warez script warez forum sanal santral orkide hacklink al musa yıldırım script indir shell indir logsuz shell mavi orkide Script indir PHP Scriptler Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: NAZİLƏN ÜMİD KƏNDİRİ... Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: NAZİLƏN ÜMİD KƏNDİRİ... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: NAZİLƏN ÜMİD KƏNDİRİ...

Onu qırılmağa qoymayın

8753    |   2019-03-02 12:20
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Nə qədər desələr də laqeyd ol, biganəlik göstər, sən heç nəyi dəyişə bilməzsən... Və nə qədər mən bu sözləri sükutla dinləsəm də, nə həyat dəyişir, nə də mən. Köhnə kişilərin sözüdü. Deyiblər ki, "qozbeli qəbir düzəldər". Lap o köhnə kişilərin içərisindən biri də tapılıb və deyib ki, "südlə gələn sümüklə çıxar". Ona görə də mən qəti əminəm ki, heç nəyin dəyişəcəyinə ümid bağlaya bilmərəm. Özümün də, həyatımın da, lap elə dünyamın da saatı qurulub, yol nişanları qoyulub, istiqaməti müəyyənləşdirilib, hansı məsafəyə qədər gedəcəyim də Tanrıma bəllidir...

Bəli, yaxın günlərin söhbətidir. Dostlardan biri ərklə dedi ki, indi sənin ürəyinin ağrıyan vaxtıdır. Doğrusunu deyim ki, öncə bu söz mənə xoş gəlmədi, onun nə demək istədiyini tuta bilmədim. Halımın pozulduğunu elə dostum da hiss etdi. Allah üçünə yenidən mövzuya qayıtmadı, necə deyərlər, boş verdi. Mən də içimə atdım bu sözü. O fikri özümlə hey gəzdirib dolaşdırdım, saf-çürük etdim. Və...
Bəli, bir anlıq sanki qulağıma qeybdən səs gəldi. O səsin dostumun dediyi fikrə necə işıq saldığını məhz onda anladım. Başa düşdüm ki, 60 il döyünən ürək ən azı altmış min də ağrını özünə hopdurub. Onlarla vuruşa-vuruşa gəlib bu günə çıxıb. Əgər altmış min ağrıya qalib gəlibsə, deməli dözümlüdür. Və yalnız axırıncı altmış birinci minliyi xırdalayan ağrı bütün ağrıların qisasını almaq üçün toplu-tüfəngli hücuma keçir, ürək də tək... eli-obası yox, kəndi yox... bu topun-tüfəngin qarşısında neyləyə bilər ki?! Özünüz bir anlıq fikirləşin...

İnsan harda və nə vaxt güclü olur? Mən bu sualı çox adama ünvanlamışam. Əksəriyyəti deyib ki, insan evində, doğulduğu torpaqda, doğmalarının arasında, güvəndiklərinin yanında, bir sözlə, öz yerində, öz mühitində olanda hamıdan, hər kəsdən güclü olur. Hətta ciblərindən güc qopsa belə onun yaşadığı inam, inanc sıxılmağa imkan vermir. Bilir ki, hayına çatan, harayına yetən var, onu vəziyyətdən çıxaracaqlar. Bax, bu mənada ağac kökü üstündə güclü olduğu kimi, insan da öz yerində daha güclüdür. Kimsə mənimlə razılaşmaya bilər, hətta xarici məmləkətlərə gedib böyük mal-mülk, şan-şöhrət sahibi olanları nümunə göstərər. Olsun! Amma mən yenə o fikirdə qalıram ki, doğulduğum torpağın gücü ölçüsüzdür!.. 

Hə, bu həyatın fərqli oyunları, fərqli müstəviləri və fərqli də oyundaşları var. Havanı kim sifariş verir, oyunu kim qurur, meydana kim girib meydan sulayır, onu bəzən fəhm etmək, bilmək olmur. Bir də onda ayılırsan ki, oynayanlara ya qoşulmusan, ya da vurulub atılırsan bir kənara. Bütün anlarda bu o anlamı verir ki, insan özü də bilmədən əgər varsa, oyunçudu, oyundadı. Görünür, elə buna görə müdriklər deyib ki, həyat səhnədi, biz də aktyor, hərəmiz öz rolumuzu oynayırıq. Təbii ki, bacardığımız kimi. Bu yerdə bir istək gəlib keçdi içimdən. Daha doğrusu, elə bu günlərdə yazdığım dörd misranı xatırladım. O misralar təbii ki, sənə yazılmışdı və mən də üzümü sənə tutub demişdim ki:

Sənə qucaq açmışam
Mənə sığın - üşümə!
Sığın, qoyma ürəyim -
Başqa heç nə düşünə!..

Beləcə, həyatın nəbzini tutmaq və bu ovcunun içində olan nəbzin döyüntüsünü duymaq və öz ürək döyüntünü də ona uyğunlaşdırmaq ilk baxışdan sadə və asan görünür. Lakin o nəbz sənin şah damarının səsinə öz səsini qatanda çiyinlərindən bir ağırlıq asılır. Elə bil ki, uzaq yolun yolçusu olan birisi kimi dizlərin titrəyir, əlin əsa axtarır, gözün mənzilin sonunu. Bu durumun içərisində içimdən bir acı, həm də son dərəcə səmimi bir söhbət, bir mövzu gəlib keçir. İstəyirsən Tanrıyla bir açıq söhbət edəsən. Deyəsən ki:

Gözləmirdim Allahım
Belə uğursuz sonu...
Dərdim kəsərdən düşüb -
Bir az bülövlə onu!..

Kirpik nəm, dil dualı
Diz torpağı yalayır...
Duyub bu ritualı -
Ruhum qurd tək ulayır...

Səs qayaya dəyən daş
Səda qayıtmır geri...
Qəm alır yavaş-yavaş
Mənim durduğum yeri...

İnancımın çiçəyi
Bəs niyə belə solur?!
Tanrım, mən can borclusu -
Nə olur, sənə olur...

***
Bəli, yaşadığım hər anın, şahidi olduğum hər mənzərənin ovqatını öz ovqatıma qatanda istər-istəməz bir müddət anlaşılmaz duruma düşürəm. Nə edəcəyimi, niyə etdiyimi təxminləşdirmək xeyli vaxtımı alır. Hesab edin ki, hansısa bir məclisdə hamı yeyir-içir, danışıb gülür. Hətta bir-birinə aman vermədən mübahisə edir, bir-birinin sözünü kəsə-kəsə fikir mübadiləsi aparır... Və sən də əlində soyumuş çay dolu stəkan su bu mənzərəni yaşamağa məhkumsan. Onda hansı halları keçirmək, hansı duruma düşmək mümkündü?

Bax, elə bu sualın ətrafında düşünsəniz onda görərsiniz ki, həqiqətən hər anın ovqatı ömrü uzatmır, hər ovqat ömrə ömür calamır. Sadəcə olaraq, insan özü-özünə nə qədər ovqat yaratmaq istəsə də ona özü də bilmədən ona haylı-küylü "bomba" ovqatlar yaradanlar yetərincədir. Və onlarda bir az insaf hissi olsa, ən azından üzüntü də, ağrı da, hətta dilxorçuluq da bir az yüngül olar. Nə isə...

Bəli, mən öz ovqatımı zaman-zaman yaratmağa, onu öz ixtiyarımda saxlamağa çalışmışam. Lakin cəmiyyətdə, kollektivdə məndən asılı olmayan məqamlar var ki, onlar ovqatımın yaxşı mənada anasını ağladır. Bunlarla da üz-üzə gəlmək, nəyisə çözmək nə əxlaqıma, nə də dünya görüşümə uyğun deyil. Ona görə də zərbə ovqatıma dəyir. Sonra da çəkilirəm öz dünyama və başlayıram yaşadıqlarımı, mənə yaşadılanları ürəyimin süzgəcindən keçirib misralamağa. Bir də baxıb görürəm ki, yazmışam:

Dərdi yol üstən götürdüm,
Durub adam gözləyirdi...
Yorulmuşdu, ya axşamdan -
Vurub, adam gözləyirdi...

Bir ağrı vardı görkündə
Mən nəyi duydum gör kimdə?
Boynunu Məcnun kürkündə -
Burub adam gözləyirdi...

Yad gəlsə də dili, dini
Yaşadaraq sənətini...
Özünə öz cənnətini -
Qurub adam gözləyirdi...

Haqq elədim bu halı mən
Dərdə verib yuvamı mən...
Pıçıldadım, duamı mən -
Qürub, adam gözləyirdi...

***
Nə qədər dərddən qaçıram, kədərdən uzaqlaşmaq istəyirəm, heç cür aldıra bilmirəm. Kədər sanki tək səbrdi. Özünü dərhal təpir ürəyimə. Doğrudur, hərdən deyirlər ki, bu məsələdə özüm də günahkaram. Guya dərdə qarşı zəiflik göstərirəm. Suçəkən kimi basıram onu bağrıma. Və bir də görürəm ki, bütün varlığımı bürüyüb. Necə deyərlər, çıxıb ocaq başına.

Belə olan halda səsini çıxarmaq, sözünü demək də çətin olur. Çünki şəraiti özüm yaratdığımdan dilim dərdin yanında qısa olur. Və nəhayət, kiminsə "dərd adamı" deyə məni nişan verməsinə də hardasa uyğunlaşıram, təbii sayıram bunu...

Zamanın qılıncının sərtliyi, çömçəsinin böyüklüyü həmişə öz fəsadını göstərir. Ona görə də qazanın dibində heç nəyi gizlədib saxlamaq mümkün deyil. O yerləri gəzib qayıdan çömçə qazanın dibinə bir növü "süpürgə" çəkir. Mən bu halın ştrixlərini ona görə xüsusi qabardıram ki, dəyərli oxucu içimdən dilimə yol tapan fikirlərimin istinad ünvanını özü təxmin edə bilsin və görsün ki, bütün hallarda, bütün əgər-əskiyiylə dərdin qarşısında günahkar özüm oluram. Özü günahkar olanın isə kimdəsə günah axtarması yumuşaq desək, kobud səhvdir. Mən səhvlərimdən çıxış edərək özüm-özümə deyirəm:

Ruhum indi didərgin
Canım sanki köçkündü...
Ürəyim, sən sığınan -
Balaca bir köçkündü!..

Sevincə giriş yasaq
Təbəssümə qadağan...
Kədər qıvrılmış ilan -
Üstəlik də yatağan...

Bir yer, bir künc tapılmır
Çəkilib susub durum...
Gözüm yolda qocalır -
Kirpiklərimdə qurum...

Büdrədir məni hər an
Həyatın sərt döngəsi...
Dərdimə dil verəndi -
Dərdlərimin yengəsi...

***
Bəli, mən bu yazımı yazmaqdan çox iynə ilə gor qazan kimi cümlə-cümlə kağıza köçürdüm. Ona görə ki, yazımın birinci hissəsini tamamlamağa az qalmış ovqatımızı alt-üst edən bir media xəbəri döydü qapımızı. Bu ciddi xəbər qəzetlərin, mətbuatın sabahkı durumu ilə bağlı olduğundan fikirlərim qarışıq düşdü. Hansısa səbəblərdən mətbuata yönəlik qərar qəbul edilməsi mənim üçün anlaşılmazdı. Amma düşünürəm ki, bu anlaşılmazlıq nə vaxtsa gün işığına çıxacaq. Çünki qaranlıq gecənin işıqlı səhəri də var. Mən də o işıqlı səhərin mütləq açılacağına daxili bir inam hissiylə oxuculara üz tuturam. Və demək istəyirəm ki:

- Özünüzü, ümidinizi qoruyun! Qoruyun ki, bir yerdə olaq, görüşək, bölüşək...



YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2019-03-24
2019-03-23
2019-03-20
2019-03-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Doğrudanmı, əmiqızıyla əmioğlunun kəbinini göydə mələklər kəsir?

Hə (78.43%)
Yox (21.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Birlikdə 50 il ömür sürmüş ər-arvad boşanma üçün hakimin qarşısına çıxırlar. Kişinin 77, qadının 75 yaşı var. Hakim:

- 50 il birlikdə ömür sürmüsünüz, ayıb deyilmi, boşanırsınız?

Kişi əsəbiləşir:

- Yoldaş hakim, neynəyib dözmüşəm, sevmişəm deyə səsim çıxmayıb, amma hayasız qudurub, mən yatandan sonra mənim protez dişlərimi geyinib sarımsaq yeyir!





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK