Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı Adalet.az | NEKROLOQ Adalet.az | NEKROLOQ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

NEKROLOQ

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

14905    |   2017-01-27 17:10
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Özümdən özümə

Yenə hava çöndü, yenə qış özünü xatırlatdı bizə. Bir neçə gün idi ki, yanvar ayı olmasına baxmayaraq, bir az nəfəsimiz genəlmişdi. Gündüz saatlarında elə gün işığına güvənib bir az qaza, enerjiyə ehtiyat eləmişdik, yəni qənaətə keçmişdik. Doğrudur, hökumətimiz də bizə qənaəti öyrədir, elə bil təbiətlə sövdələşibdi. Ona görə bütün sövdələşmələr gec-tez çat verir. Elə təbiətlə hökumətin də sövdələşməsi uzun çəkmədi. Bir neçə günə etdiyimiz qənaət artıq «buxarlanıb». Yenə mayadan xərcləyirik. Nə isə…

Deməli, mən bu girişi sözgəlişi yazmadım. Bunu yazmaqda məqsədim var. Məqsəd də sizlərə həmişə çatdırmağa çalışdığım iç dünyamdakı, ətrafımdakı gerçəkliklərdir. Necə deyərlər, yaşadıqlarımı və yaşamaq arzusunda olduqlarımı qələmə almaqdı. Axı, hər bir yazı nə vaxtsa günün, saatın, tarixin hansısa bir anında mütləq nəyəsə yarayacaq, kiminsə diqqətini çəkəcək. Deməli, bu gün oxunmayan yazı, söz sabah, yəni öz zamanında oxucusunu tapacaqdır. Mən şəxsən bu ümiddəyəm, bu inamdayam. Ona görə yazdığım sözün alt qatına enməyə çalışıram. İstəyirəm ki, söz məndən yuxarıda dayansın, məndən öndə getsin. Doğrudur, sözün bir damarı səsdi. Səs də ki, onsuz da sürətlidi. Amma indi o qədər radarlar quraşdırılır ki, səs də o radarları aşıb keçə bilmir. Ona görə də həyatın görünən və görünməyən söz varlığını, söz maddiyyatını təkcə cilalamaq yox, həm də onun bütün hüceyrələrini qorumaq, yaşatmaq, boya-başa çatdırmaq lazımdır. Təsadüfi deyil ki, ağsaqqallar, ağbirçəklər ağıllı söz deyənə «söz qədər ömrün olsun» duasını hədiyyə edirlər. Mən də oxucularıma söz ömrü arzu edirəm. Və elə buradaca onu da vurğulayım ki, həqiqətən diqqətlərindən, qayğılarından, reaksiyalarından razı qaldığım yetərincə oxucularım var. Və…

Bəli, indi verilən proqnozlara görə həftə sonu, eləcə də ayın sonuna qədər hava kəskin dəyişəcək, temperatur əvvəlki günlərdəkindən 5-7 dərəcə aşağı düşəcək. Mən ekrandan eşitdiyim bu məlumatı təbəssümlə qarşıladım. Hiss etdim ki, bu təbəssüm ətrafdakıların ürəyincə olmadı. Öz-özümə guya onların könlünü almaq üçün dedim:

- İslanmışın yağışdan nə qorxusu…

Sözüm də deyəsən yerinə düşmədi. Çünki qarşı tərəfdən başqa bir atalar sözü gəldi:

- Əri döymüşü it də tutdu bir yandan…

Bəli, mən dilə gətirdiyim müdrik kəlamı öz həyatımla, öz yaşamımla bağladım. Demək istədim ki, yaşadığım ev problemi, köç problemi məni elə sıxıb, elə üşüdüb ki, havanın temperaturunun aşağı düşməsinin o qədər də önəmli olduğunu hiss etmirəm. Amma bunun ardınca eşitdiyim digər kəlam isə bütövlükdə günümə, yaşamıma çox sərt və çılpaq bir qiymət idi. Yəni evsiz qalmaq, özü də qışın bu şaxtasında köç etmək həmin o yaşamı daha da ağırlaşdırmaq, daha da dözülməz etməkdir. Özü də təkcə mənim şəxsimdə yox, həm də ailə üzvlərimin, xüsusilə əl boyda nəvələrimin simasında…

Hə, elə özümün də özümə yazdığım, diqtə etdiyim fikirlərə görə, bir növü ürəyim ağrıdı, yazığım gəldi. Çarəsizliyin, ümidsizliyin nə demək olduğunu sanki bir daha anladım… sanki kimsə mənə pıçıldadı ki, gerçəkdən, reallıqdan qaçmaq mümkün deyil. Kim olursan ol, qarşına çıxan sual səni mütləq tapa bilmədiyin cavabın axtarışına məcbur edəcək. Sən isə Allahdan başqa kimsən olmadığını onda bir daha hiss edəcəksən. Necə deyərlər, bu bir gerçək!.. Gerçəyin özü isə mənə bu misraları, yəni sənə yazdığım şeiri xatırlatdı. İndi onu pıçıldayıram.

Sən «ol!»- dedin, Yaradan

«Ol!» başlayır haradan?!

Qaldır məni aradan-

Sıxıntılar azalsın…


Deyim bir az yumorla

Ürəyimi tumarla…

Dərdlərimi hamarla-

Çıxıntılar azalsın…


«Ol!» qələmin bu qədər

Sərt yazıb mənə qədər….

Barı indi qəm, kədər-

Sıxıntılar azalsın…

***

Yanvar ayı sona yaxınlaşdıqca özü ilə birlikdə mənə yük etdiyi sualdan da təzyiqini bir az da artırır. Necə deyərlər, torpağa bir az da yaxınlaşıram. Və bu yaxınlaşma elə bir not üzərində gedir ki, onu özündən başqa kimsə hiss etmir. Və mən bu məqamda sevinirəm. Çünki dərdini çəkdiklərimi kiməsə yük etmək, kiminləsə bölüşmək indiki durumda, daha doğrusu, indiki iqtisadi müstəvidə o qədər də xoş olan hadisə deyil. Əksinə, qarşı tərəfin qıcığını artırır. Bu isə qəlbə toxunmaq, əsəbləri qaşımaq anlamına gətirib çıxarır. Nəticədə itirmək qaçılmaz olur. Deməli, itirdiklərinin ağrısı da, lap elə təkbaşına çəkmək istəmədiyinin çəkisini bir az da artırır…

İllər uzunu xəyal qurmaq, gecə ulduzla, ayla söhbət edib gözünü tavana sancaqlamaq nə qədər şirin və xoş olsa da, onun sonu uçuruma gedib düşəndə, uğursuzluqla, ümidsizliklə, hətta bəzən faciə ilə nəticələnəndə insan, təbii ki, söhbət normal insandan gedir, havalanıb dəli olmaq dərəcəsinə çatır. Çünki tündlük o qədər kəskin olur ki, qabını da çatladır. Bax, mən də qurduğum xəyalların, saydığım ulduzların sabun köpüyü kimi necə əridiyini duya-duya, hiss edə-edə, hətta bu «əriməni» yaşaya-yaşaya haralara gəlib çıxdığımı anlamağa, dərk etməyə çalışıram. Amma inanın ki, durum o qədər kritik, o qədər çözümsüzdür ki, bir Allah bəndəsi kimi az qala hamıya, hər kəsə asi olmağım gəlir. Kimsə məni qınaya bilər. Hətta kimlərinsə ittiham etmək haqqı da mümkün haldı. Ancaq gerçək odur ki, dərdi dərd çəkənə verən böyük Allah öz böyüklüyünü çəkilən dərdin ağırlığına tablaşmayan çiyinlər üçün bir anlıq da olsa kölgə etməlidi. Elə bir kölgə ki, diz bükülsə də sınmasın. Özü də o diz sahibinə görə yox, o sahibin əlindən, ətəyindən tutanlar üçün qorunsun. Əks halda, bu gün bükülmək üzrə olan yetərincə diz var. Mən də o diz sahiblərindən biriyəm…

Hərdən həyatımın evli-eşikli günlərinin səhifələrini vərəqləyirəm. Yadıma bir şair misrası düşür. Səhv etmirəmsə belədir:

NƏ QƏDƏR XOŞBƏXT İDİK BİR ZAMAN ALLAH!!!

Doğrudan da bəzən xoşbəxtlik, bəzən xoş məqam, xoş an insanın yanından elə sakitcə ötüb gedir ki, onu hiss etmir, onu görmür, eləcə onu arzulayır. Arzu isə bildiyiniz kimi sözün bütün mənalarında elə ARZU-du! Onun çin olması Allah möcüzəsidi, əgər olsa!

Bəli, mən bir vaxtlar yaşadığım bütün həyatıma, bütün taleyimə hakim kəsilən həmin o xoşbəxt olduğum günlər üçün yaman darıxıram. O günlər Dağlıq Qarabağda - Tuğ kəndində qaldı! O günlər indi də Motodromda qalmaqdadır! Birincini işğal, ikincini isə…

Yəqin ki, ikincini təkrar etməyə, ya da xüsusi vurğulamağa ehtiyac yoxdu. Çünki bu da görünən kəndə bələdçi axtarmaq kimi bir şeydi. Axı, görünən üçün axtarış sorağına düşmək ən azından gülüş doğura bilər. Mən onsuz da gülüşün və gülənlərin nə demək istədiyini yaşayıram. Amma bir gerçək də var. O gerçəyin də hökmünü Allah verir və həmin hökmdən çıxış edən ağsaqqallar da deyir ki, daha doğrusu, müdriklər vurğulayır ki, sonuncu gülən qalibdi! Deməli, harda olmağından asılı olmayaraq, sonuncu gülənin qalib olacağına kaş ki, ümid ölməsin. Bax, dediyim son elə həmin o ümidin ölməsidi. Bunun misralarla ifadəsi isə mənim təbirimcə desək bax belə olar:

Mən

özümdən-özümə

ndir atmış

alpinist…

çəngəl

ürəyimə ilişib

hətta

kəndirdəki

həlqələr də

yerini dəyişib…

amma

ən maraqlısı budur ki,

ürəyimdə

iki alpinist

görüşüb

sən də

kəndir atıbsanmış…

***

Adamlar bəzən özlərindən nağıl uydururlar. Mən onları başa düşürəm. Bunun özü də bir ümiddi – həm dünənlə bağlı, həm də sabahla. Doğrudu, indi nağıla inananlar, nağıl dinləyənlər azalıb. Lakin bütün hallarda nağıla ehtiyac var. Ən azından ona görə ki, o nağıllar sonda xoş məramla, xoş istəklə, necə deyərlər, haqqın qələbəsi ilə başa çatır və göydən də üç alma düşür…

Kimsə gülümsəyə bilər. Bu, onun haqqıdı. Bilirəm nədən gülümsəyəcəklər. Deyəcəklər ki, daha göy üzündə alma qalmayıb. Ümumiyyətlə, indi alma da monopoliyadı. Bazara, meyvə-tərəvəz dükanlarına baxın, onda dediyimə inanacaqsınız. Görəcəksiniz ki, dünyada, eləcə də gözəlim Azərbaycanda hər şeyin sahibi var. Elə almanın da! Nə isə… bu başqa bir mövzudu.

Doğrudan da yaşam çətinləşdikcə, həyatın sınaqlarının sayı və keyfiyyəti artdıqca insanın səbri də tükənir, əsəbləri də gərilir. Mən öz timsalımda, öz nümunəmdə bunları yaşayıram, görürəm və hər gün də bunun içərisindəyəm. Deməli, yaşadığımı, gördüyümü, hiss etdiyimi kağıza köçürəndə də həmin o məqamlar mənim üçün təzələnir. Sanki soyunmaq istədiyin köynəyi yenidən geyinirsən. Bax, mənim yaşamımda, canımda, içimdə, ruhumda daşıdıqlarım da elə bu qəbildəndi. Unutmaq, yaddaşdan, həyatımdan silmək istədiklərim bəzən elə sürətlə önə keçir ki, yaddaşımda, həyatımda təzələnir ki, heç nə deyə bilmirəm, heç nə edə bilmirəm. Düşünməyin ki, bu acizlikdir. Yox! Bu sadəcə həyatın ən insafsız, ən amansız qərarı və hökmüdü.

Hə, indi mən o yanımdan səssiz ötüb keçmiş anların, xoşbəxt günlərin dalınca baxa-baxa heç kimə həsəd aparmadan öz-özümə pıçıldayıram:

Gözüm gözündə yatmırsa

Mənə nazını satmırsa…

Gəlib səsin də çatmırsa-

Uzaqsan, uzaqsan, uzaq…


Saçın üzünə dəymirsə

Ruhun ruhunu geymirsə…

Əlin qapımı döymürsə-

Uzaqsan, uzaqsan, uzaq…


Yuxun ərşə çəkilmirsə

Gözündə dan sökülmürsə…

Balışa yaş tökülmürsə-

Uzaqsan, uzaqsan, uzaq…

Hə, mən yazdığım bu yazının ruhunu Tanrıya, cismini isə həyatımı sıxıntıya, acılara pərçim edənlərə bağışlayıram. Necə deyərlər, bu özümün özümə nekroloqum və yaxud da başsağlımıdı. Necə istəyərsiniz, o cür də qəbul edin…




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı
SON XƏBƏRLƏR
2018-12-10


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Gəlin günahkardır, yoxsa qaynana?

Gəlin (64.29%)
Qaynana (35.71%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Tibb bacısı əlində iynə palataya daxil olur:
- Əliş dayı, oyan... xahiş edirəm oyan...
Xəstə güclə şirin yuxudan ayılıb gözünü ovxalayır:
- Nolub a bala, nə deyirdin?!
- Heç, yuxu iynəsi gətirmişəm, onu vurum, gedirəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK