Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: İLİN BİR AYI Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: İLİN BİR AYI Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: İLİN BİR AYI

Ümidin ətəyini boş buraxmayın

6867    |   2019-02-03 11:27
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Doğru deyirlər ki, insan insanın eyni olmadığı kimi, gün də günün eyni deyil. Sadəcə, təkrar olunan bir tarix inancı var, o da bütünlüklə üst-üstə düşmür. Sadəcə, oxşayır, bənzəyir və biz də bu sadəliyin içində tarixin guya bütünlüklə təkrar olduğuna inana-inana həmin o bir-birinin bənzəri olan günlərin axırına çıxırıq. Təbii ki, gün də bizim axırımıza zamanı yetişəndə çıxır. Bunu heç kim dəyişə bilməz...

Bəli, yeni ilin bir ayının kürəyini vurduq yerə və düşündük ki, 2019 bizə, təbii ki, söhbət mediadan gedir, bir yeni qapı açacaq, yeni uğurlardan xəbər verəcək, amma deyəsən yanılmışıq. 20 Yanvar faciəsinin ildönümündən sonra başlanan mediaya dair pıçıltılar Xocalı soyqırımının ildönümü çatmamış artıq bütün gündəmi zəbt etdi. Olduq necə deyərlər, diqqət mərkəzindəki bir nömrəli ünvan! Yəni qəzetlərin bağlanmaq təhlükəsindən tutmuş jurnalistlərin işsiz qalacağına qədər məsələ indi əksər söhbətləri arxa plana keçirib. Hələlik deyə bilmərəm bu bizim xeyrimizədi, yoxsa yox, amma bildiyim bircə məsələ var, hələ ki gündəmdəyik. Sonumuzu Allah xeyrə calasın. Amin! Və...

Deməli, yanvar ayının az qala hər gününü ən önəmli detallarıyla xatırlayıram. Ona görə ki, bu ayın böyük çilənin gücünü göstərmək imkanını necə havaya sovurduğunu yaşadıq, nə qar gördük, nə də boran. Ona görə də xəstəlik virusları canımızdan çıxmadı.

Üstəlik, "donuz qripi" ilə bağlı sözlərin də iştirakçısına çevrildik. Bu ictimai məzmunun içərisində məni təbii ki, daha çox narahat edən ailə zənbili, ailə büdcəsi idi. O da üzüaşağı diyirlənməkdədi. Harda dayanıb duracaq, onu da ən yaxşı halda müstəqil ekspertlər müəyyənləşdirə bilər, təəssüf ki, onlar da öz haylarındadılar...

İndi oturub dərindən düşünəndə, necə deyərlər, papağımı qarşıma qoyanda ilk xatırladığım yazı-pozularımdı. Yəni yanvar ayında heç olmasa 60 yaşımla bağlı əl boyda kitabımın işıq üzü görəcəyinə ümidliydim. O da işıqforun qırmızı işığında dayanası oldu. Və mən çıxış yolu kimi yaradıcılığımı elə şeir dəftərimdə davam etdirməyə üstünlük verdim. Şükürlər ki, hələ qələm və dəftər almaq və sinəmizi boşaltmaq imkanı əlimizdən alınmayıb. Ona görə də mən elə sözümün bu yerində demək istəyirəm ki:


Qaçıram, özüm-özümə

Çata bilmirəm, dur! - deyim.

Yuxu da getmir gözümə -

Yatdın, indi də dur, deyim...


Dərd çəkdiyim ha deyə

Biri-birindən sadəyə...

Əlini uzat badəyə -

Süzülmüş qəmi vur deyim...


Məndən aralı bir coma

Qəm var hərəsi bir koma...

Əlimdə qurumuş qoma-

Bəlkə mən solmuş nur deyim?!

***

Bəli, dünyanın ən düşündürücü məqamlarından biri mənim məntiqimə görə, nəyi necə etməyin yolunu bilməməkdi. Bu fikri bir az da açıqlasam, onda siz də mənimlə razılaşarsınız və onda bilərsiniz ki, həqiqətən də çıxılmaz durum, tapılmayan variant, görünməyən işıq və bütövlükdə naçarlıq, ümidsizlik sevilməmək kimi bir şeydi. Yəni var olursan, amma varlığın kiməsə gərək olmur. Necə deyərlər, Kərəmi ağlamaq burda tutur. Çünki gözünün önündə olur, amma sənin deyil. Və...

Hə, deyəsən sola-sağa var-gəl etməklə nə demək istədiyimi azacıq da olsa dəyərli oxuculara anlatdım. Amma tam mənasında nələr baş verdiyini hər kəsin anladığı bir şəraitdə əriştə doğramaq, umac ovmaq elə də bir böyük qoçaqlıq deyil. Məhz bu mənada mən iç dünyamın qapı-pəncərəsindən boylanıb ətrafa nəzər yetirəndə təkcə göy üzündəki buludları, zirvəsinə qar yağan dağları və yaxud da quruyan çeşmələri, bulaqları deyil, həm də boy verən pöhrələri, açılan, çırtlayan tumurcuqları, səs-səsə verən quşları və sairəni də görürəm. Bax, bu təzadın içərisində həmişə gəldiyim son nəticə bu olur ki, bütün bunlar hələ son deyil. Deməli, paralel olaraq qaranlıqla işıq yol gedir. Hansının qalib olacağını isə heç kim bütün bəşəriyyət üçün açıqlaya bilməz. Doğrudur, fərd halında hər birimizin yol-yoldaşımız həm qaranlıqdı, həm də işıqdı.

Bizim gücümüz, ağıl və məntiqimiz həmin o yol-yoldaşlarımızdan ən önəmlisini daha çox qabağa çıxartmağa, daha çox qabartmağa hesablanmalıdır.

Bax, onda biz işıqlı yolların yolçusu və işıqlı adam olacağıq. İşığa gedən yol da elə işığın özündən keçir və mən birmənalı şəkildə əminəm ki, o işığın bir adı da sevgidi. Ona görə də o sevgini, yəni içindəki işığı tərənnüm etməyi bir an da olsun unutmuram və yazıram:


Bu sevginin önündə

Laldı içim, çölüm də...

Ayağında ölüm də -

Ləpirinə sığınım...


Nəfəsin də, ətrin də

Gülür şeirin sətrində...

Ürəyi gətirim də -

Xətrinə sığınım...


Xəyalım dolmuş bulud

Yağım ovcuna - qurud...

Sən bu dünyanı unut -

Ətirinə sığınım...


Xatirələr şan, baldı

Məni məndən o aldı...

Kirpiklərini qaldır -

Çətirinə sığınım...


***

İstənilən məqamda fikir söyləmək, münasibət bildirmək zərurət olsa da, həm də məsuliyyətdi. Hər deyilən sözün, yazının arxasında təkcə imza dayanmır, həm də o imzanın sahibi durur. Bax, bu mənada ictimailəşən fikrin həm çəkisi, həm də yozumu öncədən nəzərə alınmalıdı. Bilinməlidi ki, hər xırdalanan yüzlük hardasa bir tamlığın parçalanmasıdı. Ona görə də parçalanmalar aparıb çox məşhur bir kəlama da çıxara bilir, yaxud da onun əksi baş verir. Yəni parçalanıb qığılcımdan alova keçmək də mümkündü, kül olmaq da... Odur ki, bu gerçəkliyi unutmaq olmaz və unudulmağın da sonunun hara gedib çıxdığını zaman-zaman yaşamış bir insan kimi deyə bilərəm ki, bu gün yaşadıqlarımızın bir səbəbi də elə unutqanlıqdı. Və...

Oxunan kitabın məzmun və mahiyyəti bəzən bir sözdə, bir cümlədə ifadə olunur. Ona görə də sözün başına ip salıb onu hara gəldi çəkməkdənsə, birini ipucu edib əsl həqiqəti ifadə etmək daha məntiqlidir. Yoxsa bir də baxıb görəcəyik ki, sözlər də bizdən bezib, sözlər də bizə qarşı çıxıbdı. Bax, onda dəlilik qaçılmaz olacaqdır. Həmin o dəliliyin də bir əlaməti onsuz da həmişə bizimlə bir yerdədi. Onu da yersiz, çox mənasız, boş-boşuna danışmaqla büruzə veririk. Hətta "boşboğaz" sözünü də deməkdən, işlətməkdən çəkinməyərək elə o boşboğazlığa zaman ayırırıq.

Bəli, bütün bunlar hamının bildiyi, iştirakçısı olduğu bir həyat səhnəsi, bir ömür görüntüsüdü. Tam dəqiqliyi ilə ifadə etsəm, ömrün müəyyən bir anıdır.

Və biz də o anı havaya üfürürük, boşuna xərcləyirik. Və sonra da başlayırıq vaxtın, zamanın azlığını boşboğazcasına deməyə, təkrarlamağa. Və həmin məqamda yadıma nə vaxtsa yazdığım misralar düşür.


Tanışdı ruhuma isti qan dadı

Mən gün öldürürəm, əlim qandadı...

Doğraya-doğraya qolu-qanadı -

Məni tələsdirmə sən intihara...


Gecə asıldığım didərgin yuxum

Gəzib-dolaşdığım - xəyalda Tuğum...

Kirpikdən damlanıb qoy bir-bir yığım -

Məni tələsdirmə sən intihara...


Dan yeri gözümdən baxır gözünə

Bu sevgi gözümdən axır gözünə...

Fağır görünürəm fağır gözünə -

Məni tələsdirmə sən intihara...


Qatlayım ürəyi büküm, de necə?

Yoxdursa tərpənsin tüküm, de necə?

Kənardan görünür yüküm, de necə?

Məni tələsdirmə sən intihara...


Özünə sən məndən bax bircə dəfə

Özünü mənim tək yax, bircə dəfə...

Özünü qəlbimə çax bircə dəfə -

Məni tələsdirmə sən intihara...


***

Bəli, indi bütün bu yazdıqlarımı yekunlaşdırmaq, necə deyərlər, sonunu bəyan etmək məqamı gəlib çatdı. Bunun özü də bir məsuliyyətdi. Çünki bu qədər zaman ayırıb bu yazını oxuyan oxucularım istər-istəməz onlara nə dediyimi, nə demək istədiyimi yəqin ki, düşündülər, ağıllarından, ürəklərindən keçirdilər. Və mən də onların düşüncələrinə bu yazıdan əxz etdiklərinə böyük hörmətlə, sayğıyla yanaşaraq özümün də fikrimin nədən ibarət olduğunu, ümumiyyətlə, bu yazını niyə yazdığımı diqqətə çatdırmaq istəyirəm...

Həqiqətən arxada qalan bir ay həm ölkə həyatında, həm də fərdi həyatımızda öz izini qoydu və müəyyən məsələlərdə əllərimizi də qaldırdıq, dizimizi də yerə atdıq. Bunu görməyə, deməyə bilmərəm. İçimizdən sevinc də süzülüb getdi, kədər də xışladı bizi.

Amma olanların hamısının içərisində bir insan kimi hər birimizin yanvarı tarixə çevirməyimiz yaddaşımıza yazıldı. Biz birmənalı olaraq yanvara qalib gəldik! Sonrası qaldı fevralın ümidinə...

Və ümumiyyətlə, ümid deyilən bir anlayış kimi, bir məhfum kimi, bir söz kimi təkcə dilimizin ucunda yox, həm də ürəyimizdə, varlığımızda hakim olmalıdı.

Çünki "ümid sonda ölür" - deyirlər. Bunu bildiyimiz halda sabaha ümidsiz olmağımız özü təbii ki bağışlanmaz bir haldır. Bu bağışlanılmaz halın mənim bildiyim bir çıxış yolu var, o da ümidin ətəyini əldən buraxmamaqdı.

Bax elə mən həmin o inama söykənib bu yazımda bütün olanların içərisində bir işıq axtarıb tapmağın mümkünlüyünü ifadə etməyə çalışdım. Bilmirəm, alındı, yoxsa yox, amma bacardığımı etdim. Və...

Hamımıza ümidli olmağı, ümidin ətəyini möhkəm tutmağı arzu edirəm. Təbii ki, öz yerinizdə çalışın ki, möhkəm olun!..




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (60%)
"Sevilya" (40%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK