ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ONUN RUHU SEVİNİRDİ...

406280    |   2016-08-06 09:04
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

"... Kişi qəfil başladığı kimi, qəfil də gülüşünü kəsdi. Çevrilib bir-birinə sığınmış, körpə, üz-gözlərindən yazıqlıq tökülən qızlarına baxdı. Qızların yuyulmaqdan bozarıb, üzülmüş dizlikləri, solğun sifətləri, yetim görkəmləri onu kövrəltdi...
...Ay Allah, bunların axırı necə olacaq? Yurdsuz-yuvasız hara gedib çıxacaqlar? Mən bunlara nə vaxt bir gün ağlayacağam?".
Vahid Əlifoğlunun "Görənlərdən xahiş olunur" kitabından...
Toy dəvətnaməsini nəşriyyata gətirmişdilər. Atasının dostlarının - yaxın, doğma bildiklərinin şad günlərində onlarla olmasını istəmişdilər. Həmişə qəmli gördüyüm qızların çöhrələrində azca təbəssüm sezilsə də, gözlərinin dibindəki qəm eləcə də qalmışdı... bu qəm içimi dağlayırdı.
Onları ilk dəfə tamam fərqli görmüşdüm. Onda Vahid Əlifoğlu sağ idi, özünün dediyi kimi, "kölgəsində qızları böyüyürdü". Bütün atalı-analı qızlar kimi, o da bu böyüyən qızları üçün özünü oda-közə vururdu. Hər yazısında övladlarından - qızlarından birbaşa da olmasa, dolayısıyla nəsə yazırdı. Onları həm də oğul kimi böyütdüyünü vurğulayırdı.
Vahid müəllimin özünü şəxsən bircə dəfə - xəstəxanada gördüm. Amma ürəyini, ruhunu, xarakterini yazılarından tanıdım, duydum, anladım. Sonra ara-sıra telefon zəngləri ilə səsini də eşitdim. Fikrinin şablon sözlərdən uzaq, bəzək-düzəksiz, birbaşa deyilən, içindəki ağrı-acının ironiya, sarkazm, kinayə, satira şəklində ifadəsi onun yazısını oxunaqlı edirdi. Oxucuya onu sevdirən əsas səbəb isə yazıların səmimi, içdən olması idi.
Güclü daxili qanaxmadan koma vəziyyətində Bakıya xəstəxanaya gətiriləndə ilk dəfə gördüm onu. Yeganə rəsmində gördüyüm dolu adamdan əsər-əlamət qalmamışdı. Yalnız salamlaşdıq. Boğazımda düyümlənən qəhər başqa bir söz deməyə imkan vermədi. Səsində bir titrəyiş vardı, amma zarafatından da qalmırdı. Ömür-gün yoldaşı boynubükük başının üstündə dayanmışdı. Bu ziyarətdən sonra onun yaxşılaşdığını, evinə, ocağına qayıtdığını eşitdim...
Məni heç görmədiyini sanmışdım. Amma sağalandan sonrakı yumor dolu yazısında "yanına gələn qızın onu görüb ağlamasından şübhələnib, xanımından güzgü istəməsini" oxuyanda yanıldığımı anladım.
Sağaldığına sevinənlər çox oldu bu sadə, vicdanlı insanın. Amma uzun çəkmədi bu sevinc. Qara xəbər gəldi... qapqara... tanıyanları, sevənləri büründü bu qara xəbərə. Ən yaxın dostu Əbülfət Mədətoğlunun xəbəri eşidərkən əlini dizinə çırparaq: Belim qırıldı! - deməsini, yəqin ki, heç vaxt unutmayacam...
Orda tapdaq olmuş torpağım qalıb,
Yazda xəzəlləmiş yarpağım qalıb.
Başı gətirmişəm, papağım qalıb...
Kürəyim var idi, Füzuli boyda...
O, "Füzuli boyda, Qarabağ boyda dərdi" özüylə o biri dünyasına apardı. Ruhu qayıtdı Füzuliyə. Biz isə onun dostları, doğmaları sözüylə, xatirələriylə, bir də oğul kimi böyütdüyü qızlarıyla qaldıq.
Vahid müəllimin ən böyük arzusu Qarabağa - Füzuliyə, doğma od-ocağına dönmək idi. Amma başqa böyük arzusu da vardı - qızlarının təhsil alması. Allah onu bu arzusuna çatdırdı. Günelin tələbəliyini də gördü, diplomunu da, Elgünün isə tələbə biletini... amma toy dəvətnamələrini yazmadı - fələk imkan vermədi. Dostları, qohumları iştirak etdi bu toyda. Qızlarınsa üzlərində təbəssüm olsa da ... yarım qalan bir arzuları vardı. Ata xeyir-duası ilə yola salınmaq. Ən kövrək an isə qızının çıraq ətrafında dolandırılması idi. O an - qoca əminin göz yaşlarıyla zəif səslə xeyir-dua verməsi və operatorun kitab rəfinin üstündəki çərçivədən "baxan" Vahid Əlifoğlunu kadra salmasıydı...
Toy Füzulidə, Qayıdış qəsəbəsində, "Sədaqət" şadlıq evində çalınırdı. Məclisə göz yetirdim, ən yaxın adamlardı - ailə üzvləri, qohumlar, Vahidin dostları - vahidsevərlər. Burda toyun olduğu yalnız musiqidən duyulurdu. Gözlərin birində kədər at oynadırdı, birində sevinc. Məclisin masabəyindən tutmuş işçilərinə qədər hər kəs bu nota köklənmişdi, çünki iki sözdən biri Vahid, iki misradan biri Vahidin şeirləri idi. Və adamların iyirmi beş ildən artıq öyrəşdikləri "lazım gəlsə" ifadəsini, torpaq, Vətən, Qarabağ üstündə köklənən sözləri Vahidin misralarıyla elə qanadlanmışdı ki, sanki o şeirləri ilk dəfə eşidirdim, - heç çapa hazırladığım kitablarda əlimdən keçməmişdi. Sanki hər kəs də onu ilk dəfə eşidirdi. Şablon sözlərdən cana doymuş, yurd həsrəti çəkən hər kəsin içində bir kövrəklik yaratmışdı Vahid Əlifoğlu şeirləri. Həm də ələ mikrofon alanlar da evlənən cütlüyə arzularından əvvəl və daha çox Vahid Əlifoğlu haqda danışırdılar, həm də söylənilən sözlərin hamısı səmimiydi. Açıq-aşkar hiss olunurdu ki, bu məclis Vahidin ruhunun məclisidir. Sanki o da bizimlə məclisdə idi. O idarə edirdi məclisi. Deyilənlərə, səslənən fikirlərə özünəməxsus ironiyasıyla münasibət bildirirdi. Mənə elə gəldi ki, bu gün Vahidin ruhu çox şad idi...




YAZARIN ARXİVİ

2018-09-14 : ŞİLLƏTERAPİYA
2018-03-30 : YAS DƏFTƏRİ
2018-01-20 : KİTAB OXUYAQ
2018-01-12 : ƏLÇATMAZ ARZU
2017-12-22 : TƏMİZ ADAM
2017-12-08 : SÖZ
2017-12-02 : AĞ XALATLI BƏLA
2017-09-23 : AYRILIQLAR
2017-08-31 : ŞAYİƏBAZLIQ
2017-08-11 : ANAMIN QOXUSU...
2017-06-30 : ŞƏHİDİM
2017-06-02 : ANAMIN QOXUSU...
2017-05-26 : NƏ VAXT QOCALDIM
2017-04-07 : QEYRƏT
2017-02-10 : QƏNAƏT
2017-02-03 : Əl vurmayın...
2017-01-27 : ÜMİD ÖLƏNDƏ
2016-12-23 : SƏBR
2016-12-17 : DEPRESSİYA
2016-12-10 : Sindrom
2016-11-05 : SON BAHAR
2016-10-22 : İNANCIM
2016-08-20 : SƏRHƏD
2016-07-30 : NƏFS...
2016-06-11 : KİŞİ SÖZÜ
2016-02-20 : YALTAQ
2016-02-06 : ÜMİD QAPISI
2016-01-30 : ÇƏTİN XİDMƏT
2016-01-16 : ACLIQ
2015-11-28 : AD QOYANIN...
2015-11-14 : ÜMİD KÖRPÜSÜ
2015-10-17 : YAĞIŞ YAĞIR...
2015-09-12 : DOST
2015-08-29 : LOĞMANLARIMIZ
2015-07-11 : İMAN BAYRAMI
2015-06-03 : İT ÖMRÜ
2015-05-02 : HACI ... LEYLƏK
2015-03-20 : YAŞAM SEVGİSİ
2015-02-21 : BÖHTAN
2015-01-17 : ÇÖPÇÜ
2014-12-27 : HƏMRƏY OLUN
2014-12-20 : SON İSTƏK
2014-12-13 : XƏZİNƏ
2014-11-08 : YÜK
2014-10-11 : HARAM SÜFRƏ
2014-09-20 : NOOLDU BİZƏ?..
2014-09-13 : UDUŞ
2014-09-06 : İSLAHAT
2014-08-30 : YAŞAM SEVGİSİ
2014-08-23 : YUXU
2014-07-26 : Əzrayıl andı
2014-07-19 : DİLƏNÇİ
2014-07-05 : DÖN
2014-06-14 : ÖZGƏ DƏRDİ
2014-06-07 : TUTİYƏ
2014-04-26 : MƏNƏMLİK
2014-04-05 : EVDAR KİŞİLƏR
2014-01-18 : ACI XATİRƏLƏR
2013-12-21 : QƏLPƏ
2013-12-07 : YAŞAMAQ ƏZMİ
2013-11-23 : GETMƏ...
2013-11-16 : ARXALI...
2013-11-09 : GÜNLƏR...
2013-10-26 : SARI GƏLİN
2013-10-19 : DƏLİ
2013-10-05 : FÜZULİ NAĞILI
2013-09-28 : VAXT OĞRUSU
2013-09-07 : ÖZÜNÜ TANI
2013-08-17 : ÇÖRƏK OĞRUSU
2013-08-03 : ZƏKAT
2013-07-27 : TALE
2013-07-20 : TALE
2013-06-15 : YAD AĞLAR...
2013-05-25 : DƏVƏ DÖZÜMÜ
2013-05-11 : ŞUŞANIN HİMNİ
SON XƏBƏRLƏR
2018-10-22


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (70%)
Yox (30%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Vəli Xramçaylını hakim qarşısına çıxarırlar. Hakim:
- Sizi bu iki nəfərə qarşı soyğunçuluqda günahlandırırlar. Bu barədə nə deyə bilərsiniz?
Vəli:
- Vallah, axşam evə gedeyerdim, bu iki qardaş mənə yaxınlaşdı, dedilər ki, saatı və ayaqqabını çıxart. Mən də neyniyim, yazığım gəldi , birinin saatını, o birinin də ayaqqabısını çıxartdem. Polis də məni tutub sizin yanınıza gəteyrdi.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK