Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | OQTAY RZAYA - Kəmalə ABIYEVA yazır Adalet.az | OQTAY RZAYA - Kəmalə ABIYEVA yazır Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

OQTAY RZAYA - Kəmalə ABIYEVA yazır

20192    |   2019-08-19 18:12
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Onu çox sevirdim. Çoxdan tanıyırdım. Anamla eyni universitetdə işləyirdi. Ayrı – ayrı fakültələrdə çalışsalar da dost idilər. Anam fizik olsa da ədəbiyyatın – poeziyanın vurğunu idi. Anamın ilk nəvəsinə Ayselə şeir də yazmışdı. Sonralar Ayselin (Aysel Əlizadə) AYB - də keçirilən ilk kitab təqdimatında şeiri böyük sevgiylə söylədi. Sevinirdi ürəkdən. Çox adama şeir həsr edib.Çoxlarının müəllimi olub. Tələbələrini də sevib,müəllimliyi də. Çünki sevgi doluydu, çox saf idi. Şeir kimi insanları da sevirdi. Şeirlərinin çoxunu əzbər bilirdi. O qədər sevgi doluydu ki, insanları o qədər sevirdi ki, onların pis tərəflərini görmürdü. Hamıda yaxşı nəsə tapırdı. Onunla tədbirlərdə görüşürdük. Hər görüşəndə hansı misramısa əzbər deyirdi. Ən çox dediyi "Azərbaycan” şeirimdən "bu nəğməyə həsrət dodağam”, "torpağını geyinərəm əynimə”idi. Nə yaxşı ki, ona həmişə sevgi göstərmişəm. Arada AYB –nin "Natəvan” klubunda keçirilən tədbirlərdə oluram. Oqtay müəllim tez – tez gəlirdi bu tədbirlərə. Təbii idi. Təqaüddə idi.Yaradıcı idi. Darıxırdı…Hiss edirdin ki, söz demək istəyir. Bəzən söz vermirdilər. Ürəyim sıxılırdı. Ərkim çatan olanda "söz verin” deyirdim. Bəzən təklif – filan gözləmədən danışırdı. Bütün qarmaqarışıq insanların arasında təbii idi, təmiz idi, özü idi. Mən də bir az vəzifəsi, pulu, adı - filan olanlara, kiminsə qohumuna, daha çox "əyilə bilən”ə şəxsiyyətindən, yaradıcılığından asılı olmadan həmişə söz verildiyini hiss etmişəm. Bir də görürsən elə adama söz verirlər ki, müəllif qalır bir tərəfə özündən danışır, ya mənasız bir şeir oxuyur. Ona görə də tədbirlərdə iştirak etməyə can atmıram. Yalnız şəxsən dəvət olunanda, dəyər verdiyim, belə hisslərdən uzaq olanların tədbirlərinə gedirəm. Osa elə bil bunların fərqində deyildi. Bəlkə də öz mənəviyyatıyla çoxlarından üstün olduğuna əmin idi, arxayın idi. Yəqin beləydi. Mən AYB- də təqdimat keçirməmişəm. Hər dəfə "Tədbir elə. Sənin haqqında danışmaq lazımdır” deyirdi. Mən də söz verirdim. Onda sadəcə gülümsəyirdim. İndi anlayıram ki, o hamını tanıyırdı, fərqi bilirdi, sadəcə hərəni öz ixtiyarına buraxmışdı. Çünki onun böyük ürəyində belə kiçikliyə yer yoxdu. "Sinəmdə sönməyən vətən sevgisi”ylə yaşayan İnsan! Ruhun, sözün, söhbətin həmişə yaşayacaq.

ŞEİR ADAM


Şeir adam, bilirdinmi xoşbəxtsən?
Hər gülün, hər yarpağın, göylərin, bu torpağın,
bütün duyduqlarının, bütün gördüklərinin,
bütün sevdiklərinin şeiri vardı qəlbində.
Şeri vardı dilində.
Şeir kimi gəzərdin özün də ürəklərdə.
bilirsənmi, xoşbəxtsən?

Bilirsənmi yerişin də şeir oldu,
baxışın , gülüşün də şeir oldu.
Bilmirəm kim dedi ki,

Oqtay Rza da öldü…
Şeir adam, indi yəqin deyərdin

" şeir heç ölərmi ki?”
Haqlısan, şeir heç ölərmi ki?
Sinəndə ürək deyil, şeir
daşıyırdın sən.
Bilirsənmi, xoşbəxtsən!
Bilirsənmi ki, varsan?
Şeir adam, şeir-şeir
ürəklərdə yaşarsan.

P.S. Tezdən Əbülfət bəylə danışdım. Bu kiçik yazını verməsini istədim.Çünki "Ədalət”həmişə onu sevgiylə,hörmətlə qarşılayıb, Onu sevgiylə, hörmətlə yola salıb.

18.08.2019.



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2015-02-21 : BEZDİM
2014-12-13 : CAN BORCU
2014-07-19 : ELƏ SEVİNİRƏM
2014-07-05 : CEYHUN olmasaydı
2014-05-09 : Möhtəşəm gün
2014-04-19 : Eyibdi axı
2014-02-22 : ALİK-ALEKO-ƏLİ
2014-02-08 : NƏ DEYİRSİZ
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (66.67%)
"Sevilya" (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK