Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | NƏFƏSLİK... Adalet.az | NƏFƏSLİK... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

NƏFƏSLİK...

Hər kəsin görüşməyə kimsəsi var

20450    |   2011-12-17 07:18
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Şəhər adamı yaman sıxır. Elə sıxır ki, tıncıxırsan, nəfəs ala bilmirsən. Sudan çıxarılmış balıq kimi çırpına-çırpına qalırsan. Özü də təkcə sən yox, sənin tanıdıqların yox, az qala bütün şəhər tıncıxır. (Tıncıxmaq sözünü təkrar etdikcə yadıma tıxac düşdü. Aqil Abbas yazmışdı ki, tıxac yollarımızda deyil, şüurumuzdadı. Mən bu məsələyə öz prizmamdan baxıb balaca bir etiraz etmək istəyirəm. Yəni vurğulamaq istəyirəm ki, tıxac şüurumuzdadı, yollarımızdadı, həm də bütövlükdə həyat tərzimizdədi - Ə.M). Təsəvvür edin ki, hara gedirsənsə bir qarmaqarışıqlığın, bir gərginliyin, bir növbənin, bir basabasın içərisindən keçməli olursan. Adam az qalır havalansın. Metroda basabas, avtobuslarda basabas, yollarda tıxac, şüurlarda tıxac, həyat tərzimizdə tıxac. Üstəlik xəstəxanalarda- həm özəl, həm də dövlət xəstəxanalarında bir tıxac var. Təbii ki, bu tıxac növbə anlamındadı.
   
   Son günlər xəstəxanalara tez-tez yolum düşür. İnanın ki, hər dəfə də heyrətimdən çaşıb qalıram. Bu millət, bu insanlar illərlə harda imişlər? Necə oldu ki, birdən-birə bu adamlar hamısı xəstələndi, hamı həkimlərə üz tutası oldu. Ən böyük klinikalardan tutmuş, ən kiçik ambulator məntəqələrə qədər hər yerdə xəstə növbələri - kimi analizlər verir, kimi rentgendən keçir, kimi kompüterə üz tutur, kimi dioqnostika prosedurları edirg Bir sözlə, ağ xalatlılar fırfıra kimi fırlanır ortalıqda, qəbul otaqlarının qarşısında növbələr uzanır, bahalı dərmanlar bir ucdan reseptlərə yazılır, apteklər lisenziyalı- lisenziyasız dərmanları satır, xəstəliklər isə qurtarmır ki, qurtarmır. İndi özünüz fikirləşin, adam necə havalanmasın. Evdə uşağın boğazındani kəsib əyin-başına vermədiyin, sola-sağa xərcləmədiyin, dar gün üçün yığdığın nə varsa, hamısı həkimlərlə apteklərin arasında paylanır. Bu yerdə yadıma çoxdan eşitdiyim bir deyim düşür:
   
   - Düşünmək istəyən Xədicəni, gərək gözü önünə gətirsin nəticəni!
   
   Bəli, həkimlərlə əczaçılar yaxşı nəticə vəd eləmirlər. Özü də bu nəticəni vəd etməyə-etməyə də məsləhətlər verir, təyinatlar yazır, insanları prosedurlardan keçirirlər. İndi bu yolu keçən hər kəsin durumunu siz düşünün. Olub-qalanını xərcləyir, nəticə isə əldə etmir. Bunu həkim də düşünsə məgər pis olar?! Axı insan yaşamaq istəyir. Elə yaşamaq üçün də himayəsində olanların dolanışıq xərcinə əl uzadır. Deməli, bu prosesdə insafı unutmaq, insanlıqdan kənarda qalmaq ən azı vicdan məsələsidi. Təəssüf ki, indi vicdan yaman çox susur.
   
   
   
   ***
   
   
   
   Bəli, sizi deyə bilmərəm, mən gördüklərimi, yaşadıqlarımı özümdən asılı olmadan canıma hopdururam. Günlərlə, həftələrlə, bəzən aylarla mənə hopan hər nədisə, onu unuda bilmirəm. Addımbaşı əsəblərimə təsir edir, məni gah ümidsizləşdirir, gah da özümdən çıxarır. Özüm də hiss edirəm ki, bu halım məni ətiacı edir. Evdəkilər də, ətrafdakılar da məndən bir az məsafə saxlamağa, bir az aralı durmağa çalışırlar. Sanki gözümün qarşısında hərlənmək onlara odla oynamaq kimi gəlir. Bu da sıxır məni, bu da tıncıxdırır. Amma neyləyim, bacara bilmirəm?!
   
   Doğrudur, həkimlər canyananlıq edib bir az mühiti dəyişməyi, təbiətə üz tutmağı tövsiyə edirlər. Mən onları qınamıram. Məkan baxımından yerdəyişmə adətən müəyyən təsirlər edir. Lakin mən yaxşı bilirəm ki, həmin məkana elə burdakı məni aparacam. Yəni mən özümü burda qoyub gedəsi deyiləm. Deməli, orda da uzağı bir-iki gündən sonra yenə hər şey əvvəlki kimi olacaq. Bundan qurtulmağın yolunu isə nə deyən var, nə göstərən, nə də bilən. Mən sadəcə müəyyən cizgiləri təsəvvür edirəm. Məsələn, düşünürəm ki, payızın bu son günlərində havanın haldan-hala düşməsi Bakıda o qədər də yaxşı ovqat yaratmır. Amma bölgələrdə, xüsusilə dağlıq rayonlarımızda payızın bu son günlərini olduğu kimi yaşamaq mümkündür. Sadəcə, həmin o yerdə iki vacib şərt yerində olmalıdı. Birincisi, ərklə döyə biləcəyin qapı, yəni evg Və sən də həmin evdə özünü öz evindəki durumda hiss etməlisən. Hər şey sənə doğma, hər şey ürəyincə olmalıdır. İkincisi, ürəyinin sirdaşı, duyğularının həmdəmi, özünü və sözünü bölüşə bildiyin də yanında olmalıdır. Bax, onda bəli, payızın son günlərinin ləzzətini çıxarmaq olar. Təəssüf ki, mənim təkcə ömrümün deyil, bütövlükdə arzularımın da payızı indi bir tükdən asılıdır. Çünki içimdə böyüdüb qanadlandırmaq istədiyim arzularımın havası, suyu, qanı, canı olan ünvan düşmən tapdağı altındadı. Həmin o torpağa kök ata bilməyən arzularımın qol-qanad açması, çiçəkləməsi indi qışda hansısa meyvə ağacının çiçəkləməsi kimi bir şeydi. Vaxtsız çiçəyi isə don vurur, şaxta tökür. İstəmirəm ki, kiminsə taleyində vaxtsız çiçək mövsümü olsungNə isəg
   
   Deməli, insanın daxili hərəkəti tıxaca düşəndə, yəni həyat tərzi tıxaclananda nə dediyini, nə yazdığını, nə etdiyini də bilmir. Çünki yol görünmür, qarşıda nə dayandığını, onu nə gözlədiyini fəhm edə bilmir. Ona görə də bir az da əsəbləşir, bir az da özündən çıxırg
   
   İndi həmin o duyğuları yazmağa cəhd etdiyim məqamda sözümün əvvəli, fikrimin başlanğıcı pərən duşur. Nə illah edirəm, tapıb yerinə qaytara bilmirəm. Ona görə də misralara üz tuturam, onların köməyindən yararlanmaq istəyirəm.
   
   
   
   bu günəşli payızın
   
   deyəsən sərt qışı var
   
   unudulmuş yalqızın-
   
   dörd divarla işi varg
   
   
   
   dərə dolub dumanla
   
   dağlar bulud ötürür
   
   hərə bir cür gümanla
   
   çiyninə yük götürürg
   
   
   
   zaman bir göz qırpımı
   
   dünən qalır dünəndəg
   
   amma mənim qapımı-
   
   qəm döyürdü dünən də!..
   
   
   
   ötəcək bu payız da,
   
   qış da keçmiş olacaqg
   
   bircə gələn o yaza-
   
   sevgim köçmüş olacaqg
   
   
   
   ***
   
   
   
   İnsan danışanda, fikirlərini bölüşəndə, yəni özünə həmdəm, həmfikir tapanda nisbətən rahatlanır. Obrazlı ifadə etsəm, elə bil ki, səni tıxacdan yol polisi çıxarır. Yəni yolları təmizləyir, hərəkəti bərpa edir və sən də dərindən nəfəs alıb ağır-ağır düşürsən yolun ağınag mənzilinə, məqsədinə doğru gedirsən.
   
   Bu obrazlı ifadə elə-belə yadıma düşmədi. Mən son günlər yaşadığım gərginliklərin içərisində bir ipucu da tapmışam. Yəni gözümə uzaqda olsa da bir işıq sataşıb. Əvvəl elə bilmişəm ki, onu mənim üçün kimsə yandırıb - söndürür, işarə verir. Amma sonra yaxınlaşıb görmüşəm ki, bu işığa əl vurmaq, toxunmaq mümkün deyil. Bax, onda ayılıb dərk etmişəm ki, mən o işığı yuxuda görmüşəm. Sadəcə, o işıq mənim xəyallarımın, arzularımın yuxuda alovlanan toplumudu, bir topasıdı, bir dəstəsidi. Yanıb, közərib məni ümidləndirir, həvəsləndirir, özümə inandırır. Ola bilsin ki, bu, Allahın mənə lütfüdü. İstəmir ki, tez ruhdan düşəm, tez özümə qapanam. Bunun nə qədər doğru olub-olmadığını da yalnız Allah bilir. Lakin mən bu gəldiyim nəticəyə görə də Allahıma minnətdaram və o inamla da, o minnətdarlıq hissi ilə də səninlə üzbəüz oturub danışıram, söhbət edirəm.
   
   Hərdən düşünürəm ki, yaxşı ki, deməyə sözüm olduğu kimi, sözümü deməyə yerim də var. Bu imkanı mənə böyük Yaradan bəxş edib. Sən onun mənə ən böyük hədiyyəsi, ən böyük mükafatısan. Elə mənim bəxtəvərçiliyim də bax, burdadır. Çünki sən, dediyimi ifadə etdiyim kimi qəbul edirsən, o cür anlayıb, o cür dəyərləndirirəsn. Söz, fikir nə aşılanmır, nə də müxtəlif yerlərə yozulmur. Zənnimcə, bu anlayış artıq özünü dərk edən, özünə qiymət verməyi bacaran hər kəs üçün sonsuz təşəkkürlərlə qeyd edilməsi labüd olan bir hadisədi, hətta deyərdim bir möcüzədi. Biz möcüzələr dünyasında yaşayırıq. O dünyanı sən qurursan! Sadəcə, mən bu qurulan dünyada ən yaxşı halda "kərpickəsən kişi"yəm. Sənin qurduğun dünya üçün kərpic kəsirəm və heç ağlımdan da gəlib keçmir ki, nə vaxtsa bu dünyanın, bu qalanın uçmaq təhlükəsi ola bilər, ordan kərpic düşə bilər. Yox, bu mümkün deyil. Çünki qurulan dünya, tikilən qala Allahın lütf etdiyi istəyin, məramın, sevginin bəhrəsidi, məhəbbətin qalasıdı. Bu qalada ancaq Anlayış, ancaq Diqqət, ancaq Hörmət, ancaq Ehtiram, ancaq Məhəbbət hakim ola bilər!
   
   Son dərəcə narahat, sözün bütün mənalarında bir tıncıxma ilə, nəfəsim kəsilə-kəsilə diktə etdiyim bu yazının sonunda elə bil ki, həmin o sadaladığım bəşəri duyğular mənə könül rahatlığı verdi, bir az yüngülləşdim, dərhal da ağlıma gələn ilk istək həmin o qalanı, o dünyanı tapmaq oldu. Elə bu istək ilə də götür-qoy edərkən yadıma nə vaxtsa sənə ünvanladığım bir şeirim düşdü. Mən də onun işığında həmin o qalanın sorağına çıxdım.
   
   
   
   sənə bütün zənglərim
   
   və bütün söhbətlərim
   
   cavabı sadə olan
   
   amma çətin tapılan
   
   sualla yekunlaşır-
   
   harda görüşək?
   
   
   
   bəlkə yüz ili keçib
   
   bəlkə də bircə anı
   
   bəlkə də qurumayıb
   
   təkrarlanan sualın
   
   ortada qalan qanı-
   
   harda görüşək?
   
   
   
   vaxtdan, zamandan kəsib
   
   dostdan, uşaqdan alıbg
   
   gecə-gündüz bilmədən
   
   elə dilimdə qalıb
   
   ürəyimin səsi tək
   
   anbaan təkrarlanıb
   
   harda görüşək?
   
   
   
   mən bir sual əsiri
   
   sən vaxtının girovu
   
   kirpiyinin şehini
   
   kirpiyimin qırovu
   
   pıçıldayır taleyi-
   
   gəl bölək, gəl bölüşək
   
   söylə, harda görüşək?!
   
   
   
   Hə, yazını müxtəlif notlar üzərində bilgisayara diktə etdim. Necə alındı, deyə bilmərəm. Amma mənə elə gəlir ki, indi doğrudan-doğruya bizə təzə nəfəs lazımdı, bizə dünyaya böyük və ümidli baxış sahibi olmaq lazımdı, bizə tıxacdan, tıncıxmaqdan qurtarmaq lazımdı, bizə bir-birimizi anlamaq, yola vermək lazımdı. Bunun üçün görüş yeri axtarmaq, uzağa getmək lazım deyil. Bunun üçün biz özümüz özümüzə, bir-birimizə, ətrafımıza baxsaq kifayət edər. Bax, onda harda istəsən görüşə bilərik. Elə səninlə də!!!


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-18
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK