ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: UNUDANLAR ÖZLƏRİ UNUDULURLAR

Hər anın hakimi Sevgidi

14622    |   2018-02-16 15:53
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Səhərin gözü açılar-açılmaz, dünyanın Ən Pak Adamının qapısını döydüm. Əslində o qapı artıq üzümə açılıb məni gözləyirdi. Və mən də dünyanın Ən Pak Adamının qapısı önündə özümün kimliyimi, hardan hara gəlib çıxdığımı götür-qoy etmək fürsəti qazandım. O fürsətin içində də ağlımdan daha çox gəlib keçən təbii ki, həm Allahımın böyüklüyü, həm də onun mənə yazdığı qədər oldu. Düzünü deyim ki, mən belə bir qədərin, belə bir bəxt yazısının nədən mənə hədiyyə edildiyini tam mənasında anlaya bilmirəm. Çünki özüm-özümü az-çox tanıyıram. Və az-çox tanıdığım özümün çəkdiklərimin, yaşadıqlarımın həm doğulduğum ailədən, həm aid olduğum bölgədən, həm ətrafımda olanlardan keçib gəldiyinə inanmışam və onlara da necə deyərlər, təslim olmuşam. Bilmişəm ki, bu, belə də olmalıdır. Üzərində dayandığım kök - özül mənə bunları nəsib edibdi, bunlardan qaynaqlanmışam və bunları da yaşamalıyam. Hətta min dəfələrlə demişəm və yazmışaım ki, dərd-kədər boyuma biçilib, mən də boyuma biçiləni geyib gəzirəm.

İndiki kimi yadımdadı. Hələ 1992-ci ilin fevralında üç-dörd misradan ibarət bir şeir yazmışdım. Onun da yazılma səbəbi evimin-eşiyimin gözlərim önündə yandırılıb kül edilməsinin üstündən 1 ildən artıq vaxtın ötməsinin özü idi. Hardansa gəlib ürəyimə dolmuşdu o misralar. Yazmışdım ki:


Yorulmuşam içimdən
Bezikmişəm köçümdən...
Allah, mənə ölçümdən
Böyük dərd göndərmisən -
Əynimə gen-bol olub!..


Bax, mən əynimə gen-bol olan dərdimin içində gəlib 2018-ci ilə çıxanda heç o əynimdəki dərdin çıxarılacağına ümidim qalmamışdı. İndi də qalmayıb. Amma qapısının ağzında dayandığım dünyanın Ən Pak Adamı mənə göstərdi və sübut etdi ki, dərd çiynindəki heybədi, xurcundu. Onun bir gözündə dərdin özüdü, bir gözündə isə həmin o Pak Adamın mənim üçün etdikləri. Yəni mənə bağışladığı sevinc, mənə verdiyi ümid, məni ayaqda saxlayan dözüm və güvən!

Hə, indi həmin o dediym nöqtədə dayananda anladım ki, mən nə qədər təklənsəm də, nə qədər gözdən-könüldən iraqda olsam da, nə qədər axtarılıb-aranmasam da, telefonum sussa da, çalışdığım hücrədə unudulsam da, bunlar hamısı sən demə, boş şeylər imiş. Çünki məni unutmayan Allah varmış başımın üstündə. Məni o yerdəki Pak Adamın əliylə yaşadan, qoruyan, işığa doğru çəkib aparan güc var imiş. Və nə yaxşı ki, elə mən o Pak Adamın, mələk adamın sayəsində dərk elədim bunları. İndi isə heç dünya bir fındıq boyda da deyil mənim üçün. Və məni unudanların özləri də əslində heç kimdi artıq gözümdə. Olsun, unudanlar da, unutduqları kimi! Bu, rəngarənglikdi! Unudanlar təkcə məni yox, özlərini də unudurlar bilmədən. Çünki onların gözlərini qapayan, ağıllarını məşğul edən nəsnələr bu dünyada heç kimə qalmayıb. Heç kimə qalmayana söykənmək də gec-tez heç kim olmayana aparıb çıxarır. Bunu mən demirəm ki, zaman deyir, həyat sübut edir, tarix göstərir. Necə deyərlər, mənli və mənsiz var olan dünyada kiminsə dünyanı tutub duracaqlarına, həmişə at oynadacaqlarına, həmişə yuxarı başda dayanacaqlarına əminlik yalnışlıqdı. Bunu unutmaq lazım deyil!..

Bəli, indi dayandığım nöqtədə içimdən keçirdiyim həmin o hissləri bilgisayara diktə etdiym anda da mən bir rahatlığın işıq kimi üstümə səpildiyini, içimə dolduğunu hiss edirəm və mənə belə bir əminlik hakim kəsilir! İnanıram ki, siz də dünyanın ən pak, ən halal, ən mələk insanıyla qarşı-qarşıya dayansanız, onun nəfəsini duyub qayğısını hiss etsəniz mənimlə razılaşarsınız. Bilərsiniz ki, maddiyyat mənəviyyatdan üstün deyil. Və onu da bilərsiniz ki, mədə də mədəniyyət demək deyil. Sözün kökü eyni olsa da, mənaları tamam fərqlidir. Elə bizim özümüz kimi. Və bu fərqli dünyada fərli olan bizlərin güvənci Allahdı, bir də sevgi. Mən də elə o güvəndiyim Allahımın və sevginin önündə demək istəyirəm ki:


O qədər dərddən danışdım
Dərd hopdu canıma, Allah!
Mən artıq bəxtlə barışdım
Göndərmə yanıma, Allah -
heç kimi...


Onsuz da uzağam, yadam
Özgə dərdmi qalıb dadam?..
Axtarma başqa bir adam
Qatmağa qanıma, Allah -
heç kimi...


Yerdə, göydə sənsən adil
Nəyin var ortada - batil...
Ondan başqa şahid, qatil
Bilmə, hər anıma Allah -
heç kimi!


***

Hər bir səfər, hər bir atılan addım təbii ki, müəyyən bir mərama, məqsədə xidmət edir. Yəni mən inanmıram ki, kimsə evindən boş-boşuna baş götürüb harasa uzaqlara çıxıb getsin. Ola bilər, boşluqdan darıxıb evdən həyətə, küçəyə, bayıra çıxasan. Amma yüz minlərlə yolu boşuna getmək - bu mənə inandırıc görünmür. Ağlı başında olan kimsə bu addımı atmaz. Amma bir şey də var ki, özündən, içindən qaçanda harasa getmək, nəyisə etmək kimi hallar baş verir. Bundan özünün xəbərin olmur. Bu ya bezikdiyin halın diktəsidi, ya da qurtulmaq istədiyin məqamın pıçıltısıdı. Çox təəssüf ki, mən nə bezikdiyimdən, nə də qurtulmaq istədiyimdən heç vaxt qaçmamışam. Əksinə, özümdən o məqamda qaçmağa çalışmışam ki, həmin anda güvəndiyimi, sevdiyimi, özümə, varlığıma həyat bildiyimi yanımda görməmişəm... nəfəsini hiss etməmişəm... baxışını baxışıma köçürməmişəm... əlini əlimin içində hiss etməmişəm. Bax, onda getmişəm. Özü də axtarmaq üçün, tapmaq üçün getmişəm. Heç kimdən soruşmamışam, heç kimə də deməmişəm. Çünki soruşsam, içimdəki həmin o ardınca getdiyim inciyə bilər, sına bilər, bu pünhanlıq faş olar. Bax, bu dediyim səbəblərdən ürəyim axtarıb, gözüm axtarıb. Bu axtarışı da təbii ki, getməklə gerçəkləşdirmişəm...

Deməli, özündən çıxıb həmin o dediyim Pak Adamın qapısına doğru gedəndə də mən yazdığım hissləri yaşaya-yaşaya addımlamışam. Bilmişəm ki, Allahım heç vaxt bəndəsini ümidsiz qoymayıb. Və əmin olmuşam ki, inamsız, ümidsiz yola çıxmaq özünü aldatmaqdı, gününü, cibini, havaya sovurmaqdı. Bu isə heç kimə, hətta Allaha da xoş gəlməyən bir addımdı. Ona görə də mən həkim qapısını təkcə dava-dərman, məlhəm üçün yox, həm də inam, inanc üçün də açmışam. Sındırmaq istəyənlərin yalanını ortaya çıxarmaq, öldürmək istəyənlərin qarşısında dayanmaq üçün açmışam həkim qapısını. Onlar da istəyimi veriblər mənə, özü də bol-bol, səxavətlə. Bu səxavətin də, bu mərhəmətin də ipucu yenə həmin o dünyanın pak adamının əlində olubdu. Məhz onun qayğısı və yardımı hər kəsi məcbur edir ki, mənə, mənim istəklərimə sayğıyla yanaşsın... məni sınmağa, qırılmağa qoymasın...

Beləcə, bir də başımı qaldırıb göy üzünə baxanda anlamışam ki, bu xali olmayan dünyanın Ən Pak Adamı o qədər ustalıqla, o qədər zərif yanaşmayla mənim könlümü oxşayıb, mənim ruhumu qidalandırıb ki, heç meh də xətrimə dəyməyib, heç şeh də düşməyib kirpiklərimin ucuna. Deməli, bütün bunlar da onu göstərir ki, bu dünyanın Sən olan hər yeri cənnətdi! Bu dünyanın Sən dayandığın nöqtəsi tarazlıq mərkəzidi! Orda bir titrəyiş baş versə, onun narahatlığı, onun təlaşı hər kəsin içindən keçib gedəcək. Bu olmasın deyə, dünyanın Ən Pak Adamı özü öz təbəssümündən, öz maddi və mənəvi payından səxavətlə bəxşeyş edir, pay verir. Ən maraqlısı da budur ki, o, verdiklərini dilə gətirmir. Sadəcə, bu, bir Allah, Tanrı diktəsidi deyil. Lap çox üstünə gedəndə də, qardaşım, mən nə karəyəm ki, verən, gözəlləşdirən Allahdı! - söyləyir. Və sənin içindəki inamı da, sevgini də göyərdən Allahdı! Sən Allaha duanı əsirgəmə! Sən əlini onun ətəyindən buraxma! Onda görəcəksən ki, ətrafda nə baş verir versin, sənin rahatlığını pozsa da, ümidinin ölməsinə imkan verməyəcək!..

Söylədiklərim, daha doğrusu, artıq sizin oxuduqlarınız bir topa söz deyil. Bu, mənim yaşadıqlarımdı, mənim evimdən min kilometrlərlə uzaqda öyrəndiklərim, hiss etdiklərimdi. Mən orda da anladım ki, sən yanımdasan, sən mənimlə birlikdəsən. Çünki sənin adın Ümid, sənin hədiyyən də Ümiddi! Ona görə də yazdım:


Ürəyim çırpındıqca
Sən mənim yanında san...
Bil ki, bütün anlarda
Sən mənim yanımdasan...


Yuxu kimi gözündən
Ovub at, gülüm, nəmi...
Uzaq tut sən özündən -
Kədəri, qüssə, qəmi...


Sevgim ilə sevindir
Ruhunu, ürəyini...
Mən də ruhum bilirəm -
Ömrümün mələyini!..


***

Söz xəncərdi... söz güllədi... söz həm də mənə görə məlhəmdi - ruhu oxşayır, yaranı sağaldır. Sağaltmasa da, heç olmasa səbbin alır, ovudur insanı. Çox təəssüf...

Burda bir məqam yadıma düşür. O məqamın ifadəsi bir atalar sözüdü. Dünya görmüşlər söyləyir ki, "uman yerdən küsərlər". O müdriklər həm də əlavə ediblər ki, "qanan qanmaza borculudu". Bir də əlavə ediblər ki, sözü qanana demək lazımdı. Və nəhayət, dədələr onu da dilə gətiriblər ki, "hər sözün başına ip salma!.." Bax, bu dediklərimin məsələyə, yəni yazıya nə qədər dəxli yar, ya yoxdu, bunu sizin ixtiyarınıza buraxıram. Özünüz bunu ələyib ələkdən keçirin, özünüz qiymət verin. Tam səmimiyyətimlə demək istəyirəm ki, bu dünyada insanı yaşadan mənəviyyatdı. Yəni fiziki baxımdan maddiyyat nə qədər güclü koloridə olur-olsun, mənəviyyat aclığına üstün gəlsə, bu, yaşamaq olmayacaq, bu, mövcudluq sayılacaqdı. Mənəviyyat kolorisi isə nə qədər yüksək olarsa, o, çox yavan maddiyyatı da yaşamaq üçün normal duruma gətirəcək. Onda mövcudluq yox, yaşamaq özü boy göstərəcək. Və yaşadığın hər kəsə öz işığını, öz xidmətini göstərmiş olacaqdı. Dediklərim bir az pafoslu, bir az obrazlı səslənsə də, demək istəyirəm ki, diqqət hər şeydən üstündü, diqqət həm yaşadır, həm də yaşamağa stimul verir. Təəssüf ki, o diqqətin mayası da dediyim sözdü - dilə gətirilən, eşitdirilən, ünvanlanan söz! Nə yazıqlar ki, bunu hər kəs anlamır. Bəlkə də anlayır, amma gözü tutan, ağla hakim olan maddiyyat buna imkan vermir!

Bəli, son günlərdə içində olduğum çox üzücü sıxıntıdan məni diqqət çıxardı, məni diqqət özümə qaytardı. Gördüm ki, dünyanın Ən Pak Adamı və dünyanın Ən Böyük Sevgisi mənim yanımdadı, mənim içimdədi, mənim həyatımdadı. Ona görə də başqa heç nəyi fikirləşmədən ağlıma gələn bu misraları kağıza köçürdüm - özü də inana-inana, bütün ruhumla, o misralara hopa-hopa. Yazdım ki:


O mənim həyatımda,
Günümdə, anımdadı...
Atdığım hər addımda -
Damarda qanımdadı...


İçimdəki səsdi O,
Aldığım nəfəsdi O...
Sabaha həvəsdi O -
Ruhumda, canımdadı!


Nəşəmdi, ahımdı O
Sevgim, günahımdı O...
Yerdə Allahımdı O -
Ölüncə yanımdadı...

Tanrının eşq mələyi
Məcnunların diləyi...
Olub şair ürəyi -
Adımda, sanımdadı!..


Bəli, bax, elə bu ovqatla demək istəyirəm ki, harda olursunuz olun, ürəyinizi və ruhunuzu ayaqda saxlayın. Kimsənin yadından çıxacağınızı özünüzə dərd etməyin. Bilin ki, yaddan çıxaranlar özləri də yaddan çıxanlardı. Və bu güvənclə Allahınıza, onun sizə hakim olan sevgisinə və sevgimizə ibadət edin! Çünki biri gözlə görünməz məkanda hakimdi, biri də ürəyinizdə. Bunu mən dedim, siz də özünüz üçün təkrar edin. Başqa nə varsa, boş verin getsin. Allah vurmuşdu unudanları!..




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- Ədə, dünən məni evə kim gətirib?
- Mən apardım qaqa, amma eşşək qədər içmişdin haa.
- Ay lom, biz 5-ci mərtəbədə qalırıq, mən səhər 4-cü mərtəbədəki xalaşkanın evində oyanmışam.
- Dəlisən sən? Qapını atan açdı axı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK