıram həm də...
Rayon rəhbərliyi hər il Ramazan ayında şəhər məscidində iftar süfrəsi açmağı artıq ənənə halına salıb. Və mən də bu iftar süfrəsinə qatılmaqdan ayrıca zövq duyuram. Sakitcə oturub adamları müşahidə edirəm... (Hamıya sevgiynən baxmaqdan, anlayış göstərməkdən zaman-zaman başım bəlalar çəksə də, özümə yığılmıram. Heç yığılmaq fikrim də yoxdu. Mən də beləyəm. Nə olur-olsun, öz xislətimə qarşı çıxan deyiləm. Bunu heç bacarmaram da...)
On beş-iyirmi günün içində sınıxmış, solmuş sifətlərdə nə axtarıram?! Adamları bu fədakarlığa aparan hansı qüvvədi, görəsən? Sevgi, yoxsa Qorxu? Bir ay aclığa, susuzluğa dözməyin, yaxşı-pis vərdişlərindən əl çəkməyin, sənə zövq verən işlərdən uzaqlaşmağın altında hansı umacaqlar gizlənir? Rəbbimizin mərhəmətini daha çox qazanmaqmı, özünü sadiq bəndə kimi tanıtmaqmı, edilmiş günahların bağışlanmasına ümidmi, cəhənnəm qorxusumu?!
Ayinlərə riayət eləmək nə qədər səmimidi?!
Qarşımda oturan qadın nədənsə çox sıxıntılıdı. Deyir, bu süfrəyə dəvət olunmamışdım. Bilmədən gəldim. Gecəni məsciddə keçirəcəyəm. Özümnən yemək də gətirmişəm... Toppuş üzlü qız nəvəsi də yanındadı. Günahsız bir mələk kimi görünür. Hələ cocuq filmlərinə baxacaq yaşdadı. Uşaq marağı çəkib onu buraya. Uşaqlar ünsiyyəti, qələbəliyi nədən sevirlər bu qədər? Nə zamansa, o da öz aləminə qapanacaq. Ömrün şirinini-acısını daddıqca, bəlkə bu günləri də xatırlayacaq. İnsan övladının nədən həmişə qorxu və yalvarışlar içərisində yaşaması bəlli olacaq ona da...
Hələ ki, məsum-məsum süzür oturanları. Məclisdə yeganə uşaqdı. Və təbii ki, hamıdan hörmətlidi. Nənəsinin dodaqları hey dualar pıçıldayır. Tanrıya yalvarır ki, hamının balasını qorusun, özününkülər də onların içində. Sən demə, övladlarının birini itiribmiş... Hə... yəqin ki, bundan sonra öyrəşib dodaqları dua eləməyə. Bəlkə ona qədər Allaha yalvarmaq ağlına da gəlmirmiş.
İndi isə qorxur...
Daha qorxunc olacaqlardan qorxur...

***
Nə Tanrının, nə də onun yaratdığı müqəddəslərin bizlərin mərhəmətinə ehtiyacı yoxdu. Hər şey özümüzçündü. Elə bu iftar süfrəsi də. Bir yerə yığışaq, görmədiklərimizi görək, eşitmədiklərimizi eşidək, bir süfrəyə əl uzadaq. Axı, birlikdə kəsilmiş çörəyi, dadılmış tikəni unutmaq həm günah, həm də namərdlikdi...
Bizsə, savabla günahı çoxdan qarışdırmışıq...
Deməli, ən qorxulu həddə çatmışıq...
Süfrə başında hər kəs bütün gecəni yatmayacağından, sabah üzünə qədər namaz qılıb dua edəcəyindən, hələ qabaqda neçə-neçə belə gecələr keçirəcəyindən danışır. Bu gecələrdə göydən yerə nur yağdığına, göy üzünün bütün qapılarının açıq olduğuna, uzanan əllərin ümidsiz qalmayacağına, diləklərin yerinə yetəcəyinə o qədər inanıram ki...
Bəs, niyə həmişə belə olmur? Bəlkə göylər elə həmişə açıqdı, duaları qəbul edəndi?! Bizlər insan halımızdan çıxmışıq bəlkə. Unutmuşuq əzəli xislətimizi...
Ac olanda hamımız eyniyik. Süfrə başına keçəndə... Yox, burada eynilikdən danışa bilməyəcəm. Hamı eyni vaxtda əlini uzadır iftar süfrəsinə. Amma hamı ürəyi istəyəni tapmır o süfrədə. Amma şükür edir; hər tikəyə, hər qətrəyə, hər damlaya görə. Təkcə mədəsiynən yaşamır, qarnıyçın işləmir, ona görə. Qəlbi sevgiynən, işıqnan doludu. Həyatı, varlığı yaşadan təkcə Günəş deyil ki,...
Hər kəsin görə bilmədiyi bir işıq da var insanın içində...
Bu işığın şöləsi üzünü nurlandıranlar da var...
Bu işıqdan başqalarına pay verənlər də...

***

Təkcə Ramazanın deyil, qalan on bir ayın da sultan olmasını istəyirəm.
Burası bizdən də asılıdı...
Hər şey əlimizdə olmasa da, çox şeylər bacardığımız da bəllidi...
Əgər istəsək...
Bəs, nə vaxt istəyəcəyik?!...

Vəsilə USUBOVA
vasila-usubova@mail.ru


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2015-01-10 : ƏN UZUN GECƏ
2014-11-15 : QIRMIZI İP
2014-07-12 : GEC OLMAYAN
2014-07-05 : SAMAN ÇÖPÜ
2014-06-21 : GÜNAHSIZ
2014-06-14 : GÜNAHSIZ
2014-06-07 : GÜNAHSIZ
2014-05-31 : GÜNAHSIZ
2014-05-24 : GÜNAHSIZ
2014-05-17 : GÜNAHSIZ
2014-05-09 : GÜNAHSIZ
2014-05-03 : GÜNAHSIZ
2014-04-26 : GÜNAHSIZ
2014-03-15 : SONUNCU YARPAQ
2014-03-08 : MONMARTR, 18-40
2014-03-01 : Marsa da uçsaq
2014-02-22 : DƏRD ZİRVƏSİ
2014-02-15 : GEC DƏ OLSA...
2014-01-25 : GÜNDƏLİK
2014-01-18 : XİLASKAR
2013-10-12 : NƏNNİ
2013-09-21 : PAYIZ GƏLİR...
2013-08-17 : ADSIZ DUYĞULAR
2013-08-03 : ƏHYA GECƏLƏRİ
2013-07-06 : Sən dönsən...
2013-06-22 : KÖYNƏK
2013-05-25 : ÖZGƏ DƏRDİ
2013-02-09 : AĞILDAN BƏLA
2013-01-26 : DARIXAN ADAMLAR
2013-01-19 : DƏLİLİK ZAMANI
2013-01-12 : ƏSKİ YARALAR
2012-12-01 : SUSUZ DƏNİZ
2012-09-22 : GƏLDİN...
2012-09-15 : BİR QUCAQ SABAH
2012-09-08 : ANGEDONİYA
2012-08-18 : "DÜBEYTİ"
2012-06-30 : O TƏNHA AĞAC...
2012-06-02 : AĞ QARANQUŞ
2012-02-18 : HARMONİYA
2012-01-14 : QONŞU QIZ
2011-12-31 : TƏLƏSİRİK...
2011-12-10 : AYAQYALIN
2011-11-19 : XƏZAN YELİ
2011-10-15 : TƏSƏLLİ
2011-08-06 : DƏYİRMAN
2011-07-16 : ÇOX AZ ŞEY
2011-06-25 : SAVAŞIN 70 YAŞI
2011-05-14 : "QARA QUTU"
2011-03-19 : VƏDƏ KÜLƏYİ
2011-03-05 : KİŞİSİZ...
2011-02-26 : YAZA NƏ QALDI?!.
2011-02-19 : ADİ HƏYAT
2010-12-31 : İL KEÇDİ...
2010-11-06 : İMTİNA
2010-08-21 : KİBRİT FALI
2010-07-24 : YEL DƏYİRMANI
2010-05-08 : XİLASKAR
2010-04-10 : QİYAMƏT
2010-03-20 : XINAYAXDI
2010-02-27 : BOŞLUQ
2010-01-09 : KARVAN GETDİ...
2009-12-26 : YUXU KİMİ...
2009-12-19 : DARIXANDA...
2009-12-12 : İMTAHAN
2009-12-05 : QUYU
2009-10-17 : ELDƏN AYRI...
2009-10-10 : GÖZÜ YOLDA...
2009-10-03 : TARAZLIQ
2009-09-26 : ...YALVARMA!
2009-09-12 : İLĞIM
2009-09-05 : BİR STƏKAN ÇAY
2009-08-08 : QIRMIZI
2009-08-01 : SƏKKİZ SAAT
2009-07-11 : AĞIRLIQ
2009-04-25 : SIĞINACAQ
2009-04-11 : SÖZ VAXTI
2009-02-14 : ÜÇÜNCÜ YOLÇU
2009-01-31 : BİXƏBƏR
2009-01-24 : QIRMIZI VƏ QARA
2009-01-17 : BAŞQA ADAM
2009-01-10 : 3 SAATLIQ NƏFƏS
2008-12-31 : QUM SAATI
2008-12-13 : QURBANSIZ
2008-11-22 : CİDDİ MÖVZU
2008-11-15 : ÜMİD VƏ QORXU
2008-11-01 : AĞ YOL
2008-10-18 : AG VƏ QARA
2008-10-11 : KÜTLƏ
2008-09-20 : TƏSƏLLİ
2008-09-06 : YAZIQLIQ
2008-08-23 : ATA EVİ
2008-08-02 : ÇAY PULU
2008-07-05 : YADDAŞ AĞRISI
2008-06-14 : ÇƏRÇİVƏ
2008-04-19 : SÖZ ARDINCA...
2008-03-30 : İRƏVANLILAR
2008-03-20 : YAZA ÇIXDIQ...
2008-03-08 : UTANCAQ
2008-02-23 : BOZ AY
2007-12-15 : DARIXAN ADAMLAR
2007-12-01 : BİZƏ QALSA...
2007-11-24 : İŞIQSIZ DÜNYA
2007-10-27 : ETİRAF
2007-10-06 : GÜNLƏR VARDI...
SON XƏBƏRLƏR
2019-12-12


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (88%)
Pullsuz (12%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Yayın cırhacırı Abdal Qasım oturubmuş, görür iki erməni bərkdən danışa-danışa gəlir.

Yanındakı dostuna deyir:

- Ə, bu köpəyuşağları bu istidə bu dildə nətəhər danışırlar ey?!




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK