Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | GƏLƏNİ PEŞİMAN, GEDƏNİ PƏRİŞAN Adalet.az | GƏLƏNİ PEŞİMAN, GEDƏNİ PƏRİŞAN Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

GƏLƏNİ PEŞİMAN, GEDƏNİ PƏRİŞAN

Limon əkdim ləyəndə...

25519    |   2010-02-13 01:09
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Ötən şənbələrin birində əməlli-başlı özümü çəkib qoymuşdum dağın başına. Bir az da şairliyim vurmuşdu başıma. Necə deyərlər, gözlərim ayaqlarımın altını görmürdü. Zarafat deyil, oxucunun qıt, sözün urvatdan düşdüyü bir vaxtda yazı-pozumla bağlı xanım bir yazardan çox isti bir mesaj aldım. Daha doğrusu, qəzetimizin səhifəsində həmin xanım yazar gözəl bir panorama təsvir etmişdi. Necə deyərlər, fırçanın ucundan tutub bu panoramanın ən xırda nöqtələrinə qədər dönə-dönə gəzib gəldim. Və gəzdiyim yerlərdə gördüklərim də çox oldu, xatırladıqlarım da, barəsində təəssüf etdiklərim də, haqqında düşündüklərim də. Ən vacibi isə bu panorama məndə öləziyən ümidin, soluxşuyan inamın yenidən dirçəlməsinə bir qurtum su, bir udum hava oldu. Eləcə həmin o bir qurtumluq havayla suyun meyxoşluğunda nəfəsim genəldi. Dünya gözümdə cənnət kimi göründü. Onun faniliyi də, ağrı-acıları da, qayğıları da yadımdan çıxdı.
   
   Hə, bax elə şairliyimin başıma vurduğu həmin o gecə deyəsən, özümün özümə gözüm dəydi. Təzyiq zəhrimar nə təhər sıçradısa, dünya gözümdə qaraldı. Görünür düz deyiblərmiş, çox sevinmək də, çox yemək kimi bir şey imiş, adamın pəhrizini azdırırmış. Bax, mən də son illərdə ilk dəfə idi ki, bu qədər sevinmişdim. Özü də barəmdə yazıldığına görə yox ha, daha çox sözə, yazıya verilən diqqətə, qiymətə görə.
   
   Bəli, bax, həmin o təzyiqin mənim gözlərimə qaranlıq çökdürdüyü anlarda gecə saat 2 idi. Uşaqlar yatmışdılar. Güclə ayağa qalxıb onların çarpayılarına yaxınlaşdım. Birtəhər onları seyr etdim. Əslində, bu seyrdən çox bir növ vidalaşmaq, halallaşmaq kimi bir şey idi. Baxdım üç balama, bir də baxdım və qarşılarında içimdəki sıxıntıları dişimlə sıxa-sıxa eləcə təəssüfləndim. Bilirsiniz niyə?
   
   Mənim yazılarım da, şeirlərim də indi bu uşaqlar üçün nə əl boyda çörəkdi, nə də üç manatlıq bir köynək. O yazılar, o şeirlər mənim ürəyimin səsidi, bükürəm kağızlara. Və hər yazıdan, nəşr olunan kitabdan sonra ürəyimdə sevinclə yanaşı, ağrı da böyüyür, artır. Axı, o kitablar bu təkdaşlı divarımı isitmir, nəmini qurutmur, təknəyə çörək olmur. Bu kitablar mənim övladlarımdı. İndiki anda uşaqlarıma qardaş-bacı deyillər. Elə bil ki, bir damın altında ögeydilər. Nə qədər çalışıram öz sevincimin heç əlli faizini də onlara həzm etdirə bilmirəm. Bu da bir dərddi. Ən dəhşətlisi odur ki, kitablarımın nəşrinə sərf olunan pullara görə, qohum-əqrəba da məni qınayır. Üzdə, arxada deyirlər ki, evinin döşəməsini, tavanını düzəltmir, qəpik-qəpik yığdığını kitablara sərf edir. Elə də ata olar?
   
   Hə, bax mən ötən şənbə qoynunda olduğum o müxtəlif anların təəssüratlarını hörmətli Vəsilə xanımın yazısındakı lövhə ilə yanaşı qoydum. Oxşar səhnələr çox az idi. Üst-üstə düşənlər öz yerində, ziddiyyət təşkil edənlər tiyəsiz bıçaq idi. Bilirsiz onda nə fikirləşdim?
   
   - Limon ağacını!
   
   İstəyirsən evdə dibçəkdə becər, istəyirsən həyətdə. Ağacın da adı limondu, barının da. Təəssüf ki, axırıncı dəfə harda, neçənci ildə ağac əkdiyim yadımdan çıxıb. Adamın kəndi-kəsəyi olar... yeri-yurdu olar... şum eləyər... toxum səpər... ağac əkər... gül becərər... Hə, elə bilməyin ki, giley-güzar edirəm, narazılıq bildirirəm. Xeyir, bəlli həqiqəti sadəcə mən də dilə gətirdim. Özü də bilmirəm neçənci dəfə.
   
   
   
   sənə məktub yazmışdım
   
   yolda cırıb tulladım
   
   məktub səpilən yeri-
   
   göz yaşımla suladım.
   
   
   
   yazmışdım ki, insafın
   
   nə dənizdi, nə damla...
   
   yazmışdım oynamazlar,
   
   candan sevən adamla!..
   
   
   
   yazmışdım günüm itkin
   
   axşamımsa dardadı,
   
   ruhum canımdan köçüb-
   
   heç bilmirəm hardadı.
   
   
   
   yazmışdım bir kitablıq
   
   cavab uman sualı.
   
   tay nə qaldı xitablıq-
   
   dili-ağzı dualı.
   
   cırıb atdın fikirli...
   
   didilən qönçə kimi...
   
   göyərsin yazdıqlarım-
   
   üç ləçək yonca kimi.
   
   
   
   
   
   ***
   
   Hardasa oxumuşam ki, əkilən ağac, tikilən bina, çəkilən yol nişanədi. Ömürdən, gündən nişanə. Və həm də böyüklərdən eşitmişəm ki, ağac əkmək, yol çəkmək, quyu qazıb, su çıxarmaq, tutulan bulağın gözünü açmaq ən böyük savablardandı. Bunlar öz yerində. Bax, bunlarla müqayisədə ağac doğramağın, ev uçurmağın, yol dağıtmağın, bulaq kor qoymağın nə olduğunu bütünlüklə anlaya bilmirəm. Yəqin deyəcəksiniz ki, günahdı. Allaha and olsun, sizinlə razılaşa bilmirəm. Onlar hər biri ayrı-ayrılıqda insan ömrünə çalınan baltadı. Belə olan halda onun hansı günah anlayışı ilə uyğun gəldiyini təsəvvür etmək mənə bir az gülünc gəlir. Heç təsəvvür də etmək istəmirəm.
   
   Bakı deyilənə görə (mən keçmiş SSRİ sərhədlərindən kənarda olmamışam. O vaxtlar getmək də bir az çətin idi. İndi də getmək mümkündü...amma əl cibdən küsülüdü!) dünyanın, o cümlədən də Avropanın maraqlı, qədim şəhərlərindəndi. Qədimliyinə şübhəm yoxdu. Elə bir ucdan söküb dağıtdığımız köhnə Bakını, İçərişəhəri göz önünə gətirmək yetər. Amma gözəllik məsələsi mənim üçün mübahisəlidir. Çünki telekanalların efirində dünyanın müxtəlif şəhərlərini, müxtəlif mənzərələrini hərdən bir seyr etmək mümkün olur. O müqayisəli yanaşma gözəllik haqqında deyiləni sual altına alır. Nə bilim vallah, günaha batmaq istəmirəm, amma bu cür üst-üstə tikilən kibrit qutusu kimi evlərlə köhnə Bakının arasında çox böyük fərq var. Adı müasirlik olan o dördbücaq evlərdənsə, uşaqların bir həyətdə böyüdüyü, paltar şəritlərinin bir həyətdə hamı üçün bağlanmasının öz yeri, öz özəllikləri var idi. Bunu köhnə filmləri seyr edəndə də, köhnə Bakı mənzərələrinə diqqət yetirəndə də görmək olur. Onda adamın ürəyi elə səksənir ki, heç təsvir etmək mümkün olmur.
   
   
   
   sahibsiz bir daxmadı
   
   qapısı açıq
   
   şüşələri çiliklənmiş...
   
   nə qədər çağırdım
   
   nə hay verən oldu,
   
   nə də səsə
   
   kimsə çıxmadı-
   
   burda
   
   sükut kilidlənmiş
   
   otaqlara, divarlara...
   
   sahibsiz bir daxmadı-
   
   unudulmuş ürəyim
   
   dərd də üz çevirib
   
   ağrı-acı da...
   
   Allahın arısı da
   
   dönüb baxmadı
   
   sancmadı
   
   bir az göynərti olsun
   
   dodaqlara, damarlara...
   
   atılmaq belə başlayırmış
   
   demək
   
   qəribə görünsə də,
   
   bu işi bacarmayan
   
   adamlara...
   
   
   
   ***
   
   Siz mənim nostalji hisslər oyadan yazılarımdan yəqin ki, yorulmusunuz. Çünki mən sizləri sabahlara aparmaqdan daha çox arxada qalanlara sahib çıxmağa, bağlanmağa çağırıram. Bütün varlığımla, sözümlə, istəklərimlə cəhd edirəm ki, dünəndən qopub ayrılmayasınız, dünəni ömrünüzdən silib atmayasınız.
   
   Mənə elə gəlir ki, dünənindən qopan, dünənini unudan, dünənini topa-tüfəngə tutan, lap açığı, dünənini bəyənməyənlər dibçəkdə böyüyən güllərə, ağaclara bənzəyirlər. Bir balaca şaxta, bir balaca ağrı-acı güc gələndə elə soluxurlar ki, baxanın ürəyi ağrıyır. Amma neynəyəsən ki, xalq şairi Osman Sarıvəlli demişkən, "günah onun özündədi!".
   
   Deməli, istər qaçqın qəsəbələrində yaşayan qohum-əqrabam olsun, istər Bakıda müxtəlif yataqxanalarda, ictimai binalarda yaşayan əzizlərim, mən onlarla hər görüşümdə nə qədər cəhd etsəm də, işıqlı, necə deyərlər, yamyaşıl bir şey tapa bilmirəm. Bax, elə Beyləqanın Haramı düzündə salınmış yeni Tuğ qəsəbəsində əkilmiş ağaclar qohum-əqrabam kimi bomboz bozarıb. Yerin qurund suları, torpağın şorluğu artıq o ağacların çoxunu qurudur, tək-tük qalanı da bü gün-sabahlıqdı. Adamlar da Tuğdan, o dağ kəndindən gətirdikləri çöhrələrini, təpərlərini artıq illərin qoynunda əridiblər. Baxışlarında anlaşılmazlıq, sifətlərində də həmin o şoran torpağın rəngi.
   
   Şəhərlərdə ictimai binalarda yaşayanlar da mənə daha çox tələbəlik illərində Bakıda at oynadan ermənilərin sahibi olduğu evlərin zirzəmilərində, eni-uzunu beş qarış olan kirayənişin evlərində sıxıla-sıxıla yaşayanların görkəmini xatırladırlar. Adam nə qədər bucağa sığınar, ilahi. Bir ömürdə yaşamağı, qurub yaratmağı gör nəyə həsr edirik...
   
   Deyəsən, sizləri çox uzaqlara apardım. Məni qınamayın. Çünki vaxt-vədə mənə də sözünü deyib, təsirini göstərib.
   
   
   
   tökülən yarpaqları
   
   saymaq daha çətindi
   
   hər düşən yarpaq sanki
   
   tükənən səadətimdi...
   
   
   
   göz oxşayan bu xəşəm
   
   ürəyimə qor səpir
   
   yazmaq olsa da peşəm
   
   qələmim xiffət çəkir.
   
   
   
   fağırlaşan ağaclar
   
   budaq-budaq ah çəkir
   
   ahlarla qışa doğru
   
   payızlar günah çəkir.
   
   
   
   kül altda çınqı kimi
   
   yaza, ümid içində...
   
   hər payız görünürəm
   
   solan yarpaq biçimdə.
   
   
   
   Hə, ötən şənbənin bu xoş ovqatına görə minnətdar olduğum Vəsilə xanım, neyləyim ki, mənim dünyam daha çox dolmuş buludların, tutulmuş göy üzünün və bir də əli gözlərinin üstündə yol gözləyən, xəbər dinşəyən adamların dünyasıdı... Gələni peşiman, gedəni pərişan dünyanın.


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-18
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK