ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

KÖÇÜN MÜBARƏK, ŞAİR!!!

Fəridə RƏHİLMİ

1137980    |   2017-05-05 16:26
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Üç qat-beş qat qaçqın, məcburi köçkün şair, Əməkdar jurnalist Əbülfət Mədətoğlunun növbəti "Köç”ünü gördükcə o illəri xatırlayıram. Vaqonlarda, uşaq bağçalarında, məktəblərdə, idarələrdə, dost-qohum evində ümidgah seçən insanlar məchul talelərinin təlaşını yaşayırdılar. Didərgin düşmüş insanlar plansız şəkildə tələm-tələsik yurdlarını tərk edirdilər. Hara gedəcəklərini, bundan sonra necə yaşayacaqlarını anlamadan yola çıxmağa məcbur olmuşdular. İlk vaxtlar bütün respublikaya səpələnmiş qaçqın və məcburi köçkünləri canıyananlıqla qarşıladı millətimiz. Müvəqqəti sandılar bu durumu. Amma vaxt uzandıqca, illər bir-birini əvəz etdikcə onlarda dözümsüzlük - "qaçkınafobiya” yaranmağa başladı. Qaçqınların da "fərasətliləri” dolanışıq yolunu tez tapdı, fağırları isə Allah ümidinə qaldı. B.Vahabzadənin təbirincə desək:

...Verib Qarabağı, oxuduruq biz,

Toylarda "Qarabağ Şikəstəsi”ni.

Qarabağ da, Şuşa da, Həkəri də, Dərələyəz də, Zəngəzur da, Xudafərin də, Ərgünəş də, Xan qızı da... Bakıya köçdü, restoran, şadlıq evi, kafe şəklində.

1988-ci ildə Qərbi Azərbaycandan gələn qaçqının xatirələrindən: "Uca dağların, sıx meşələrin, geniş həyətin, ikimərtəbəli evin, bol bərəkətli bağ-bağatın içindən gəlib, Bakıda bütün ailəylə bir otaqlı evə yığışdıq. Anam hey susurdu. Bunu yurddan ayrılığın şoku zənn edirdik. Sən demə, daha betərmiş - anamın məndən soruşduğu sözdən sonra anladım bunu. O, soruşdu ki, "bala gavur ermənilər bizi bu türmədə nə qədər saxlayacaqlar?”. Sən demə o, aylarca çıxmadığı bu hündür mərtəbəli yaşayış binasındakı bir otağı erməni həbsxanası sanırmış... Məni ağlamaq tutdu. Anama bir şey deyə bilmədim. Yaddaşını itirən anama anlada bilməyəcəkdim ki, biz, heç bir günahı olmayan insanlar niyə o cah-cəlalı bıraxıb, bu "türmə”də qalmaq məcburiyyətindəyik. Ali təhsilli mütəxəssiskən "Qul bazarı”nda iş gözləyib, axşama evə bir tikə çörək gətirmənin fərqində olmayan kiçik oğlum isə məndən, o zaman üçün cibimə uyğun olmayan çiyələk istəmişdi. Dərələyəzdə çöldə, meşədə istədikləri vaxt dərib yedikləri giləmeyvəni ürəyi istəmişdi oğlumun. Mən də məcbur olub həmin gün əlimin cibdən utandığı halda yenə də iki yüz-üç yüz qram çiyələk almaq məcburiyyətində qaldım. Gətirən kimi oğlum çiyələkləri əlimdən qapdı, sonra birini mənə uzatdı, istəmirəm dedim. Nədən? – deyə təəccüblə soruşdu. Mən çiyələk yeyə bilmirəm, - dedim. Oğlum uşaq sadəlövhlüyü ilə ucadan gülərək anasını səslədi: Ana, ata çiyələk yeyə bilmir. Bunu yemək çətin deyil ki, ata! ... Çətin idi amma, o dövrdə çox çətin idi. Evə bir çörəyi güclə aparan kişi üçün o qiymətə çiyələk yemək çox çətin idi...”.

İsrafçılğın pik həddə çatdığı bu günkü günü o günlərlə müqayisə etdikcə insanın nə qədər çox unutqan, şükürsüz olduğunu təkrar düşündüm. Kasıbçılıqdan zənginliyə yüksələn insanların əksəriyyətində belə "unutqanlıq xəstəliyi” olur. Hər kəs Hacı

Zeynalabdin Tağıyev olmayacaq ki, atasının çəkməçi bizini zəngin evinin qapısının üzərindən assın ki, hər girib-çıxdığında keçmişini xatırlasın...

Çox da uzaqda deyildi yazdığım bu tarixçə - cəmi 25-30 il əvvəldir. Anarxiya, xaos, ümidsizlik, keyfiyyətsiz, başa vursan, baş yaran çörək üçün gecənin yarısı növbə tutmalar, ərzaq qıtlığı (qaçqın, məcburi köçkünlər üçün xarici ölkələrdən yardım olaraq verilən ərzaqlar bazarlarda açıq-aşkar satılırdı...), panika, müharibə, ölüm, itkilər, itkinlər insanlarımızın düşməni geri oturtmaq, o torpaqlara geri dönmək əzmini qıra bilmirdi. Kişilər ailələrini əmin yerlərdə yerləşdirib, geri – döyüşə can atırdılar... Amma illər ötdükcə bu ümid sozalmağa başladı. Yollar o torpaqlara getmədi, bizləri aparmadı.Yurd həsrətli, Qarabağ nisgilli əvəzsiz şairimiz Vahid Əlifoğlu da qəbul etdi ki: "Cəhənnəmdən keçər, Cənnətdən kəçər, Bircə Qarabağdan keçməz bu yollar...”

Yollar da tələymiş mənə, gəlmirəm, Qara şal bağlamış günə gəlmirəm... Gedirəm, imana-dinə gəlmirəm, Bu yol Qarabağa gedən yol deyil...

Dərdim də qəribdi, çağlar dumansız, Ələnər başıma ağlar dumansız. Dərələr dayazdı, dağlar dumansız, Bu yol Qarabağa gedən yol deyil...

...Ey evli bəxtəvər, nağılmış evim, Ovcumun içinə yığılmış evim. Hanı yanmış kəndim, dağılmış evim, Bu yol Qarabağa gedən yol deyil...

Gözləri çiyninə baxıb gedirsən, Su kimi dörd yana axıb gedirsən, Hamı günçıxana çıxıb gedirsə, Bu yol Qarabağa gedən yol deyil...

Bağışla atanı, dəlini, qızım, Qoymadım açıla dilini, qızım. Çək mənim əlimdən əlini, qızım, Bu yol Qarabağa gedən yol deyil...

...Boynumuzu qıran minnətdən keçər, Haqqı ayaqlayar, seçməz bu yollar, Cəhənnəmdən keçər, cənnətdən kəçər, Bircə Qarabağdan keçməz bu yollar...

Qaçqın şair Əbülfət Mədətoğlu yenə köçür... amma Qarabağa deyil...

P.S. İndi şair köçmür əslində, məcbur köçürülür. Bakıdan Bakıya...




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-03-30 : YAS DƏFTƏRİ
2018-01-20 : KİTAB OXUYAQ
2018-01-12 : ƏLÇATMAZ ARZU
2017-12-22 : TƏMİZ ADAM
2017-12-08 : SÖZ
2017-12-02 : AĞ XALATLI BƏLA
2017-09-23 : AYRILIQLAR
2017-08-31 : ŞAYİƏBAZLIQ
2017-08-11 : ANAMIN QOXUSU...
2017-06-30 : ŞƏHİDİM
2017-06-02 : ANAMIN QOXUSU...
2017-05-26 : NƏ VAXT QOCALDIM
2017-04-07 : QEYRƏT
2017-02-10 : QƏNAƏT
2017-02-03 : Əl vurmayın...
2017-01-27 : ÜMİD ÖLƏNDƏ
2016-12-23 : SƏBR
2016-12-17 : DEPRESSİYA
2016-12-10 : Sindrom
2016-11-05 : SON BAHAR
2016-10-22 : İNANCIM
2016-08-20 : SƏRHƏD
2016-07-30 : NƏFS...
2016-06-11 : KİŞİ SÖZÜ
2016-02-20 : YALTAQ
2016-02-06 : ÜMİD QAPISI
2016-01-30 : ÇƏTİN XİDMƏT
2016-01-16 : ACLIQ
2015-11-28 : AD QOYANIN...
2015-11-14 : ÜMİD KÖRPÜSÜ
2015-10-17 : YAĞIŞ YAĞIR...
2015-09-12 : DOST
2015-08-29 : LOĞMANLARIMIZ
2015-07-11 : İMAN BAYRAMI
2015-06-03 : İT ÖMRÜ
2015-05-02 : HACI ... LEYLƏK
2015-03-20 : YAŞAM SEVGİSİ
2015-02-21 : BÖHTAN
2015-01-17 : ÇÖPÇÜ
2014-12-27 : HƏMRƏY OLUN
2014-12-20 : SON İSTƏK
2014-12-13 : XƏZİNƏ
2014-11-08 : YÜK
2014-10-11 : HARAM SÜFRƏ
2014-09-20 : NOOLDU BİZƏ?..
2014-09-13 : UDUŞ
2014-09-06 : İSLAHAT
2014-08-30 : YAŞAM SEVGİSİ
2014-08-23 : YUXU
2014-07-26 : Əzrayıl andı
2014-07-19 : DİLƏNÇİ
2014-07-05 : DÖN
2014-06-14 : ÖZGƏ DƏRDİ
2014-06-07 : TUTİYƏ
2014-04-26 : MƏNƏMLİK
2014-04-05 : EVDAR KİŞİLƏR
2014-01-18 : ACI XATİRƏLƏR
2013-12-21 : QƏLPƏ
2013-12-07 : YAŞAMAQ ƏZMİ
2013-11-23 : GETMƏ...
2013-11-16 : ARXALI...
2013-11-09 : GÜNLƏR...
2013-10-26 : SARI GƏLİN
2013-10-19 : DƏLİ
2013-10-05 : FÜZULİ NAĞILI
2013-09-28 : VAXT OĞRUSU
2013-09-07 : ÖZÜNÜ TANI
2013-08-17 : ÇÖRƏK OĞRUSU
2013-08-03 : ZƏKAT
2013-07-27 : TALE
2013-07-20 : TALE
2013-06-15 : YAD AĞLAR...
2013-05-25 : DƏVƏ DÖZÜMÜ
2013-05-11 : ŞUŞANIN HİMNİ
SON XƏBƏRLƏR
2018-07-22
2018-07-21
2018-07-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirirsiniz?

Evdə (20%)
İşdə (80%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Qadın hirslə ərinə zəng edir:
-Hansı cəhənnəmdəsən indiyə qədər? Saat neçədir, xəbərin var?
-Əzizim, o heç vaxt unutmadığın qeyri-adi üzük olan zərgərlik dükanı var idiye. O vaxt pulum olmadı, ala bilmədim sənə. Dedim ki, eybi yox, pulum olan kimi ilk işim bu üzüyü sənə almaq olacaq. Yadındadır? Qadın yumşalır və həyəcandan titrəyən səslə:
- Hə, əzizim, əlbəttə yadımdadır. Heç xatırlamaz olarammı?
- Bax o dükanın yanındakı çayxanada uşaqlarla domino oynayıram, bir azdan gələcəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK