viagra sipariş viagra satış viagra fiyatları viagra fiyatı time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri izmir escort live bet Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: SÖZÜN AYAĞA DÜŞMƏSİ Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: SÖZÜN AYAĞA DÜŞMƏSİ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: SÖZÜN AYAĞA DÜŞMƏSİ

Bu da bir köç havası

3668    |   2019-07-30 08:33
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Neçə gündü ki, özümü toparlaya bilmirəm. Fikrim bir tərəfə gedir, ayaqlarım da digər tərəfə, ürəyim də ki, ortalıqda... Ona görə də nə deyəcəyimi, hansı qərar verəcəyimi dəqiqləşdirə bilmirəm. Elə bil ki, küləyin oynatdığı şar kimi hara gəldi çırpınıram. Elə həmin çırpındığı ovqatla da bilgisayara yaxınlaşmışam. İstəyirəm ki, bir az içimin söz yükünü üyüdüm. Nə qədər bacarsam bu bilgisayar adlı "dəyirmandan” yararlanım.

Bilmirəm necə alınacaq, yarmalı alınacaq, yoxsa yox. Hər halda, başlamışam yazmağa...

Bəli, əslinə baxanda indi əksəriyyətimizin ovqatı hava durumundan daha çox bağlıdır, təbii ki, bir də cibimizlə Əli ciblərində utanmayanlar yəqinki, bir kölgəlik tapıblar, bir sərin yer nişanlayıblar və çəkilib gediblər həmin o ünvanlara. Əlləri ciblərinin yolunu unudanlar da ya qollarını çataqlayıblar sinələrinə, ya da evin "dığ-dığından, problemlərindən bir az aralanmaq üçün çəkilib durublar tində divar dibində - günü axşam eləyirlər. Bu zümrənin nümayəndələrinə nisbətən yaxın olduğum üçün mən tində divar dibində deyil, qələm-kağızın yanında başımı qatıram, özümü məşğul kimi göstərirəm. Çalışıram ki, ətrafı, lap yayın özünü də unudum. Hətta bir yekəxanalıq edib özümü böyük yazar kimi də təsəvvür edirəm. Guya möh təçəm nələrsə yaradıram, ona görə də istirahətə vaxtım yoxdu. Amma siz də, mən də bilirəm ki, nə ovqatım bi ovqat, nə yazdığım bir yazı... nə də ki, kimliyim, gərəkliyim o qədər də önəmli deyil. Yəni Xəyyam demişkən, mənsiz də dünyanın işi keçir. Olub-olmamağımın heç bir əhəmiyyəti yoxdu!..

...Və bir də inanın ki, indi insanlıq, ümumiyyətlə, bu anlayışın özü tamam ucuzlaşıb. Həmin o ucuzlaşma da iqtisadi-siyasi problemlərin mənəviyyatı üstələməsindən qaynaqlanır. İndi istənilən maddiyat insandan önənlidir. Ona görə də bu mövzunu çox da sağa-sola çəkmədən yanından keçmək daha məqsədəmüvafiqdi. Doğrudur, sovet dönəmində ən bərk gedən şüarlardan biri "Hər şey insan üçün!” idi. İndi isə şüarın məzmunu da, mahiyyəti də bir xatirə kimi mənim yaddaşımda qalır. Yaddaş da ki, insana rahatlıq vermir, tutub yaxasından çəkib aparır. Və...

Bir də onda görürəm ki, əlim qələmə doğru uzanıb. Qarşımdakı vərəq naxışlanır. O qədər də səliqəli yaza bilməsəm də, amma oxumaq olar:


İlahi, gecənin bu gecə vaxtı

Gör, mənə yazdığın gör necə baxdı.

Üzümə baxmırsan, gör neçə vaxtı –

O qız da baxmır.


İlahi, əyilir günəş axşamı

Gözlərim böyüyüb ağ şana...

Əriyə-əriyə sönən ağ şama –

O qız da baxmır.


İlahi, səsimin odu kül olur

Çəmənin çiçəyi, otu kül olur...

Sən yaradan bəndə odu, kül olur –

O qızsa baxmır.


İlahi, sən necə yazdın bu bəxti

Çatmır köməyinə şairin cəddi...

Hər gün iynə boyu əyilir qəddi –

O qız da baxmır.


İlahi, ovutdun məni bu yaşla

Bir çimdik sevinclə, bir gilə yaşla...

İndi ortadayam bu canla-başla –

O qız da baxmır.

***

Bəli, bu şeiri elə-belə yazmadım. Əslində demək istədim ki, indi adamların sevgisi də, diqqəti də azalıb. Məşhur komediyaların deyildiyi kimi, kimsə oduna yananı da tanımır, çevrilib ona tərəf baxmır. Deməli, yanmaq da bir alın yazısı, qismətdi. Kimsə yanıb kül olur, sovrulur küləklərə, kimsə də alışmağıyla qor salır ürəklərə. Mənim də əvvəldən əyri üyrü yazılmış alın yazım yaxşı oxunmadığından qalmışam əlində girinc. Görək nə qədər çəkəcək bu döyüş. Məncə sonu görünən yoldu bu, azalır məsafə. Və deməli, ya bu yazının canı məndən qurtaracaq, ya da mənim canım bu yazıdan. Hər halda, ikisində də qazanan elə bu yazı olacaq. Axı deyilən söz, yazılan yazı özü də bir nişanədi, yadigardı. Bax, bu mənada zənnimcə üzülməyə dəyməz. Heç siz də mənim yazdıqlarımı qəlbinizə yaxın buraxmayın, yəni siz də üzülməyin. Nə olacaqsa, qoy olsun. Bir də ki, biz dözümlü xalqın nümayəndəsiyik. Deməli, axırda qalib biz olacağıq. Ən azından sözdə. Ona görə də mənim bu məqamda sizə də ona üz tutub əlimi görə açmağımı təbii qəbul edin. Bilin ki, bu dua içimdən gəlir:


Səbri böyük Allahın

Onun çəkdiyi ahın

Yaz sən mənə günahın –

Çəkim can bahasına...


Günüm günə daşına

Günümdən gün yaşına...

Ürəyimin başına –

Oxu, o çaxa,: sına!


Ruhum, sən ha gəvəzi

Getməz şair həvəsi...

Nəfəsi əl əvəzi –

Çəkim mən yaxasına...


Kömək üçün ün yaya

Həftə yaya, gün yaya...

Bu hər sifət dünyaya –

Atılmış çağasına...


Yolun sonu göründü

Hər halını gör indi...

Keşikçiyən könüllü –

Dərdimin ağasına!..


Sizi deyə bilmərəm, heç buna kimsəni də təhrik etmirəm. Amma həqiqətən dərdin də, sevincin də ağası var. Sənə o sevincin də, dərdi də yaşadanın könüllü keşikçisi olmaq özü də bir gözəllikdi. Bu hardasa həm də həmin dərdin, sevincin ağasının yanında olmaq deməkdir. Deçəli, mən öz duamla onun yanında olmaq istədiyimi təkrar vurğulamış oluram. İndi siz özünüz üçün istədiyiniz nəticəni çıxara bilərsiniz. Necə deyərlər, seçim öz ixtiyarınızdadı. İstəyənlər ətrafa da müraciət edə bilər, dosta da zəng vurmaq hüququndan yararlanar. Nə isə...

Həyatın (xüsusilə sınanmış və hər zaman da sınanmaqda olan insanı – Ə.M.) çətinliklərlə addambaaddım qarşılaşdırdığı bəndənin kimdənsə inciməsi və ya asi olması təbii bir haldı. Çünki dözümün də bir həddi-hüdudu var. Yerinə düşməsə də, bir atalar sözü ağlımın ucundan gəlib keçir. Atalar deyir ki, "su boğaza çıxanda pişik də balasını ayağının altına alır”. İndi dər də adamın təkcə aəlindən, ayağından yox, hətta bığından, saqqalından, saçından tutub üzü aşağı çəkəndə onda adam tarazlığını itirir və dilindən küfrlər çıxır. Mən belə məqamı anlayışla qarşılayıram. Və həmin adama da səbr, dözüm diləmirəm, sadəcə, yanında susub dayanıram...

Elə bilərsiniz ki, həmin an anlayışsız oluram, ya da özümü qeyri-ciddi, qeyri-səmimi aparıram. Yox vallah, mən bilirəm ki, həmin an deyəcəyim sözün heç birinin əhəmiyyəti olmayacaq, söz ayağa düşəcəkdi. Sözüm ayağa düşməməsi üçün isə sadəcə susmaq daha doğru, daha dürüst seçimdi. Bu mənim qənaətimdi. Və bu qənaət də ordan qaynaqlanır ki, çiynindəki ağırlıq artdıqca dizlərin titrəyir və üzü torpağa yaxınlaşırsan, elə mənim kimi.


İndi sükut həmdəmim

Xəyal yol nişanımdı...

Uzaq xatirələrə -

Gedib yoluşanımdı...


Əlim daş üstə günlük

İçimdə təlaş, tünlük...

Bu dərd deyil ki, ünlük –

Aha qovuşanımdı...


Daşın çapıq tərəfi

Kəsir düyün kələfi...

Bu kədərin şərəfi –

Nəmdən soruşanımdı..


***

Bəzən deyirlər ki, sözü zamanında, vaxtında demək, yazmaq lazımdır. Bilmirəm, bunu deyənlər nə fikirləşir, necə fikirləşir. Amma indi zaman sözdən çox-çox sürıətli olubdu. Deiyim söz qapıdan içəri keçməmiş artıq içəridəki zaman dəyişmiş olur, mühit yenilənir. Ona görə də sözü təkcə konkret yerinə, zamanın yox, bütpvlükdə hər kəsə və hər zaman üçün demək daha doğru olar. Onsuz da sahibi sözünü götürəcək. Əgər onu dinləmək və götürmək qabiliyyəti varsa, bunun üçün narahatlıq nigarançılıq yaşamağa ehtiyac yoxdu.

Mən öz həyat yolumda dəfələrlə qarşılaşıb şahidi olmuşam ki, deyilən söz necə ayaq altına düşür. Hətta belə məqamda dalaşan, vuruşan, bir-birini təhqir edən adamları da müşahidə etmişəm. Və içimdə acımışam ki, bunlar gör nəyə və necə etiraz edib anlaşmırlar. Bu mənim çoxbilmişliyim, uzaqgörənliyim deyil. Bu sadəcə olaraq yaşaya-yaşaya, görə-görə dərk edib çıxartdığım nəticədi. Mən də bir Allah bəndəsi kimi dizimə dəyən daşdan özümə gəlməyi bacarmışam. Və hətta elə məqamlar olub ki, dəftəri-kitabı qatlayıb çıxıb getmık istəmişəm. Hətta yazmışam ki:


Başımı alıb əlimə

Çıxıb getdim...

Nə sığışdısa qəlibə -

Yığıb getdim...


Hakim olan andan kədər

İlahi, gör mən nə qədər...

Ümid evini lap hədər –

Yıxıb getdim...


Tərpədib bir təl vidanı

Gecikdirmə gəl, vidanı...

Mən dişimlə əlvidanı –

Sıxıb getdim...


Bu şeir həvəsi kimi

Oynatdı nəvəsi kimi?

Mən sevgi dəvəsi kimi –

Xıxıb getdim!..

Bəli, bu da bir qismətdi. Yüyür, qaç, qov, karvanlarda öndə get və sonra hardasa dizlərin qatlansın və yaxud da kimsə sənə nəyisə, haranısa istinad versin, göstərsin...

Beləcə, diqtə etdiyim bu qarmaqarışıq yazının məramı, məqsədi yəqin ki, bir az müəmmalı oldu, qaranlıq qaldı. Bunu da özüm istədim. Arzu etdim ki, yazının müəmmalarını, qarışıq məqamlarını hərə bildiyi kimi görsün, yozsun. Axı hərənin öz baxış bucağı, öz arşını var...

... Heç kim Tanrı ilə müqavilə bağlamayıb. Və heç kim də onun başına nələr gələcəyini və onu nələr gözləyəcəyini söyləyə bilməz. Mən də hamı kimi söylədiyim, yazdığım məqamın içərisində olmaqla sadəcə və sadəcə demək istəyirəm ki:


Qaçıram neçə gündü

Qaçıram mən özümdən...

Kipriklərim düyündü –

Tay dərd düşməz gözümdən...


Yolum beş iynə boyu

Məsafənin yarısı...

Vallah, çıxıb üzümə -

Həsrətinin sarısı...


Nə qədər toparlanıb

Ovutsam da təkliyi...

Bir yerə topalanıb –

Ürəyimin çəkdiyi...


Mən qaşmaqla özümü

Çəkdim qəmin şişinə...

Hopdurdum son dözümü –

Bir vidanın dişinə!


İndi arxamca su at

Bir çimdik ümid dilə...

Tanrının dərgahında –

Görüş ümidi ilə...

P.S. Dəyərli oxucular, mən yazdığım yazılarlarsa sizə nəyisə deyib, nəyisə çatdıra bilirəmsə, xoş mənim halıma. Yox, əgər nəyisə deyib çatdıra bilmirəmsə, onda xoş sizin halınıza!..

P.P.S. Bu yazını kim oxusa öz içində daşıdığı, yaşatdığı, Onu görə bilmədiyinə üzülməsin. Mən üzülmürəm. Bilirəm ki, burda görüşməsək də, Tanrı dərgahında görüşəcəyik. çünki ordan qaçış yoxdu!..





İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
SON XƏBƏRLƏR
2019-08-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa “Linfild” ?

"Qarabağ" (100%)
“Linfild” (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vəli Xramçaylı ilə Akif Əhmədgil (gül kimi Akif Əhməd idi, bu «gil»i hardan gətirib Əhmədə yapışdırdı bilmirəm. Heç ondan sonra da normal bir şer yazmayıb, yazıbsa gətirsin çap edim) bostan oğurluğuna gedirlər. Baxırlar ki, bostanın ortasında bir adam durub. Akif deyir ki, Vəli, gözləyək, adam getsin.

Vəli:

- Ə, adam deyil, müqəvvadı.

- Ə, bir az vurmuşuq, gözünə müqəvva kimi görünür, adamdı.

Vəli:

- Ə, sən sərxoşsan ey, görmürsən müqəvvadı, adam olsa əlində telefon olardı.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK