ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

TANRI PIÇILTISINI DİNLƏMƏK

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

23445    |   2017-04-14 14:54
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Özünü tanımağın açarıdı

Son vaxtlar fikirlərim o qədər qarışıq düşüb ki, həyatdan da, adamlardan da qaçmaq, qurtulmaq istəyirəm. Amma neyləyim ki, gedən yerim olmadığı kimi, qaçan yerim də yoxdu. Bu da dolaşıq fikirlərimin düyününü bir az da bərkidir, bir az da sərtləşdirir və nəticədə çözüm daha çətin, olur yaxşı ki, Allah qaranlığa gün işığı saldığı kimi, hərdən ürəyimə də, düşüncələrimə də bir işıq tutur. Və mən də o işığın içərisində təkcə əllərimlə, gözlərimlə deyil, həm də duyğularımla axtarışa çıxıram. Təmas qurmaq, tanış olmaq, üz-üzə, göz-gözə söhbət etmək və nəhayət, bir anlıq da olsa dərdlərimi unutmaq istəyirəm…

Bax, mənə həmin o işığın yaratdığı mənzərəni, qurduğu səhnəni yaşadan da misralardı. Yəni könlümü verdiyim, ruhumu tapşırdığım şeir çələngidi. Ona görə də şeirə təkcə söz kimi, duyğuların ifadəsi kimi yox, həm də Tanrının pıçıltısı kimi yanaşıram. Çünki:


Hərdən günahımın

cəzasına çevrilən

sən də

sevgisizlik

davasına,

qayğısızlıq

qayğısına,

ev darlığına,

dəli eləyən

baş ağrısına dönürsən,

içimi didirsən,

«dözmək yaxşısa,

döz görüm!»-deyirsən.


Hə, belədi də, məsləhət vermək həmişə asan olur. Düzdür, onun məsuliyyətli tərəfi də var. Amma bax elə indiki anda sizə oxuduğum şeir parçasında hər günahı günümün ahı kimi səsləndi. Günümün ahı isə sevgisizliyin, qayğının aşıb-daşmasının, bir də yurdumun, yuvamın, ocağımın sökülməsi, dağıdılmasıdı. Deməli, bu fonda bir dırnaq ilişəcək, əl ata biləcəyim yer varsa, hətta saman çöpü varsa belə, o, təsəllidi. Təsəllini isə mənə misralar, yəni duyğuların hopduğu, duyğuların tərcümanı misralar verir.

İstənilən halda istənilən misra gözəldir. Çünki o, dediyim kimi pıçıltıdı… o, hissin yazılı formasıdı. Ancaq onu oxuyanda, onu dinləyəndə qazandığın rahatlıq nə qədər müvəqqəti, nə qədər qısa müddətli olur-olsun izsiz ötüb getmir, mütləq izi qalır. Ona görə də:


Dolan buludam, Allah,

Yağsam, günəş çıxacaq.

Yüküm ağır, yolum uzun,

Bilməm, harda dayanacaq…


Hamımız çox şeyi bilmirik. Hamımız həm də çox şeyi bilirik. Amma ən qəribəsi odur ki, hamımız bir Allahın ətəyindən tutub, bir Allaha əl açıb ona pənah apardığımızı, ümid bağladığımızı, ondan ümid istədiyimizi, umacağımızı dilə gətiririk. Özü də hamımız fərdi şəkildə, öz ürəyimizcə səsləndiririk, ifadə edirik. Lakin hamımız başlanğıcı olan yolun hansı məntəqəsinə qədər gedəcəyimizi sadəcə düşünürük, arzulayırıq, xəyal qururuq. O yolun dayanacağını isə bilmirik, tanımırıq. Və kimsədən də soruşmaq bizim üçün gərəksizdi. Ona görə ki, o dayanacaq bəlkə də görünən dağdı. Görünən dağı isə soruşmağın nə lüzumu var? Üstəlik, o dağ həm də sondu. Bütün hallarda son qaçılmazdı. Yükün ağır və yüngül olmasından asılı olmayaraq buna görə, dolan buludun yükünün ağır olması, yolunun uzunluğu fikri oxucunu, yəni məni üzmür, çökdürmür. Əksinə, mənim halımın ifadəsinə çevrilir, mənim durumumun yazılı forması olur.Onda ağlıma ilk gələn məhz yenə Tanrı pıçıltısı, yenə şeir olur.


Sözdən uca, sözdən qoca nə vardı?

Həm dostumdu, həm düşməndi, həm yaddı.

Tanrı ruhumuzu sözlə oyatdı,

Gəl, sənə bir həzin şeir oxuyum.


Gördünüzmü, mənim öncədən söylədiklərim, öncədən ifadə etməyə çalışdıqlarım necə məntiqi bir şəkildə, necə yığcam bir formada və necə hər kəsin həzm edə biləcəyi çeşiddə çıxdı qarşınıza. Sanki sifariş verdiymiz, arzuladığımız bir neməti qoydular qarşımıza. Və yaxud fikrini, ürəyini güzgü kimi tutmusan gözünün önünə orda görürsən, orda oxuyursan. Bütün bunlar isə o deməkdir ki:


Qəlbimdə uyuyan ruhun rəngidi

İçimdə boylanan söz çələngidi.

Məni hüzuruna sevgi gətirdi,

Solan sevdaların sarı çiçəyi…


Məni qınamayın və elə bilməyin ki, bütün bu yazdıqlarım sadəcə hansısa bir ilməsi, naxışı pozulmuş xalını təzələmək istəyimdi. Yox, mən sadəcə olaraq həmin o xalının bükülüb qoyulduğu küncdən və yaxud elə evimizdəki üst-üstə yığılmış yorğan-döşək yükündən götürüb eyvandan asıram. İstəyirəm ki, onu hər kəs görsün. İstəyirəm ki, hamı o xalıya baxanda bir anlıq dayansın, bir anlıq düşünsün və bir anlıq özü olsun, təpədən dırnağa özü, ətdən, sümükdən, qandan ruha qədər özü. Bax onda o xalıya da, o xalının naxışlarına da, hətta üzünə toxunan sarı çiçəyə, sarı yarpağa da bir fərqli münasibət, bir fərqli baxış çiçək kimi açılacaq, gül kimi ətrini hiss etdirəcək. Və bütün bunların təsiri də səni, məni bir də yenidən kökləyəcək, həsədini, həsrətini, bütövlükdə isə yaşantını dilə gətirməyə. Deyəcəksən ki:


Oba köçmüş, ocaq diri,

İçim xal-xal yanıq yeri.

Ölən Tanrı bəxtəvəri,

Doğranıram yarpaq-yarpaq.


Ola bilsin ki, aramızda kimlərsə mənimlə razılaşmasın… ola bilsin ki, kimlərsə bəxtəvər sözünü ölənə, dünyasını dəyişənə aid edilməsini qəbul etməsin. Bunları təbii sayıram. Amma mən özüm öz durumumda, öz düşüncəmdə, öz məntiqimdə əlimi ürəyimin üstünə qoyub hər gün ölüb haqqa qovuşana, ölüb əzablardan qurtulana, ölüb ölümü ilə etirazı ortaya qoyanlara bəxtəvər deyirəm. Və inanıram ki, bu bəxtəvərçilik Allah tərəfindən bir mükafatdı. Və həmin mükafatı da Allah şərəf kimi haqqının fədaisi olan insanlara alın yazısı yazır, alın yazısı edir. Deməli, bu məqamda sözün gücü bir daha öz təsdiqini tapır. Çünki ölənin bəxtəvərliyinə, bəxtəvər olduğuna məni, dinləyicini, oxucunu inandırır. Və mən də demək istəyirəm ki:


Sən üzmə özünü, ağlama belə,

Yolların dolayısı tez çatan olur.

Hər bağlı qapıya, bağlı demə gəl,

Taledən hər bəxti bir açan olur.


Görürsünüzmü, ölən bəxtəvərin təkcə, ölmək xilası deyilmiş, mükafatı deyilmiş, haqqı deyilmiş. Həm də bu ona açılan qapıymış. Və hər qapını da açmaq üçün öncə o qıfılın açarını tapmaq, bunun üçün cəhd göstərmək, bunun üçün çarpışmaq, vuruşmaq lazımdı. Üstəlik, həm də bu çaprışmanı, bu mübarizəni zaman baxımından, məsafə baxımından qısaltmaq, tezləşdirmək, nəticədə də bəxtinə düşəni öz halal haqqın kimi əldə etmək gərəkdi. Bu, əslində həm də bir zərurətdi. Çünki alınına yazılıb, alın yazındı. Baxmayaraq ki, qayğılar, problemlər, anlayışsız bəndələr, üstəlik də zamanın özü bəzən adamı elə sıxır, elə yorur ki, adam özü özündən bezir. Belə anda demək istəyirsən ki:


Adi qayğılardan bezmişəm daha,

Gəl, günün özündən gün oğurlayaq.

Aşaq yaş həddini, ömür həddini,

Bircə gün bir başaq ömür yaşay aq.


Təbii ki, hər gün öz ovqatıyla insanı kökləyir. Ona görə gün sözünü ovqatdan önə çəkirəm ki, indi bizim ovqatımızı açılan səhər, başlanan gün müəyyən edir. Biz elə bir gərginliklər içərisindəyik ki, günün ovqatını qura bilmirik. Üstəlik, sürətimiz də çox aşağıdı. Lap primitiv şəkildə desək, indi günün barıtı o qədər çoxdu ki, ovqatın nəm barıtını göyə sovurur. Ona görə də gözüyumulu şəkildə razılaşıram. Yəqin ki, siz də razılaşırsınız günün ovqatıyla. Əks halda, şeirdə deyildiyi kimi:


Görək hansı ömür daha gözəldi,

Görək hansı ömür daha bəxtəvər.

Ağac da, çiçək də dərd çəksə onda,

Ağac ol, insan ol, nə fərq eyləyər?


Gördünüzmü, bu şeirin müəllifi də elə mənim, sənin içindən keçənləri, bizim günə hesablanan ovqatımızı necə ifadə edibdi. Və biz bu ifadələrin içərisində canı şüşədə saxlanan divlərə bənzəyirik. Ona görə də şəxsən mən üzümü ocağa, yurda çevirirəm. Çünki ora güvənc nöqtəmdi, dayaq nöqtəmdi. Üstəlik, ordan mən özümə bir iynə ucu boyda da olsa, od götürə bilirəm. Həmin od mənə indiki anda ayaqda durmaq, yaşamaq, ən azından mövcudluğumu ifadə etmək imkanı verir. Axı:


Yönüm düşməmişdi gör haçan idi,

Canımın, ruhumun dərmanı idi.

Anam sağ olsaydı, iş asan idi,

Kimsə yoxdu ağı desin bu kəndə.


İndi bildinizmi yönümü niyə ocağa, yurda tərəf tutmuşam? Ona görə ki, yurdum, ocağım, kəndim yoxdu, olsaydı, mənə ağı deyən də, layla çalan da, hətta tost söyləyən də çıxardı ortaya. İnanın ki, heç mən onları axtarmazdım, özləri boy göstərərdilər. Və nəhayət…

Bəli, yazımın əvvəlində dediyim kimi, Tanrı pıçıltısı olan şeir mənim anlamıma, inamıma görə, ruhumun dərmanıdı, ürəyimə səpilən sevgi şehidi. Mən də bütün bunlara görə, həm ümumi halda, həm də fərdi şəkildə özümə təsəlli verirəm. Axı, o pıçıltıları dinləmək, eşitmək və bəzən onlara qoşulmaq imkanını Allahım məndən əsirgəməyib. Üstəlik mənə imkan verib ki, bir etirafa da qoşulum.


Yudu göz yaşın yolları,

Yudu, bəxtin tək qurutdu.

Yolunda əridiyin adam,

Adını çoxdan unutdu.


Bu bir gerçək - yolunda özümü əsgər saydığım, sırasında durduğum, yolunu gözüyumulu keçməyə hazır olduğum cəmiyyət, insanlar və nəhayət, güc sahibləri məni də unutdular, öz yollarını da unutdular, hətta… Siz isə yolunuzu unutmayın! Çünki yolunuzu unutsanız, Allahın pıçıltısı olan bütün nələr varsa, hamısını unudacaqsınız. Bilin ki unudanlar özləri də elə unudulurlar ki, sonra bu barədə kimsənin nəsə deməsi belə mümkün olmur. Axı, hər kəs öz haqqını yeyir.

P.S. Yazıdakı şeirlərin müəllifi Sona xanım Vəliyevadı.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-22
17:29 ÜMİD
15:24 İNSAN


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (22.23%)
Argentina (11.11%)
İspaniya (22.22%)
Almanıya (44.44%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK