ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ÖMRÜMDƏKİ ADAM

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

15298    |   2018-05-18 22:12
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Yazıçı-publisist Əlövsət Bəşirliyə yubiley öncəsi dost sözü


Onun yubileyinin vaxtını bilmirdim. Amma təxmin etmişdim. Necə deyərlər, özünün davranışından və bir də barəsində oxuduğum yazılardan. Anlamışdım ki, bu günlərdə çox sayğı və sevgi bəslədiyim bir dəyərli insanın yubileyi olacaqdır. Ona görə də kağızsız-qələmsiz özüm öz içimdə bu yazını yazmağa başladım. Yenə etiraf edim ki, yazını necə başladım xəbərim olmadı. Elə bil ki, yazı bir sızqa bulaq suyuydu, səssiz, haysız-küysüz, öz axarında süzülüb gəlirdi. Və mən də o süzülən bulaq suyunu hərflərə, sözlərə, fikirlərə çevirirdim. Hardasa bir fəhləliklə, bir ustalıqla məşğul idim sözləri kağız formasında ortaya qoymaq üçün...

Tanışlığımızın yaşını xatırlamıram. Və onu da xatırlamıram ki, biz tanış olan günə qədər mən onu görmüşdüm, yoxsa yox. Amma bizi tanış edən adamı yaxşı tanıyıram. Ruhu şad olsun! Həyatımda, içimdə yeri olan Nahid Hacızadəni. Rəhmətlik Nahid müəllim tanış elədi bizi. Amma bu tanışlıqdan öncə Nahid müəllim mənə gəlişli-gedişli həyatından ara-sıra söhbətlər edirdi. Dostlarından, yaddaşında yaşayan insanlardan söz açırdı. Onun söhbətlərindən qiyabi olsa da tanımışdım mən bu dəyərli insanı. Hətta bilmişdim ki, bu insanın ömür-gün yoldaşı da qələm adamıdı, mətbuat işçisidi. Lap sonralar onun qızının da mətbuatla bağlı olduğunu öyrəndim. Təbii ki, axırıncı öyrəndiyim informasiyanın mənbəyi elə ağsaqqal dostumun özü oldu...

Yollar kəsişir deyirlər. Nə qədər əyri-üyrü olsa da, paralel olsa da, nəhayət, bir kəsişmə nöqtəsinə gəlib çıxırlar. Bu mənada artıq qiyabi tanıdığım, yəni Nahid müəllimin mənə təqdim etdiyi gələcək dostum Əlövsət Bəşirliylə yolumuz kəsişdi. "Azərbaycan" nəşriyyatında üz-üzə gəldik, görüşdük. Və mətbuatın içərisində olduğum illər ərzində mənə ilk dəfə "Mədətoğlu" deyə müraciət edən Nahid Hacızadədən sonra Əlövsət müəllim həmin ərklə, həmin istəklə mənə "Mədətoğlu" deyə müraciət etdi. Elə bil ki, bu iki insanın o səmimi müraciəti imzama da bir yenilik, bir diqqət gətirdi. Sonra gözəl şairimiz Oqtay Rza və mənim dostlarımdan biri olan Azərbaycanın dəyərli yazıçı-publisisti Nemət Veysəlli də o cür müraciət etdilər mənə. Bunu sözgəlişi yazdım. Necə deyərlər, özüm haqqında bir-iki kəlmə qatdım yazının gözünə. Necə alındığını bilmirəm. Amma arxayınam ki, nə Əlövsət müəllim, nə çox dəyərli Dilarə xanım, həm də gənc həmkarım Aynur Bəşirli özümü yazının gözünə qatmağımdan inciməzlər. Axı biz hardasa həm də ruh doğmalarıyıq... peşə dostları, həmkarlarıyıq. Üstəlik, bu həm də bir ürək yaxınlığının göstəricisidi. Deməli, mən bu istinad nöqtəsinə söykənib rahatca yazıram ki, həyatımın ağır günlərini Qarabağın Tuğ kəndindəki işğal zamanının sarsıntıları Əlövsət Bəşirlinin qələmində gün işığı gördü. O məni öz yazısının qəhrəmanına, obrazına çevirdi. Və mən həmin yazını oxuyandan sonra təkcə nələr keçirdiklərimi, hansı hisslər yaşadıqlarımı deyil, həm də mənə olan münasibətin necə dəyişdiyini belə düşünüb bir Allahın eşidə biləcəyi pıçıltıyla demişdim ki: "Şükürlər olsun sənin böyüklüyünə Allahım! Kölgəlikdə, qaranlıqda qalanları da görmək mümkün imiş!"


O yazısı ilə Əlövsət müəllim məni bir jurnalist, bir yazar kimi qaranlıqdan işığa, arxa plandan səhnəyə çıxardı, oxucu önünən gətirdi. Və mən tam səmimi bir şəkildə, necə deyərlər, əlimi ürəyimin üstünə qoyub onda etdiyim etirafı indi də təkrarlaya bilərəm. Bu yazıdan sonra mənim Əlövsət müəllimin yaradıcılığına özəl bir marağım yarandı. Və başladım onu "Azərbaycan", "Ulduz" jurnalında, "Ədəbiyyat" qəzetində çap olunan hekayə və povestlərini oxumağa. Günlərin birində də ərk edib işıq üzü görmüş kitablarını istədim ondan. Sözümü yerə salmadı. Avtoqrafla bağışladı kitablarını mənə. Həmin kitabları oxuduqca mən yazıçı Əlövsət Bəşirlini GÖRMƏYƏ başladım. O yazılara qədər, o kitablara qədər Əlövsət Bəşirli mənim üçün rəhmətlik Nahid Hacızadənin sayəsində qazandığım bir ziyalı dost idi... bir məmur dost idi... bir dövlət xidmətində olmuş dost idi. Amma ondan sonra artıq o mənim üçün söz adamı, qələmlə, yazıyla, kitabla nəfəs alan bir dosta çevrildi. Belə ki, həyatda həmişə, elə indinin özündə də yazı adamlarına qeyri-adi marağım, sevgim, diqqətim var. Kimliyindən asılı olmayaraq, onları həmişə tanımağa cəhd etmişəm. Həyatımda onlara özəl bir yer ayırmışam. Bu gün də o yerdə Tofiq Bayram var... Əlfi Qasımov var... Bayram Bayramov var... Nəbi Xəzri var... Süleyman Rüstəm var... Bəxtiyar Vahabzadə var... Zöhrab Tahir var... Balaş Azəroğlu var... Hüseyn Abbaszadə var... Nəriman Zeynalov var... Cəmil Əlibəyov var... Polad Qasımov var... Nüsrət Kəsəmənli var... Nadir Cabbarov var... Akif Səməd var... Hüseyn Əfəndi var ... Mən adını çəkib-çəkmədiyim bu adamların hamısının əlini sıxmaq, səsini eşitmək, nəfəsini duymaq, özünü dinləmək imkanı qazanmışam. Və bu da həm məni şərəfləndirib, həm mənə yazı-pozu dünyasında nələr baş verdiyini anlamaq imkanı verib, həm də mənim məsuliyyətimi artırıb. Bir az da bir əda gətirib mənə. Axı, mən onları şəxsən tanımışam, çay içmişəm, çörək kəsmişəm..

Ona görə də Əlövsət müəllimlə bir yazıçı, oxucu tanışlığı mənim ona marağımı da, hətta sevgimi də cilaladı, artırdı. Və onunla söhbətlərində daha çox diqqətli olmağa, daha çox dinləməyə özümü hazırladım. Çünki onun söhbətləri təkcə dünənin təsviri deyildi, təkcə xatirə mövzuları deyildi. O həm də görə-görə gəlib, öyrənə-öyrənə bu günə çatan bir ağsaqqal qələm adamının nəsihəti idi. Bu nəsihəti dinləmək həm tərbiyədi, həm əxlaqdı, həm də öyrənmək istəyənin reallaşdırmaq missiyasıdı. Təbii ki, mən də öyrənməyə üstünlük verdim - həm Əlövsət müəllimin söz dünyasını, həm onun insanlara münasibətini, həm də onun özünəməxsus AİLƏ MƏKTƏBİNİ!

Dəfələrlə görüşmək nəsib oldu mənə Əlövsət müəllimin ailəsilə. Evində qonağı da oldum. Bu ziyalı ailədə sözün hansı səviyyədə dayandığını aydınca gördüm. Bu evin içində söz hər şeydən yuxarıdaydı... qələm onun yanındaydı... kağız onun yanındaydı... Bir də ürək varıydı qələmin, sözün, kağızın yanında. Onu bu səviyyədə saxlayan iki əsas sütun, yəni Dilarə xanımla Əlövsət müəllim, bir də o sütunların qovuşan və tarazlığı pozulmağa qoymayan Aynur xanım!

İndi az-çox sizə öz gördüyüm, bildiyim kimi təqdim etməyə çalışdığım Əlövsət Bəşirlinin sözdən kənarkı həyatını sözə çevirmək istəyirəm. Mən onunla məclislərdə kifayət qədər üzbəüz oturmaq şərəfinə nail olmuşam. Və görmüşəm ki, Əlövsət müəllim əsl məclis adamıdı. Oturuşu da, duruşu da, çəngəl-bıçaqdan istifadəsindən tutmuş əlini uzatdığı badəylə təmasa qədər hər halında bir ağayanalıq var. Üstəlik o, süfrə ətrafında olan hər kəsə diqqət yetirməyi, qulluq göstərməyi də unutmur. Xüsusilə yaşda ondan kiçik olan insanlara az qala bir ata, bir böyük qardaş sevgisiylə, təkidilə iştahlı olmağı vadar edir. Və elə buradaca onu da əlavə edim ki, Əlövsət müəllimin süfrəsi də ürəyi kimi genişdi. Bizdə, yəni doğulduğum kənddə yaşlılardan eşitdiyim bir söz vardı. Bəzən deyirdilər ki, filankəs çörəkli kişidi, filankəsin çörəyini yemək olar. Bax, həmin o öz böyüklərimdən, həmkəndlilərimdən eşitdiyim fikri birmənalı şəkildə Əlövsət müəllimin də ünvanına aid etmək olar. O həqiqətən əliçörəkli, ürəyi sevgi və diqqətlə dolu olan bir İnsandı!

Həyat yolunu həm əsərlərindən, həm də söhbətlərindən öyrəndiyim Əlövsət müəllim Maksim Qorkinin təbirincə desək, həyatın dibindən çıxıb gəlmiş bir İNSANDI. O, bir loxma çörəyin hökmünü və qədrini də bilir... O, insanları dinləməyi bacarır... O, təsəlli verməyi, dayaq durmağı o qədər rahatlıqla edir ki, sanki kərə yağdan tük çəkir, adamın heç ruhu da incimir, etiraz etməyə imkan da tapmırsan. Və bir də Əlövsət müəllim sevincə də, kədərə də şərik olmağı bacarır. Çünki o, sevincin də, kədərin də nələrin bahasına başa gəldiyini yaxşı bilir. O dost adamıdır! O dostluq adamıdır!

Bəli, mən artıq həyatımın xeyli hissəsini öz varlığıyla bəzəmiş, yaddaşımda, ürəyimdə öz yerini müəyyən edib o yerin də daimi sakininə çevrilmiş Əlövsət müəllimin yubileyi öncəsi ürəyimin əvvəldə dediyim bulaq suyuna bənzəyən pıçıltılarını sözə çevirməyə çalışdım. Və yazdıqlarımın hamısı da ürəyimdən süzülüb gəldiyi üçün onu ürəklə də Əlövsət müəllimin qarşısına çıxarıram və deyirəm ki, yubileyiniz mübarək, dəyərli dost, gözəl insan, əqidəli qardaş!



YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK