ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

HAVA, YOXSA HƏVVA

Onları bir-birindən ayrı təsəvvür etmək mümkündürmü?

66985    |   2013-02-16 10:37
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Barmaqlarımın arasında közərən siqaretin tüstüsü üzü yuxarı milləndikcə mənə uzaq, lap uzaq ağappaq bir yolu xatırlatdı. O yolun uzaqlığına baxmayaraq hiss etdim ki, içimdə nə isə qırıldı. Çünki o uzaq yol o qədər doğma göründü ki, ona yaxından baxa bilmədiyim, onun sinəsini ölçüb keçə bilmədiyim üçün içimdə qırılan hər nə idisə, yaman ağrıtdı məni. Özümdən asılı olmayaraq, pəncərəyə yaxınlaşdım. Alnımı buz kimi pəncərə şüşəsinə söykədim. Məhz onda yadıma düşdü ki, siqareti otaqda yandırmışam. Bu da bir ağrı oldu mənə. Axı sonuncu dəfə otaqda siqaret çəkdiyim vaxtdan az qala on ilə yaxın vaxt ötmüşdü. Söz vermişdim ki, bir heç vaxt otaqda siqaret yandırmayacam. Heç yazı stolunun üstünə də kül qabı qoymayacam...
Bilmirəm necə oldu, kim yoldan çıxardı məni... yoxsa şeytan aldatdı məni?.. Bəlkə... Bəlkə də neçə gündü dincliyimi əlimdən alan, fikirlərimi bir-birinə qarışdıran, hətta az qala ağlımı çaşdıran məqamlar güc gəldi mənə. Bilmirəm. Amma tam səmimiyyətimlə deyim ki, hətta bu yazını yazmağa başlayana qədər də ətrafımda, içimdə nələr baş verdiyinin mahiyyətinə vara bilmir... nə istədiyini, niyə belə olduğunu anlamaqda çətinlik çəkirdim. Sadəcə, bir hissiyat deyilən nə idisə məni sıxan o gərginliyi, narahatlığı yumşaltmağa çalışırdı. Mənim kilidlənməkdə olan iç dünyamı qorumağa, qanadı almağa cəhd göstərirdi. Elə belə də oldu. Bir də onda gördüm ki, barmaqlarımın arasında siqaret közərir... bir də onda gördüm ki, həmin o közərən siqaretin ağappaq tüstüsü mənə çox doğma və ağappaq bir yolu xatırladır...
Bax, bütün bunları mən alnımı söykədiyim buz kimi pəncərə şüşəsinin nəfəsimdən tərləyən üzündə barmağımla çəkdiyim həmin o düz xəttin məhz məni alıb aparacaq yola bənzədiyini hiss edəndə dərk etdim. Və...
Cəmiyyətin elə bir psixoz durumu var ki, sanki üfürülmüş şardı. Ona toxunmaq, onu adicə iynə ucu ilə diksindirmək partlayışa çevrilə bilər. Odur ki, mənim də içimdə olduğum bu cəmiyyətin həmin o psixoz durumunu yalnız şarın havasının üfürüldüyü yerdən asta-asta almaqla çözmək olar. Bu çözüm isə mütləq qurban istəyəcək. Qədim insanların dediyi qurbanlardan yağış üçün, günəş üçün, ruzi-bərəkət üçün, bir sözlə, arzuladıqları üçün verdikləri insan qurbanı. Elə mən də həmin o qurbanın mahiyyətini artıq öz hisslərimin fonunda rahatca anlayıram və görürəm ki, son vaxtlar gərginləşən ictimai-siyasi durum bizi məhz üfürülmüş şarın vəziyyətinə gətirib çıxarıb. Bizim yeganə çıxış yolumuz o şarın havasının alınmasıdır. Bəlkə də siyasi baxımdan bu fikirlər o qədər də yerinə düşmür və yaxud da kimlərisə razı salmır. Ancaq mən çıxarıb gözümün qarşısına qoyduğum və çırpıntısını da rahatca müşahidə etdiyim ürəyimin timsalında cəmiyyətin nələr çəkdiyini, hansı notlar üzərində kökləndiyini çox rahat seyr edirəm, yozuram, yazıram, şərh edirəm. Bəlkə də bu kiməsə gərək deyil və yaxud da heç bu yozumu, bu şərhi görmək də istəmir, arzu da etmir. Amma neyləyim, mən bu baş verənlərin içərisində özüm özümlə barışmaqdan sadəcə təsəlli alıram, təsəlli tapıram. Və bu təsəlli istəkli addımlarımla ümidə doğru gedirəm. Özü də həmin o uzaq və doğma ağappaq yolun sorağı ilə...
Deyirlər ki, insan əzablardan, çətinliklərdən, sınaqlardan, bir sözlə, zamanın dəyirmanını keçə-keçə bərkiyir. Bax, bu deyimin özündə də mən həmin o psixoz durumunu görürəm. Çünki özümü dərk edəndən, özümlə baş-başa qalandan, Allahın hökmü və özümün istəyimlə özümü yandırdığım bu odda həmişə ağrının, sınağın, imtahanların mənim bağırdaşım olduğunu görmüşəm. Elə bil ki, bütün bunlar mənim həyatımdı, mənim alın yazımdı, mənim bəxtimdi, lap elə mənim özümdü. Onlar mənsiz, mən onlarsız belə götürəndə, heç kiməm. Məhz onlar - o yandığım od... yaşadığım acı... özümə həsr etdiyim dünya... o həsrətini çəkdiyim yol... o gözlədiyim addım səsi... telefon zəngi... daha nələr, nələr mənim həyatımın mənasıdı, mənim yaşamımdı və mən onlarsız, onlar da mənsiz mövcud deyil. Mən onlarsız darıxıram, mən onlarsız yaşaya bilmirəm. O uzaq ağappaq yol nə qədər uzaq olur olsun, mütləq o yolla gələn olacaq və mən onda səni çağıracam və deyəcəm:

Darıxmağa çağırdım
Mən olan yerə səni.
Mənimlə darıxmaqda
Tən olan yerə səni...

Sevginin bolluğunda
Heç dincliyin olmadı
Darıxmamaq arzuna...
Gecikdiyin olmadı...

Çevrəndə tər çiçəklər
Kəpənəklər, arılar...
Bu sevgidən vaxt tapıb
Kim mənimçün darıxar?..

Mən bir sükut parçası-
Darıxdırıcı adam...
Aralı gəz, qoyma ki,
Üstünə sükut atam...

Kipriyimin ucunda
Qor var, baxıb üşümə...
Nəfəsin titrəyəndə
Yarıyacaq işinə!

***  
İstənilən məsələdə iki tərəf olur. Yəni  məsələnin səbəbi və mahiyyəti. Bax, bu mənada indi yaşadığımız anlar özü-özlüyündə həmin iki tərəfin üz-üzə, göz-gözə dayanıb, nəfəs-nəfəsə çözüm etməsini, bir aydınlıq ortaya qoymasını tələb edir. Təəssüf ki, bu gerçəkliyi tərəflərin hər ikisi bilsə də, amma addım atmaq, gerçəyi görmək nədənsə alınmır. Sanki tilsimə düşüb... sanki kələfi dolaşıb... sanki qarğışa gəlib. Bir sözlə, mahiyyəti və səbəbi bəlli olan gerçək özü-özlüyündə sual qarşısında qalıb. Özü də elə bir sual ki, ondan mütləq cavab eşitmək və bir də gerçəyin özü ilə hər iki tərəfi üzləşdirmək istəyir...
İstək heç də hər şey deyil. Yadıma gəlir ki, şeirlərimin birində yazmışdım ki, "istək sevgi deyil, sevgi də istək". Bunların arasında fərq o qədər böyükdür ki, onu yaşamağa bir ömür yetməz. Bax, bu mənada ömrümüzü həsr etdiyimiz sevgidə biz istəkləri sadəcə qiymətləndirməliyik və bilməliyik ki, bizi sevgiyə doğru aparan istəklər əgər doğrudan-doğruya içimzdən qaynaqlanırsa, ruhumuzdan qidalanırsa, onda bu istəklərin toplumu gəlib sevginin qapısını döyəcək. Bax, onda zaman-zaman içində közərən istəklər bir sevgi nəğməsi kimi gözlərindən, dilindən oxunacaq. Sən də oxunan nəğmənin çalarlarından rahatca görünən o istəklərin nə qədər dəyərli, dəyanətli, səmimi olduğunu anlayacaqsan...
Bilmirəm heç bunları niyə deyirəm, niyə yazıram, amma tam səmimi deyim ki, indiki anda yüzə yüz bildiyim və inandığım gerçəklik həmin o səbəb və mahiyyətdi. Biz öz dünya görüşümüzlə, öz düşüncələrimizlə birləşdirib qovuşdurduğumuz iki dünyanı, iki aləmi məhz bir yalnış istəyin sualı qarşısında qoymuşuq. Fərqinə varmamışıq ki, həmin o istək bizim dünyamız üçün qəbul edilməzdi. Axı biz müasir insanlar olduğumuz üçün tarixin arxivinə verilmiş, zamanın yaddaşına yazılmış üsullarla addım ata bilmərik. İndiki məqamda kiminsə qulağını kəsmək məhz həmin o yalnış istəyin ifadəsidi. Xalqa, eləcə də həyatının mənası olan insana sevgini hansısa bir yalnış istəklə gözdən salmaq və yaxud pərişan etmək zənnimcə, doğru deyil. Bax, əvvəldə dediym kimi, istək bu yerdə özünün sevgi olmadığını kifayət qədər büruzə verir. Doğrudur, yanaşma baxımından qüsurlu olan bu yozum çox mətləbləri açıb ortaya tökmür. Amma bir deyimimz var də, atalar buyurub ki, "sən sözünü de, sahibi götürəcək". İndi mən də həmin o buyuruğa əməl edirəm. İstəyirəm ki, səbəblə mahiyyətin əlləri bir-birinə doğru uzansın, bir-birini əvvəlki kimi anlayıb, bir-birini duyduqları kimi, bir-birini bağışlamağı da bacarsınlar. Çünki istənilən ifadənin, istənilən addımın kökünü qazıb ordan bir yanlışlıq tapmaq olar. Məgər bu bizə gərəkdi? Biz kimliyimizlə, ən vacibi isə ortada olan bəlli sevgimizlə məgər özümüzü təsdiq etməmişik? Təsdiqin yenidən təsdiqə bu qədərmi ehtiyacı var?
Hər halda indi yazdıqlarım həmin o barmağın arasında közərən siqaretin tüstüsünün uzunluğu qədər bir məsafəni aradan götürə bilsə, sevinərəm. Çünki:

Hər gün göz yaşı, hər gün
Ölüb dirilməyim var...
Gözü doymur ki, dərdin-
Düşüb, dərilməyim var...

Əlim bir yana çatmır
Səsim, solur içimdə...
Bircə Allahım bilir
Nələr olur içimdə...

Dörd divar arasında
Məzardayam elə bil...
Hər yan xatirə dolu-
Bazardayam, elə bil...

Cırmaqlanır yaddaşım
Ruhum qana bələnir...
Təklik adlı sirdaşım-
Məndən məni dilənir...

Hər gün ölüb dirilmək
Bir sevgiyə bəs etmir!
İçimdən uzaqlara-
Məzardayam, səs getmir.
***  
Yaxşı xatirimdədi, düz beş il bundan öncə qələm dostum Samir Sədaqətoğlu mənim şeirlərimlə bağlı bir yazı yazmışdı. "525-ci qəzet"in çap etdiyi həmin yazı "Hava" adlanırdı. Samir qardaşım yazmışdı ki, mənim şeirlərimdə bir hava var, havalı şeirlərdi. İndi etiraf edim ki, çox xoşuma gəlmişdi bu yanaşma, bu təqdir. Hətta bir az içimdə sevinc hissləri də yaşamışdım. Üstündən beş il ötəndən sonra düşdüyüm indiki durum, yaşadığım indiki an həmin o doğma və lap uzaq o ağ yolla Samir qardaşımın fikirlərini sanki mənə doğru istiqamətləndirdi. Və mən elə bil ki, doğrudan-doğruya duyğularımın, sözlərimin, hətta ürəyimin havalandığını hiss etdim. Çünki həmin o ağ yolla sən də gəlmişdin. Təkcə xatirə kimi yox, xəyal kimi yox, ruh kimi yox, eləcə həmişə olduğun kimi durub çıxıb gəlmişdin. Mən də sənin gətirdiyin həmin o havanın qanadları üstündə  psixoz durumda olan cəmiyyətdən, özümdən qopub ayrılmışdım. Mən indi artıq sənin dünyandaydım, sənin yanındaydım. Daha dəqiq ifadə etsəm, sən indi bizim dünyamızda, bizim yanımızdaydın. Bizim olan isə Allahın verdiyi, ürəyimizin ortaya qoyduqları idi...
Hə, elə o havalı məqamda yadıma Həvva nənə düşdü. Bilmirəm, bu da təsadüf idi, yoxsa zərurət. Amma doğrudan-doğruya yadıma düşdü. Yadıma düşən kimi də  özümdən asılı olmadan Hava və Həvva sözləri dayandı gözlərim qarşısında. İlahi, sözlərin özü kimi kökləri də necə bir-birinə oxşar və doğmadı!!! Bax, indi anladım ki, Adəm baba havalanıb Həvva nənə üçün cənnətdən necə könüllü imtina edib. Doğrudan da adam havalananda gözü yeri, göyü görmür, ətrafı tanımır. İllah da ki, bu hava Həvva üçün ola...
Ola bilsin ki, kimsə gülümsəsin, hətta bir etiraz doğuracaq təbəssüm nümayiş etdirsin. Amma inanın, mən səmimi deyirəm, sevgi də havadı - ürək üçün, ruh üçün! Sevgi də Həvvadı - ürək üçün, ruh üçün! Bu gün havalanıb öz Həvvası naminə çox istəklərdən, çox məqamlardan üz döndərənlər, əl çəkənlər bəlkə də barmaqsayı qalıb. Amma dəxli yoxdu, mənə görə hava varsa, Həvva da var. Əgər hava qurtadısa, onda...

Heç nə danışmır, demir
Eləcə susub, baxır...
Ürəyim uşaq kimi-
Üzümə, küsüb, baxır...

Dodaqları titrəyir
Gözləri qan çanağı...
Şaxtaya düşmüş gül tək-
Solubdu al yanağı...

Bu susqunluq içində
Özünü intihar var!
Bir ürək öləcəkdir-
Bilməyəcək adamlar...

İndi özünüz baxın, özünüz qərar verin, durumunuza da, cəmiyyətdəki yerinizə də. Görün havanız və Həvvanız sizinlədimi? Siz onların uğrunda mücadilə aparırsınızmı? Siz onları yaşadırsınızmı? Yoxsa... Havanız və Həvvanız çatmırsa, onda... məni də xatırlayın...
Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-10-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (70%)
Yox (30%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Kişi iri supermarketdə alıcı qadınlardan birinə yaxınlaşır:
- Bağışlayın,mən buralarda həyat yoldaşımı itirmişəm. Sizin köməyiniz lazımdı, mənə beş dəqiqə vaxt ayıra bilməzsiniz?
- Necə?!
- Bilirsiniz ,gəlin bir az söhbət eləyək ,sınamışam ,mən nə vaxt qəşəng qadınla söhbət eləmişəm ,mənim yoldaşım tez tapılıb. Qəfil hardansa üzə çıxıb ,başıalovlu kimi bizə yaxınlaşıb...




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK