Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | Aqil ABBAS: DÜNYANI ÇİYİNLƏRİNƏ QALDIRAN ANAR Adalet.az | Aqil ABBAS: DÜNYANI ÇİYİNLƏRİNƏ QALDIRAN ANAR Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Aqil ABBAS: DÜNYANI ÇİYİNLƏRİNƏ QALDIRAN ANAR

17691    |   2018-03-15 11:09
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Təxminən 40 il bundan əvvəl «Azərbaycan» jurnalında görkəmli şairimiz Nüsrət Kəsəmənlinin təqdimatında Ağcabədinin Kəbirli kəndindən bir 8-ci sinif şagirdinin iki şeiri dərc olunmuşdu. Çox təəssüf, həmin məktəblinin adı yadımdan çıxıb, amma bircə onu bilirəm ki, şair İslam Kəbirlinin qardaşı idi. Həmin şeirlərin biri belə adlanırdı: «Qaldırın dünyanı çiyinlərimə». Söz verirəm ki, həmin şeiri tapıb oxuculara çatdıracam. Hələ sümükləri bərkiməmiş bir uşaq dünyanı xilas eləmək üçün çiyinlərinə qaldırmaq istəyirdi.

Bütün böyük şəxsiyyətlər, o cocuğun arzuladığı kimi, dünyanı xilas eləmək üçün çiyinlərinə qaldırmaq istəyiblər. Homerdən tutmuş Nəsimiyə qədər, Nəsimidən tutmuş Üzeyir Hacıbəyova, Hüseyn Cavidə, Qara Qarayevə, Səməd Vurğundan, Rəsul Rzayə qədər, Ramiz Rövşəndən tutmuş bir şilləlik canı olan Vaqif Cəbrayılzadə (Vaqif Bayatlı Odər) də çiyinlərini dünyanın altına vermək istəyiblər.
İsi Məlikzadənin məşhur «Quyu» povestində belə bir yer var: ata-oğul kənkandılar, ata quyu qazır, oğul da quyudan çıxan torpağı çölə çəkir. Oğul atadan təxminən, belə soruşur.
- Ata, dünyada qeyrətli adam çoxdu, yoxsa qeyrətsiz?
- Oğul, dünya böyükdü, deyə bilmərəm.
- Bəs, kəndimizdə?
- Çək, bala, çək.

İndi dünya böyükdü, mənim dünya ilə işim yoxdu. Artıq dünya çoxdanTanrının da əlindən düşüb, harasa yuvarlanır. Həmin o yuvarlanan dünyada Azərbaycan adlı bir məmləkət var. Homeri qoyaq kənara, yuxarıda adlarını çəkdiyim azərbaycanlı, peyğəmbərdən sonra gələn, şəxsiyyətlər də dünyanı xilas etmək istəsələr də, əslində bizi xilas etmək istəyiblər. Və az-çox nail olublar. Əgər onlar olmasaydı heç bu günki müstəqil Azərbaycan da yox idi. Azərbaycanın var olması üçün sərkərdələrdən daha çox, həmin şəxsiyyətlərin rolu var. Millətini qoruyan, dilini qoruyan, ənənəlirini qoruyan, qanını qoruyan , milləti sabaha daşıyan Dədə Qorquddan tutmuş bu günə qədər vaqifcəbrayılzadələrdi.

Və dünyanı demirəm, Azərbaycanı çiyninə qaldıran, onun bütün ağrı-acılarını yaşayan və o ağrıları-acıları özününküləşdirib, amma millətə sırımayan, Azərbaycanı çiyninə qaldırıb bu yuvarlanan dünyada dünyaya tanıtmaq istəyən və bütün 80 illik ömrünü yalnız və yalnız bu millətə, bu dövlətə xərcləyən və əvəzində hətta təhqirlərə, söyüşlərə məruz qalan, amma bundan sınmayan bir şəxsiyyət var – Anardı. Yəni belə şəxsiyyətlər çoxdu: olub, var və olacaq. Və məhz elə onlara görə də Azərbaycan yaşayıb, yaşayır və yaşayacaq. Bu boyda dünyanı çiyinlərinə alıb-almadığını deyə bilmərəm, amma hər halda Azərbaycanı çiyninə alıb Anar. Və nə qədər çətin olsa da, nə qədər ağır olsa da bunu daşıyır və daşıyacaq da .

Allahın insanlara verdiyi ömür var, bu 80 də ola bilər, 100 da ola bilər, Şirəli Müslümov kimi, 167 il də ola bilər. Tanrı günahımdan keçsin, Şirəli Müslümov kimi 167 il yaşamaqdansa , Asəf Zeynallı kimi 23 il yaşamaq daha böyük ömürdü.

Bu gün Anarın 80 yaşı olur. Belə bir şərəfli ömür yaşamaq hər kəsə nəsib olmur. Və Anar bu 80 illik ömründə də heç vaxt özü haqqında düşünmədi, bu millət haqqında düşündü. Mirzə Cəlil kimi, Cəfər Cabbarlı kimi , Üzeyir Hacıbəyov kimi, Haqverdiyev kimi və təbii ki, Məmməd Əmin Rəsulzadə kimi, Əlibəy Hüseynzadə, Əhməd bəy Ağayev kimi.

Mənim bir yazım var, sonra çap edəcəm. Azərbaycan üçün örnək ailələrdən biri Mirzə Cəlillə Həmidə xanımın ailəsidi. Budur, örnək olunası Azərbaycan ailəsi. Tanrı Anarın üzünə gülüb ona təxminən belə bir ailə qismət edib. Bu ayrı bir yazının mövzusudu, yuxarıda qeyd etdiyim kimi, bunu yaxınlarda oxuyacaqsız.

Rəmiş var, qeyri-adi improvizatordu, yəni Azərbaycanda qeyri-adi sənətkarlarımız Vaqif Mustafazadə, Rafiq Babayevlə adını qoşa çəkməkdən qorxmuram. Rəmişin qəribə bir yerişi var, çiyninin bir tərəfi yuxarıda olur həmişə, bəzi gitaraçılar da Rəmişə oxşamaq üçün elə yeriyirlər.
Amma bu yeriş həm də Anarda var, əgər fikir vermisinizsə. Anarın bir çiyni həmişə yuxarıda olar. Və Anar görür ki, dünyanı iki çiynində qaldıra bilməyəcək, deyir dünya cəhənnəm olsun, heç olmasa öz millətimi, öz dövlətimi bir çiynimdə qaldırım. Və qaldırır da.

Anarı tanımaq üçün Azərbaycandan çıxmaq lazımdı görəsən ki, Anar bu milləti və bu ölkəni çiynində qaldıra bilib. Bir dəfə Əskişəhərdə Türk yazarlarının qurultayı keçirilirdi, Türk yazarlarına yeni başqan seçilməliydi. Dünyanın harasında türk adı daşıyan bir yazar vardısa, ordaydı və hamısı qalxdı xahiş elədi ki, Anar başqan seçilsin. Və seçildi də. Seçki-filan, bunlar xırda şeylərdi, yəni Anar olmaya da bilərdi, amma məsələ ondaydı ki, istəyirsiz inanın, istəyirsiz inanmayın, Türk dünyasının ən böyük yazarları Anarın əlindən öpürdülər və bunu şərəf bilirdilər. Təbii ki, Anar istəmirdi bunu, hətta bəzən zorla əlini çəkirdilər.

İndi Anarın böyüklüyünü duymaq, bilmək üçün Əskişəhərə və yaxud Türk dünyasının hansısa bir şəhərinəmi gedək? Anar Azərbaycan xalqının yox ey, Türk dünyasının pasportlarından biridi. Kimsə bunu qəbul etməyə bilər, deməli, onun cibində türk pasportu yoxdu.
Anar dünyanı deyə bilmərəm, amma Azərbaycanı çiyninə qaldıran bir oğuldu.
80 il və 80 şərəfli il.

Anarı mən Cəfər Cabbarlı ilə müqayisə edərdim. Əsrin əvvəlləri, yuvarlanan dünyada Azərbaycan da yuvarlanır. Və Azərbaycana Tanrı bir Cəfər Cabbarlı bəxş edir. Baxır ki, ədəbiyyatda nəsə çatmır, baxır ki, qəzetçilikdə nəsə çatmır, baxır ki, mədəniyyətdə nəsə çatmır, baxır ki, teatrda nəsə çatmır, kinoda nəsə çatmır, nə bilim ey, nələrdəsə nəsə çatmır və çiyinlərini verir hamısının altına. Və hamısını da o cılız çiyinlərində qaldırır.

Anar da hardasa axsaqlıq görürsə, çiyinlərini, daha dəqiq desək, Rəmişsayağı çiyninin birini verir onun altına. Bəs, niyə ikinci çiynini verməyib? Çünki ikinci çiynini verməyə biz qoymamışıq.

Anar müəllim, sabahınız xeyir! İkinci çiyninizdə də, eybi yox, biz yaradıcı gənclər yüksəlmişik, qalxmışıq.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2011-01-22 : ÖLÜLƏR
2011-01-08 : ÖLÜLƏR
2010-05-07 : GÜL BAYRAMI
2010-04-30 : DAĞLAR OĞLU
2009-06-24 : EŞŞƏK ZARAFATI
2009-06-20 : DOLU
2009-05-07 : GÜL BAYRAMI...
2008-12-27 : GÜL BAYRAMI
2008-04-12 :
2006-08-30 : İSLAM FAŞİZMİ
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-17
2019-09-16


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Məktəbli formalarının qiymətlərindən razısınızmı?

Hə (25%)
Yox (75%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK